ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ

Αθήνα, 31 Οκτωβρίου 2005

ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ

ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ κ. ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ

ΣΤΗΝ ΠΡΟ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Άκουσα τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να εκστομίζει με ευκολία επιθετικούς προσδιορισμούς και χαρακτηρισμούς που, κατά την άποψή μου, δεν επιτρέπονται σε θεσμικό παράγοντα του πολιτεύματος. Εγώ δεν θα τον παρακολουθήσω σ΄ αυτόν τον κατήφορο. Δεν θα ακολουθήσω τον δρόμο της πόλωσης που διάλεξε και διαλέγει, ειδικά σ΄ αυτά τα θέματα. Θα μείνω σταθερός στις αρχές και τις αξίες που υπηρετούν τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα του έθνους και όχι οι σκοπιμότητες των λεχθέντων.

Θέλω να είμαι απόλυτα ειλικρινής: Πέρα από τις φραστικές εξάρσεις, εγώ επί της ουσίας δεν είδα ουσιαστικές διαφορές και πολιτικές προτάσεις. Σταχυολογώ: ‘’Ευρωπαϊκή στρατηγική’’, ‘’ενισχυμένες συνεργασίες μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση’’, ‘’στήριξη του ευρωπαϊκού δρόμου για όλες τις βαλκανικές χώρες’’, σχεδόν ταύτιση στις βασικές θέσεις για το Κόσοβο, ακόμα και για τη FYROM, μέσα βεβαίως από πολλές εξάρσεις και γλωσσικές υπερβολές. Η βασική θέση που μας παρουσιάστηκε και ως πρόταση ‘’να εμμείνετε τα επόμενα βήματα να τα κάνουμε ως FYROM’’ είναι κοινή θέση.

Αντιλαμβάνομαι ότι για λόγους κομματικής σκοπιμότητας ο κ. Παπανδρέου υιοθετεί τη λογική ‘’εμείς τα έχουμε κάνει όλα αυτά εδώ και χρόνια και τώρα εσείς σέρνεστε να τα κάνετε’’, ή ό,τι άλλο. Αντιλαμβάνομαι ακόμα ότι η απουσία ουσιαστικά διαφορετικών θέσεων οδηγεί στην ανάγκη για φραστικές επιθέσεις. Θα κάνω μόνο δύο σχόλια για όλα αυτά. Μπορεί να υπάρχουν διαφορετικές εκτιμήσεις για επιμέρους χειρισμούς, αλλά σε όλη τη γκάμα των θεμάτων δεν είδα διαφορά στην βαθειά ουσία, παρά μόνο σε κάτι στο οποίο φαίνεται να επιμένετε. Αναφέρομαι στον χειρισμό του σχεδίου Αννάν. Γιατί, και σήμερα, έγινε η γνωστή αναφορά στη Λουκέρνη. Εν πάση περιπτώσει, είναι ξεκάθαρο πως εσείς πιστεύατε – και φαίνεται προφανώς ότι επιμένετε σ΄ αυτό – ότι ένταξη και λύση πήγαιναν πακέτο, έστω κι αν αυτή η λύση δεν ήταν αποδεκτή από τη συντριπτική πλειοψηφία των Κυπρίων. Εμείς σ΄ αυτό – το έχω πει πολλές φορές, θα το επαναλάβω και σήμερα, γιατί το θίξατε – έχουμε ριζικά διαφορετική άποψη. Πιστεύαμε και πιστεύουμε και επιμένουμε σ΄αυτό, ότι η μεγαλύτερη προσφορά της Ελλάδας προς την Κύπρο είναι να σεβαστεί την ετυμηγορία, τη βούληση της συντριπτικής πλειοψηφίας του Κυπριακού λαού.

Όπως είπα και πριν, επί της ουσίας, στα μεγάλα ζητήματα δεν υπάρχουν στρατηγικές διαφορές. Αυτό μπορεί να δημιουργεί το αίσθημα της ανάγκης να καταφεύγει κανείς σε βαρειές κουβέντες. Οφείλω όμως να πω ότι, αν αυτό εξηγείται μερικώς με όρους μικροπολιτικής σκοπιμότητας, πάντως είναι αδιανόητο και απαράδεκτο με όρους εθνικής ευθύνης.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Ακούσαμε τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να προβαίνει χωρίς κανένα επιχείρημα και στοιχείο, χωρίς τη στοιχειώδη αυτοσυγκράτηση και ευθύνη, σε χαρακτηρισμούς για τους χειρισμούς μας στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις. Ανάποδα όμως τους κάνετε τους χαρακτηρισμούς αυτούς κύριε Αρχηγέ της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Ανάποδα τα λέτε και το ξέρετε ότι τα λέτε ανάποδα. Δεν θυμάστε άραγε ποια ήταν η Κυβέρνηση όταν ξέσπασε η κρίση των Ιμίων; Δεν θυμάστε ότι η Κυβέρνηση του κόμματός σας ξεκίνησε με έξαρση πατριωτικής ρητορείας και  κατέληξε παρακαλώντας να φυσήξει ο άνεμος και να πάρει την ελληνική σημαία; Δεν θυμάστε τί έλεγε η πολιτική σας και ο προκάτοχός σας, ο Υπουργός τον οποίο διαδεχτήκατε στο Υπουργείο Εξωτερικών;

