Ομιλία του Πρωθυπουργού στη Βουλή για την Απασχόληση των Γυναικών

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ

Αθήνα, 22 Ιουνίου 2005

ΟΜΙΛΙΑ

ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ κ. ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ

ΣΤΗΝ ΠΡΟ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

 Θέλω, πρώτ’ απ’ όλα, να ανακοινώσω στην Εθνική Αντιπροσωπεία ότι, με πρωτοβουλία της Κυβέρνησης, θα υπάρξει ειδική συνεδρίαση του Σώματος για τη συζήτηση των Ευρωπαϊκών προοπτικών, μετά τις πρόσφατες εξελίξεις. Θεωρώ, όμως, αναγκαίο να ξεκινήσω με μια μικρή σχετική παρένθεση.

Όλες και όλοι γνωρίζετε ότι τα βασικά θέματα των εργασιών του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ήταν δύο:

1^ον : Τα προβλήματα που προέκυψαν στη διαδικασία επικύρωσης της Συνταγματικής Συνθήκης, ύστερα από τα δημοψηφίσματα στη Γαλλία και την Ολλανδία. Και,

2^ον: Ο καθορισμός του δημοσιονομικού πλαισίου  για την περίοδο 2007-2013.

Σε ό,τι αφορά το πρώτο, αποφασίστηκε να συνεχιστεί η διαδικασία των επικυρώσεων, χωρίς το αρχικό χρονοδιάγραμμα της 1^ης Νοεμβρίου του 2006, ώστε να υπάρξει μια περίοδος περισυλλογής, διαλόγου και ανάλυσης όλων των σχετικών μηνυμάτων.

Σε ό,τι αφορά το δεύτερο θέμα, το δημοσιονομικό πλαίσιο της Ένωσης, για την περίοδο 2007-2013, υπήρξε ένα ιδιαίτερα περίπλοκο διαπραγματευτικό περιβάλλον.

Εμείς υποστηρίξαμε, από την αρχή, την ανάγκη δίκαιης και αναλογικής κατανομής του κόστους της διεύρυνσης. Όπως, επίσης, και την ανάγκη να είναι ο προϋπολογισμός της διευρυμένης Ένωσης  ανάλογα «διευρυμένος». Κινηθήκαμε με τρόπο που εξασφάλιζε τα συμφέροντα της Χώρας μας, στην περίπτωση επίτευξης συμφωνίας, αλλά και χωρίς να παραγνωρίζουμε το ενδεχόμενο μιας νέας διαπραγμάτευσης, σ’ ένα διαφορετικό κλίμα. Η Προεδρία προσπάθησε να πετύχει μια πολιτική συμφωνία. Η πρόταση που υπέβαλε ήταν θετική για την ευρωπαϊκή πορεία και συμφέρουσα για την Ελλάδα. Οι προσπάθειες που αναπτύξαμε τους τελευταίους μήνες, αλλά και οι έντονες διαπραγματεύσεις, που είχαμε τις τελευταίες ημέρες, εξασφάλιζαν ικανοποιητικά τους στόχους μας για το λεγόμενο Δ’ ΚΠΣ.

Δυστυχώς, όπως είναι γνωστό, δεν κατέστη δυνατή η επίτευξη τελικής συμφωνίας. Η  Ε.Ε. μπήκε σε μία καμπή της πορείας της, που γίνεται ακόμη πιο δύσκολη, εξαιτίας της σύμπτωσης των αρνητικών εξελίξεων στα δύο αυτά μεγάλα ζητήματα. Επιπλέον, όμως, προστέθηκαν και άλλα θέματα, με αποτέλεσμα να γίνεται ακόμη πιο περίπλοκο το σκηνικό στην Ευρώπη. Βέβαια – και αυτό δεν πρέπει να λησμονείται – η Ευρωπαϊκή Ένωση, στην 60χρονη πορεία της, έχει περάσει πολλές ανάλογες καταστάσεις. Τώρα, όμως, είμαστε περισσότεροι και είναι περισσότερο δύσκολα τα πράγματα. Χρειάζεται περίσκεψη, ευρωκεντρική αντίληψη, νηφαλιότητα και διορατικότητα από όλους.

Θέλω να ελπίζω ότι, τουλάχιστον για τις δημοσιονομικές προοπτικές, σύντομα θα αναληφθεί καινούρια προσπάθεια για να φτάσουμε σε συμφωνία. Θέλω στο σημείο αυτό να υπογραμμίσω, για μια ακόμη φορά, ότι η απορρόφηση κοινοτικών πόρων συνεχίζεται ανεπηρέαστα ως το 2008, με την εφαρμογή του Γ’ ΚΠΣ.

