Ομιλία του Πρωθυπουργού στη Βουλή για την Οικονομική Πολιτική

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ

Αθήνα, 22 Μαρτίου 2007

ΟΜΙΛΙΑ

ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ κ. ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ

ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ

ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η Αξιωματική Αντιπολίτευση ζήτησε συζήτηση πριν από την ημερήσια διάταξη, επικαλούμενη τα τρία χρόνια νέας διακυβέρνησης. Είναι θετικό που επιστρέφει στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες, μετά την απόπειρα υπονόμευσης της Συνταγματικής Αναθεώρησης. Είναι, όμως, εκπληκτικό πώς μπόρεσαν να χωρέσουν σε πέντε γραμμές, πέντε κραυγαλέες ανακρίβειες. Στην επιστολή προς την Πρόεδρο της Βουλής, για τη σημερινή συζήτηση…

• γίνεται λόγος για «έλλειψη ελέγχου στην αγορά», όταν ποτέ άλλοτε δεν υπήρξαν τόσο πολλοί και τόσο αυστηροί έλεγχοι.
• Γίνεται λόγος για «μείωση της ανταγωνιστικότητας», όταν οι πιο έγκυροι διεθνείς οργανισμοί πιστοποιούν το αντίθετο.
• Γίνεται λόγος για «συρρίκνωση της παραγωγικής βάσης», την ώρα που η Χώρα ξέφυγε από την επενδυτική άπνοια και καταγράφει ραγδαία αύξηση των εγχώριων και ξένων επενδύσεων.
• Γίνεται λόγος για «αρνητικές επιπτώσεις στην ανάπτυξη», την ώρα που οι ρυθμοί ανάπτυξης ξεπέρασαν κάθε πρόβλεψη.
• Γίνεται λόγος ακόμη και για «αύξηση της ανεργίας», τη στιγμή που η ανεργία, ένα από τα πιο αντικοινωνικά αποτελέσματα της πολιτικής των κυβερνήσεών τους, άρχισε να μειώνεται σταθερά.

Το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο: Διαστρέφουν σκόπιμα την πραγματικότητα. Επικαλούνται προβλήματα, τα οποία, είκοσι χρόνια, δεν μπορούσαν να αντιμετωπίσουν, αυτή είναι η αλήθεια. Επιβεβαιώνουν, για πολλοστή φορά, ότι στόχος τους είναι η διαστρέβλωση και ο μηδενισμός, η κινδυνολογία και η πόλωση. Αποφεύγουν, ωστόσο -και αποφεύγουν συστηματικά- τη σύγκριση των δεδομένων του σήμερα, μ’ εκείνα που οι ίδιοι παρέδωσαν! Η πολιτική, όμως, έχει συγκεκριμένη βάση σύγκρισης. Κρίνεται από τα αποτελέσματα που παράγει και την πρόοδο που διασφαλίζει. Τολμούμε τη σύγκριση. Σε όλους τους τομείς. Σε όλα τα ζητήματα.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Δεν αμφισβητούμε τίποτα απ’ ό,τι θετικό είχε γίνει. Όπου εφαρμόσθηκαν υπεύθυνες πολιτικές επιλογές, αυτές συνεχίζονται και σήμερα. Εμείς δεν κατεδαφίζουμε. Χτίζουμε. Συνολικά χρειάζονταν αλλαγές και μεταρρυθμίσεις Και στο Κράτος και στην Οικονομία. Οι πολίτες ξέρουν τα προβλήματα και τις παθογένειες του παρελθόντος.

Είναι, βέβαια, γεγονός ότι, στις αρχές του 2004, κανένας δεν μπορούσε να διανοηθεί το μέγεθος στο οποίο έφτανε η παραπλάνηση. Κανένας δεν φανταζόταν ότι το έλλειμμα, από το 1,2%, που αναφερόταν στον προϋπολογισμό, μπορούσε να είναι έξι φορές μεγαλύτερο.

