ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ
Αθήνα, 13 Απριλίου 2006
ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ
ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ κ. ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ
ΣΤΗΝ ΠΡΟ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ
ΜΕ ΘΕΜΑ: «ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ»
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Παρατηρώ ότι η πιο έντονη αντιδραστικότητα του ΠΑΣΟΚ εκδηλώνεται σε ζητήματα για τα οποία η ευθύνη ανήκει, αποκλειστικά και στο ακέραιο, στις Κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ. Προσπαθείτε να αποδώσετε αλλού προβλήματα που εσείς δημιουργήσατε. Ταυτόχρονα, όμως, ταυτίζεστε μ’ ένα παρελθόν που, έως πολύ πρόσφατα, αποδοκιμάζατε και καταδικάζατε, μετρώντας τα λάθη του, τις ανεπάρκειές του και τις καθεστωτικές πρακτικές του. Ενώ ευθύνεστε για τα προβλήματα, προσποιείστε ότι δεν τα ξέρατε, δεν τα βλέπατε, δεν τα ακούγατε. Τώρα, επιδιώκετε συστηματικά την καλλιέργεια τεχνητής οξύτητας και έντασης. Νομίζετε ότι σας βολεύει κομματικά και δεν διστάζετε να παραμερίσετε το συλλογικό συμφέρον.
Και ρωτώ: Έτσι σκοπεύετε να τα αλλάξετε όλα; Αυτές είναι οι απαιτήσεις της νέας εποχής; Αυτές είναι οι ανάγκες της κοινωνίας; Αυτές είναι οι επιταγές της Δημοκρατίας;
Η κοινωνία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, απαιτεί ανταγωνισμό προσφοράς και όχι στείρα αντίδραση σε ό,τι λέγεται και σ’ ό,τι γίνεται στον Τόπο. Η κοινωνία απαιτεί ευθύνη απ’ όλους. Ακόμη και από εκείνους που δημιούργησαν τα προβλήματα. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Για να διασφαλίσουμε ένα ασφαλέστερο αύριο για τους Έλληνες, έχει σημασία να μπορούμε να αναγνωρίζουμε την αλήθεια. Έχει σημασία να μπορούμε να διδαχθούμε από τα λάθη του παρελθόντος. Και εσείς, κάθε μέρα αποδεικνύετε ότι δεν μπορείτε ούτε αυτό να κάνετε.
Οι ιδέες που αναπτύσσετε, οι ιδέες που αναπτύσσονται στο περιβάλλον σας, άλλοτε για την ανασφάλιστη εργασία και άλλοτε για τα ασφαλιστικά ζητήματα, δεν αποκαλύπτουν παρά μόνο σύγχυση, αδυναμία προσανατολισμού, αντιφατικούς και δημοκοπικούς στόχους. Αφοσιωθήκατε στην τακτική της στείρας αντιπαράθεσης, της τεχνητής πόλωσης, στην καλλιέργεια κλίματος οξύτητας. Δεν μπορέσατε, όμως, ούτε για τα στοιχειώδη, να διαμορφώσετε θέσεις. Περιορίζεστε σε μισές αλήθειες. Μιλάτε για «άλλους δρόμους», που δεν φαίνεται να ξέρετε, ούτε ποιοί είναι, ούτε προς τα πού οδηγούν. Καταλήγετε σε συνεχείς παλινωδίες.
– Ο ίδιος καταθέσατε στο Λαύριο την ιδέα της ανασφάλιστης εργασίας, για να μην επιβαρύνονται, ούτε οι εργοδότες, ούτε το Κράτος. Ο ίδιος υπαναχωρήσατε, για να πείτε ότι θα πληρώνει το Κράτος και, άρα, θα αυξηθεί η φορολογία.
