ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ

Αθήνα, 22 Ιουνίου 2006

ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ

ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ κ. ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ

ΣΤΗΝ ΠΡΟ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ

ΜΕ ΘΕΜΑ: «Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΘΕΣΜΩΝ»

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι

Η Δημοκρατία απαιτεί διάλογο, συνεννόηση, σύνθεση. Η Δημοκρατία απαιτεί ανταγωνισμό προσφοράς. Η Δημοκρατία δεν υπηρετείται, ούτε με οχύρωση στα άκρα, ούτε με ακρότητες. Η Δημοκρατία δεν είναι άρνηση και φυγή. Είναι συμμετοχή. Και αυτό δεν το βλέπουμε από την πλευρά της Αντιπολίτευσης και ιδίως της Αξιωματικής.

Επικαλείστε το διάλογο, αλλά σε διάλογο δε συμμετέχετε.

  • Συγκροτήσαμε, όπως είχαμε δεσμευτεί, υπερκομματικό Εθνικό Συμβούλιο για την Παιδεία. Αποχωρήσατε από το διάλογο δίχως ουσιαστική αιτία.
  • Συγκροτήσαμε Επιτροπή για τη μελέτη του Ασφαλιστικού Συστήματος. Αρνηθήκατε κάθε συμμετοχή.
  • Επιδιώκουμε το διάλογο για όλα τα μεγάλα ζητήματα του Τόπου. Και για όλα βρίσκετε, πάντα, μια πρόφαση, μια αφορμή φυγής και στείρας αντίδρασης. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Αποφεύγετε μόνιμα, συστηματικά κάθε τοποθέτηση, κάθε υπεύθυνη θέση.

Όταν ζητούμε διάλογο και συνεννόηση, πριν από την κατάρτιση κάποιου νομοσχεδίου, η θέση σας είναι «όχι». Λέτε πως, τάχα, δεν μπορείτε να συζητάτε, παρά μόνον εάν υπάρχει κατατεθειμένη συγκεκριμένη πρόταση. Αρνείστε το διάλογο, με το πρόσχημα – γιατί περί ενόχου προσχήματος πρόκειται, μην προσπαθείτε να κρύβεστε- να καταθέσει πρώτα η Κυβέρνηση την πρότασή της.

Όταν καταθέτουμε προτάσεις διαλόγου στη βάση συγκροτημένου νομοσχεδίου, η θέσης σας είναι, και πάλι, «όχι». Αρνείστε το διάλογο, ζητώντας να αποσυρθούν οι συγκεκριμένες προτάσεις.

Επιτέλους, κύριοι συνάδελφοι, διαλέξτε μια θέση. Διαλέξτε έστω μια πρόφαση. Πείτε κάτι σταθερό. Πείτε κάτι καθαρό! Πείτε κάτι υπεύθυνο! Θέλετε ή δεν θέλετε το διάλογο; Η στείρα αντίδραση δεν μπορεί να χαρακτηρίζει, δημοκρατικά, κοινοβουλευτικά κόμματα.

Ισχυρίζεται ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ότι γίνονται, τάχα, μαζικές προσλήψεις έκτακτου προσωπικού. Αναφέρει μάλιστα, κατά καιρούς, και διάφορους αριθμούς. Άλλοτε μιλά για 112 χιλιάδες, άλλοτε επικαλείται ανάλογα ηχηρά νούμερα. Παραποιεί και διαστρεβλώνει την αλήθεια. Σκόπιμα, αβασάνιστα, ανεύθυνα. Και ρωτώ: Γιατί; Γιατί τόση ανακρίβεια, τόση διαστρέβλωση, τόση «γκρίζα προπαγάνδα»;

Ήξερε -και ξέρει- πολύ καλά ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ότι οι αριθμοί που χρησιμοποιεί δεν αφορούν νέες προσλήψεις.