• Το δημόσιο χρέος, από το 25% του ΑΕΠ που ήταν το 1980, είχε ξεπεράσει το 108%, με αποτέλεσμα να πληρώνουμε μόνο για τόκους, 9,5 δις ευρώ το χρόνο. Σχεδόν όσα δίνουμε και για την Κοινωνική Ασφάλιση.
• Παρά τις διακηρύξεις για περιβαλλοντικές και άλλες ευαισθησίες, η Χώρα παρέμενε εξαρτημένη από το πετρέλαιο, περισσότερο από κάθε άλλο μέλος της Ευρωζώνης.
• Έργα για την περίοδο μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, δεν είχαν σχεδιαστεί.
• Η δημιουργία Κτηματολογίου, που διαφημιζόταν σαν εθνική υπόθεση, είχε καταλήξει σε εθνικό σκάνδαλο.
• Χωροταξικό σχέδιο, για τη διευκόλυνση των επενδύσεων, για τον τερματισμό των διαπλοκών και των εξαρτήσεων, δεν υπήρχε! Προτιμούνταν ειδικές τροπολογίες για ειδικούς λόγους!
• Η ανταγωνιστικότητα της Οικονομίας υποχωρούσε ασταμάτητα, γεγονός που αποδυνάμωνε τον παραγωγικό ιστό, έπληττε τον τουρισμό, συρρίκνωνε τις εξαγωγές, συμπίεζε την απασχόληση.
• Ξένες επενδύσεις σ’ ένα εχθρικό και αδιαφανές περιβάλλον δεν έρχονταν και η επιχειρηματικότητα του Έλληνα δεν έβρισκε γόνιμο έδαφος.
• Αυθεντικός δείκτης της κατάστασης που επικρατούσε ήταν η εξέλιξη της ανεργίας. Από το 3% το 1980, είχε φτάσει στο 11,3% το πρώτο τρίμηνο του 2004.
• Οι κοινωνικές ανισότητες διευρύνονταν.
• Η ανάπτυξη, βασισμένη στην αύξηση των ελλειμμάτων και των χρεών, περιοριζόταν σε κρατικοδίαιτους τομείς και δεν ήταν βιώσιμη. Ωφελούσε σε μικρό χρονικό διάστημα τους λίγους, αλλά δεν εξασφάλιζε οφέλη για τους πολλούς.

Αυτή την κατάσταση κληθήκαμε να αντιμετωπίσουμε. Μια βαρειά κληρονομιά, σε μια εποχή που κυριαρχούσε η διεθνής αβεβαιότητα και η έκρηξη στις τιμές του πετρελαίου. Κάποιοι προεξοφλούσαν ότι ήταν αδύνατο να πετύχουμε τη δημοσιονομική προσαρμογή, διατηρώντας υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Κάποιοι πρόβλεπαν ύφεση, φορολογικές επιδρομές, κατάρρευση του προϋπολογισμού, έκτακτα μέτρα, έκρηξη της ανεργίας. Το βέβαιο ήταν ότι οι παρωχημένες πολιτικές δεν μπορούσαν, ούτε να νοικοκυρέψουν, ούτε ν’ αλλάξουν τα πράγματα. Χρειάζονταν τολμηρές αποφάσεις και συστηματικές προσπάθειες με σαφές σχέδιο για να ξεφύγει η Χώρα από τη στασιμότητα, τη συντήρηση, την καθήλωση. Χρειάζονταν αλλαγές, για να περιοριστούν τα ελλείμματα. Χρειάζονταν μεταρρυθμίσεις, για να διασφαλιστούν υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης.

Από την πρώτη στιγμή, διαμορφώσαμε νέο μείγμα οικονομικής πολιτικής. Σχεδιάσαμε σύγχρονο αναπτυξιακό πρότυπο και επιλέξαμε, για την εφαρμογή του, τον πιο ήπιο, κατά το δυνατό, τρόπο. Δημιουργήσαμε νέα αναπτυξιακά εργαλεία:

• Φορολογική μεταρρύθμιση.
• Αναπτυξιακό επενδυτικό νόμο.
• Σχέδιο εξυγίανσης των ΔΕΚΟ.
• Πλαίσιο για Συμπράξεις του Δημόσιου με τον Ιδιωτικό Τομέα.
• Στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
• Απλοποιημένες διαδικασίες για την ίδρυση βιομηχανικών επιχειρήσεων.
• Νομοθετικές ρυθμίσεις για το εμπόριο.
• Ασφαλιστικό των Τραπεζών.
• Αναβάθμιση της Κεφαλαιαγοράς.
• Προώθηση των εξαγωγών.
• Ενίσχυση Ανεξάρτητων Αρχών.

