Ομιλία του Πρωθυπουργού στη Βουλή για την Ανεργία των Νέων

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ

Αθήνα, 27 Φεβρουαρίου 2006

ΟΜΙΛΙΑ

ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ κ. ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ

ΣΤΗΝ ΠΡΟ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ

ΜΕ ΘΕΜΑ: ‘’ Η ΑΝΕΡΓΙΑ ΤΩΝ ΝΕΩΝ

ΚΑΙ Η ΛΗΨΗ ΜΕΤΡΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥΣ’’

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Θέλω να ξεκινήσω τη σημερινή συζήτηση με μια κοινή παραδοχή. Η κοινωνία μας, αντιμετωπίζει μεγάλα προβλήματα, που διαιωνίζονταν και διογκώνονταν, για πολλά χρόνια. Το πιο σοβαρό απ’ όλα είναι η ανεργία. Και αυτό για τρεις, κυρίως, λόγους.

Πρώτον: Διότι τα ποσοστά των ανέργων στη Χώρα μας και ιδίως των άνεργων γυναικών, των άνεργων νέων και ακόμη περισσότερο των άνεργων πτυχιούχων, είναι από τα πιο ψηλά στην Ε.Ε.

Δεύτερον: Διότι το πρόβλημα της ανεργίας – το ξέρουμε όλοι- δεν αντιμετωπίζεται από τη μια ημέρα στην άλλη. Και

Τρίτον: Διότι πέρα από τους απρόσωπους στατιστικούς δείκτες είναι το δυσβάσταχτο ανθρώπινο κόστος. Δυσβάσταχτο για τις οικογένειες των ανέργων. Δυσβάσταχτο για τις νέες και τους νέους που αφοπλίζει. Δυσβάσταχτο για τον κοινωνικό ιστό, στον οποίο προκαλούνται αλυσιδωτές επιπτώσεις, από την περιθωριοποίηση τμημάτων της κοινωνίας.

Θέλω, όμως, να κάνω μία ακόμη επισήμανση: Οι άνεργοι δεν οργανώνονται. Δεν συνδικαλίζονται. Δεν έχουν τη δυνατότητα να διεκδικούν συλλογικά. Παραμένουν σιωπηλοί διεκδικητές του δικαιώματός τους στην εργασία. Και όλα αυτά σημαίνουν περισσότερες ευθύνες για όλους. Είναι, βέβαια, γεγονός ότι το πρόβλημα της ανεργίας είναι το πιο συζητημένο σε επίπεδο αρχηγών κομμάτων στη Βουλή. Ενώ, όμως – κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης-  μιλάτε για την ανεργία, την ίδια ώρα αντιδράτε σε κάθε αλλαγή, σε κάθε μεταρρύθμιση, που στοχεύει στην αύξηση της απασχόλησης.

• Υπάρχει αντίδραση στις μεταρρυθμίσεις που ενθαρρύνουν την επιχειρηματικότητα του Έλληνα.
  • Υπάρχει αντίδραση στις πολιτικές που ενθαρρύνουν την προσέλκυση άμεσων ξένων

επενδύσεων.

• Υπάρχει αντίδραση στις πολιτικές που βελτιώνουν την ανταγωνιστικότητα και την εξωστρέφεια της Οικονομίας μας.

Και ρωτώ:

• Αντιμετωπίζεται έτσι η ανεργία;
• Αντιμετωπίζεται με ευχολόγια;
• Αντιμετωπίζεται με λαϊκισμό και αντιδραστικότητα;
• Υπάρχει χώρα της Ε.Ε. που πέτυχε μείωση της ανεργίας χωρίς μεταρρυθμίσεις;

Η Κυβέρνηση απαντά με ξεκάθαρη στόχευση, με συγκροτημένο σχέδιο και συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές. Όμως! Απέναντι στην ανεργία απαιτείται ισχυρή κοινωνική συνείδηση, από όλους. Και από τα κόμματα. Και από τα συνδικάτα. Και από τις επιχειρήσεις. Αυτή είναι η πρόκληση. Και η πρόκληση είναι μπροστά σε όλους μας. Σήμερα, λοιπόν, είναι μια καλή ευκαιρία για ολόκληρη την Αντιπολίτευση να πάρει ξεκάθαρη θέση: Δεν βοηθούν οι απόπειρες πόλωσης και όξυνσης. Δεν βοηθούν οι αοριστίες και οι αφορισμοί.