Ήξερε -και ξέρει- ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των εγκρίσεων που δόθηκαν τα δύο τελευταία χρόνια, ένα ποσοστό πάνω από το 80%, αφορά ανανεώσεις συμβάσεων, που είχαν γίνει στη διάρκεια των Κυβερνήσεων ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ. Αυτή είναι η πραγματικότητα.

Ήξερε -και ξέρει- ότι συντριπτικά χωρίς τις ανανεώσεις αυτές, πολλοί από τους συμβασιούχους της προηγούμενης περιόδου δεν θα μπορούσαν να μετατρέψουν τις συμβάσεις τους  σε αορίστου χρόνου.

Μια φράση μόνο: Πάει πολύ κ. Παπανδρέου να κατηγορείτε εμάς για προσλήψεις που κάνατε εσείς. Φαίνεται, όμως, ότι κάποιοι σας είπαν πως η επανάληψη του ίδιου ψέματος κάτι μπορεί να αφήνει στο τέλος. Εκείνο που δεν σας είπαν, όμως, είναι την ιστορία του βοσκού. Και την ιστορία αυτή σας τη φυλάνε για την επομένη των εκλογών. Θα με θυμηθείτε!!

Σε ό,τι αφορά τη λειτουργία της Βουλής, στην οποία επίσης αναφερθήκατε:

Πρώτον: Υπάρχουν ορισμένα θεσμικά ζητήματα, τα οποία οφείλουμε να προωθήσουμε μέσα από τη Συνταγματική Μεταρρύθμιση. Σας καλούμε να συμπράξετε.

Δεύτερον: Οφείλετε να αναγνωρίσετε και την ουσιαστική αναβάθμιση στη λειτουργία των Κοινοβουλευτικών Επιτροπών και την έμφαση που δίνουμε στην Ολομέλεια και τη συχνότητα με την οποία γίνονται οι συζητήσεις σε επίπεδο Αρχηγών κομμάτων.

Μόνο ένα πράγμα θα σας πω:

  • Στα τέσσερα τελευταία χρόνια των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ, με πρωτοβουλία της τότε Κυβέρνησης, έγιναν μόνον 2 Προ Ημερησίας Διατάξεως συζητήσεις.
  • Στα δύο χρόνια της δικής μας Διακυβέρνησης, με δική μας πρωτοβουλία, έγιναν 6 συζητήσεις. Επαναλαμβάνω: Στα τέσσερα χρόνια, δύο. Στα δύο χρόνια έξι. Κάντε απλά τον υπολογισμό, για να δείτε ποιός θέλει τον ανοιχτό, τον απροκατάληπτο διάλογο στη Βουλή.

Τρίτον: Δεν σας κρύβω -σας το έχω πει και άλλη φορά- σαφώς προτιμώ τις Προ Ημερησίας από οποιαδήποτε άλλη διαδικασία. Διότι εδώ δίνεται η ευκαιρία να λέμε τις απόψεις μας, χωρίς περιορισμό χρόνου, για όλα τα θέματα, σε γενική πολιτική συζήτηση. Και αυτό θα το συνεχίσουμε και αν θέλετε να το κάνουμε και πιο συχνά. Κανένα πρόβλημα.

Τέταρτον: Σε ό,τι αφορά τη σύσταση Εξεταστικών Επιτροπών. Εδώ πάει και πολύ να μας μέμφεστε. Από το ’96 έως το 2000 υποβλήθηκαν 14 προτάσεις. Απορρίφθηκαν οι 13! Έγινε δεκτή μόνο μια! Αυτή για την υπόθεση Οτσαλάν, που υποβλήθηκε από βουλευτές του ΠΑΣΟΚ.