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Τα ξέρετε πολύ καλά όλα αυτά. Και όμως, φτάσατε στο σημείο να μιλάτε τάχα για ‘’εκκρεμές’’ που ταλαντεύεται μεταξύ της πλήρους υποταγής και της πόλωσης,  Προσπαθείτε να περιγράψετε μια πολιτική. Καλά κάνετε και προσπαθείτε, διότι όποιος σας ακούει καταλαβαίνει πολύ καλά ότι μιλάτε για τη δική σας πολιτική. Μιλάτε για την πολιτική που τη μια καταγγέλλει την ένταση και την άλλη απαιτεί από τον Υπουργό Εξωτερικών να φύγει από την Άγκυρα για να προκαλέσει ένταση. Μιλάτε για την πολιτική που απ΄ τη μια προσπαθούσε να εκβιάσει τον Κυπριακό λαό για το Σχέδιο Ανάν και από την άλλη θυμάται, δήθεν, τις αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την ευρωπαϊκή λύση.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Σε μια προσπάθεια να πληγεί η Κυβέρνηση ακούστηκαν διάφορες ερμηνείες για τη δήλωση της Βρετανικής Προεδρίας και κατασκευάστηκαν παντελώς αβάσιμοι ισχυρισμοί. Συνοψίζω την αλήθεια όπως προκύπτει από τα κείμενα, τα γεγονότα. Πρώτον, στο διαπραγματευτικό πλαίσιο υπάρχει μια παράγραφος για τη στάση της Τουρκίας έναντι της Κύπρου. Είναι η παράγραφος 7 – η πρώην παράγραφος 5- που λέει: ‘’Κατά την περίοδο μέχρι την προσχώρηση της θα απαιτηθεί από την Τουρκία να ευθυγραμμίσει προοδευτικά τις πολιτικές της έναντι των τρίτων χωρών και τις θέσεις της εντός των διεθνών οργανισμών, μεταξύ άλλων όσων αφορά τη συμμετοχή όλων των κρατών – μελών της ΕΕ στους εν λόγω οργανισμούς ως προς τις ρυθμίσεις, τις πολιτικές και τις θέσεις της Ένωσης και των κρατών μελών της’’. Ζητά δηλαδή από την Τουρκία να ευθυγραμμίσει σταδιακά τη γραμμή της με τις πολιτικές της Ένωσης σε ό,τι αφορά την Κύπρο και τη συμμετοχή της στους διεθνούς οργανισμούς και ρυθμίσεις. Είναι αλήθεια ότι, πράγματι, την τελευταία στιγμή, η τουρκική κυβέρνηση ζήτησε να υπάρξει αφαίρεση ή αλλαγή αυτής της παραγράφου. Ο κ. Ιάκωβου μαζί με τον κ. Μολυβιάτη αντέδρασαν ακαριαία και αποφασιστικά και κατέστησαν σαφές ότι τα κείμενα του διαπραγματευτικού πλαισίου, όπως ήδη είχαν συμφωνηθεί, οριοθετούσαν μια βαθιά ‘’κόκκινη γραμμή’’ – μπορεί να λοιδορείτε την έκφραση αλλά αυτή είναι η αλήθεια – και ξεκαθάρισαν ότι δεν πρόκειται να γίνει δεκτή καμία τροποποίηση. Η θέση μας επικράτησε πλήρως. Δεν άλλαξε τίποτα.

Δεύτερον, η δήλωση που έγινε από τη Βρετανική προεδρία δεν λέει τίποτε παραπάνω από το αυτονόητο. Θυμίζω το περιεχόμενό της: Η παράγραφος 7, λέει η Προεδρία, δεν μπορεί να ερμηνευτεί ότι προκαταλαμβάνει την αυτονομία της διαδικασίας λήψης αποφάσεων και τα δικαιώματα των οποιονδήποτε διεθνών οργανισμών ή των μελών της, ή των κρατών – μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τί σημαίνει αυτό; Ότι η Τουρκία ως μέλος του ΝΑΤΟ -το τονίζω, ως μέλος του ΝΑΤΟ- έχει το δικαίωμα να εναντιωθεί σε ενδεχόμενο αίτημα της Κύπρου για ένταξη στη Συμμαχία. Αυτό προβλέπεται από τον καταστατικό χάρτη του ΝΑΤΟ και αυτό η ΕΕ δεν μπορεί να το αλλάξει. Δεν μπορεί να υπαγορεύσει ούτε τη συμπεριφορά άλλων οργανισμών, ούτε τη συμπεριφορά των μελών τους. Μπορεί όμως η ΕΕ να υπαγορεύσει πολιτικές τόσο για τα μέλη της, όσο και για τα κράτη που θέλουν να γίνουν μέλη της. Αυτό κάνει ρητά και ξεκάθαρα στην περίπτωση της Τουρκίας. Ορίζει με σαφήνεια τη στάση που οφείλει να τηρεί η γειτονική χώρα, υποψήφια προς ένταξη στην ΕΕ. Ορίζει ποιές πολιτικές θα έχουν επιπτώσεις στην ενταξιακή της πορεία. Ορίζει ότι, ανάμεσα στα άλλα, θα κρίνεται και για τη στάση της σε ό,τι αφορά τη συμμετοχή της Κύπρου σε διεθνής οργανισμούς. Και για να μην ξεχνιόμαστε, όταν λέμε ότι η Τουρκία θα κρίνεται από την ΕΕ σημαίνει ότι θα κρίνεται από τα 25 κράτη – μέλη της, ανάμεσα στα οποία είναι και η Ελλάδα και η Κύπρος.