Θέλω ακόμη να υπογραμμίσω ότι, παρά το νέο πολιτικό περιβάλλον που έχει δημιουργηθεί, δεν υπάρχει στο κείμενο των συμπερασμάτων, αλλαγή πολιτικής, σε ό,τι αφορά τη διεύρυνση. Ισχύουν όλα όσα συμφωνήθηκαν τον περασμένο Δεκέμβριο. Αυτά ισχύουν. Και με αυτά συνεχίζουμε την πορεία μας. Δεν αλλάζουν οι πολιτικές που έχουμε ακολουθήσει ως τώρα. Στηρίζουμε την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας, με τις προϋποθέσεις που έχουν, ήδη, τεθεί. Επιμένουμε στην εθνική στρατηγική που ακολούθησαν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις. Και, ακόμη, εργαζόμαστε για να καλύψουμε τις ανεπάρκειες του παρελθόντος και να προετοιμάσουμε τη Χώρα γι’ αυτά που έρχονται. Να βγούμε μπροστά. Να διασφαλίσουμε τα συμφέροντα του Τόπου μας και να συμβάλουμε στη δημιουργία της Ευρώπης που θέλουμε.

Η επόμενη διαπραγμάτευση, δεδομένων και των ευρωπαϊκών αντιθέσεων, θα είναι εξίσου δύσκολη. Για όλους αυτούς τους λόγους δεν υπάρχει χώρος για μικροκομματικές αντιλήψεις. Μπροστά σε ζητήματα καθοριστικής σημασίας για το μέλλον της Χώρας, δεν μπορεί να κατασκευάζονται προσχήματα για εσωτερικές αντιπαραθέσεις. Οι πρακτικές αυτές είναι πρόκληση για κάθε Έλληνα πολίτη. Η στάση που ακολουθήσαμε και ακολουθούμε αποτελεί θετική επιλογή και για την Ευρώπη και την Ελλάδα. Είναι δυναμική στρατηγική επιλογή, με εμβέλεια στο χρόνο. Αυτό κάναμε όταν οδηγούσαμε την Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή οικογένεια. Και αυτό κάνουμε και σήμερα.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Έρχομαι τώρα στο θέμα της σημερινής ημερήσιας διάταξης. Θέλω από την αρχή να επαναλάβω ότι δεν αμφισβητούμε την ευαισθησία κανενός και δεν μηδενίζουμε τίποτε απ’ ό,τι θετικό έγινε στα χρόνια που πέρασαν. Αναλάβαμε την ευθύνη για τη διακυβέρνηση του Τόπου προκειμένου να χτίσουμε, να προσθέσουμε, να δημιουργήσουμε. Εργαζόμαστε για να αλλάξουμε τα πράγματα που…

• καθηλώνουν την Οικονομία,
• υπονομεύουν την αναπτυξιακή διαδικασία,
• εκτρέφουν φαινόμενα διαφθοράς και ασυδοσίας,
• επιβαρύνουν την καθημερινότητα των πολλών.

Οι αλλαγές και οι μεταρρυθμίσεις που προωθούμε αντιμετωπίζουν παθογένειες, αγκυλώσεις, προβληματικές καταστάσεις του χτες. Συνιστούν ένα συγκροτημένο πλαίσιο δράσεων, για την αναμόρφωση των δομών και των λειτουργιών…

• της Οικονομίας και της αναπτυξιακής διαδικασίας,
• της Δημόσιας Διοίκησης,
• του ευρύτερου Δημόσιου Τομέα,
• του Εθνικού Συστήματος Υγείας,
• του συστήματος Παιδείας.

Αποβλέπουν, δηλαδή, στη δημιουργία των όρων και των προϋποθέσεων που απαιτούνται για μια πραγματικά ισχυρή κοινωνία. Μια κοινωνία που…

• παράγει νέο πλούτο,
• αυξάνει το κοινωνικό μέρισμα,
• εξασφαλίζει περισσότερες ευκαιρίες,
• δημιουργεί μεγαλύτερες δυνατότητες, για όλους και όχι μόνο για τους λίγους.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η κοινωνία μας – και ακόμα περισσότερο οι οικονομικά ασθενέστεροι – αντιμετωπίζει, σήμερα, μεγάλα καθημερινά προβλήματα. Όλοι τα γνωρίζουμε. Και εμείς πάντως δεν τα κρύβουμε. Τα αναγνωρίζουμε, τα αναδεικνύουμε και παίρνουμε θέση απέναντί τους. Έχουμε διαφορετική άποψη, διαφορετική τακτική, διαφορετική στρατηγική, από εκείνη του παρελθόντος. Είμαστε δίπλα στους συμπολίτες μας, που αντιμετωπίζουν μεγάλες δυσκολίες:

• στους μικρομεσαίους επιχειρηματίες,
• στους χαμηλόμισθους,
• στους χαμηλοσυνταξιούχους,
• στους άνεργους,
• στους αγρότες μας.

