ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ

Κυριακή, 21 Μαρτίου 2004

ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ

ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ κ. ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ

ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

ΤΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΩΝ ΔΗΛΩΣΕΩΝ

ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ

 Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Ακούσαμε μία ομιλία για το πόσο σπουδαίο έργο έκανε η απελθούσα Κυβέρνηση. Είμαι ο τελευταίος – και το έχω πει πολλές φορές – που θα ακολουθήσω πολιτική ισοπέδωσης. Αλλά, από την άλλη πλευρά, αισθάνομαι την ανάγκη να σας υπενθυμίσω ότι, πριν από 15 μέρες, οι πολιτικές σας αποδοκιμάστηκαν. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Κατά συνέπεια, το να μας συστήνετε να ακολουθήσουμε τις πολιτικές – και μάλιστα όλες τις πολιτικές – που εφαρμόσατε, είναι τουλάχιστον άτοπο.

Είπατε ότι καταψηφίζετε τις προγραμματικές δηλώσεις. Αυτό είναι αυτονόητο. Ολοι το ξέρουμε, όλοι το περιμένουμε. Ετσι γίνεται πάντα. Αντιλαμβάνομαι τον ρόλο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Αντιλαμβάνομαι και τη δυσκολία που έχει. Αλλά το να ισχυρίζεστε ότι ακούσατε γενικολογίες, ως επιχείρημα του ότι δεν υπερψηφίζετε τις προγραμματικές δηλώσεις, αυτό είναι, τουλάχιστον, επιχείρημα ασταθές και έωλο.

Και εξηγούμαι:

– Είναι, άραγε, αοριστία η δέσμευση για κατάργηση της εισφοράς 1%-5% από τις συντάξεις, στον Λογαριασμό Αλληλεγγύης Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης;

– Είναι αοριστία η δέσμευση για τη συγκεκριμένη αύξηση του ΕΚΑΣ, μέσα στην πρώτη 4ετία;

– Είναι αοριστία η δέσμευση για την αύξηση της αγροτικής σύνταξης μέσα στην πρώτη 4ετία;

– Σας άκουσα να λέτε ότι όχι μόνο είναι αοριστία, αλλά είναι και αντιφατική η πολιτική μας στο θέμα των εξετάσεων για την εισαγωγή στα Πανεπιστήμια. Ελεος, επιτέλους! Εδώ βλέπαμε ένα ατελείωτο θέατρο, δήθεν μεταρρυθμίσεων, που διαδέχονταν η μία την άλλη. Όχι απλώς από κυβέρνηση σε Κυβέρνηση, από Υπουργό σε Υπουργό ανασκαπτόταν ό,τι είχε κάνει ο προηγούμενος. Και ερχόμαστε εδώ να δώσουμε μια λύση σ’ ένα τεράστιο πρόβλημα, σ’ ένα πρόβλημα που ταλαιπωρεί όλα τα νέα παιδιά στη χώρα, που επιβάρυνε συντριπτικά τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς. Η Ελλάδα είναι η χώρα που οι οικογένειες δαπανούν, εξ ιδίων, τα περισσότερα για την εκπαίδευση των παιδιών τους και μας λέτε ότι δεν έχουμε πολιτική; Την εφαρμόσαμε, στην ουσία, πριν καν πάρουμε ψήφο εμπιστοσύνης. Είπαμε: Καταργούνται οι εξετάσεις στη Β’ Λυκείου και περιορίζονται τα εξεταζόμενα μαθήματα στη Γ΄ Λυκείου, από 9 σε 6. Αοριστίες είναι αυτά; Αυτά είναι δεσμεύσεις, που υλοποιούνται ήδη.

– Είναι γενικολογία η δέσμευση για τον χαρακτηρισμό, ως πολύτεκνης, της οικογένειας με 3 παιδιά;

– Είναι αοριστία η δέσμευση να λυθεί, επιτέλους, το ζήτημα, το αίσχος με τα πανωτόκια, που κατάντησε νομιμοποιημένη ληστεία;

Ερχομαι τώρα σ’ ένα θέμα, πράγματι, πολύ σοβαρό. Αυτό της Ολυμπιακής Προετοιμασίας. Είναι αλήθεια ότι είμαστε 7 χρόνια μετά την ανάληψη της ευθύνης για τη διοργάνωση και μόλις 150 μέρες πριν από την τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων. Είναι γεγονός, είναι πραγματικότητα ότι υπάρχουν ακόμα εκκρεμότητες. Και σας το λέω ήρεμα, ήπια. Δεν θέλω να δημιουργηθεί καμία φόρτιση. Ολοι αντιλαμβανόμαστε τη σημασία του να κάνουμε το καλύτερο δυνατόν, για να γίνουν καλοί και ασφαλείς αγώνες. Κανείς δεν μηδενίζει την προσφορά της προηγούμενης Κυβέρνησης σ’ αυτήν την κατεύθυνση. Ομως, είναι η αλήθεια. Δεν θέλετε να πούμε την αλήθεια στον ελληνικό λαό; Θέλετε να κρύβουμε την πραγματικότητα;