Τρίτον, πέρα απ΄ όλα αυτά που δείχνουν ξεκάθαρα ότι η δήλωση της Προεδρίας δεν επηρεάζει το περιεχόμενο της παραγράφου 7, για να μην υπάρχει καμία παρεξήγηση ζητήθηκε και η γνωμοδότηση της νομικής υπηρεσίας του Συμβουλίου. Η νομική υπηρεσία του Συμβουλίου αποφάσισε ότι η δήλωση της Προεδρίας δεν είναι νομικά δεσμευτική, άρα λοιπόν τα περί υποχώρησης και παράδοσης βρίσκονται μόνο στην αντιπολιτευτική ρητορική. Αυτό δείχνει έλλειμμα σοβαρότητας. Προκαλεί ακόμα ιδιαίτερη εντύπωση -θα έλεγα ανησυχία η κριτική που ασκείται στην πολιτική μας να μην δεχτούμε a priori τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου της Χάγης για κάθε θέμα που εγείρει η Τουρκία ως δήθεν διαφορά μεταξύ μας. Πρώτ΄ απ΄ όλα, το ότι υπάρχει μόνο μια ελληνοτουρική διαφορά δεν υπήρξε η θέση όλων των ελληνικών κυβερνήσεων; Άλλαξε κανένας γραμμή; Αλλάξατε εσείς γραμμή σε αυτό; Αν αυτό συμβαίνει είναι επικίνδυνο και να εξηγήσω γιατί. Αν δεχθούμε την υποχρεωτική υπαγωγή στο Δικαστήριο της Χάγης κάθε θέματος που, πιθανώς, εγείρει η Τουρκία, τότε είναι σαν να της αναγνωρίζουμε το δικαίωμα να ορίζει εκείνη τί είναι διαφορά μεταξύ μας και πόσες, δήθεν, διαφορές έχουμε. Μα, κύριε Αρχηγέ της Αντιπολίτευσης, μία διαφορά έχουμε με την Τουρκία: Την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και πιστεύω ότι δεν έχετε άλλη γνώμη σ΄ αυτό. Αν έχετε όμως να το πείτε.

Μιλάτε για χρονοδιαγράμματα, που έπρεπε να βάλουμε και φέρνετε σαν παράδειγμα το Ελσίνκι. Φτάσατε στο σημείο να μιλάτε για παράδοση όπλων και αυτό είναι πολύ βαρειά κουβέντα. Και τουλάχιστον η δική  μου άποψη είναι ότι θα έπρεπε τέτοιες κουβέντες να τις αποφεύγετε και να τις αποφεύγουμε όλοι. Διότι είναι ο κύριος Σημίτης που διακήρυσσε –αμέσως μετά τη Σύνοδο του Ελσίνκι, στις 11 Δεκεμβρίου του ’99- ότι δεν χρειάζονται χρονοδιαγράμματα. Διότι εσείς ο ίδιος ήσασταν που περηφανευόσασταν μετά το Ελσίνκι, ότι δεν βάλατε κανένα όρο και καμιά προϋπόθεση στην Τουρκία. Μιλώντας στη ‘’Μιλιέτ’’, δηλώνατε κατά λέξη: ‘’Έχουμε προβεί σε ενέργειες υπέρ της τουρκικής πλευράς, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ως μια μονομερή χειρονομία και δεν περιμένουμε καμιά χειρονομία ή ανταπόδοση’΄’. Απευθυνόμενος αργότερα σε δημοσιογράφο της ‘’Χουριέτ’’, τον Νοέμβριο του 2002, λέγατε κατά λέξη: ‘’Μαχόμαστε για σας. Προσπαθούμε να πείσουμε τη Γερμανία και τη Γαλλία’’.