Τα ερωτήματα είναι ξεκάθαρα:

• Πώς να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας;
• Ποιά μέτρα προτείνονται;
• Ποιές πολιτικές;

Συγκεκριμένα πράγματα. Ήμασταν και είμαστε έτοιμοι να ακούσουμε κάθε πρόταση. Έτοιμοι να συζητήσουμε κάθε καινούρια ιδέα. Να υιοθετήσουμε κάθε εφικτή δράση. Με πολιτική και κοινωνική ευθύνη.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Έχω αναφέρει, και άλλη φορά, από το ίδιο αυτό βήμα, το παράδειγμα της Ιρλανδίας και αισθάνομαι την ανάγκη να το υπενθυμίσω σε εκείνους που προσποιούνται άγνοια και αμνησία. Πριν από δυόμισι δεκαετίες, η Ιρλανδία βρισκόταν, περίπου, στην ίδια κατάσταση

με εκείνη που βρέθηκε η Χώρα μας, το 2004.

• Το δημόσιο χρέος της αυξανόταν.
• Τα ελλείμματά της μεγάλωναν.
• Η ανταγωνιστικότητα της Οικονομίας της υποχωρούσε.
• Η ανεργία αυξανόταν ραγδαία.
• Τα συνδικάτα υπερασπίζονταν εκείνους που ήδη εργάζονταν και αγνοούσαν εκείνους που έψαχναν, αλλά δεν έβρισκαν δουλειά.
• Τα προβλήματα διογκώνονταν.

Σ’ εκείνη τη φάση, η Κυβέρνηση, τα κόμματα και τα συνδικάτα πήραν τη μεγάλη απόφαση. Συμφώνησαν να αντιμετωπίσουν με τόλμη τα προβλήματα. Να κοιτάξουν μπροστά. Να ενώσουν τις δυνάμεις τους. Η Ιρλανδία άρχισε να εφαρμόζει, με συνεννόηση και συνένωση δυνάμεων, στρατηγική αλλαγών και μεταρρυθμίσεων. Το αποτέλεσμα; Κατάφεραν μέσα σε μια δεκαετία, να αυξήσουν σχεδόν κατά 50% το κατά κεφαλήν εισόδημά τους και να μειώσουν την ανεργία σχεδόν κατά δέκα ποσοστιαίες μονάδες. Από το 14,5% το 1994, περίπου στο 4,5% το 2003. Το συμπέρασμα είναι ευδιάκριτο: Με τόλμη και πολιτική ευθύνη, με σχέδιο αλλαγών και μεταρρυθμίσεων, με κοινωνική συνείδηση από όλους, δόθηκαν λύσεις σε χρόνια, δισεπίλυτα προβλήματα. Το κόστος ήταν προσωρινό. Το όφελος ήταν και είναι μόνιμο. Και το όφελός τους είναι για όλους. Αυτό απαιτούν και από εμάς οι Ελληνίδες και οι Έλληνες. Και στο αίτημα αυτό, ανταποκρινόμαστε με συνέπεια και αποτελεσματικότητα.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Οι κοινωνίες που δεν τολμούν είναι καταδικασμένες να ζουν με τα προβλήματα του παρελθόντος τους. Για να δοθούν λύσεις χρειάζεται διορατικότητα, σύνθεση απόψεων, πολιτική γενναιότητα. Ο λαϊκισμός είναι έκφραση πολιτικής φοβίας. Η αντιδραστικότητα είναι εκδήλωση απομονωτισμού. Η ατολμία είναι συνώνυμη του συντηρητισμού. Η Χώρα δεν τα αντέχει όλα αυτά. Η Χώρα δεν μπορεί να μείνει καθηλωμένη στο χτες. Βεβαίως, το πρόβλημα της ανεργίας -το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο Τόπος μας- δεν αφορά μόνο την ελληνική κοινωνία. Θυμίζω ότι βασικό θέμα στη Σύνοδο της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, τον περασμένο Ιούνιο, ήταν η απασχόληση των νέων. Επισημάνθηκε η παγκόσμια διάσταση του προβλήματος και προτάθηκε η ανάπτυξη σειράς μέτρων για την αντιμετώπισή του. Θυμίζω, ακόμη, ότι το ίδιο πρόβλημα απασχόλησε τον περασμένο Μάρτιο και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Αναγνωρίστηκε από όλους ο καθοριστικός ρόλος που διαδραματίζουν οι νέες γενιές στην επίτευξη των στόχων της Λισσαβόνας και υιοθετήθηκε το «Σύμφωνο για τους Νέους», που δίνει προτεραιότητα σε τρεις βασικούς άξονες:

1^ον: Την Εκπαίδευση και τη στοχευμένη κατάρτιση.

2^ον: Την Απασχόληση και την κοινωνική ενσωμάτωση. Και

3^ον: Τη συμφιλίωση της οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής.

Με μια φράση:

Τόσο η διεθνής, όσο και η δική μας πρόσφατη εμπειρία, καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα: Μείωση της ανεργίας δεν υπάρχει παρά μόνο μέσα από τρεις παράλληλους στρατηγικούς άξονες: «εκπαίδευση – ανάπτυξη – απασχόληση». Αυτό είναι το κλειδί του προβλήματος. Αυτή είναι η στρατηγική μας. Αυτό δεσμευτήκαμε και αυτό κάνουμε. Εναρμονίζουμε τις προσπάθειές μας με τη Στρατηγική της Λισσαβόνας και εφαρμόζουμε Εθνικά Προγράμματα Μεταρρυθμίσεων.

Δίνουμε ιδιαίτερη έμφαση…

• στο ανθρώπινο κεφάλαιο,
• την προσαρμογή στην Κοινωνία της Γνώσης,
• τη διάδοση της επιχειρηματικότητας.

Εφαρμόζουμε, δηλαδή, πολιτικές που…

• αφενός οδηγούν στην ενίσχυση των δεξιοτήτων του εργατικού δυναμικού και ειδικότερα των νέων ανθρώπων, και
• αφετέρου ενθαρρύνουν και προσελκύουν νέες επενδύσεις.

Έτσι, και μόνον έτσι, μπορεί να γεννούνται θέσεις εργασίας. Έτσι και μόνον έτσι μπορεί να μειωθεί η ανεργία.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Ο πρώτος στρατηγικός άξονας της πολιτικής μας για την τόνωση της απασχόλησης και τη μείωση της ανεργίας, είναι η Παιδεία: Αφορά, δηλαδή, την εκπαίδευση, τη μετεκπαίδευση, αλλά και τη διαρκή επανεκπαίδευση. Την αποτελεσματικότερη κατάρτιση και επανακατάρτιση. Την εντατικότερη προώθηση της δια βίου μάθησης. Αφορά τη σύζευξη της εκπαίδευσης με την παραγωγική διαδικασία και την αγορά εργασίας. Την επίτευξη, δηλαδή, ισορροπίας ανάμεσα στις ειδικότητες που ζητούνται από την αγορά εργασίας και την κατανομή που γίνεται στο εκπαιδευτικό σύστημα. Στόχος μας είναι η εφαρμογή συγκροτημένης εκπαιδευτικής πολιτικής, με διάρκεια στο χρόνο, αλλά και ευελιξία προσαρμογής στο συνεχώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον. Στόχος μας είναι ένα σύγχρονο και ανοικτό εκπαιδευτικό σύστημα, εναρμονισμένο με όσα συμβαίνουν στην Ε.Ε. και τον ευρύτερο διεθνή χώρο.