Ακούσαμε και σήμερα τις γνωστές αιτιάσεις για τη συγκρότηση Εξεταστικής Επιτροπής. Οι θέσεις μας για το θέμα έχουν αναπτυχθεί αναλυτικά από τους αρμόδιους υπουργούς. Φαίνεται, όμως, ότι υπερτερούν, δυστυχώς, οι κομματικές σκοπιμότητες. Και το ερώτημα που προκύπτει είναι απλό:

  • Εμπιστεύεστε- ναι ή όχι;- τη Δικαιοσύνη;
  • Σέβεστε- ναι ή όχι;- τους θεσμούς;

Υποχρεούμαστε όλοι να αναμένουμε τα αποτελέσματα της δικαστικής έρευνας. Και αυτό είναι θέση την οποία τη λέγαμε και ως Αντιπολίτευση, όποτε είχαμε ζητήσει τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής. Υποχρεούμαστε, τουλάχιστον, να μην εκθέτουμε τη Χώρα. Να μη βλάπτουμε – και πολύ περισσότερο να μη βλάπτουμε άδικα, αναίτια και ανεύθυνα – την εικόνα της Χώρας.

Το είπαμε και θέλω να το επαναλαμβάνω: Η Κυβέρνηση δεν έχει ούτε να κρύψει, ούτε να φοβηθεί. Οι αρχές στις οποίες κινούμαστε είναι ξεκάθαρες: Εκπτώσεις δεν γίνονται, ούτε στα θέματα ασφάλειας των πολιτών, ούτε στα ζητήματα των ανθρώπινων δικαιωμάτων, ούτε στη λειτουργία των Θεσμών. Είναι επικίνδυνο και το ένα και το άλλο.

Έρχομαι, τώρα, στις αναφορές που έγιναν για το έγκλημα που, πράγματι, διαπράχθηκε σε βάρος του Τόπου, των ατομικών δικαιωμάτων ορισμένων πολιτών και της ίδιας της Κυβέρνησης. Μην το ξεχνάτε αυτό. Ο ίδιος ήμουν βασικός στόχος των δραστών. Η υπόθεση αντιμετωπίστηκε από την Κυβέρνηση θεσμικά και με πλήρη συναίσθηση ευθύνης. Παραπέμφθηκε αμέσως στη Δικαιοσύνη. Κινηθήκαμε, από την πρώτη στιγμή, με γνώμονα…

  • την προστασία των συμφερόντων του Τόπου,
  • τα δικαιώματα των πολιτών,
  • τη διαφάνεια στη λειτουργία των θεσμών,
  • την υπευθυνότητα στη λήψη των αποφάσεων.

Εμείς κινήσαμε τις διαδικασίες της έρευνας. Μην το αποσιωπάτε. Μην αυθαιρετείτε. Μην ξεχνάτε ότι η άμεση εμπλοκή της Δικαιοσύνης έγινε με δική μας πρωτοβουλία. Αναπτύξαμε, παράλληλα, στοχευμένες πρωτοβουλίες για…

  • την ενίσχυση των Ανεξάρτητων Αρχών,
  • την καθιέρωση εντατικών και αποτελεσματικών ελέγχων,
  • την περαιτέρω ενίσχυση του υπάρχοντος θεσμικού πλαισίου.

Αυτή είναι η κατεύθυνση στην οποία κινούμαστε. Και στην κατεύθυνση αυτή, όλοι έχουμε υποχρεώσεις. Σε θέματα εθνικής σημασίας δεν χωρά μικροκομματισμός. Δεν χωρά ανευθυνότητα. Δεν χωρούν πρακτικές εφήμερων εντυπώσεων. Οι πολίτες μπορούν και να αξιολογούν και να κρίνουν. Αναλογιστείτε, σοβαρά, τις δικές σας ευθύνες.