Υπάρχουν εκκρεμότητες κατασκευαστικές, οικονομικές και νομικές, σε ορισμένες περιπτώσεις. Φέρνω ένα παράδειγμα: Η στέγη του κολυμβητηρίου. Ο χρόνος ήταν τόσο ασφυκτικός, που οποιοδήποτε απρόβλεπτο γεγονός θα είχε σοβαρές συνέπειες στην τέλεση του αγωνίσματος. Γι’ αυτό κρίθηκε σκόπιμο να μην επιλεγεί η συγκεκριμένη λύση. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Και νομίζω την πραγματικότητα πρέπει να την λέμε όπως είναι, στο Κοινοβούλιο πριν απ’ όλα και σε όλους τους Ελληνες πολίτες.

Κρίθηκαν, επίσης, αναγκαίες και ορισμένες τεχνικές αλλαγές στην ανάπλαση της αφετηρίας του Μαραθώνιου δρόμου, που δεν επηρεάζουν ούτε την ποιότητα, ούτε την εικόνα του έργου. Και αυτό κρίθηκε αναγκαίο, γιατί κι εκεί, πράγματι, τα χρονοδιαγράμματα είχαν πέσει έξω. Υπάρχουν και άλλα παραδείγματα. Θα σας τα πει αναλυτικά η κα Πετραλιά, όπως το έργο Καλατράβα κ.ο.κ.

Εγώ εκείνο το οποίο θέλω να δηλώσω, στη Βουλή κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ότι, σε κάθε περίπτωση, όλη η προσπάθειά μας επικεντρώνεται στην επιτάχυνση των ρυθμών, για να είναι όλα έτοιμα στην ώρα τους. Αυτό κάνουμε. Και είμαστε διαρκώς παρόντες, για να μη χαθεί ούτε μια μέρα, ούτε μία ώρα. Δεν είναι η ώρα τώρα να αναζητηθούν οι ευθύνες για λάθη ή καθυστερήσεις.

Είχαμε πει προεκλογικά – και το επανέλαβα αμέσως μετά τις εκλογές – ότι όλοι όσοι εργάζονται στην υπόθεση των Ολυμπιακών Αγώνων, πρέπει να είναι σίγουροι πως θα συνεχίσουμε μαζί αρμονικά και απρόσκοπτα, για να ολοκληρωθεί η εθνική προσπάθεια. Τους ζήτησα να μείνουν όλοι στη θέση τους. Αν κάποιοι δεν έμειναν, είναι διότι επικαλέστηκαν ζητήματα κομματικής προσήλωσης. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Εμείς τους ζητήσαμε να μείνουν όλοι. Λυπούμαι που δεν έμειναν, αλλά δεν φταίω εγώ γι’ αυτό.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για να τελειώνουμε μ’ αυτό το ζήτημα, οι Ολυμπιακοί και Παραολυμπιακοί Αγώνες είναι μεγάλη εθνική υπόθεση. Εμείς, ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, στηρίξαμε και τη διεκδίκησή τους και την υπόθεση της διοργάνωσης. Η κριτική που κάναμε, πράγματι, ήταν στην κατεύθυνση του να ωθούμε την τότε Κυβέρνηση να είναι πιο επιμελής στην τήρηση των χρονοδιαγραμμάτων. Είναι εθνική υπόθεση. Υπόθεση που μας αφορά όλους. Υπόθεση που αφορά όλους τους Έλληνες. Κανένας δεν μπορεί – ούτε πρόκειται να κάνει – κομματική εκμετάλλευση σ’ αυτό το θέμα. Εδώ ή κερδίζουμε όλοι, ή χάνουμε όλοι. Και είμαι σίγουρος πως με τη συμβολή όλων θα κερδίσουμε όλοι.

Και να υπογραμμίσω και κάτι ακόμα. Μπορεί να υπάρχουν διαφωνίες. Είναι βέβαιο ότι θα υπάρχουν και διαφωνίες, για χρονοδιαγράμματα ή για έργα κ.λπ. Αλλά το βέβαιο είναι ότι εμείς συνεχίζουμε το έργο, που έκανε η προηγούμενη Κυβέρνηση. Δεν είναι ώρα για άγονες αντιπαραθέσεις. Κλείνω, λοιπόν, το ζήτημα εδώ. Είναι πάνω απ’ όλες τις πιθανές κομματικές σκοπιμότητες. Και αυτό πρέπει να το σεβαστούμε όλοι.