Τα πρώτα αποτελέσματα είναι γνωστά σε όλους:

• Μειώσαμε περισσότερο από 5 ποσοστιαίες μονάδες το έλλειμμα και διασφαλίσαμε συνθήκες δημοσιονομικής σταθερότητας.
• Δώσαμε νέα ποιοτική διάσταση στην αναπτυξιακή διαδικασία, που βασίζεται κυρίως στις επενδύσεις και τις εξαγωγές και πετυχαίνει υψηλούς ρυθμούς, 4,2% του ΑΕΠ το 2006.
• Η ανταγωνιστικότητα άρχισε να βελτιώνεται, γεγονός που απεικονίζεται ξεκάθαρα στην αύξηση των επενδύσεων, του τουριστικού ρεύματος και των εξαγωγών.
• Οι ξένες άμεσες επενδύσεις, τη χρονιά που πέρασε έφτασαν σε πρωτόγνωρα για την Ελλάδα επίπεδα. Από το 0,7% του ΑΕΠ, το 2003, ξεπέρασαν το 2,2% του ΑΕΠ, το 2006.
• Οι συνολικές επενδύσεις ήταν 10% περισσότερες, απ’ ό,τι τον προηγούμενο χρόνο.
• Ιδρύθηκαν 17 χιλ. επιχειρήσεις περισσότερες από όσες έκλεισαν, 70% περισσότερες από ό,τι το 2003.
• Οι εξαγωγές μας αυξήθηκαν κατά 18%.
• Ο Τουρισμός καταγράφει ισχυρή δυναμική, με αύξηση εισροών κατά 10%.
• Ο πληθωρισμός, τους δύο πρώτους μήνες του χρόνου, ήταν στα χαμηλότερα επίπεδα της τελευταίας πενταετίας.
• Η ανεργία περιορίστηκε στο 8,8%, στο τέλος του 2006, και το ποσοστό απασχόλησης έφτασε, για πρώτη φορά, το 61% του ενεργού πληθυσμού.

Αυτά είναι τα πρώτα οικονομικά αποτελέσματα. Και τα πρώτα αποτελέσματα αποδεικνύουν ότι είμαστε στη σωστή κατεύθυνση. Εμπνέουν σιγουριά. Εγγυώνται μια νέα, μια καλύτερη προοπτική.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Οφείλω, για μια ακόμη φορά, να υπογραμμίσω ότι τίποτε απ’ όλα αυτά δεν είναι αρκετό. Δεν είμαστε, ούτε στα επίπεδα που θέλουμε, ούτε στη θέση που μπορεί και δικαιούται η ελληνική κοινωνία. Η αλήθεια είναι ότι υπάρχει, ακόμα, μπροστά μας δύσκολος δρόμος. Η Οικονομία εξακολουθεί να σηκώνει πολλά από τα βάρη του παρελθόντος. Το Κράτος, παρά τη βελτίωσή του σε όλους τους τομείς, έχει ακόμη σημαντικές αδυναμίες. Οι πολίτες, και πιο πολύ οι οικονομικά ασθενέστεροι, αντιμετωπίζουν σοβαρά καθημερινά προβλήματα. Δεν παραμερίζονται, από τη μια στιγμή στην άλλη,  η ανεργία, η φτώχεια, η ακρίβεια. Δεν εξαφανίζονται, με κάποιο μαγικό τρόπο, τα φαινόμενα διαφθοράς, στο Δημόσιο και Ιδιωτικό Τομέα.

Όμως! Η αντίστροφη μέτρηση άρχισε. Η κοινωνία κερδίζει μάχες. Οι πολιτικές για την ενίσχυση των Αρχών και των μηχανισμών ελέγχου, αποδίδουν αποτελέσματα. Παραμερίζεται η αντίληψη που εξέθρεψαν οι κυβερνήσεις του χτες ότι…«τίποτε δεν αλλάζει σ’ αυτόν τον Τόπο». Αναπτύξαμε -και συνεχίζουμε να αναπτύσσουμε- θεσμικές πρωτοβουλίες. Πήραμε -και συνεχίζουμε να παίρνουμε- αυστηρά μέτρα, σε κάθε επίπεδο και σε κάθε κατεύθυνση. Θεσπίστηκαν -και θεσπίζονται- ασφαλιστικές δικλείδες που θωρακίζουν τη διαφάνεια. Αντιμετωπίστηκαν -και θα αντιμετωπίζονται- έφυγαν -και θα φεύγουν- παραπέμφθηκαν -και θα παραπέμπονται- όποιοι παραβαίνουν τις αρχές της νομιμότητας, της διαφάνειας και του σεβασμού στο χρήμα των φορολογούμενων.