Ένα σύστημα που αξιοποιεί τη Νέα Γνώση και τις Νέες Τεχνολογίες. Σύστημα που συμβάλλει στην ενίσχυση της επιχειρηματικότητας των Ελλήνων και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της Οικονομίας. Σύστημα ικανό να παρέχει στα παιδιά μας τα εφόδια που χρειάζονται για να πετύχουν στη ζωή τους. Προωθούμε, ταυτόχρονα, τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες που απαιτούνται για την αναθεώρηση του Συντάγματος, με πρώτο στόχο να απελευθερώσουμε τη δύναμη της Παιδείας. Να καταστήσουμε τη Χώρα μας Κέντρο Εκπαίδευσης και Πολιτισμού. Να αξιοποιήσουμε το επιστημονικό δυναμικό μας. Να εισάγουμε, αντί να εξάγουμε φοιτητές. Να παράγουμε Παιδεία.  Να παράγουμε θέσεις εργασίας στην Πατρίδα μας.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Ο δεύτερος στρατηγικός άξονας της πολιτικής μας για την απασχόληση αφορά τη δημιουργία Οικονομίας ευκαιριών και τη θεμελίωση ισχυρής ανθρωποκεντρικής ανάπτυξης. Κάνω μια επισήμανση, ως βάση για την εξαγωγή συμπερασμάτων. Τα προηγούμενα χρόνια, είχαμε αύξηση του ΑΕΠ. Όμως! Η αύξηση εκείνη, πέρα από τους κοινοτικούς πόρους, σ’ ένα μεγάλο βαθμό, βασιζόταν, στα ελλείμματα και τα χρέη. Είχαμε, δηλαδή, αύξηση του ΑΕΠ που δεν ήταν διατηρήσιμη. Αύξηση καταδικασμένη να μην αντέξει στο χρόνο. Να αποτύχει, να καταρρεύσει, να αφήσει τεράστια δημοσιονομικά προβλήματα. Αλλά και να αναγκάσει, τελικά, την Ελλάδα να αναζητά πόρους από το σήμερα για να καλύψει βάρη του χτες. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα αυτή είναι το πιο μεγάλο εμπόδιο, που συναντά η Χώρα μας στον αγώνα της για την αύξηση της απασχόλησης. Άλλες θα ήταν οι δυνατότητές μας σήμερα εάν το δημόσιο χρέος  δεν έφτανε,  σχεδόν στο 110% το 2004. Άλλες θα ήταν οι δυνατότητες  εάν δεν χρειαζόταν να πληρώνουμε σχεδόν 10 δις ευρώ το χρόνο για τόκους. Άλλες θα ήταν οι δυνατότητές μας εάν το έλλειμμα ήταν πράγματι αυτό που έλεγε η προηγούμενη Κυβέρνηση και όχι πενταπλάσιο.

Επιπλέον: Η ανάπτυξη που είχαμε βασίζονταν, κατά κύριο λόγο, στα δημόσια έργα. Αυτό, όμως, είχε ως αποτέλεσμα να περιορίζεται η όποια δυναμική της στη δημιουργία θέσεων χαμηλής ειδίκευσης, που δεν διατηρούνταν, παρά μόνον ως επί το πλείστον την ολοκλήρωση των έργων. Δεν είχαμε, δηλαδή, ούτε βιώσιμες, ούτε καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας.

Το είδος της ανάπτυξης εκείνης ήταν μια από τις βασικές αιτίες για τις οποίες αυξανόταν η ανεργία των νέων και ιδίως η ανεργία των νέων πτυχιούχων. Είχαμε, έτσι, το ελληνικό παράδοξο να αυξάνεται το ΑΕΠ, αλλά να αυξάνεται και η ανεργία. Και αυτό, μάλιστα, την ίδια στιγμή που αυξάνονταν και οι προσλήψεις στο Δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Αυτή είναι η αλήθεια. Ο τρόπος της ανάπτυξης που είχαμε στο προηγούμενο διάστημα δεν ήταν βιώσιμος. Δεν ταίριαζε στα χαρακτηριστικά και τις ανάγκες της ελληνικής οικονομίας. Δεν αντιμετώπιζε τα θεμελιώδη, τα καίρια αίτια που δημιουργούσαν, που συντηρούσαν την ανεργία σε υψηλά επίπεδα. Μια πραγματικά ισχυρή οικονομία, παράγει θέσεις εργασίας σε όλο το φάσμα των δεξιοτήτων και των εκπαιδευτικών επιπέδων. Μια δυναμική Οικονομία, προσανατολισμένη στις ανάγκες και τις δυνατότητες της Νέας Εποχής παράγει θέσεις σταθερές και βιώσιμες.