Θα σας το πω ευθέως: Δεν βάλατε όρους και χρονοδιαγράμματα. Από τη Σύνοδο του Ελσίνκι ως τη μέρα που οι Έλληνες σας αφαίρεσαν την ευθύνη της διακυβέρνησης, ένα και μόνο ένα χρονοδιάγραμμα είχατε βάλει: Να καταργηθεί η Κυπριακή Δημοκρατία πριν μπει στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τίποτα άλλο. Να περάσει πρώτα το σχέδιο Αννάν και μετά να γίνει η ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Φοβερίζατε τους Έλληνες της Κύπρου πως, αν δεν δεχθούν το Σχέδιο Αννάν, θα επακολουθήσουν εποικισμοί και αναγνωρίσεις του ψευδοκράτους. Έως τότε κανένα άλλο χρονοδιάγραμμα δεν βάλατε. Και σε κανένα άλλο χρονοδιάγραμμα δεν προσπαθήσατε να ανταποκριθείτε. Ρωτώ: Εάν η 17η Δεκεμβρίου του 2004 αποτελούσε προθεσμία, γιατί στη Σύνοδο Κορυφής της Κοπεγχάγης, τον Δεκέμβριο του 2002, σπεύσατε να δεσμευθείτε για την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας μέσα στο 2004; Υπήρξε μήπως ως τότε εννοώ μέχρι το 2002,  καμιά θετική εξέλιξη; Και έπειτα, γιατί δεχθήκατε τότε την έναρξη των διαπραγματεύσεων με μόνη προϋπόθεση την εκπλήρωση κριτηρίων εσωτερικής και μόνο πολιτικής; Εάν υπήρχε χρονοδιάγραμμα, γιατί δεν θελήσατε, ή γιατί δεν μπορέσατε να το αξιοποιήσετε τα 4,5 ολόκληρα χρόνια που ακολούθησαν; Και αφού δεν μπορέσατε να το κάνετε εσείς στα 4,5 χρόνια, πώς μπορείτε να κατηγορείτε εμάς ότι δεν κάναμε στους δέκα μήνες που απέμεναν, ως τον Δεκέμβριο του 2004, αυτά που εσείς δεν μπορέσατε να κάνετε τόσο καιρό; Γιατί τόση αμετροέπεια;  Γιατί τέτοια προσπάθεια διαστρέβλωσης; Και το λέω αυτό γιατί ξέρετε πολύ καλά ότι ο Δεκέμβριος του 2004 δεν ετίθετο ως απώτατο όριο κάποιου χρονοδιαγράμματος. Εκείνο που αναφερόταν στα συμπεράσματα του Ελσίνκι ήταν πως θα υπάρχει επανεξέταση από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Και η επανεξέταση έγινε. Έγινε και μπήκαν όροι και κριτήρια που δεν υπήρχαν ως τότε. Μπήκαν όροι και κριτήρια που αφορούν και προάγουν τα ελληνικά συμφέροντα. Αυτή είναι η αλήθεια.

Σας θυμίζω λοιπόν ότι η Σύνοδος Κορυφής του περασμένου Δεκεμβρίου, το Συμβούλιο Σύνδεσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης του περασμένου Απριλίου και το Διαπραγματευτικό Πλαίσιο της 3ης Οκτωβρίου, θέτουν στην Τουρκία όρους και προϋποθέσεις που εσάς δεν σας είχαν καν απασχολήσει.

Ανάμεσα στ΄ άλλα:

  • Για πρώτη φορά γίνεται ρητή αναφορά στην ανάγκη να αντιμετωπίσει η Τουρκία οποιαδήποτε πηγή έντασης στης σχέσης με τους γείτονές της και να απέχει από κάθε πράξη που θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά την ειρηνική διευθέτηση.
  • Για πρώτη φορά γίνεται ρητή αναφορά στην ελληνική μειονότητα της Ίμβρου και της Τενέδου και καλείται η Τουρκία να επιλύσει τα προβλήματά τους,
  • Για πρώτη φορά καλείται να αναγνωρίσει την Κύπρο κατά την πορεία των ενταξιακών διαπραγματεύσεων.
  • Για πρώτη φορά καλείται η Τουρκία, όχι μόνο να υπογράψει, αλλά και να εφαρμόσει το πρωτόκολλο προσαρμογής της συμφωνίας της Άγκυρας.
  • Για πρώτη φορά γίνεται αναφορά στην ανάγκη ομαλοποίησης των σχέσεών της με όλα τα κράτη-μέλη και υπογραμμίζεται ότι η λύση του Κυπριακού πρέπει να είναι, όχι μόνο στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών, αλλά και σύμφωνη με τις αρχές και τις αξίες στις οποίες βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Επιπλέον, καλείται η Τουρκία:

  • Να μεταβάλλει την πολιτική της σε ό,τι αφορά τη συμμετοχή της Κύπρου στους διάφορους διεθνείς οργανισμούς.
  • Να άρει κάθε εμπόδιο στις μεταφορές και το εμπόριο με όλα τα κράτη-μέλη της Ένωσης.
  • Να υιοθετήσει άμεσα τον νόμο για τα ευαγή Ιδρύματα, σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά δεδομένα,
  • Να ανοίξει το δρόμο στην επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης.
  • Να δώσει λύσεις στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μη μουσουλμανικές μειονότητες.

Είναι παράδοση όπλων όλα αυτά; Μιλάει κανένας σοβαρά με τέτοιους όρους; Και, επιτέλους, μπορείτε να μεταφέρετε στη Βουλή τη συζήτηση που είχατε πρόσφατα στην Τουρκία με τον Αρχηγό της εκεί Αξιωματικής Αντιπολίτευσης;

  • Αληθεύει πως είχατε υποσχεθεί πως η Κύπρος δεν θα αποτελέσει προκαταρκτικό όρο για την Τουρκία και ότι είχατε δώσει σχετικές εγγυήσεις;
  • Είπε – ναι ή όχι – ο κ. Μπαϊκάλ ότι, δυστυχώς για την Τουρκία, το θέμα της Κύπρου έχει μετατραπεί τώρα σε προκαταρκτικό όρο;
  • Ομολόγησε – ναι ή όχι – ο πρώην Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, ο κ. Τζεμ, ότι η Τουρκία έχει απωλέσει τώρα όλα τα κέρδη που είχε αποκομίσει τότε;

Και μιλάτε για παράδοση όπλων;

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Έγινε αναφορά στη δήλωσή μου στο CNN. Με διαστρέβλωση βέβαια. Τίποτα δεν μπορούν να σας μεταφέρουν σωστά φαίνεται. Ό,τι κι αν συμβαίνει όμως σας διαφεύγει μια πραγματικότητα. Ότι οι Ελληνίδες και οι Έλληνες έχουν και μνήμη και κρίση. Σας το λέω ξανά λοιπόν.