Υπάρχουν, πράγματι…

• έντονες περιφερειακές και κοινωνικές ανισότητες,
• πολίτες που ζουν κάτω από το όριο της φτώχιας,
• βιοτικό επίπεδο, χαμηλό, σε σχέση με το μέσο ευρωπαϊκό όρο,
• προκλητικά προνόμια για λίγους και αδικίες για πολλούς.

Είναι τα παράγωγα της πολιτικής που εφαρμόστηκε στα χρόνια που πέρασαν: Της στρεβλής ανάπτυξης, της εγκατάλειψης της Περιφέρειας, της αναποτελεσματικής και αδιαφανούς διαχείρισης του δημόσιου χρήματος και των κοινοτικών πόρων.

Υπάρχει – και το ακούω να λέγεται – “νέα φτώχεια”. Είναι, πέραν των παραπάνω, μια από τις τραγικές συνέπειες του εγκλήματος που διαπράχθηκε στο Χρηματιστήριο, με την ανοχή και τη σύμπραξη του “συστήματος ΠΑΣΟΚ”. Είναι, κυρίως, αποτέλεσμα της συγκλονιστικής αναδιανομής πλούτου που έγινε στην περίοδο 1999-2000, όταν ενάμισι εκατομμύριο επενδυτές έχασαν περίπου 35 τρισ. δρχ. Καταστράφηκε οικονομικά ένας ολόκληρος κόσμος και προκλήθηκε ένα πρωτόγνωρο κύμα “νέας φτώχειας”.

Σοβαρό πρόβλημα είναι και η ακρίβεια. Τόσα χρόνια το λέμε και το ξαναλέμε. Δεν μπορεί, όμως, να αγνοείται ότι το 2003 ο πληθωρισμός ήταν στο 3,5% και τον περασμένο Μάιο ήταν στο 3,2%. Κυρίως, όμως, δεν μπορεί να αγνοείται το γεγονός ότι, στο τελευταίο δεκαπεντάμηνο, είχαμε μια πρωτόγνωρη έκρηξη /πάνω από 50%/ των διεθνών τιμών πετρελαίου. Και ότι, χωρίς την αύξηση αυτή, ο πληθωρισμός στη Χώρα μας θα ήταν σήμερα σχεδόν μία ποσοστιαία μονάδα χαμηλότερος.

Εξαιρετικά σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα, το πιο σοβαρό απ’ όλα/ το είπα και θα το  επαναλαμβάνω πάντα- είναι η ανεργία. Προσπαθούν βέβαια ορισμένοι να πείσουν ότι το ανακάλυψαν μόνο όταν έχασαν την εξουσία. Έφτασαν στο σημείο να ισχυρίζονται ότι η ανεργία αυξήθηκε στους τελευταίους δεκαπέντε μήνες! Η αλήθεια, ωστόσο, τους διαψεύδει και τους εκθέτει. Η ανεργία, το 1980 ήταν στο 2,7% και στο τέλος των Κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ είχε φτάσει στα μεγαλύτερα ποσοστά της τελευταίας πεντηκονταετίας. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Με βάση τα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας και της EUROSTAT,

• το πρώτο τρίμηνο του 2004 ήταν στο 11,3% του εργατικού δυναμικού,
• το τέταρτο τρίμηνο ήταν στο 10,4% και
• τον περασμένο Μάιο, σημείωσε μείωση ρεκόρ, που την έφερε κάτω από το όριο των 500 χιλιάδων.

Με βάση τα ίδια στοιχεία,

• η πλειοψηφία (το 64%) των εγγεγραμμένων ανέργων είναι γυναίκες,
• το 20,33% είναι νέες και νέοι έως και 25 ετών και
• το περίπου 30% παρέμεναν άνεργοι για περισσότερο από ένα χρόνο.