Αυτός είναι, σήμερα, ο κεντρικός στόχος μας:

• Η δυναμική στροφή στις νέες τεχνολογίες, τη νέα γνώση, τη νέα οικονομία.
• Η ενθάρρυνση νέων επενδύσεων, νέων επιχειρήσεων, νέων οικονομικών δραστηριοτήτων.
• Η δημιουργία νέων και βιώσιμων θέσεων εργασίας.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Έχουμε ξεκινήσει, ήδη, και συνεχίζουμε με εντεινόμενους ρυθμούς τολμηρές μεταρρυθμίσεις. Προωθούμε σημαντικές αλλαγές στις δομές και τις λειτουργίες του Κράτους. Γιατί ο σπάταλος, ο αντιπαραγωγικός, ο γραφειοκρατικός δημόσιος τομέας, αποτελεί τροχοπέδη στην ανάπτυξη. Ταλαιπωρεί τους πολίτες και αποθαρρύνει τις επενδύσεις. Θεμελιώνουμε, με σίγουρα και σταθερά βήματα, μια άλλη Αναπτυξιακή και Οικονομική Πολιτική. Μειώνουμε δραστικά το δημόσιο έλλειμμα, με τον πιο ήπιο δυνατό τρόπο.

Δημιουργούμε οικονομία ανταγωνιστική, με εξωστρέφεια και ισχυρή παρουσία στις αγορές του κόσμου. Υπογραμμίζω, για μια ακόμη φορά, ότι, στο διάστημα που ακολουθεί, πρώτη προτεραιότητά μας είναι η εφαρμογή του νόμου για τις ΔΕΚΟ. Είναι μια κομβικής σημασίας μεταρρύθμιση που αφορά άμεσα και το Κράτος, και την Οικονομία.

• Οδηγεί στην εξυγίανση του ευρύτερου δημόσιου τομέα.
• Εξασφαλίζει σεβασμό στο χρήμα του φορολογούμενου.
• Διασφαλίζει καλύτερες υπηρεσίες, σε κάθε πολίτη.

Δίνουμε, ταυτόχρονα, άμεση προτεραιότητα στις μεταρρυθμίσεις που αφορούν…

• Την απελευθέρωση των αγορών και την προώθηση των αποκρατικοποιήσεων.
• Την εφαρμογή θεσμικού πλαισίου για την αδειοδότηση των επιχειρήσεων, που περιορίζει το χρόνο και το κόστος για την ίδρυσή τους.
• Τη δημιουργική Συνεργασία Κράτους και Ιδιωτικού Τομέα, με την εφαρμογή ενιαίου θεσμικού πλαισίου.

Εφαρμόζουμε νέο αναπτυξιακό πρότυπο που αποβλέπει…

• στην ενθάρρυνση της επιχειρηματικότητας του Έλληνα,
• την προσέλκυση άμεσων ξένων επενδύσεων,
• την κινητοποίηση του εγχώριου παραγωγικού δυναμικού,
• τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της Οικονομίας.