Σε αντίθεση με την αδράνεια του παρελθόντος, οι ελεγκτικοί μηχανισμοί λειτούργησαν και λειτουργούν. Σήμερα, είναι η ίδια η Κυβέρνηση, σήμερα, είναι οι επίσημες Αρχές, που αντιμετωπίζουν, αποκαλύπτουν και παραπέμπουν, οτιδήποτε δημιουργεί υπόνοιες για βλάβη του δημόσιου συμφέροντος. Και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα στην υπόθεση του Ασφαλιστικού Ταμείου των Δημόσιων Υπαλλήλων.

• Η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς εντόπισε και αποκάλυψε την υπόθεση.
• Διατάχθηκε, αμέσως, διαχειριστικός έλεγχος.
• Εκδόθηκε σχετικό πόρισμα.
• Ζητήθηκε η παραίτηση του Διοικητικού Συμβουλίου.
• Παραπέμφθηκε η υπόθεση στη Δικαιοσύνη και μάλιστα στο Ανώτατο Επίπεδο.

Παράλληλα:

Πρώτον: Αποφασίστηκε η άμεση ολοκλήρωση του  σχεδίου, που, ήδη, ετοιμαζόταν, για ένα σύγχρονο θεσμικό πλαίσιο στη διαχείριση της περιουσίας των Ταμείων.

Δεύτερον: Προωθούνται, άμεσα, συγκεκριμένα μέτρα και περιορισμοί στη διαχείριση των κινητών αξιών των Ασφαλιστικών Οργανισμών.

Τρίτον:  Ξεκινά πλήρης και σε βάθος διαχειριστικός έλεγχος των επενδύσεων των Ταμείων. Έλεγχος για να εντοπιστούν, πρωτίστως, οι δυσλειτουργίες και τα αδύναμα σημεία στη διαχείριση του χρήματος των ασφαλισμένων και των συνταξιούχων. Έλεγχος που δεν πρόκειται να σταματήσει πουθενά. Και,

Τέταρτον: Εφεξής, τα προεδρεία των Διοικητικών Συμβουλίων των Ταμείων, θα εγκρίνονται από την Τράπεζα της Ελλάδας και της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς. Διασφαλίζεται, έτσι, ότι τα πρόσωπα που θα χειρίζονται τα οικονομικά των Ταμείων θα έχουν και τη γνώση και την απαιτούμενη πείρα. Μπαίνει οριστικά τέλος στις πρακτικές που ακολουθήθηκαν για πολλές δεκαετίες. Οι ασφαλισμένοι και οι συνταξιούχοι και θα είναι και θα αισθάνονται απόλυτα σίγουροι για την αποδοτικότερη διαχείριση των χρημάτων τους.

Αποδεικνύουμε στην πράξη τη δεδηλωμένη βούλησή μας για διαφάνεια παντού. Αποδεικνύουμε στην πράξη ότι η εποχή που τα πάντα αποκρύπτονταν και συγκαλύπτονταν, έχει περάσει οριστικά. Η Ελλάδα δεν συμβιβάζεται με τις πρακτικές που εξέθρεψε το χτες. Η Ελλάδα δεν γυρίζει στο χτες. Πλανώνται όσοι νομίζουν ότι μπορούν να δηλητηριάσουν το δημόσιο βίο, για να καλύψουν την πολιτική αδυναμία τους, να διαγράψουν το παρελθόν τους και να αποκρύψουν την απουσία θέσεων και προτάσεων. Η σύγκρουση με τη διαφθορά είναι διαρκής και μετωπική. Εκπτώσεις δεν γίνονται σε καμία περίπτωση. Αυταπάτες ας μην υπάρχουν. Δεν χαρίζομαι σε κανέναν. Δεν έχουμε εξαρτήσεις. Δεν έχουμε δεσμεύσεις. Μόνη δέσμευσή μας είναι η συμφωνία που κάναμε με τους πολίτες.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

 Οι αλλαγές και οι μεταρρυθμίσεις που ξεκινήσαμε, συνεχίζονται σε όλους τους τομείς, με χρονοδιάγραμμα τετραετίας. Δεν πρόκειται να εγκαταλείψουμε το σχέδιο εξυγίανσης των δημόσιων οικονομικών για εφήμερες κομματικές εντυπώσεις. Δεν πρόκειται να υπονομεύσουμε το δρόμο του μέλλοντος, ολισθαίνοντας σε ανταγωνισμούς παροχολογίας. Δεν πρόκειται να ακολουθήσουμε στις ύβρεις, στο διχασμό, στο μηδενισμό. Η πολιτική μας επικεντρώνεται στον πολίτη και την καθημερινότητά του. Η πολιτική μας επικεντρώνεται στην Ελληνική Περιφέρεια και το αύριο που μας προκαλεί.