Ακούγονται, όλο αυτό το διάστημα και δυστυχώς ακούστηκαν και σήμερα, ισχυρισμοί για συγκάλυψη. Ισχυρισμοί δηλαδή, εναντίον εκείνων που ήταν στόχος του εγκλήματος. Επιτέλους, όμως! Υπάρχει πρόθεση συγκάλυψης…

  • όταν το θέμα αποκαλύπτεται από την ίδια την Κυβέρνηση,
  • όταν αντιμετωπίζεται θεσμικά,
  • όταν το πρώτο πράγμα που κάναμε ήταν να στείλουμε την υπόθεση στη Δικαιοσύνη; Έχετε αντίρρηση στην απόφαση διερεύνησης της υπόθεσης από τη Δικαιοσύνη;

Εάν «ναι», να το πείτε ευθέως και ανοιχτά. Διαφορετικά οφείλουμε όλοι να περιμένουμε τα οριστικά αποτελέσματα της δικαστικής έρευνας.

Θα σας το ξαναπώ, λοιπόν, κυρίες και κύριοι του ΠΑΣΟΚ. Η συγκάλυψη είναι έννοια και πρακτική ταυτισμένη με το παρελθόν και τις κυβερνήσεις σας.

  • Συγκάλυψη υπήρξε στην ασυδοσία της διαπλοκής και την εκτεταμένη παρανομία
  • που αναπτύχθηκε στα χρόνια που πέρασαν.
  • Συγκάλυψη υπήρξε στις παρανομίες και τις κακοτεχνίες, για τις οποίες, ακόμη και πρόσφατα, η Χώρα επιβαρύνθηκε με κοινοτικά πρόστιμα μισού δις ευρώ.
  • Συγκάλυψη υπήρξε στο έγκλημα του Χρηματιστηρίου, που διαπράχθηκε σε βάρος της Οικονομίας, του δημόσιου συμφέροντος, της Κοινωνίας, της ίδιας της Δημοκρατίας.
  • Συγκάλυψη υπήρξε στις παράνομες ελληνοποιήσεις και τα παρακρατικά κυκλώματα, που πωλούσαν ακόμη και την ελληνική ιθαγένεια. Η συγκάλυψη είναι έννοια και πρακτική ταυτισμένη με το παρελθόν και τις κυβερνήσεις του χτες. Είναι έννοια και πρακτική ταυτισμένη με εγκλήματα σε βάρος της ίδιας της Δημοκρατίας, που διαπράχθηκαν από το «Σύστημα ΠΑΣΟΚ».

Κάνετε λάθος εάν ζητάτε συγχωροχάρτι! Ματαιοπονείτε εάν επιδιώκετε συμψηφισμό! Το πρώτο δεν το έχουμε! Δεν έχουμε τέτοιο δικαίωμα! Το δεύτερο το αποκλείουμε! Δεν χωρά στη δική μας πολιτική λογική!

Μπλέκοντας διάφορα θέματα, ο κ. Παπανδρέου έφτασε, αυθαίρετα, να μιλήσει για ‘’εξαρτήσεις’’ και ‘’ομηρία’’. Και παράλληλα ασχολήθηκε και με τη Δικαιοσύνη.

Πρώτον, οι επιλεκτικές αναφορές του ΠΑΣΟΚ στη Δικαιοσύνη, ανάλογα με το πώς νομίζει ότι το συμφέρουν κάθε φορά, μόνο στην ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης δεν κάνουν καλό.

Δεύτερον, το κόμμα του οποίου υψηλόβαθμα στελέχη, δημοσίως, αναγνώρισαν εξαρτήσεις και ομηρίες από διάφορα επιχειρηματικά συμφέροντα, όλοι γνωρίζουμε ποιο είναι. Βλέπετε δεν έχουν όλοι οι Έλληνες την ίδια ασθενή μνήμη με τη δική σας.

Αφήστε λοιπόν τα περί εξαρτήσεων και ομηρίας, όταν απευθύνεστε σε μένα. Αλλού να τα αναζητήσετε. Σε ό,τι με αφορά μην ανησυχείτε καθόλου. Ούτε εξαρτήσεις, ούτε δεσμεύσεις έχω, παρά μόνο μια: Λογοδοτώ στους πολίτες και μόνο στους πολίτες.