Αυτή είναι η αλήθεια. Και η αλήθεια αυτή ήταν και είναι σκληρή. Απαιτεί νέες δράσεις και νέες πολιτικές. Δεν μπορεί να υπάρξουν διαφορετικά αποτελέσματα, εάν εφαρμόζονται οι ίδιες πολιτικές. Δεν μπορεί να αλλάξουν τα πράγματα, εάν αγνοούνται οι τάσεις που προκαλούν τη χειροτέρευσή τους. Δεν χτίζονται νέες προοπτικές με τις εμμονές, τις αγκυλώσεις και τις ατολμίες του παρελθόντος. Εδώ και αρκετά χρόνια…

Η Ελλάδα υποχωρούσε διαρκώς στη διεθνή κατάταξη για την ανταγωνιστικότητα της Οικονομίας. Οι εξαγωγές μας μειώνονταν, οι εισαγωγές αυξάνονταν και το εμπορικό ισοζύγιο διευρυνόταν. Χρηματοδοτούσαμε, δηλαδή, με ολοένα και περισσότερους πόρους, τη δημιουργία θέσεων εργασίας στο εξωτερικό.

Η Ελλάδα είχε…

• εξαιρετικά υψηλούς φορολογικούς συντελεστές,
• αναπτυξιακό νόμο που δεν απέδιδε,
• σύστημα αδειοδότησης των επιχειρήσεων, γραφειοκρατικό και χρονοβόρο, που τροφοδοτούσε τη διαφθορά. Υπονομευόταν, δηλαδή, με άλλα λόγια, η επιχειρηματικότητα και η δημιουργία νέων θέσεων δουλειάς.

Η Ελλάδα ήταν αιχμάλωτη σε διαπλεκόμενες σχέσεις,  σε γραφειοκρατικές και αδιαφανείς διαδικασίες. Πλήρωνε τεράστιο κόστος για όλα αυτά και υποχωρούσε διαρκώς στη διεθνή κατάταξη για τη διαφθορά.

Η Ελλάδα δεν τόλμησε, στα χρόνια που πέρασαν, τις αλλαγές και τις μεταρρυθμίσεις που απαιτούσε η Νέα Οικονομία και το έντονα ανταγωνιστικό διεθνές περιβάλλον. Οι περισσότερες δημόσιες υπηρεσίες, χωρίς να προσφέρουν καλής ποιότητας υπηρεσίες, δημιουργούσαν τεράστια ελλείμματα, υπονόμευαν τον ανταγωνισμό και κινούνταν έξω από το ευρωπαϊκό πλαίσιο.

Όλα αυτά…

• έπλητταν την επιχειρηματικότητα του Έλληνα
• εμπόδιζαν την προσέλκυση άμεσων ξένων επενδύσεων,
• πίεζαν προς τα κάτω την ανταγωνιστικότητα της Οικονομίας,
• υπονόμευαν την αναπτυξιακή διαδικασία,
• δυσκόλευαν τη δημιουργία νέων θέσεων δουλειάς.

Η Ελλάδα, όλα τα προηγούμενα χρόνια, βούλιαζε στα χρέη και τα ελλείμματα. Ενώ το 1980 το Δημόσιο χρέος ήταν στο 25% του ΑΕΠ, το 2004 ξεπέρασε το 110% του ΑΕΠ. Κάθε οικογένεια είναι, τώρα, χρεωμένη με 72 χιλ. ευρώ. Μόνο για τόκους πληρώσαμε, την περασμένη χρονιά, περίπου 9,5 δις ευρώ. Τι σημαίνει αυτό; Πολύ απλά, θα έλεγα ένα μόνο: Εάν το χρέος έμενε εκεί που βρισκόταν το 1980, σήμερα θα πληρώναμε λιγότερο από το ένα τέταρτο των τόκων. Σήμερα, δηλαδή με άλλα λόγια, περισσότερα από 7,5 δις ευρώ θα πήγαιναν, κάθε χρόνο, στην ανάπτυξη, τη βελτίωση των κρατικών υπηρεσιών, την Παιδεία, την Υγεία, τους συμπολίτες μας που έχουν ανάγκη.

Άμεσα συνυφασμένο είναι το πρόβλημα των μεγάλων ελλειμμάτων του Δημοσίου και του ευρύτερου Δημόσιου Τομέα. Το 2004 το δημοσιονομικό έλλειμμα ξεπέρασε το 6% του ΑΕΠ, το διπλάσιο του ανώτατου κοινοτικού ορίου. Κάποιοι λένε ότι “δεν έπρεπε να το πούμε αυτό”. Ότι “έπρεπε να το κρύψουμε, να μην το μάθει η Ε.Ε. ”. Πρωτ’ απ’ όλα, η Ευρωπαϊκή Ένωση είχε επισημάνει την αλόγιστη “δημιουργική λογιστική”, εδώ και καιρό και διαβίβαζε, με σειρά επιστολών, που αποκρύπτονταν από την προηγούμενη Κυβέρνηση, αυστηρές προειδοποιήσεις προς τη Χώρα μας. Ήταν περισσότερο από βέβαιο ότι το μεγάλο μυστικό της “εικονικής οικονομίας” δεν επρόκειτο να κρατήσει άλλο. Παρόλα αυτά, η τότε Κυβέρνηση επέμενε να εξωραΐζει την κατάσταση όσο βρισκόταν στην εξουσία, για να κατηγορεί άλλους, όταν θα περνούσε στην Αντιπολίτευση. Μπορεί βέβαια, τόσο το Δημόσιο χρέος όσο και τα ελλείμματα, να μην απασχολούν άμεσα τους πολίτες. Αφορούν, όμως, άμεσα τη ζωή του κάθε πολίτη. Διότι, χωρίς τα βάρη αυτά, οι δυνατότητες της πολιτικής θα ήταν σήμερα πολύ μεγαλύτερες. Αλλά και διότι η συνέχιση της πολιτικής εκείνης θα προκαλούσε ανεξέλεγκτες επιπτώσεις  σε βάρος και της Οικονομίας και του κοινωνικού συνόλου.