• Η Ελλάδα απέκτησε, επιτέλους, Εθνική Στρατηγική Περιφερειακής Ανάπτυξης, που προσλαμβάνει ισχυρή δυναμική, με το 82% των πόρων της νέας προγραμματικής περιόδου.
• Ξεκίνησε η εφαρμογή του μεγαλύτερου Σχεδίου Δημόσιων Έργων, που γνώρισε ποτέ ο Τόπος. Δρομολογήθηκε η κατασκευή σύγχρονων οδικών αξόνων, που εγγυώνται νέα πνοή σ’ ολόκληρη τη Χώρα. Αναβαθμίζονται περιφερειακά αεροδρόμια και λιμάνια.
• Εκτελούνται μεγάλα και εκατοντάδες μικρότερα εγγειοβελτιωτικά έργα, πολλαπλάσια σε σχέση με το παρελθόν.

• Αναπτύσσεται συγκροτημένο σχέδιο απέναντι στα προβλήματα του αγροτικού τομέα, με ιδιαίτερη έμφαση στην αναδιάρθρωση των καλλιεργειών.
• Στηρίζονται νέες μορφές Τουρισμού σ’ ολόκληρη τη Χώρα, γεγονός που απεικονίζεται στο ξεκίνημα των πιο μεγάλων επενδύσεων που έγιναν ποτέ, αλλά και στη συνεχή άνοδο του τουριστικού ρεύματος.

Ταυτόχρονα, η σύγχρονη Ελλάδα βγαίνει στη νέα εποχή με διορατική και εξωστρεφή Ενεργειακή Πολιτική.

• Απελευθερώνονται οι ενεργειακές αγορές,
• στηρίζεται η αξιοποίηση των Ανανεώσιμων Πηγών,
• επεκτείνονται τα δίκτυα φυσικού αερίου,
• προσελκύονται μεγάλες επενδύσεις.

 Κάνουμε, παράλληλα, πράξη ένα πολυσήμαντο εθνικό στόχο, εντάσσοντας τη Χώρα μας στον Παγκόσμιο Ενεργειακό Χάρτη. Η κατασκευή του ελληνοτουρκικού αγωγού φυσικού αερίου, το Πρωτόκολλο, για τον ελληνοϊταλικό υποθαλάσσιο αγωγό και η υπογραφή, μόλις την περασμένη εβδομάδα, της Διακρατικής Συμφωνίας Ρωσίας, Βουλγαρίας και Ελλάδας, για τον πετρελαιαγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη, αναδεικνύουν το δυναμισμό της νέας ενεργειακής πολιτικής.

Η Ελλάδα, διαψεύδοντας την ανεύθυνη μεμψιμοιρία, πετυχαίνει τους στόχους της. Αναβαθμίζει το γεωπολιτικό ρόλο της. Ενισχύει το κύρος της. Διασφαλίζει έσοδα και θέσεις δουλειάς. Συμβάλλει στην ενδυνάμωση της συνεργασίας, της σταθερότητας και της ασφάλειας σ’ ολόκληρη την περιοχή. Η Ελλάδα γίνεται διεθνής ενεργειακός δίαυλος. Γίνεται, ταυτόχρονα, επιχειρηματικός κόμβος, χρηματοοικονομικό κέντρο,  μεταφορικός άξονας, πολιτισμικός και τουριστικός προορισμός.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Έχω πει πολλές φορές έως τώρα ότι ο δρόμος για την πρόοδο, για την κοινωνική συνοχή, για τη βελτίωση της ζωής όλων των πολιτών, είναι ευθύς και δεν έχει παρακαμπτήριες οδούς. Είναι ο δρόμος της εκπαίδευσης, της ανάπτυξης, της απασχόλησης. Ο δρόμος που σηματοδοτεί την οριστική απαλλαγή του Τόπου από το φαύλο κύκλο της αδράνειας και της στασιμότητας. Ο δρόμος των αλλαγών και των μεταρρυθμίσεων, που απαιτεί η νέα εποχή.