Άκουσα, κάποιες κριτικές παρατηρήσεις για την εξωτερική πολιτική και τα εθνικά θέματα. Θα σας κάνω μια πολύ σύντομη, γενική τοποθέτηση.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ευτύχημα ότι σήμερα η χώρα μας δεν αντιμετωπίζει σημαντικές, δραματικές διαφορές και διαφωνίες για τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Μόλις πριν από μερικά χρόνια, αυτό συνέβαινε, με πολύ δυσάρεστες επιπτώσεις, τις οποίες έχει ζήσει ο τόπος και τις έχει πληρώσει ακριβά. Σήμερα, η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων – και είναι θετικό αυτό – συμφωνούμε στις στρατηγικές επιλογές: στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό, στην πολιτική της ειρήνης, της εξομάλυνσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων, στις πολιτικές πρωτοβουλίες στα Βαλκάνια.

Μπορεί να μη συμφωνούμε σε όλους τους επί μέρους χειρισμούς. Δεν πειράζει. Είναι σημαντικό, ότι δεν τίθεται ζήτημα στενά κομματικής αντιπαράθεσης στα μεγάλα εθνικά ζητήματα. Είναι, επίσης, θετικό ότι, στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, δεν έγιναν αντικείμενο συγκρούσεων τα εθνικά ζητήματα και η εξωτερική πολιτική. Αυτό, θα το σεβαστώ ως κόρη οφθαλμού. Και θα ζητήσω, στο μέτρο που μπορείτε, να κάνετε κι εσείς το ίδιο. Σας το λέω αυτό, γιατί ο υπαινιγμός που έγινε, για την αποδοχή της πρόσκλησης για τη Λουκέρνη, ήταν και εσφαλμένος και ατυχής. Εσφαλμένος, διότι η θετική απάντηση προηγήθηκε του τηλεφωνήματος του Αμερικανού Προέδρου. Εν πάση περιπτώσει, δικαιούστε να κάνετε ένα λάθος στην πληροφόρησή σας. Εδώ είμαστε για να σας διορθώνουμε. Όμως, επειδή φάνηκε ότι υποκρύπτεται κι ένας υπαινιγμός, θα σας πω ότι δεν περιποιεί τιμή σε κανέναν να ακούγονται αυτοί οι υπαινιγμοί σ’ αυτήν την αίθουσα. Δεν περιποιεί τιμή για τον εκάστοτε Έλληνα Πρωθυπουργό. Δεν περιποιεί τιμή, κατά μείζονα λόγο, για τον αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να κάνει τέτοιους υπαινιγμούς. Και νομίζω ότι είμαι σαφέστατος στο μήνυμα που σας δίνω.

Συμφωνούμε, επίσης, να είμαστε παρόντες και να διαπραγματευόμαστε σκληρά για τα εθνικά μας συμφέροντα στην Ε.Ε. Αυτά που κάνατε καλά, θα προσπαθήσουμε – και είμαι σίγουρος ότι θα επιτύχουμε – να τα συνεχίσουμε. Αλλά θα διορθώσουμε κι αυτά που δεν κάνατε καλά. Γιατί μόνο προϊόν σκληρής διαπραγμάτευσης δεν ήταν η εξαίρεση των μεσογειακών προϊόντων από την αναθεώρηση της ΚΑΠ και μάλιστα μεσούσης της ελληνικής προεδρίας.

Άκουσα ότι αποδέχεστε την ιδέα του εθνικού διαλόγου για την Παιδεία. Πράττετε άριστα. Δέκα χρόνια την περίμενα αυτήν τη δήλωση. Το έχουμε καταθέσει ως πρόταση νόμου στη Βουλή. Το έχουμε ζητήσει σε όλους τους τόνους. Αισθάνθηκα ότι γίνομαι ανιαρός και μονότονος, απ΄ τις συχνές επαναλήψεις. Επιτέλους, το καταλάβατε. Χαίρομαι γι’ αυτό και είμαι βέβαιος ότι θα συμπράξουμε στο να γίνει ένας ειλικρινής, εμπεριστατωμένος, εθνικός διάλογος για την Παιδεία. Γιατί ο τελικός ωφελημένος θα είναι τα νέα παιδιά και οι οικογένειές τους. Να έχουμε, επιτέλους, ένα σύστημα Παιδείας, το οποίο θα έχει διάρκεια πολλά χρόνια και δεν θα αλλάζει από Υπουργό σε Υπουργό.