Όλα αυτά αναδεικνύουν ένα κυρίως, πρόβλημα: Το πρόβλημα από το οποίο παράγονται όλα τα άλλα. Και το πρόβλημα αυτό ήταν, εδώ και πολλά χρόνια, ο υπερτροφικός και γραφειοκρατικός δημόσιος τομέας. Το Κράτος της σπατάλης, της διαφθοράς και των ελλειμμάτων. Ένα Κράτος εμπόδιο στην ανάπτυξη και φορτίο στο φορολογούμενο. Κράτος που…

• εμπόδιζε, αντί να διευκολύνει την επιχειρηματικότητα,
• χειραγωγούσε, αντί να ενισχύει τη δημιουργικότητα των Ελλήνων,
• ταλαιπωρούσε, αντί να υπηρετεί τον πολίτη.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Στους δεκαπέντε μήνες που έχουμε την ευθύνη για τη διακυβέρνηση του Τόπου…

• Δώσαμε λύσεις σε εκκρεμότητες, που παρέμεναν ανέγγιχτες και διαιωνίζονταν για πολλά χρόνια.
• Προωθήσαμε αλλαγές που βελτιώνουν τις υπηρεσίες του Δημοσίου προς τους πολίτες.
• Εφαρμόζουμε πολιτικές που παράγουν αποτελέσματα για τους πολλούς και όχι μόνο για τους λίγους.

Όμως! Τα μεγάλα προβλήματα δεν αντιμετωπίζονται από τη μια ημέρα στην άλλη. Απαιτούν ρήξεις και τομές με τα κακώς κείμενα. Απαιτούν αλλαγές και μεταρρυθμίσεις. Απαιτούν να συγκρουστούμε, ως Χώρα, ως κοινωνία, ως λαός, με τις αδυναμίες του παρελθόντος μας. Ν’ αλλάξουμε πολιτικές, ν’ αλλάξουμε πρακτικές, ν’ αλλάξουμε νοοτροπίες. Μόνο έτσι μπορεί…

• να γεφυρωθούν οι περιφερειακές ανισότητες,
• να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η ανεργία,
• να αναβαθμιστεί το βιοτικό επίπεδο,
• να ενισχυθεί η κοινωνική συνοχή.

Και, για όλα αυτά, χρειάζεται κοινωνική συναίνεση, συστράτευση, συνένωση δυνάμεων και προσπαθειών. Απαιτείται, ταυτόχρονα, επιμονή και αποφασιστικότητα.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Δεσμευτήκαμε στους πολίτες να αντιμετωπίσουμε υπεύθυνα και αποφασιστικά τις χρόνιες παθογένειες του Κράτους και της Οικονομίας. Δεσμευτήκαμε να προωθήσουμε τα μέτρα και τις πολιτικές που απαιτούνται για τη μετάβαση σ’ ένα κράτος αυξημένων δυνατοτήτων. Κράτος απαλλαγμένο από τη γραφειοκρατία, τη νοοτροπία της ήσσονος προσπάθειας, την κακοδιαχείριση, τα φαινόμενα διαφθοράς. Κράτος που σέβεται τον Πολίτη και δεν σπαταλά τον μόχθο του. Δεσμευτήκαμε να εφαρμόσουμε Νέα Οικονομική και Αναπτυξιακή Πολιτική, που…

• αντιμετωπίζει, με κοινωνική ευθύνη, τα προβλήματα του χτες,
• μεγιστοποιεί το παραγόμενο προϊόν και
• αυξάνει το κοινωνικό μέρισμα.