– Ο ίδιος ανοίξατε το θέμα των εργασιακών σχέσεων, μιλώντας στο Συνέδριο του Economist. Και ο ίδιος αποπέμψατε τον Συντονιστή, που εξήγησε τις θέσεις σας. Εσείς ο ίδιος προσποιείστε, ταυτόχρονα, πως δεν ακούσατε τις τοποθετήσεις για το ασφαλιστικό, του συμβούλου σας για τα Οικονομικά. Και έρχεστε τώρα να μας πείτε ότι αυτά που προτείνει ο σύμβουλός σας για τα οικονομικά, ισχύουν ήδη. Ασφαλώς δεν είναι έτσι. Αύξηση ορίων ηλικίας προτείνει. Μην το απαρνείστε. Και τί μας λέτε τώρα; Ότι δεν ξέρει τι ισχύει και τι δεν ισχύει ο σύμβουλός σας για τα οικονομικά; Υπάρχει έστω και ένα θέμα στο οποίο να έχετε συγκεκριμένη θέση; Τί σημαίνει η σύγχυση που εκπέμπετε; Πού οφείλονται οι συνεχείς παλινωδίες; Πώς γίνεται τη μια να αποδοκιμάζετε τις πολιτικές των Κυβερνήσεων του κόμματός σας και την άλλη να ταυτίζεστε με τις χειρότερες συνέπειές τους;
Επανέρχεστε μονότονα στο θέμα της δημοσιονομικής εξυγίανσης και προσαρμογής, αλλά δεν ακουμπάτε την πραγματικότητα, που άφησαν πίσω τους οι πρακτικές των κυβερνήσεων σας. Δεν τολμάτε να πλησιάσετε την αλήθεια. Δεν αγγίζετε βέβαια την ουσία του προβλήματος. Έχουμε αντίθετη άποψη διακυβέρνησης. Αντί της δημιουργικής λογιστικής, εμείς έχουμε επιλέξει τη δημιουργική πολιτική.
Και προσθέτω κάτι ακόμη: Το τελευταίο διάστημα η Eurostat απαιτεί να προσμετρήσουμε στο δημόσιο έλλειμμα τα 500 και πλέον εκ. ευρώ, που επιβλήθηκαν σαν πρόστιμο στη Χώρα μας, για τις κακοτεχνίες και τις αδιαφανείς διαδικασίες της περιόδου 2001-2003. Άλλη μια βαρειά κληρονομιά της περιόδου ΠΑΣΟΚ πέφτει – και αυτή- στις πλάτες της Κυβέρνησης και, κυρίως, στις πλάτες των ίδιων των πολιτών.
Το ίδιο ακριβώς συνέβη και με τα κρυφά χρέη, τα κρυφά ελλείμματα, τη λεγόμενη δημιουργική λογιστική του αυτοαποκαλούμενου τότε «εκσυγχρονισμού». Προεισπράττατε έσοδα του μέλλοντος. Μεταθέτατε, όμως, οικονομικά βάρη στην επόμενη Κυβέρνηση, στους επόμενους προϋπολογισμούς, στις επόμενες γενιές. Αυτή είναι η πραγματικότητα.
Το πιο μεγάλο σε έκταση πρόβλημα αφορούσε τις αμυντικές δαπάνες. Και το πρόβλημα δεν ήταν η μέθοδος που χρησιμοποιείτο. Το πρόβλημα ήταν ότι μεγάλες στρατιωτικές δαπάνες – περίπου 8,7 δις ευρώ -δεν εγγράφονταν με καμιά μέθοδο. Μπορεί ο καθένας να αντιληφθεί ποιές θα ήταν οι συνέπειες, εάν η Κυβέρνηση αναγκάζονταν να εγγράψει τα ποσά αυτά στον προϋπολογισμό του 2005. Το έλλειμμα θα ξεπερνούσε το 10% και οι συνέπειες θα ήταν αβάσταχτες και για την Οικονομία και για την Κοινωνία.
Αντιμετωπίσαμε το θέμα με πολιτική και κοινωνική ευθύνη. Συνεργαστήκαμε στενά με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και πετύχαμε τις καλύτερες δυνατές λύσεις. Αποτρέψαμε τα εφιαλτικά σενάρια, στα οποία κάποιοι είχαν επενδύσει ανεύθυνα και μικροκομματικά. Και όμως! Οι υπεύθυνοι της υπερχρέωσης, οι υπεύθυνοι των κρυφών ελλειμμάτων, οι υπεύθυνοι της αλχημείας και της εξαπάτησης, παριστάνουν τους καταγγέλλοντες. Διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα και εξαπολύουν ύβρεις. Όσο πιο ένοχοι αισθάνονται, τόσο πιο προκλητικοί εμφανίζονται.