Βάλαμε στις προτεραιότητές μας…

• τη ψηφιακή σύγκλιση,
• την αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών,
• την ενίσχυση της έρευνας και τη σύνδεσή της με την παραγωγή.

Βάλαμε ως πρωταρχικό στόχο την αναβάθμιση της Δημόσιας Παιδείας. Δεν κερδίζεται το μέλλον, συντηρώντας αυτά που όλοι καταγγέλλουμε.  Δεν μπορεί από τη μία να διαπιστώνουμε ότι οι ελληνικές οικογένειες διαθέτουν, κάθε χρόνο, πάνω από 4 δις ευρώ για τα σχολεία των παιδιών τους και την ίδια στιγμή -ονομάζοντας την κατάσταση αυτή «δωρεάν Παιδεία»- να διακηρύσσουμε πως δεν πρέπει ν’ αλλάξει τίποτα!! Οι πολίτες απαιτούν ν’ αλλάξουμε τα πράγματα. Ακούμε την απαίτησή τους και προχωρούμε μπροστά. Προωθήσαμε, ως τώρα, σημαντικές δράσεις σε όλα τα επίπεδα της Δημόσιας Εκπαίδευσης. Κάναμε εκτενή διάλογο, για την αναβάθμιση του Δημόσιου Πανεπιστημίου. Αξιοποιήσαμε κάθε γόνιμη ιδέα. Υιοθετήσαμε προτάσεις απ’ όλες τις πλευρές. Κάποιοι, ωστόσο, χάθηκαν στην ενδοκομματική σύγχυση και δεν μπόρεσαν να διαμορφώσουν θέση. Κάποιοι παρεξήγησαν το ρόλο τους, «απαγορεύοντας» κάθε αλλαγή!

Όμως! Εμείς, ως υπεύθυνη Κυβέρνηση, οφείλουμε να αποφασίζουμε. Και στις Δημοκρατίες αποφασίζει η πλειοψηφία. Η Βουλή αποφάσισε. Και η απόφαση της Βουλής είναι νόμος του Κράτους. Νόμος που ανταποκρίνεται στις ανάγκες της νέας εποχής και τις απαιτήσεις της κοινωνίας.

• Ενθαρρύνεται η αυτοδιοίκηση και η αυτοτέλεια του Δημόσιου Πανεπιστημίου.
• Ενισχύεται ο κοινωνικός ρόλος του, με τη θέσπιση υποτροφιών και άτοκων φοιτητικών δανείων.
• Προστατεύεται αποτελεσματικά το ακαδημαϊκό άσυλο, απέναντι στην ανεξέλεγκτη βία.
• Παραμερίζεται ο άκρατος κομματισμός.

Το Δημόσιο Πανεπιστήμιο μπορεί να ανακτήσει τη δυναμική του και να συνδέει αποτελεσματικά τη λειτουργία του με το μέλλον των αποφοίτων του. Μπορεί να δίνει πτυχία που να αναγνωρίζονται σ’ ολόκληρη την Ευρώπη. Ο στόχος είναι κοινός: Να παίρνουν οι νέες και οι νέοι μας τα εφόδια που χρειάζονται για να πετυχαίνουν στη ζωή τους. Αυτή είναι η βαθύτερη αγωνία τους. Και στην αγωνία αυτή, απαντούμε με πράξεις ευθύνης.

Κάποιοι επιμένουν να κοιτούν προς τα πίσω. Εμείς προχωρούμε μπροστά. Κάποιοι επιμένουν στην οπισθοδρόμηση. Εμείς προχωρούμε στη μεταρρύθμιση. Κάποιοι επιμένουν στη στασιμότητα. Εμείς ανοίγουμε νέους δρόμους για τη νέα γενιά. Η εντολή που έχουμε από τους πολίτες είναι να πάμε τον Τόπο μπροστά. Και θα τον πάμε. Κανένας δεν μπορεί να σταματήσει την πορεία του Τόπου προς το μέλλον.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι

Απώτερος στόχος της πολιτικής μας είναι η κοινωνία που γίνεται πιο συνεκτική, πιο δίκαιη, πιο αισιόδοξη. Η κοινωνία που παράγει, που αυξάνει τον εθνικό πλούτο, που μοιράζεται πιο δίκαια το μέρισμα της ανάπτυξης. Χρόνια τώρα το κοινό καλό θυσιαζόταν στο βωμό του εφήμερου και του ευκαιριακού. Χρόνια τώρα οι εξαγγελίες αποδεικνύονταν κενές περιεχομένου. Χρόνια τώρα δισεκατομμύρια κοινοτικοί πόροι και συνεχώς αυξανόμενοι φόροι δεν απέδιδαν ανάλογο κοινωνικό αποτέλεσμα. Η αποτελεσματικότητα της κοινωνικής πολιτικής, τα τελευταία είκοσι χρόνια, ήταν εξαιρετικά χαμηλή. Οι στόχοι -αν είχαν ποτέ τεθεί-  δεν επιτεύχθηκαν.