Στόχος είναι να γίνουν ανταγωνιστικά τα συγκριτικά πλεονεκτήματά μας. Να αυξηθεί η παραγωγή μας. Να αυξηθούν οι εξαγωγές μας. Να αυξηθεί το τουριστικό ρεύμα προς τη Χώρα μας. Να αυξάνεται διαρκώς η απασχόληση. Αυτούς, ακριβώς, τους στόχους υπηρετεί…

• η σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών,
• η παροχή, μέσω του νέου αναπτυξιακού νόμου, ενισχυμένων χρηματοδοτικών και φορολογικών κινήτρων,
• η προώθηση ειδικών χωροταξικών σχεδίων για τις χρήσεις γης,
• η αναμόρφωση του Πτωχευτικού Δικαίου,
• η ανάπτυξη δράσεων βασισμένων στις νέες τεχνολογίες, τη νέα γνώση, την καινοτομία,
• η ανάπτυξη εθνικής ψηφιακής στρατηγικής.

Αυτό απαιτεί η Νέα Εποχή. Αυτά χρειάζονται για να υπάρξουν νέες θέσεις εργασίας. Και αυτά κάνουμε.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Ο τρίτος στρατηγικός άξονας της πολιτικής μας απέναντι στην ανεργία, αφορά ενεργητικές πολιτικές στήριξης της απασχόλησης. Αφορά στοχευμένες παρεμβάσεις για την ένταξη ή επανένταξη των ανέργων στην αγορά εργασίας.

Αφορά κυρίως…

• Την εξατομικευμένη προσέγγιση του κάθε ανέργου.
• Την επιδότηση επιχειρήσεων για την πρόσληψη ανέργων.
• Την επιχορήγηση Νέων Ελεύθερων Επαγγελματιών.
• Την επιχορήγηση της αυτοαπασχόλησης.
• Την εφαρμογή τοπικού χαρακτήρα παρεμβάσεων, σε περιοχές που πλήττονται πιο έντονα, από την ανεργία.
• Την εφαρμογή προγραμμάτων για την απόκτηση εργασιακής εμπειρίας.
• Την επιχορήγηση συνδυασμένων δράσεων για τη δημιουργία νέων και βιώσιμων επιχειρήσεων. Πέρα, όμως, από τα προγράμματα που απευθύνονται σε όλους τους άνεργους, εφαρμόζονται ειδικά προγράμματα, τόσο για τους νέους, όσο και για τις άνεργες γυναίκες.

Ενδεικτικά και μόνον αναφέρω…

• Την ενθάρρυνση της επιχειρηματικότητας των νέων με την παροχή υποστηρικτικών,

συμβουλευτικών και χρηματοοικονομικών υπηρεσιών.

• Την επιδότηση άνεργων γυναικών που θέλουν να δημιουργήσουν τη δική τους μικρή επιχείρηση, ακόμη και στο σπίτι τους.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Στη Χώρα μας, για πολλά χρόνια,

• διαιωνίζονταν μεγάλα προβλήματα,
• συντηρούνταν παθογένειες που εμπόδιζαν την πρόοδο,
• αναβάλλονταν οι αλλαγές, οι τομές και οι μεταρρυθμίσεις που ήταν αναγκαίες για την ανταγωνιστικότητα, την ανάπτυξη, την απασχόληση.

Έτσι συντηρήθηκε η αβεβαιότητα και η ανασφάλεια των πολιτών για το μέλλον. Έτσι χάθηκε η εμπιστοσύνη τους στο Κράτος. Έτσι δημιουργήθηκε η δυσπιστία απέναντι στην πολιτική. Έτσι, έμεινε η Ελλάδα, στις τελευταίες θέσεις της Ε.Ε. Και όλα αυτά δεν μπορεί να συνεχίζονται. Είναι ανάγκη ν’ αλλάξουν τα πράγματα. Χρειάζονται τομές, αλλαγές, μεταρρυθμίσεις. Χρειάζεται συνένωση δυνάμεων. Δεν μπορεί να αναπτύσσεται συνθηματολογία για αλλαγές, αλλά να κατασκευάζονται προφάσεις συντηρητισμού. Δεν μπορεί να αγνοούμε και τη δική μας και τη διεθνή εμπειρία. Δεν μπορεί η πολιτική να γυρίζει φοβισμένη την πλάτη της στο αύριο. Δεν συμβαδίζει η πρόοδος με την αντίδραση. Δεν δίνουν λύσεις τα άκρα και οι ακρότητες. Είναι ώρες ευθύνης. Και το ερώτημα είναι για όλους: Θα ακολουθήσουμε το δρόμο των μεταρρυθμίσεων που οδηγεί με ασφάλεια στους κοινούς μας στόχους ή θα αφήσουμε τον Τόπο στην αβεβαιότητα που γεννά η συντήρηση, η στασιμότητα και η ατολμία; Η δική μας απόφαση είναι δεδομένη.