Ρωτώ λοιπόν: Τί θέλατε να κάνουμε με τα χρέη που δεν εμφανίζατε πουθενά; Ποιά ήταν η μεθόδευσή σας; Ποιό ήταν το σχέδιο σας; Ποιοί ευθύνονται; Εκείνοι που σηκώνουν το βάρος για την αντιμετώπιση του προβλήματος ή εκείνοι που δημιούργησαν το πρόβλημα;
Ξέρετε πολύ καλά ότι η κατάσταση που διαμορφώθηκε στον ευρύτερο δημόσιο τομέα δεν μπορεί να συνεχιστεί. Δεν αντέχει η οικονομία δημόσιες επιχειρήσεις που κοστίζουν πολλαπλάσια απ΄όσα εισπράττουν, χωρίς να προσφέρουν επαρκείς και ποιοτικές υπηρεσίες στους πολίτες. Δεν γίνεται να πληρώνουν οι φορολογούμενοι πολίτες ζημιές δημόσιων επιχειρήσεων που αυξάνονται διαρκώς. Τα προβλήματα που συσσωρεύτηκαν στις Επιχειρήσεις και τους Οργανισμούς του Δημοσίου ήταν και είναι πολλά. Ήταν και είναι αβάσταχτα στην Οικονομία. Ήταν και είναι πρόκληση για τους φορολογούμενους. Η κατάσταση που διαμορφώθηκε, μέσα από τις πρακτικές του παρελθόντος, δεν αντιμετωπίζεται με απλή διαχείριση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Απαιτεί αλλαγές. Απαιτεί τομές. Απαιτεί ευθύνη απ΄ όλους.
Αυτό είναι το επιτακτικό αίτημα της κοινωνίας. Και σ’ αυτό το αίτημα ανταποκρινόμαστε. Βάζουμε τέλος στις καταστάσεις που τροφοδοτούσαν…
- τη διόγκωση ενός προβληματικού Δημόσιου Τομέα,
- την παραγωγή τεράστιων ελλειμμάτων,
- την εκκόλαψη φαινομένων διαφθοράς.
Αυτός είναι ο στόχος της μεταρρύθμισης στις ΔΕΚΟ. Μια πραγματική αλλαγή, που εγγυάται οφέλη, τόσο για την Οικονομία, όσο και για ολόκληρη την Κοινωνία. Μια κομβικής σημασίας μεταρρύθμιση που σημαίνει…
- διαφάνεια στη λειτουργία των ΔΕΚΟ,
- καλύτερες υπηρεσίες προς τους πολίτες,
- ελάφρυνση των φορολογούμενων, από τις ζημίες της κακοδιαχείρισης.
Σε ό,τι αφορά την ανεργία, το είπα και το επαναλαμβάνω: Για μας, είναι το πιο μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα. Είναι, όμως, και η πιο χειροπιαστή απόδειξη της αδιέξοδης και αναποτελεσματικής πολιτικής που ακολουθήθηκε στα χρόνια που πέρασαν. Σήμερα, ο πιο μεγάλος στόχος μας είναι αυτός: Είναι η μείωση της ανεργίας.Γιατί η ανεργία, προφανώς, διαβρώνει την κοινωνική συνοχή, μειώνει την παραγωγική ικανότητα της οικονομίας, περιθωριοποιεί συμπολίτες μας και τους καθιστά αδύναμους.
Όμως! Για να μειωθεί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ανεργία χρειάζεται ευθύνη απ΄ όλους. Από την Κυβέρνηση, βεβαίως, αλλά και απ’ όλες τις πολιτικές δυνάμεις. Από τις επιχειρήσεις και όλους τους κοινωνικούς εταίρους. Για να μειωθεί η ανεργία…
- χρειάζεται εκπαίδευση και κατάρτιση,
- χρειάζεται βιώσιμη ανάπτυξη, σ’ ολόκληρη τη Χώρα και σε όλους τους τομείς,
- χρειάζονται νέες επενδύσεις, που δημιουργούν νέες θέσεις δουλειάς.
Εργαζόμαστε σταθερά στις τρεις αυτές κατευθύνσεις. Η οικονομική και αναπτυξιακή πολιτική μας, ήδη, αποδίδει απτά αποτελέσματα. Από το 11,3% που ήταν η ανεργία στο πρώτο τρίμηνο του 2004, περιορίστηκε στο 9,7%, το τελευταίο τρίμηνο του 2005. Η γυναικεία ανεργία, από το 16,8% μειώθηκε στο 14,9%. Η βελτίωση στους νέους, είναι ακόμα μεγαλύτερη: Από το 21,3%, περιορίστηκε στο 19,1%. Δεν είναι η λύση του προβλήματος. Το ξέρουμε όλοι αυτό. Αλλά είναι σαφείς οι τάσεις. Και είναι, στην ουσία, επιβεβαίωση της ορθότητας της πολιτικής που εφαρμόζουμε.