Πρώτον: Δεν τίθεται ζήτημα veto όταν μια πολιτική επιτυγχάνει. Δεν μπορεί να επισείονται απειλές veto, όταν ήδη έχουν επιτευχθεί οι στόχοι της χώρας μας. Και οι δικοί μας στόχοι είχαν επιτευχθεί, πολύ πριν τις 3 Οκτωβρίου του 2004. Τα κείμενα που μας ενδιέφεραν είχαν ήδη συμφωνηθεί και ήταν ήδη ‘’κλειδωμένα’’. Δεν ασκούμε πολιτική της τελευταίας στιγμής, ούτε πολιτική του ποδαριού. Δεν ασκούμε πολιτική που χάνει την ουσία για να δημιουργεί εντυπώσεις.

Δεύτερον: Όταν η Τουρκία ζήτησε την αλλαγή, την τελευταία στιγμή, της παραγράφου 7, αμέσως, χωρίς δισταγμούς και καμία αμφιταλάντευση, είπαμε ότι αυτό δεν περνά, εδώ τελειώνουν όλα. Η ‘’κόκκινη γραμμή’’, η ‘’βαθιά κόκκινη γραμμή’’ στην οποία αναφέρθηκα. Και όλοι κατάλαβαν και συμφώνησαν με τις θέσεις μας.

Τρίτον:  Εάν υπάρχει ένα ζήτημα veto είναι εκείνο που χαρίσατε εσείς στην Τουρκία για τον Ευρωστρατό. Με δική σας ανοχή προωθήθηκαν ρυθμίσεις που ουσιαστικά έδιναν δικαίωμα veto στην Τουρκία. Και αυτό δείχνει ξεκάθαρα τη διαφορά. Δείχνει ποιοι ευθύνονται που η Τουρκία απέκτησε, μέσω του ΝΑΤΟ, veto στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής πολιτικής ασφάλειας και άμυνας. Δείχνει ποιοί μάχονται και πετυχαίνουν ρυθμίσεις για τον εναρμονισμό της τουρκικής πολιτικής με τις πολιτικές της Ένωσης. Και, αν δεν το θυμάστε ούτε και αυτό, μπορούν να σας το θυμίσουν 30 βουλευτές του κόμματός σας, που ζητούσαν να μη συμφωνήσετε για τον Ευρωστρατό.

Καλό είναι να γίνεται κριτική, αλλά όχι για χάρη δημαγωγίας, σε βάρος εθνικών συμφερόντων. Η εξωτερική πολιτική δεν ασκείται ούτε με εθνικιστικές κορώνες εσωτερικής κατανάλωσης, ούτε με κουβέντες του αέρα. Η εξωτερική πολιτική απαιτεί τόλμη και σύνεση μαζί. Απαιτεί αξιοπιστία, σοβαρότητα, υπευθυνότητα. Και αυτό το αποδεικνύουμε έμπρακτα με την πολιτική που ακολουθούμε.

Μιλήσατε ακόμα για αδράνεια, για φόβο σε ό,τι αφορά την ονομασία της FYROM. Δεν μπορείτε όμως να αντιστρέφετε με τέτοιο τρόπο την αλήθεια. Ήσασταν περισσότερο από δέκα χρόνια στην εξουσία. Ήσασταν ο ίδιος περίπου πέντε χρόνια επικεφαλής του Υπουργείου Εξωτερικών. Πότε μιλήσατε δημόσια γι΄ αυτό το θέμα; Ποτέ. Πόσες χώρες αναγνώρισαν την FYROM με το όνομα ‘’Μακεδονία’’ στα δέκα αυτά χρόνια; Πολλές δεκάδες. Και τί κάνατε; Σιωπούσατε. Αφήνατε το χρόνο να περνά. Ένα πράγμα σας ένοιαζε: Πώς να αποφύγετε τις ευθύνες σας. Πώς να μετακυλήσετε, να μεταφέρετε και αυτό το πρόβλημα στην επόμενη κυβέρνηση. Μπροστά στο φόβο του πολιτικού κόστους, προτιμούσατε την αδράνεια, γνωρίζοντας τη συντελούμενη βλάβη των ελληνικών συμφερόντων. Προτιμούσατε να χειροτερεύουν τα πράγματα, πάρα να τα αγγίξετε. Και έρχεστε τώρα και μιλάτε για αδράνεια; Και έρχεστε τώρα να μιλήσετε για φόβο, σε εκείνους που αναλαμβάνουν το πολιτικό κόστος για το εθνικό συμφέρον; Δεν βλάπτετε εμάς. Και να το καταλάβετε αυτό. Αντιλαμβάνονται πολύ καλά οι πολίτες αυτής της χώρας ποιές είναι οι πρακτικές που ακολουθείτε. Κατηγορείτε άλλους για όλα όσα ευθύνεστε. Και το κάνετε αυτό, δυστυχώς, σχεδόν σε όλα τα ζητήματα.