Απόφασή μας είναι να συνεχίσουμε αταλάντευτα, πιο γρήγορα και πιο αποφασιστικά, τις αλλαγές και τις μεταρρυθμίσεις, που ξεκινήσαμε. Απόφασή μας είναι να αντιμετωπίσουμε ριζικά τα αίτια των προβλημάτων. Μόνον έτσι μπορεί να διασφαλιστεί βιώσιμη και ισόρροπη ανάπτυξη. Μόνο έτσι μπορεί να γεφυρωθούν οι ανισότητες. Μόνον έτσι, μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η ανεργία. Μόνον έτσι, μπορεί να αναβαθμιστεί το βιοτικό επίπεδο και να ενισχυθεί η κοινωνική συνοχή. Οι αλλαγές και οι μεταρρυθμίσεις που ξεκινήσαμε δεν κατευθύνονται από ιδεοληψίες.

Γίνονται για…

• να ωφεληθούν οι φορολογούμενοι,
• να βελτιώσουν τα εισοδήματά τους οι εργαζόμενοι,
• να δημιουργηθούν νέες θέσεις δουλειάς.

Οι αλλαγές και οι μεταρρυθμίσεις που ξεκινήσαμε γίνονται…

• μαζί με τους πολίτες,
• μαζί με τους εργαζόμενους,
• μαζί με τους συμπολίτες μας, που ψάχνουν μια θέση δουλειάς.

Ήδη, και ενώ ακόμη οι πολιτικές μας βρίσκονται, ουσιαστικά, σε πρώιμο στάδιο, τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι η ανεργία μειώνεται. Από το 11,3%, το πρώτο τρίμηνο του 2004, μειώθηκε στο 9,7%, το γ’ τρίμηνο του 2005. Το ποσοστό ανεργίας των νέων -15-29 ετών- από το 21,3% για την αντίστοιχη περίοδο, έπεσε στο 19,3%, αντίστοιχα. Η ανεργία των γυναικών από 16,8% υποχώρησε στο 15%. Οι απασχολούμενοι έφτασαν πάνω από 4.380.000. Και αυτός είναι ο μεγαλύτερος αριθμός που έχει καταγραφεί στη Χώρα μας. Όλα αυτά δείχνουν ότι η τάση που αναπτύσσεται, είναι ενθαρρυντική. Η πολιτική μας άρχισε να αποδίδει. Ο αριθμός των απασχολούμενων αυξάνεται. Η ανεργία μειώνεται. Στόχος μας είναι να μειώνεται σταθερά, κάθε χρόνο, ο αριθμός των ανέργων, έτσι ώστε να ανταποκριθούμε απόλυτα στις δεσμεύσεις μας. Ήμουν και είμαι κατηγορηματικός. Ούτε εγώ, ούτε κανένα μέλος της Κυβέρνησης, μπορεί να αισθάνεται ικανοποίηση, όσο η ανεργία βρίσκεται σε αυτά τα επίπεδα. Ένα τέτοιο πρόβλημα, τόσο σύνθετο, τόσο περίπλοκο, τόσο οδυνηρό για τους πολίτες, απαιτεί μεγάλη προσπάθεια. Απαιτεί ακόμη πιο γρήγορους ρυθμούς σ’ αυτά που ήδη έχουμε ξεκινήσει. Απαιτεί από όλους μας υπεύθυνες θέσεις και πολλή δουλειά. Όλοι έχουμε ευθύνες. Όλοι έχουμε υποχρεώσεις. Η Κυβέρνηση πρώτ’ απ’ όλα. Αλλά και το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων. Οι επιχειρήσεις, αλλά και τα συνδικάτα. Οι προκλήσεις είναι για όλους.