Περί Οικονομίας, επαναλαμβάνω: Ούτε μηδενίζουμε, ούτε ισοπεδώνουμε. Όμως, δεν μπορείτε να καλύπτεστε μόνο πίσω από κάποιους στατιστικούς δείκτες. Όλα τα χρόνια δεχόμουν – και το δέχομαι και σήμερα – ότι, πράγματι, οι ρυθμοί αύξησης του εισοδήματος είναι υψηλότεροι από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Αυτό είναι αλήθεια. Δεν το συζητάμε αυτό. Αυτό, όμως, δεν αρκεί για να κρύβονται, να σπρώχνονται κάτω από το χαλί τα πραγματικά προβλήματα. Η ανεργία είναι υψηλή στην Ελλάδα. Στην ουσία, είναι η υψηλότερη στην Ε.Ε., αν δεχθούμε ότι στην Ισπανία έχει μια έντονα πτωτική τάση. Ούτε μπορεί να στηρίζεται κανείς σε ισχυρισμούς περί μείωσης της ανεργίας, όταν τα στοιχεία είναι τουλάχιστον προβληματικά. Όταν χρησιμοποιείται η απογραφή του 1991, για να στηριχθεί ο ισχυρισμός της μείωσης της ανεργίας, λες και δεν έγινε απογραφή το 2001.

Δεύτερον, κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι υπάρχει διεύρυνση των κοινωνικών και περιφερειακών ανισοτήτων. Έξι στις 11 περιφέρειες της Ελλάδας είναι ανάμεσα στις πιο φτωχές της Ευρώπης. Πάνω από 20% των Ελλήνων ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Αυτές είναι πραγματικότητες. Δεν ισχυρίζομαι ότι όλα αυτά είναι αποκλειστικές ευθύνες της απελθούσας Κυβέρνησης. Όμως, έχει σημαντικό μερίδιο ευθύνης για τη μη αντιμετώπισή τους, για τη μη αναστροφή αυτών των τάσεων. Δεν ισχυρίζομαι, επίσης, ότι υπάρχει ένα μαγικό ραβδί, που λύνει αυτά τα προβλήματα. Όμως, λέω ότι αξίζει να τα κάνουμε πρώτες προτεραιότητες. Στο κάτω – κάτω της γραφής, η πολιτική καταξιώνεται μόνο όταν βελτιώνει τους όρους διαβίωσης των πολλών και, κυρίως, των ασθενέστερων.

Χαίρομαι πολύ που άκουσα από τον αρχηγό της Αντιπολίτευσης ότι δέχεται και προσυπογράφει τη δέσμευσή μας να γίνει αναλυτική και ακριβής απογραφή. Ελπίζω να είναι, πράγματι, ειλικρινής η τοποθέτηση και η δέσμευση αυτή. Η απογραφή θα γίνει και πρέπει να γίνει, όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά γιατί οφείλουμε την απόλυτη αλήθεια στους Έλληνες πολίτες. Δεν έχουμε να κρύψουμε τίποτα και δεν πρέπει να κρύβεται τίποτα. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Και θα την κάνουμε και αντικειμενικά και σε συνεργασία, όπως πρέπει, με την Ε.Ε.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Άκουσα ότι δεν έχει γίνει κατανοητό τι σημαίνει επανίδρυση του κράτους. Ευτυχώς πάντως η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών το κατάλαβε, το καταλαβαίνει και το απέδειξε. Γιατί η πραγματικότητα είναι ότι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχουμε στην κοινωνία είναι η χαμηλή απόδοση του δημόσιου τομέα. Πολλές φορές η γραφειοκρατία είναι πολύ επιβαρημένη, οι καθυστερήσεις δεδομένες, η ταλαιπωρία του πολίτη γνωστή. Το κράτος, δυστυχώς, όχι σπάνια, αντί για υπηρέτης του πολίτη καταλήγει να είναι δυνάστης του, τυραννός του. Αυτή είναι η αλήθεια και ελπίζω να την έχετε διαγνώσει. Και, επίσης, δυστυχώς, δεν σπανίζουν οι περιπτώσεις φαινομένων διαφθοράς. Και μιλώ για διαφθορά της καθημερινής συναλλαγής. Εάν εσείς δεν το καταλαβαίνετε, αυτά για μας είναι προτεραιότητα. Δεν λεω ότι είναι εύκολο, αλλά είναι προτεραιότητα.