Υπογραμμίζω ότι στα αποτελέσματα αυτά ιδιαίτερο ρόλο είχε η αύξηση των εξαγωγών. Υπογραμμίζω ακόμη ότι η απελευθέρωση του ωραρίου των καταστημάτων συνετέλεσε, επίσης, στην αύξηση της απασχόλησης. Ιδίως, μάλιστα, στο λιανικό εμπόριο, όπου μόνον το τελευταίο τρίμηνο του 2005, δημιουργήθηκαν πάνω από 3,5 χιλ. νέες θέσεις εργασίας. Πέρα από αυτά, όμως, στη μείωση της ανεργίας συνέβαλε και η εντατική χρήση των επιχειρησιακών προγραμμάτων εκπαίδευσης, κατάρτισης και απασχόλησης, ο ρυθμός απορροφητικότητας των οποίων υπερδιπλασιάστηκε τα δύο τελευταία χρόνια. Τα έως τώρα αποτελέσματα εμπνέουν εμπιστοσύνη και δημιουργούν αισιοδοξία. Δεν μας αρκούν, όμως! Εντείνουμε τις προσπάθειές μας γιατί ο στόχος είναι κοινός:
- Περισσότερες δουλειές,
- μεγαλύτερη απασχόληση,
- υψηλότερο εισόδημα για όλους.
Το μόνιμο τροπάριο το ακούσαμε πάλι σήμερα, περί στελέχωσης του κράτους. Εν πάση περιπτώσει, εσείς που κρατικοποιήσατε το κόμμα σας και κομματικοποιήσατε το κράτος μιλάτε γι’ αυτό το ζήτημα; Έχετε παρελθόν, επιτέλους, κ. Παπανδρέου. Μην εμφανίζεστε σαν ξένος επισκέπτης. Σήμερα μιλάτε, τάχα, για ‘’γαλάζια παιδιά’’. Στο παρελθόν βαφτίζατε τα καφενεία μπλε και πράσινα. Με την κομματική λογική που σας διακρίνει, διχάζετε την κοινωνία. Και, το χειρότερο, διχάζετε τη νεολαία. Σας ξέρουν καλά οι νέοι άνθρωποι στον τόπο αυτό κ. Παπανδρέου. Εμείς αντλούμε δύναμη και αφιερώνουμε τους εαυτούς μας στην ενότητα των Ελλήνων. Εσείς προσπαθείτε να αντλήσετε δύναμη από τον διχασμό. Ακόμα και να αποκομίσετε προσωπικά, ή κομματικά, οφέλη, τον Τόπο πάντως τον βλάπτετε μ’ αυτήν την τακτική.
Θέλετε να κυβερνήσετε. Εμφανής και διακαή ο πόθος σας. Αλλά, με ποιό πρόγραμμα, με ποιό σχέδιο, με ποιά πρόταση; Τα λόγια του αέρα; Η ακατάσχετη παραποίηση της πραγματικότητας, οι πομπώδεις αοριστίες, δεν επαρκούν. Μιλήσατε για 34 λεπτά. Λιγότερα από δύο λεπτά αφιερώσατε στις, δήθεν, προτάσεις. Δηλαδή 90 δευτερόλεπτα, για όλα εκείνα που προβληματίζουν τους πολίτες. Και μάλιστα, όταν για τα περισσότερα απ’ αυτά οι Κυβερνήσεις του χθες, οι δικές σας κυβερνήσεις, φέρουν αποκλειστική την ευθύνη. Έστω λοιπόν, σ’ αυτά τα 90 δευτερόλεπτα, να δούμε τί προτείνατε. Σταχυολογώ: ‘’Προτείνουμε αναβάθμιση της Παιδείας’’… ‘’Προτείνουμε την αύξηση των κοινωνικών δαπανών’’… ‘’Εγγυούμαστε υπεύθυνη οικονομική διαχείριση’’… ‘’Εγγυούμαστε προτεραιότητα στην απασχόληση’’… ‘’Εγγυούμαστε την αξιοπρέπεια’’… Τόσο σοβαρά! Τόσο αναλυτικά! Τόσο συγκεκριμένα! Τόσο δεσμευτικά! Για να το πούμε απλά, γενικόλογες μεγαλοστομίες, ευχολόγια χωρίς ουσία. Κουβέντες του αέρα.