Απαιτείται:

• Ευθύνη από τις πολιτικές δυνάμεις.
  • Αίσθημα χρέους προς το κοινωνικό σύνολο από όλους.
• Έμπρακτη απόδειξη εταιρικής ευθύνης από τις επιχειρήσεις.
• Καλλιέργεια σχέσεων εμπιστοσύνης μεταξύ των επιχειρήσεων και των εργαζόμενων.

Τομείς που παρουσιάζουν υψηλά κέρδη έχουν δυνατότητα και ευθύνη για νέες επενδύσεις, δυνατότητα και ευθύνη δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας. Έτσι ακριβώς μπορούν να αποδεικνύουν έμπρακτη κοινωνική ευθύνη, έμπρακτη εταιρική ευθύνη. Και αυτό, ανάμεσα στ’ άλλα, σημαίνει ότι μέρος από τα μεγάλα κέρδη μπορεί να κατευθυνθεί και σ’ εκείνους που συνέβαλαν στην επίτευξή τους. Η ανάπτυξη δεν μπορεί παρά να συνδυάζεται με αύξηση του κοινωνικού μερίσματος. Και αυτό είναι πρωτίστως υποχρέωση του Κράτους. Αφορά, όμως, και τους τομείς του ιδιωτικού τομέα με υψηλά κέρδη.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η Ελλάδα έχει ξεφύγει οριστικά από τη λογική των χαμένων ευκαιριών. Έχει ξεφύγει από τη λογική της αναβλητικότητας και τα φοβικά σύνδρομα, που στέκονταν εμπόδιο στην πρόοδο. Οι στόχοι της πολιτικής που ακολουθούμε είναι κοινοί για όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες.

Στο ζήτημα της ανεργίας δεν χωρούν ούτε μισές κουβέντες, ούτε στρογγυλοποιήσεις. Δεν χωρούν λαϊκισμοί και ωραιοποιήσεις. Η μάχη είναι δύσκολη. Βλέπουμε τα πρώτα θετικά αποτελέσματα. Δεν εφησυχάζουμε, όμως! Δεν σταματούμε. Δεν έχουμε το δικαίωμα να υποτιμήσουμε το πρόβλημα ούτε στιγμή. Δεν έχουμε το δικαίωμα να επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος. Πληρώσαμε και πληρώνουμε ακριβά την εποχή των αποσπασματικών πολιτικών, των ευκαιριακών αναζητήσεων, της ατολμίας. Υπάρχει, τώρα, μακροχρόνια στρατηγική. Στρατηγική συνεννόησης και σύνθεσης. Στρατηγική που φέρνει αποτελέσματα. Οι αλλαγές και οι μεταρρυθμίσεις που προωθούμε είναι χρέος στον Τόπο και την κοινωνία. Είναι ο ασφαλέστερος δρόμος για την οικονομική ανάπτυξη και την κοινωνική συνοχή. Για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής όλων των πολιτών.

Ακολουθούμε μεταρρυθμιστική στρατηγική, γιατί…

• Θέλουμε Κράτος που σέβεται και υπηρετεί τον πολίτη.
• Θέλουμε Οικονομία ανταγωνιστική στην Ευρώπη και το σύγχρονο Κόσμο,
• Θέλουμε Κοινωνία που παράγει και αυξάνει το κοινωνικό μέρισμα.

Αυτός είναι ο στόχος μας. Αυτή είναι η στρατηγική επιλογή μας. Επιλογή για το συμφέρον των πολλών. Επιλογή που τολμούμε, με τη δύναμη που μας δίνει η ελληνική κοινωνία. Με τη σιγουριά της επιτυχίας. Με τη σιγουριά της ανάπτυξης και της προόδου για όλες και για όλους.

Σας ευχαριστώ.