Να σας πω και κάτι ακόμα. Μπορεί να διαφωνούμε σε πολιτικές, ή σε κάποιες πολιτικές. Το βέβαιο είναι ότι όποια πολιτική και να προτείνει κανείς δεν μπορεί να την εφαρμόσει αν δεν έχει το εργαλείο εφαρμογής, που είναι ένα κράτος, με τουλάχιστον ανεκτό επίπεδο απόδοσης. Αυτό λοιπόν για μας είναι στρατηγικός, πρωταρχικός στόχος. Και σας ζητώ να συμβάλλετε  στην προσπάθεια να το βελτιώσουμε.

Άκουσα – και άκουσα με χαρά – ότι είστε διατεθειμένοι να βοηθήσετε σε μέτρα που θα περιορίσουν την γραφειοκρατία και θα αντιμετωπίσουν τα φαινόμενα αδιαφάνειας. Μια πρώτη πρόκληση είναι, ελάτε να ψηφίσουμε μαζί την κατάργηση των νόμων της διαπλοκής. Για μας αυτό είναι δέσμευση. Πρέπει να γίνει. Παίρνω υπόψη την πολιτική σας δέσμευση. Προχωράμε μαζί λοιπόν. Και για να μην σας κουράζω υπάρχει ένα απλό παράδειγμα: Δέχεστε ότι η απιστία περί  την υπηρεσία πρέπει να γίνει από πλημμέλημα κακούργημα; Εσείς το είχατε μετατρέψει σε πλημμέλημα. Ήταν  λάθος. Εάν το δέχεστε ελάτε να το κάνουμε μαζί. Όμως, κάποιες προτεραιότητες δεν επιδέχονται ούτε καθυστέρηση, ούτε ολιγωρία. Πρέπει να γίνουν για να αναβαθμίσουμε την απόδοση του δημόσιου τομέα.

Και, τέλος, η Αυτοδιοίκηση. Είναι λιγάκι οξύμωρο  να μας ζητάτε και, περίπου να μας μέμφεστε, γιατί δεν δώσαμε συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα απόδοσης των θεσμοθετημένων  πόρων στην Αυτοδιοίκηση. Έλεος! Εδώ υπάρχει, στην ουσία, υπεξαίρεση των θεσμοθετημένων πόρων από την πολιτεία, με ευθύνη των απερχομένων κυβερνήσεων. Και υπάρχει δική μας δέσμευση ότι θα αποδοθούν. Βεβαίως μ΄ ένα χρονοδιάγραμμα, σιγά σιγά, με δόσεις. Αλλά το κρίσιμο ερώτημα είναι: Το κράτος πρέπει να είναι, ή δεν πρέπει να είναι αξιόπιστο έναντι όλων των φορέων και όλων των πολιτών; Αυτό είναι το μέγα ζήτημα. Και την αρχή αυτή την παραβιάσατε. Χαίρομαι που η ρητορικά κριτική αναφορά σας, στην ουσία, υποκρύπτει την ταύτιση με τη θέση μας. Αλλά, από κει μέχρι να φτάνετε κιόλας να μας μέμφεστε  γιατί δεν τα δώσαμε ήδη, υπάρχει τεράστια απόσταση, που μόνο την αξιοπιστία σας δεν ενισχύει.

Κύριες και κύριοι συνάδελφοι, αντιλαμβάνομαι, καταλαβαίνω, ότι η Αντιπολίτευση πρέπει να κάνει αντιπολίτευση. Πρέπει να διαφοροποιηθεί, πρέπει να αντιπαρατεθεί.  Το καταλαβαίνω. Όμως, από εκεί μέχρι το σημείο να διακρίνεται μια αγχωμένη απόπειρα να αντιπαρατεθεί, ακόμα και εκεί που συμφωνεί, εγώ θα σας πω ότι δεν το παρακολουθώ. Το σέβομαι, το αντιμετωπίζω με συμπάθεια, αλλά δεν το παρακολουθώ.

Εμάς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μας ενδιαφέρουν οι λύσεις των προβλημάτων. Μας ενδιαφέρει η αξιοποίηση του χρόνου. Μας ενδιαφέρει μαζί να χτίσουμε ένα πολιτικό πολιτισμό πολύ βελτιωμένο, σε σχέση ακόμα και με το σχετικά πρόσφατο παρελθόν. Με απλά λόγια, μας ενδιαφέρει η παραγωγή χειροπιαστού, απτού αποτελέσματος, κατανοητού σε κάθε πολίτη αυτής της χώρας. Αυτή είναι η δέσμευση μας, αυτή είναι η προσπάθειά μας, αυτή θα είναι η επιτυχία μας. Και αυτό, για μας, είναι το περιεχόμενο της Νέας Διακυβέρνησης