Αναφερθήκατε ακόμα και στο γεγονός της παρουσίας μου στην εκδήλωσή σας για τον Ανδρέα Παπανδρέου. Λυπάμαι που, ακόμα και αυτήν τη χειρονομία, επιχειρήσατε να την εκμεταλλευτείτε για να βγάλετε κορώνες μικροπολιτικής σκοπιμότητας. Θέλω λοιπόν να εξηγηθούμε σ’ αυτό:

Κύριε Παπανδρέου, ήρθα στην εκδήλωση γιατί πραγματικά τιμώ τον Ανδρέα Παπανδρέου, όπως και όλους όσους διαδραμάτισαν ουσιαστικό ρόλο στην πορεία της χώρας. Διαφωνώ με πολλές από τις επιλογές που έκανε. Αλλά, σέβομαι και τη μνήμη του και τιμώ την ιστορική του διαδρομή. Ήρθα στην εκδήλωσή σας γιατί πιστεύω ότι ήταν μια χειρονομία που βοηθά στην εξημέρωση των πολιτικών ηθών, ενισχύει την αναγκαία αβρότητα και ευγένεια συμπεριφοράς μεταξύ πολιτικών, ασχέτως αν έχουν, ή έχουμε, διαφωνίες. Και αυτό το έκανα για σας κ. Παπανδρέου, γιατί ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου, εκτός από ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ, ήταν και πατέρας σας. Και, τέλος, ήρθα στην εκδήλωση γιατί βαθειά πιστεύω ότι οι διχασμοί, οι ακρότητες, οι υπερβολές, η ροπή στο φανατισμό, την οξύτητα, την πόλωση υπήρξαν παιδικές ασθένειες του δημόσιου βίου μας, δυστυχώς μέχρι πρόσφατα, πού…

Πρώτον, ζημίωσαν επανειλημμένα και σοβαρά τη χώρα και τους Έλληνες.

Δεύτερον, δηλητηριάζουν και αποπροσανατολίζουν τους πολίτες από τα ουσιαστικά, τα πραγματικά προβλήματα και

Τρίτον, δεν έχουν καμία -μα καμία- σχέση με τις προτεραιότητες, τις ανησυχίες και τις ανάγκες, το διακύβευμα, τελικά, της Νέας Εποχής. Και, ακόμα, γιατί θεωρώ ότι αυτές οι πρακτικές του χθες χαρακτηρίζουν νοοτροπίες του χθες, θα μου επιτρέψετε να πω, μειωτικές, ακόμα και σε προσωπικό επίπεδο, για όσους τις υιοθετούν.

Προσωπικά, με τέτοιες πρακτικές, σε κάθε περίπτωση, αρνούμαι να συμπράττω. Αντίκειται στη θεμελιώδη αντίληψή μου περί πολιτικής και εθνικού συμφέροντος. Και αυτό είναι το κεντρικό μήνυμα που ήθελα να στείλω με την παρουσία μου στην εκδήλωσή σας. Με την ελπίδα ότι θα υπάρξει ανταπόκριση. Δυστυχώς, η σημερινή αναφορά σας δεν συνιστά ανταπόκριση. Είναι βήμα προς τα πίσω. Πάντως, δεν απογοητεύομαι. Και διότι πιστεύω βαθειά σ’ αυτή τη συμπεριφορά ενός νέου πολιτικού πολιτισμού και διότι πιστεύω ότι, κατά βάθος, και εσείς την υιοθετείτε, έστω και αν αισθάνεστε την ανάγκη, φραστικά, να την αποκρούετε. Είναι λυπηρό. Είναι πάνω απ’ όλα, λάθος. Είναι κατώτερο των περιστάσεων, αλλά πάντως ελπίζω επανορθώσιμο.

Τέλος, έθεσε ο κ. Αλαβάνος το θέμα των μη κρατικών Πανεπιστημίων. Όπως ξέρετε, για την Παιδεία, πριν από λίγες μέρες, είχαμε μια διεξοδική συζήτηση, αλλά δράττομαι τούτου για να σας πω μια άποψη. Στην ουσία, απείλησε ότι αν δεν αλλάξουμε θέση, η χώρα θα γίνει ‘’γυαλιά καρφιά’’. Να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι.