Έρχομαι σε ένα πιο ιδιαίτερο θέμα που αφορά τα Σκόπια. Προσποιείστε οργή για την αναγνώριση των Σκοπίων από τις ΗΠΑ με το όνομα ‘’Μακεδονία’’. Και μάλιστα μας είπατε, σε κάποια αποστροφή του λόγου σας, ότι εκείνα τα χρόνια που όλα πήγαιναν τόσο καλά στη χώρα – που αναρωτιέται κανείς γιατί οι πολίτες αποφάσισαν να σας δείξουν την πόρτα της εξόδου – για οποιαδήποτε εξέλιξη, όλες οι παγκόσμιες δυνάμεις δεν έκαναν τίποτα χωρίς να σας ρωτήσουν, χωρίς να σας συμβουλευτούν, χωρίς να συμφωνήσετε. Όταν έγινε λοιπόν η de facto αναγνώριση των Σκοπίων από τις ΗΠΑ με το όνομα ‘’Μακεδονία’’ σας ρώτησαν; Και αφού σας ρώτησαν τί κάνατε; Σας ρώτησαν και είπατε ναι; Αυτό μας είπατε σήμερα στην ουσία. Ξαναπείτε το λοιπόν διότι η de facto αναγνώριση των Σκοπίων με το όνομα ‘’Μακεδονία’’ είχε γίνει στη διάρκεια των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ. Το κρύψατε βεβαίως γιατί αυτή ήταν η πρακτική σας. Δεν μπορεί όμως να καμώνεστε πως το ξεχάσατε. Αφού όμως προσποιείστε αμνησία να σας το θυμίσω. Η de facto αναγνώριση της FYROM με το όνομα ‘’Μακεδονία’’ έγινε από τις ΗΠΑ στις 30 Ιουνίου του 2003. Έγινε όταν υπεγράφη μεταξύ των κυβερνήσεων των ΗΠΑ και της FYROM η συμφωνία για την εξαίρεση Αμερικανών στρατιωτικών από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. Την ημέρα που έληγε και τυπικά η ελληνική προεδρία της ΕΕ τα Σκόπια υπέγραφαν με το όνομα ‘’Μακεδονία’’ διμερή συμφωνία με τις ΗΠΑ. Και ρωτώ: Γνώριζε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, που μάλιστα ασκούσε την προεδρία της ΕΕ, ότι ετοιμαζόταν αυτή η συμφωνία; Και αν ναι, ποιές ήταν οι ενέργειές της; Ποιά ήταν η αντίδραση της Ελληνικής κυβέρνησης; Τί έκανε; Τί κατάφερε; Τί είπε  δημόσια; Τίποτα! Απολύτως τίποτα!

Έγινε ακόμα αναφορά στην απόφαση του ΚΥΣΕΑ για την αγορά αεροσκαφών F-16. Έχουν ήδη καταθέσει σχετική Επερώτηση Βουλευτές του κόμματός σας για να δοθεί πλήρης, αναλυτική απάντηση από τον αρμόδιο Υπουργό. Θα σας πω όμως κάποια πράγματα εδώ: Ξέραμε πολύ καλά ότι η αγορά με διακρατική συμφωνία και το λέω αυτό γιατί υπαινιχθήκατε κάτι στο πρόγραμμά μας – εμείς λέγαμε ρητά ή διεθνής διαγωνισμός, ή διακρατική συμφωνία – επρόκειτο να δυσαρεστήσει αντιπροσώπους, μεσάζοντες, κέντρα που είχαν συνηθίσει να αποσπούν τεράστια οικονομικά οφέλη από τα εξοπλιστικά προγράμματα του Υπουργείου Άμυνας. Οι κυβερνήσεις του κόμματός σας επιβαρύνονται με επιζήμιες – θα έλεγα εξαιρετικά επιζήμιες – συμβάσεις για το Δημόσιο. Κάποιες από αυτές έχουν ήδη αναθεωρηθεί με όφελος για το Δημόσιο. Κάποιες άλλες εξακολουθούν να ελέγχονται. Υπάρχουν πολύ σοβαρά ζητήματα και το ξέρετε. Μένω όμως, προς το παρόν τουλάχιστον, σ΄ αυτό. Εσείς άλλωστε οι ίδιοι έχετε αναγνωρίσει ότι στη διάρκεια των Κυβερνήσεών σας υπήρξε  μια ‘’γκρίζα περιοχή’’ στις προμήθειες των Ενόπλων Δυνάμεων.

Το δεύτερο που θέλω να επισημάνω είναι ότι και πάλι επιχειρείτε κριτική διαστρεβλώνοντας την πραγματικότητα. Γιατί η δήλωση που έγινε από τον αρμόδιο Υπουργό, αμέσως μετά τη συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ ανέφερε – και το λέω κατά λέξη – ότι ‘’το τελικό κόστος θα διαμορφωθεί μετά από διαπραγματεύσεις ανάλογα και με τον εξοπλισμό των αεροσκαφών’’. Πρέπει να ξέρετε ότι η προμήθεια των F-16 αποφασίστηκε από το  ΚΥΣΕΑ για την κάλυψη άμεσων επιχειρησιακών αναγκών της Πολεμικής μας Αεροπορίας. Γνώμονάς μας είναι η απόλυτη διασφάλιση του δημόσιου συμφέροντος. Γίνεται διαπραγμάτευση για διακρατική συμφωνία μεταξύ δύο Κυβερνήσεων.