Δρομολογήσαμε, ήδη, σειρά αλλαγών και μεταρρυθμίσεων που συνδιαμορφώνουν ένα νέο αναπτυξιακό πρότυπο. Ένα πρότυπο που βασίζεται…

• στην ενθάρρυνση της επιχειρηματικότητας,
• στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας,
• στην ανάπτυξη της Περιφέρειας,
• στην εξωστρέφεια της Οικονομίας.

Οι στόχοι μας προσδιορίζονται από τον άξονα… “εκπαίδευση – ανάπτυξη – απασχόληση – κοινωνική συνοχή”. Αυτούς, ακριβώς, τους στόχους υπηρετεί…

• η σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών,
• η παροχή, μέσω του νέου αναπτυξιακού νόμου, ενισχυμένων χρηματοδοτικών και φορολογικών κινήτρων,
• η απλοποίηση του συστήματος αδειοδότησης των επιχειρήσεων,
• η αναμόρφωση του συστήματος ανάθεσης δημόσιων έργων,
• η απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας.

Αυτούς τους στόχους υπηρετεί…

• η θέσπιση ενιαίου πλαισίου για τις Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα,
• η προώθηση ειδικών χωροταξικών σχεδίων για τις χρήσεις γης,
• η κατάρτιση νέου θεσμικού πλαισίου για τη λειτουργία των ΔΕΚΟ,
• η αναμόρφωση του Πτωχευτικού Δικαίου.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται…

• η συμφωνία που επετεύχθη στον ΟΤΕ,
• η λύση που προωθούμε στο ασφαλιστικό ζήτημα των Τραπεζών,
• ο διάλογος για τις εργασιακές σχέσεις,
• οι τομές για την αναβάθμιση του εμπορίου και βέβαια
• το νέο πλαίσιο λειτουργίας των καταστημάτων.

Υπογραμμίζω στο σημείο αυτό, επειδή αναφέρεται από το ΚΚΕ, στην αίτησή που υπέβαλε για τη σημερινή συζήτηση, ότι…

• Δεν ετέθη και δεν τίθεται ζήτημα λειτουργίας των καταστημάτων τις Κυριακές.
• Δεν ετέθη και δεν τίθεται ζήτημα απελευθέρωσης, αλλά ρύθμισης, του ωραρίου των καταστημάτων.
• Δεν θίγονται, σε καμία περίπτωση, τα δικαιώματα των εργαζόμενων.

Οι μεταρρυθμίσεις που προωθούνται αποβλέπουν στη δημιουργία ενιαίου πλαισίου για το ωράριο λειτουργίας των καταστημάτων, ώστε να υπάρξει εναρμονισμός σε εθνικό επίπεδο και προσαρμογή στα κοινοτικά δεδομένα. Προωθούνται, ταυτόχρονα, δεκατέσσερα μέτρα – τομές, για να ανθίσει ακόμη περισσότερο το εμπόριο, στη σύγχρονη Ελλάδα. Να υπάρξει όφελος και για το εμπόριο και για τους εργαζόμενους και για τους καταναλωτές.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Βασική παράμετρος σε όλες τις πολιτικές μας είναι η ενίσχυση της συμμετοχής της γυναίκας στην Οικονομία και η ανάδειξη του πολυσύνθετου ρόλου της στην Κοινωνία. Ο στόχος αυτός είναι και αίτημα και αναγκαιότητα. Είναι θέμα και νοοτροπίας και παιδείας. Είναι, όμως, και ζήτημα θεσμικών παρεμβάσεων. Πάνω απ’ όλα, όμως, απαιτείται – και αναπτύσσεται από την Κυβέρνηση – διαρκής προσπάθεια για…

• την ενίσχυση της γυναικείας επιχειρηματικότητας,
• τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας για άνεργες γυναίκες,
• την αντιμετώπιση, γενικότερα, του μεγάλου προβλήματος της ανεργίας.

Ακολουθούμε, για το σκοπό αυτό, ενεργητικές πολιτικές που δεν περιορίζονται στην επιδότηση των ανέργων, αλλά προτάσσουν τη στήριξη της απασχόλησης. Χρηματοδοτούνται, από το Γ΄ ΚΠΣ, προγράμματα στα οποία θεσπίζονται ευνοϊκότερες προϋποθέσεις για τις άνεργες γυναίκες.

Υπογραμμίζω τις δράσεις για την ενίσχυση της γυναικείας επιχειρηματικότητας, που αναπτύσσονται στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος  “Ανταγωνιστικότητα”.