Αυτά κ. Παπανδρέου δεν είναι πρόγραμμα, δεν είναι θέσεις, δεν είναι προτάσεις. Είναι τρανή απόδειξη έλλειψης θέσεων, ένδειας πολιτικού λόγου, ανεπάρκειας πολιτικής πρότασης. Αυτή είναι η αλήθεια. Και η αλήθεια αυτή δεν κρύβεται. Ειδικά σήμερα, που κατέστη εκκωφαντική. Και, εν πάση περιπτώσει, τώρα παριστάνετε ότι θέλετε να αναβαθμίσετε, να αυξήσετε, ακόμα και να εγγυηθείτε. Εικοσιπέντε χρόνια τί κάνατε; Επί ένα τέταρτο του αιώνα γιατί δεν τα κάνατε; Δεν τα ξέρατε; Δεν τα είχατε σκεφθεί; Δεν τα είχατε ακούσει; Γιατί τόσα χρόνια στην Κυβέρνηση εκείνο που είδαν οι πολίτες ήταν υποβάθμιση της Παιδείας, δημοσιονομική εκτροπή, ελλείμματα και φορολογικές επιδρομές στην πλάτη των πολιτών, έκρηξη ανεργίας και κοινωνικών ανισοτήτων. Και αυτά – όσα και αν λέτε – δεν τα ξεχνούν όλοι οι πολίτες. Γιατί οι πολίτες σας έζησαν στο πετσί τους. Σας είδαν, σας γνώρισαν, σας απέρριψαν.
Με ενθουσιασμό νεοφώτιστου, εμφανίσθηκε ο κ. Παπανδρέου να ανακαλύπτει την Ελλάδα. Συνεχίστε την άσκησή σας. Μάθετε κι άλλα για τα πραγματικά προβλήματα. Κοιτάξτε στο κόμμα σας και στον καθρέφτη σας για να δείτε ποιός είναι υπαίτιος για τα προβλήματα που περιγράψατε στην ομιλία σας. Και μετά, κάντε λίγο υπομονή. Στο στίβο των εκλογών – όταν γίνουν – θα αναμετρηθούμε, ενώπιον των πολιτών. Εμείς με το έργο μας κι εσείς με τα άδεια πυροτεχνήματά σας.
Προηγουμένως, όμως, για να σας πάρω μαζί μου και να γυρίσουμε την Ελλάδα – την Ελλάδα, σας θυμίζω, την έχω γυρίσει σπιθαμή προς σπιθαμή και την ξέρω πολλά χρόνια τώρα μαζί με τους συνεργάτες μου – πρέπει να αποκτήσετε προτάσεις. Συγκεκριμένες και ξεκάθαρες. Όχι νεφελώδεις και αντιφατικές. Όταν αποφασίσετε αν θέλετε ανασφάλιστη εργασία για τους νέους ή όχι, όταν αποφασίσετε αν θέλετε ελεύθερες απολύσεις, ή όχι, όταν αποφασίσετε αν θέλετε το μοντέλο των Σκανδιναβικών χωρών, που φορολογεί τον πολίτη με 60% φόρο ή όχι, τότε θα το δούμε. Σταματήστε, όμως, τις αερολογίες. Κάντε συγκεκριμένες προτάσεις. Και τότε, ναι, θα σας πάρω από το χέρι να δείτε την πραγματική Ελλάδα. Όμως να προσθέσω κάτι τελευταίο. Μην ξεχάσετε, στο ίδιο πούλμαν, να πάρετε μαζί σας τους πρώην Υπουργούς και τα στελέχη σας, που υπόσχονταν στους Έλληνες πλούτη από το Χρηματιστήριο και έκαναν το μεγαλύτερο έγκλημα. Μη ξεχάσετε να πάρετε μαζί σας τα στελέχη του διαπλεκόμενου ‘’μαθηματικού τύπου’’. Μη ξεχάσετε να πάρετε μαζί σας τα στελέχη που έφεραν αυτά τα χάλια στην Ολυμπιακή Αεροπορία. Μη ξεχάσετε να πάρετε και αυτούς που έκαναν το σκάνδαλο του Κτηματολογίου. Μην ξεχάσετε να πάρετε μαζί κι τον Υπουργό σας, που έλεγε στους αγρότες να τα βγάλουν πέρα μόνοι τους. Τότε κ. Παπανδρέου, θα χρειάζεστε, πράγματι, τηλεοπτικά πλάνα για να κάνετε εντύπωση. Γιατί, δυστυχώς, τότε θα ψάχνετε να κρυφτείτε.