Πρώτον, η θέση μας για τα μη κρατικά, μη κερδοσκοπικά Πανεπιστήμια είναι μια σταθερή, συνεπής θέση, την ποία έχουμε προτείνει, ήδη από το 1997, δηλαδή σχεδόν 10 χρόνια. Δεν είναι λοιπόν μια καινούργια θέση που αιφνιδιάζει κανέναν.

Δεύτερον, σε κάθε περίπτωση, η θέση μας αυτή δεν σχετίζεται με το Προσχέδιο που παρουσίασε η Υπουργός Παιδείας για τη μεταρρύθμιση στα Πανεπιστήμια. Η μην πρόταση για τη μεταρρύθμιση τίθεται σε ανοιχτό διάλογο, χωρίς αιφνιδιασμούς, χωρίς προκαταλήψεις, με όλους τους ενδιαφερόμενους. Στόχος είναι η ουσιαστική και ποιοτική αναβάθμιση του Δημόσιου Πανεπιστημίου. Και, βεβαίως, η ευρύτερη δυνατή συνεννόηση. Το έχουμε πει πάρα πολλές φορές ότι η Παιδεία είναι κάτι το οποίο πρέπει να ξεφεύγει από τις εύκολες και περιστασιακές συγκρούσεις. Πρέπει να έχει ένα στοιχείο διαχρονικότητας. Ακόμα και η καλύτερη μεταρρύθμιση δεν θα επιβιώσει, δεν θα παράξει τα αναμενόμενα αποτελέσματα εάν μεταβάλλονται ουσιαστικές παράμετροί της από τη μια Κυβέρνηση στην άλλη, από τον έναν Υπουργό στον άλλον. Διάλογος, όμως, σημαίνει νηφαλιότητα, υπευθυνότητα, καθαρές θέσεις, σαφείς προτάσεις.

Η πρόταση για τη Συνταγματική Αναθεώρηση προϋποθέτει, όπως όλοι γνωρίζουμε -και γνωρίζουν οι πολίτες αυτής της χώρας- ευρύτερη, διακομματική συναίνεση. Και, βέβαια, προϋποθέτει εθνικές εκλογές που θα διαμορφώσουν τη σύνθεση της επόμενης, της αναθεωρητικής Βουλής. Με άλλα λόγια, να το πούμε απλά, όσοι διαφωνούν με τη θέση της Ν.Δ. έχουν πεδίο δόξας λαμπρό. Και στη σημερινή Βουλή και στις επόμενες Εθνικές Εκλογές και στην επόμενη Βουλή να πείσουν για την ορθότητα των δικών τους απόψεων. Και μάλιστα για μακρό χρόνο. Γιατί, όλη αυτή η διαδικασία που περιέγραψα, θα διαρκέσει τουλάχιστον τρία – τέσσερα χρόνια.

Τέλος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχομαι και σέβομαι κάθε αντίθετη άποψη. Δεν μπορώ όμως να δεχθώ την αυταρχική, την αυθαίρετη, τη βαθειά αντιδημοκρατική νοοτροπία του τύπου, ‘’είτε αλλάζετε άποψη’’ -προσέξτε ‘’άποψη’’, ούτε καν συγκεκριμένη πολιτική πράξη- ‘’είτε σπρώχνουμε, ενισχύουμε, υποθάλπουμε, προκαλούμε ένταση, σύγκρουση, κοινωνική αναστάτωση’’. Με τέτοιου είδους απειλές και εκβιασμούς δεν μπορεί να λειτουργήσει μια δημοκρατική και ευνομούμενη πολιτεία. Γι’ αυτό τις θεωρώ και αντιδημοκρατικές και αδιανόητες και ατυχείς.