Τρίτον. Η σύμβαση αυτή, όπως έχουμε ήδη καθιερώσει και όπως νομοθετείται σύντομα στο νομοσχέδιο περί προμηθειών των Ενόπλων Δυνάμεων, θα εισαχθεί στην Επιτροπή Άμυνας και Εξωτερικών για ενημέρωση των μελών της. Και εκεί βεβαίως θα γίνει άπλετη, πλήρης συζήτηση και βεβαίως θα γίνουν και ποιοτικές και ποσοτικές συγκρίσεις με την τελευταία αγορά των F-16. Ο καθένας τότε θα βγάλει τα συμπεράσματά του.

Έρχομαι να πω δυο λόγια για το ‘’βασικό μέτοχο’’. Άκουσα την πρότασή σας. Ακούστε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Συζητήσαμε πολύ διεξοδικά όταν φέραμε προς ψήφιση τον Νόμο 3310.  Στη συνέχεια αναζητήσαμε τον κοινό τόπο με την Ευρωπαϊκή Ένωση σε ορισμένα επιμέρους θέματα. Τον κοινό τόπο αυτόν τον βρήκαμε. Τί άραγε εξυπηρετεί η περαιτέρω καθυστέρηση καθιέρωσης ενός σταθερού, νομικού πλαισίου; Τί εξυπηρετεί αυτή η εκκρεμότητα; Η εξήγηση είναι απλή. Ότι δηλαδή ουδείς από το ΠΑΣΟΚ ανέμενε ότι θα έχει αίσια έκβαση αυτή η υπόθεση, γιατί ουκ ολίγα στελέχη σας έλεγαν ότι ξεχάστηκε αυτή η υπόθεση, εγκαταλείφθηκε και μπήκε στα συρτάρια. Κατά συνέπεια, η εκκρεμότητα αυτή πρέπει να τελειώνει, να κλείνει και μάλιστα το ταχύτερο δυνατόν.

Και με την ευκαιρία αυτή, θέλω να πω και κάτι ακόμα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στόχος μας και απόφασή μας είναι η πάταξη της διαπλοκής και η εμπέδωση της διαφάνειας στον κρίσιμο, ευαίσθητο χώρο των Μέσων Ενημέρωσης. Το λέω ευθέως και το αποδεικνύουμε έμπρακτα. Κάναμε εκτενή διάλογο με τα αρμόδια όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το ‘’βασικό μέτοχο’’, καταλήξαμε σε κοινό τόπο, καταθέτουμε στη Βουλή νέα ρύθμιση που σέβεται το Σύνταγμα και γίνεται αποδεκτή από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και, εν πάση περιπτώσει, επειδή σας ακούω να αντιδράτε, εσείς τί κάνατε όταν, για πάνω από ένα χρόνο, η Ευρωπαϊκή Ένωση αμφισβητούσε και τη νομοθεσία σας και το Σύνταγμα;

Δεν μένω μόνο σ΄ αυτό. Αυταπάτες, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ας μην υπάρχουν. Αμέσως μετά προχωρούμε στην ψήφιση του άλλου σημαντικού, συμπληρωματικού Νόμου. Του Νόμου για το επιτρεπτό όριο συγκέντρωσης στον χώρο των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Ό,τι δεσμευθήκαμε γίνεται πραγματικότητα. Απόφασή μας αμετακίνητη είναι να λήξει, το συντομότερο δυνατόν και αυτό το θέμα. Να είναι πλέον σαφές ποιοι δικαιούνται και μπορούν να έχουν οριστική άδεια λειτουργίας ηλεκτρονικού Μέσου Ενημέρωσης. Να είναι σαφής ο τρόπος με τον οποίο διενεργείται ο έλεγχος για την τήρηση της νομιμότητας ως προς τη χρήση των αδειών αυτών. Η συγκέντρωση και οι αδειοδοτήσεις των ΜΜΕ ρυθμίζονται οριστικά. Μπαίνει επιτέλους, ύστερα από χρόνια παραλήψεων και λαθών, τάξη στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο. Μπαίνει τάξη σε ένα κρίσιμο ζήτημα, σε ένα κρίσιμο τοπίο, που εξαιτίας της θεσμικής αναρχίας μέσα στην οποία λειτούργησε, οδήγησε σε αρνητικά φαινόμενα γνωστά σε όλους. Σε φαινόμενα που δεν είχαν θετικά αποτελέσματα ούτε για την αντικειμενικότητα της ενημέρωσης, ούτε για την ενίσχυση της ποιότητας της Δημοκρατίας μας.

Και θέλω επίσης να τονίσω κάτι εδώ. Οι δηλώσεις προθέσεων στην πολιτική δεν αρκούν. Και το λέω αυτό διότι, αν εννοείτε όσα λέτε για τη διαφάνεια, θα πρέπει πρώτ’ απ΄ όλα να τα πείτε στα στελέχη του κόμματός σας. Πώς αλήθεια μπορείτε να πείσετε, όταν την ώρα που η Κυβέρνηση έδινε τον αγώνα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την υπεράσπιση του Συντάγματος και την εξεύρεση κοινού τόπου στο θέμα του ‘’βασικού μετόχου’’, ο Ευρωβουλευτής σας κ. Σηφουνάκης υπονόμευε αυτόν τον αγώνα και μάλιστα με τρόπο αδιανόητο για Έλληνα Ευρωβουλευτή; Εξηγούμαι κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Διάβασα χθες σε εφημερίδα ότι απέστειλα επιστολή προς τον Επίτροπο Μακ Κρίβι. Θα αναφερθώ μόνο σε δύο σημεία.