Ανάμεσα στ’ άλλα…

• Επιδοτούνται, με το 55% της επένδυσης, γυναίκες, από 18 έως 55 ετών, για να αναπτύξουν επιχειρηματική δραστηριότητα, σε τομείς όπως η μεταποίηση, το εμπόριο, ο τουρισμός, οι υπηρεσίες. Να δημιουργήσουν επιχειρήσεις που να ανήκουν, τουλάχιστον κατά το 75%, σε γυναίκες και να διοικούνται από γυναίκες.
• Προβλέπονται, ακόμη, δράσεις για την κατάρτιση και τη μεταφορά τεχνογνωσίας στις γυναίκες και πριμοδοτείται η συμμετοχή τους στο Πρόγραμμα Ενίσχυσης του Ερευνητικού Δυναμικού.

Προνομιακή συμμετοχή γυναικών, τουλάχιστον 60%, προβλέπεται σχεδόν σε όλα τα προγράμματα του ΟΑΕΔ.

• Στο πλαίσιο του επιχειρησιακού προγράμματος “Απασχόληση και Επαγγελματική Κατάρτιση’’, υλοποιούνται ειδικές δράσεις που αποβλέπουν στη βελτίωση της πρόσβασης και την αύξηση της συμμετοχής των γυναικών στην αγορά εργασίας.
• Στα προγράμματα των Νέων Θέσεων Εργασίας παρέχεται αυξημένη επιδότηση για την πρόσληψη άνεργων γυναικών.
• Από τα προγράμματα “Νέων Ελεύθερων Επαγγελματιών” επιδοτούνται άνεργες γυναίκες για να δημιουργήσουν τη δική τους εταιρική ή ατομική επιχείρηση, ακόμη και στο σπίτι τους, εάν έχουν παιδί προσχολικής ηλικίας, ή φροντίζουν συγγενικό πρόσωπο με αναπηρία μεγαλύτερη του 70%.
• Για το 2005, σημειώνω το πρόγραμμα επιχορήγησης Νέων Επαγγελματιών στον Πολιτισμό και το Περιβάλλον, που απευθύνεται κυρίως σε γυναίκες, για να αναπτύξουν επιχειρηματική δραστηριότητα, σε παραδοσιακά επαγγέλματα.
• Όπως, επίσης, και το πρόγραμμα επιχορήγησης στον τομέα των Νέων Τεχνολογιών.
• Αλλά και ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα, που ανακοινώσαμε προ ολίγων ημερών, και θα ισχύσει από φέτος: Την παροχή δωρεάν πρόσβασης στο Ίντερνετ στους πρωτεύοντες φοιτητές και τους νεοεισερχόμενους στα ΑΕΙ και ΤΕΙ, καθώς και φτηνού Ίντερνετ για όλους τους φοιτητές, σε τιμές μειωμένες στο ελάχιστο δυνατό, σε σχέση με τις κανονικές. Αυτό είναι επένδυση στους νέους, στις νέες τεχνολογίες και γενικότερα στο μέλλον.
• Σημειώνω, ακόμη, το νέο πρόγραμμα που επιδοτεί επιχειρήσεις να απασχολήσουν άνεργους μεγάλης ηλικίας, ώστε να συμπληρώσουν τα ένσημα για τη συνταξιοδότησή τους.
• Χαρακτηριστικό της πολιτικής μας είναι και το γεγονός ότι στις ρυθμίσεις για την επέκταση της μερικής απασχόλησης στο Δημόσιο Τομέα, έχει δοθεί προτεραιότητα στις άνεργες γυναίκες και τους πολύτεκνους.

Παράλληλα στο διάστημα που πέρασε…

• Ψηφίστηκε νόμος για την άρση κάθε είδους διακρίσεων και την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης.
• Χρηματοδοτήθηκαν φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, για να δημιουργήσουν νέους ή να συνεχίσουν τη λειτουργία υφιστάμενων, βρεφονηπιακών και παιδικών σταθμών.
• Εξασφαλίστηκε, ύστερα από διαπραγμάτευση με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η συνέχιση για άλλα δύο χρόνια της χρηματοδότησης δομών Κοινωνικής Φροντίδας.
• Διασφαλίστηκε η εύρυθμη λειτουργία περισσότερων από 6.000 ολοήμερων δημοτικών σχολείων και νηπιαγωγείων.
• Επιχορηγούνται επιχειρήσεις για να δημιουργήσουν βρεφονηπιακούς σταθμούς για το προσωπικό τους.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η Ελλάδα, η Οικονομία μας, η κοινωνία μας, κουβαλά μεγάλα προβλήματα. H συνέχιση της πρακτικής του παρελθόντος σημαίνει διόγκωση και διαιώνιση των αδιεξόδων. Η απραγία σημαίνει συντήρηση των καταστάσεων του χτες και επιδείνωση της καθημερινότητας των πολλών. Δέσμευση και απόφασή μας είναι ν’ αλλάξουμε τα πράγματα. Σχεδιάσαμε και τολμούμε τομές και ρήξεις, με ό,τι καθηλώνει τον Τόπο και αδικεί την κοινωνία.