Το πρώτο είναι ότι ο Ευρωβουλευτής σας μιλάει ευθέως για τις αρνητικές επιπτώσεις του άρθρου 14 παρ. 9 του Συντάγματος, στρεφόμενος δηλαδή και εναντίον του ΠΑΣΟΚ που εισηγήθηκε την αναθεώρηση του Συντάγματος και του συγκεκριμένου άρθρου. Αλλά αυτό, σε τελική ανάλυση, αφορά τα εσωκομματικά σας. Το σημαντικότερο σημείο είναι η πρόταση που κάνει ένας Έλληνας Ευρωβουλευτής. ‘’Θεωρώ’’ γράφει ‘’ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα πρέπει άμεσα να παραπέμψει την υπόθεση αυτή στο Δικαστήριο, προσφεύγοντας κατά της Ελλάδας’’. Έτσι δίνουν τις μάχες υπέρ των εθνικών συμφερόντων κάποια από τα στελέχη σας; Να τους χαίρεστε.

Και τέλος, σας άκουσα πολλές φορές και δυστυχώς και σήμερα να επανέρχεστε στο προσφιλές σας θέμα, ότι η Κυβέρνηση έπληξε το κύρος της χώρας με την απογραφή. Είχατε ή δεν είχατε προειδοποιήσεις από την Ευρωπαϊκή Ενωση για τη λεγόμενη ‘’δημιουργική λογιστική’’; Ε, όχι κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Δεν μπορεί να κατηγορείτε αβάσιμα και με διαστρέβλωση της αλήθειας και μετά να διεκδικείτε το δικαίωμα να αποφύγετε και τις απαντήσεις. Ξέρατε ή δεν ξέρατε ότι επρόκειτο κάποια στιγμή να γίνει έλεγχος από τη Eurostat και ότι αυτό θα κατέληγε σε νέα αναθεώρηση του χρέους και των ελλειμμάτων; Τί κάνατε πέρα από την απόκρυψη των στοιχείων και τη συνέχιση της εξαπάτησης των Ελλήνων; Γιατί αποκρύψατε τεράστιες δαπάνες από τον τελευταίο σας προϋπολογισμό; Είναι ή δεν είναι αλήθεια όλα αυτά; Και έρχεστε σήμερα να πείτε ότι φταίνε  άλλοι γι΄ αυτό που κάνατε εσείς; Επιμένετε ακόμα ότι η Ελλάδα μπορούσε να σταθεί στο ψέμα; Δηλαδή να κοροϊδεύουμε – που δεν θα ήταν και εφικτό δηλαδή – ότι η Ελλάδα από 6,5% έλλειμμα έχει 1,5% όπως λέγατε εσείς; Μπορούσε η Ελλάδα να κερδίσει το μέλλον με πλασματικά στοιχεία;

Και, επιτέλους, υπάρχει ένα ερώτημα το οποίο είναι αμείλικτο κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Φταίνε εκείνοι που αντιμετωπίζουν ή αυτοί που γέννησαν το δημιούργησαν και το συντήρησαν;

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Βεβαίως και υπάρχει ανάγκη για κριτική και έλεγχο. Αυτό είναι αυτονόητο. Σε κάθε περίπτωση, εμείς πιστεύουμε ότι αυτή η κυβέρνηση, σε μικρό χρονικό διάστημα, έχει κάνει πάρα πολλά και αυτό μπορεί να το διαπιστώσει ο πολίτης. Μπορεί ο καθένας να αναλογιστεί πόσα από εκείνα που επαναλαμβάνονταν για δεκαετίες, χωρίς να γίνεται τίποτα, έχουν ήδη πραγματοποιηθεί. Μπορεί ο καθένας να αναλογιστεί πόσα από εκείνα, που ούτε καν τα ακουμπούσαν οι κυβερνήσεις του παρελθόντος, αντιμετωπίζονται τώρα. Υπήρχε ή δεν υπήρχε κυβερνητική ευθύνη και αναποτελεσματικότητα για τα χρέη που δημιουργούνταν; Υπήρχε ή δεν υπήρχε διασυρμός, σε τελική ανάλυση, της Ελλάδος για το φαινόμενο αυτό; Υπήρχε κυβερνητική ευθύνη και αποφασιστικότητα όταν δημιουργήθηκε το φαινόμενο της διαπλοκής στο χώρο των ΜΜΕ, που σήμερα, με δύσκολους όρους, παλεύουμε να το αντιμετωπίσουμε, αλλά, πάντως, έχουμε την ξεκάθαρη πολιτική βούληση να το αντιμετωπίσουμε; Θεωρείτε ότι κυβερνά με ευθύνη και ευαισθησία μια κυβέρνηση που  ανέχεται τα παραδικαστικά και άλλα κυκλώματα, ή μια κυβέρνηση που τα αντιμετωπίζει; Αν εσείς προσποιείστε αμνησία, η κοινωνία θυμάται. Θυμάται και μας κρίνει όλους αυστηρότατα. Τονίζω όμως και κάτι άλλο. Κανένας μηχανισμός συγκάλυψης, κανένας μηχανισμός προώθησης της λεγόμενης επιλεκτικής μνήμης δεν πρόκειται ούτε να αλλοιώσει την  πραγματικότητα και, πολύ περισσότερο, να θίξει την ποιότητα της δημοκρατίας μας. Και γι΄ αυτό ας μην υπάρχει καμία, μα καμία, αμφιβολία.