Εργαζόμαστε για…

• να επιλυθούν συσσωρευμένα, χρόνια, προβλήματα,
• να υπάρξει δυναμική και βιώσιμη ανάπτυξη,
• να δημιουργηθούν νέες και σταθερές θέσεις δουλειάς,
• να τονωθεί η απασχόληση και να αντιμετωπιστεί η ανεργία.

Επιλέξαμε το δρόμο των αλλαγών και των μεταρρυθμίσεων, που μπορούν να ξεκολλήσουν τον Τόπο από το τέλμα. Διαμορφώνουμε θεσμικό περιβάλλον φιλικό στην επιχειρηματικότητα, ώστε να υπάρξουν νέες επενδύσεις, νέες επιχειρήσεις, νέες θέσεις δουλειάς. Θεωρούμε, παράλληλα, αναγκαία και ενθαρρύνουμε …

• την καλλιέργεια σχέσεων εμπιστοσύνης μεταξύ των επιχειρήσεων και των εργαζόμενων,
• τη συνειδητοποίηση εκ μέρους των επιχειρήσεων, της κοινωνικής τους ευθύνης,
• τη συνειδητοποίηση εκ μέρους των συνδικάτων, του χρέους τους προς το κοινωνικό σύνολο. Δεν δίνουν λύση τα άκρα και οι ακρότητες. Δεν μπορεί να επικρατούν παράλογα προνόμια για τους λίγους σε βάρος των πολλών. Είναι η ώρα να πουν και τα κλαμπ των προνομιούχων τί είναι έτοιμα να κάνουν για τον Τόπο και όχι μόνο τί θέλουν να πάρουν. Είναι ώρες ευθύνης για όλους.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Δεν συμβιβαζόμαστε με το παρελθόν. Ήταν κατώτερο των δυνατοτήτων της κοινωνίας μας.

Προωθούμε αλλαγές και μεταρρυθμίσεις που…

• υπαγορεύονται από το συλλογικό συμφέρον,
• υποδεικνύονται από την πραγματικότητα γύρω μας,
• ορίζονται από τον κοινό νου, σε τελική ανάλυση.

Αλλαγές και μεταρρυθμίσεις που γίνονται για…

• να ωφεληθούν οι φορολογούμενοι,
• να ωφεληθούν οι εργαζόμενοι,
• να ωφεληθούν οι συμπολίτες μας,
• που ψάχνουν μια θέση δουλειάς.

Δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να βρεθούν λύσεις στα προβλήματα του χτες και να διασφαλιστεί μια νέα προοπτική. Δεν γίνεται να λέγεται ότι «χρειάζονται αλλαγές»,  αλλά να υποκινούνται αντιδράσεις, και να εκτοξεύονται, ακόμα και από το Βήμα της Βουλής, απειλές για απεργίες που επιβαρύνουν την Οικονομία και ταλαιπωρούν ολόκληρη την κοινωνία. Δεν αλλάζουν τα πράγματα με λόγια για αλλαγές και πράξεις συντήρησης του χτες. Δεν μπορεί η πολιτική να γυρίζει την πλάτη στο αύριο.

Οι αλλαγές και οι μεταρρυθμίσεις που ξεκινήσαμε δεν κατευθύνονται από δόγματα και ιδεοληψίες. Δεν σημαίνουν αντιπαράθεση ιδεολογιών. Είναι επιλογή ρεαλιστική, αναγκαία και επιτακτική. Είναι η ώριμη απάντηση στις αυξημένες απαιτήσεις της κοινωνίας, για το σήμερα και για το αύριο. Αυτή είναι η στρατηγική επιλογή μας. Αυτό το έργο μας εμπιστεύτηκαν οι Έλληνες: Να ανοίξουμε νέους δρόμους. Να ακολουθήσουμε μεταρρυθμιστική στρατηγική. Να χτίσουμε

• Ενα Κράτος που σέβεται και υπηρετεί τον πολίτη,
• Μια οικονομία ανταγωνιστική στην Ευρώπη και το σύγχρονο Κόσμο,
• Μια κοινωνία που παράγει και προοδεύει. Μια κοινωνία με αλληλεγγύη και συνοχή. Με δικαιοσύνη και εμπιστοσύνη.

Αυτός είναι ο στόχος μας. Και ο στόχος αυτός είναι κοινός για όλους.