Η Χώρα μας διανέμει σήμερα κοινωνικούς πόρους, που φτάνουν σχεδόν στα ίδια ποσοστά με το μέσο όρο των «15». Παρόλα αυτά, δεν επιτυγχάνει ανάλογα προς τους εταίρους της αποτελέσματα. Οι κοινωνικές μεταβιβάσεις δεν φτάνουν, στο βαθμό που πρέπει, σ’ εκείνους που, πράγματι, έχουν τις μεγαλύτερες ανάγκες. Χρειάζεται αποτελεσματικότερη στόχευση των κοινωνικών μεταβιβάσεων, των κοινωνικών παρεμβάσεων για τη στήριξη των οικονομικά ασθενέστερων. Χρειάζεται συγκροτημένο σχέδιο πολιτικής και κοινωνικής ευθύνης. Αυτό δεσμευτήκαμε και αυτό κάνουμε.

 Πρώτον: Περιορίσαμε το έλλειμμα κάτω από τα όρια του Συμφώνου Σταθερότητας και διασφαλίσαμε ισχυρή, αυτοτροφοδοτούμενη, ανάπτυξη. Ήταν -και είναι- βασική και απαραίτητη προϋπόθεση, για ουσιαστική κοινωνική πολιτική.

 Δεύτερον: Δώσαμε ιδιαίτερη έμφαση στην αύξηση της απασχόλησης και τη μείωση της ανεργίας. Διότι εκεί είναι το μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα! Εκεί βρίσκεται το ένα τρίτο της φτώχειας. Εκεί είναι η κεντρική στόχευσή μας. Η ανεργία περιορίζεται: 130.000 Ελληνίδες και Έλληνες, που βρίσκονταν στην ανεργία, έχουν και πάλι εργασία. Η απασχόληση αυξάνεται: 255.000 νέες θέσεις εργασίας δημιουργήθηκαν τα τελευταία δυόμισι χρόνια μετά τους Ολυμπιακούς. Κι από αυτές οι 200.000 στον ιδιωτικό τομέα. Τα αποτελέσματα αυτά είναι σημαντικά, αλλά δεν είναι αρκετά. Δείχνουν ότι είμαστε στη σωστή κατεύθυνση, αλλά έχουμε ακόμη δύσκολο δρόμο.

 Τρίτον: Επικεντρώσαμε την αύξηση των κοινωνικών δαπανών σ’ εκείνους που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη.

• Αυξήθηκε το κατώτατο επίδομα ανεργίας, από τα 311 στα 367 ευρώ και αυξάνεται στα 404 ευρώ, από το 2008.
• Αυξήθηκε το Επίδομα Κοινωνικής Αλληλεγγύης από τα 160 στα 195 ευρώ, και αυξάνεται στα 230 ευρώ, από το 2008.
• Αυξήθηκαν οι συντάξεις του ΟΓΑ, από τα 227 στα 280 ευρώ, για να φτάσουν στα 330,από τις αρχές του επόμενου χρόνου.

 Τέταρτον: Θέτουμε σε λειτουργία, με τη ψήφιση σχετικού νόμου, Ειδικό Ταμείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης, για τη στήριξη των ανέργων μεγαλύτερης ηλικίας, σε περιοχές με φθίνοντες κλάδους και υψηλά ποσοστά ανεργίας. Εξασφαλίζεται, για τον καθένα τους, μηνιαία στήριξη,  μέχρι να βρουν δουλειά, ή να βγουν στη σύνταξη.

Πέμπτον: Προχωρούμε σε ριζική μεταρρύθμιση του ΕΣΥ, με την ανάπτυξη αυτόνομου δικτύου Πρωτοβάθμιας Φροντίδας, ώστε να αποσυμφορηθούν τα Νοσοκομεία και να μεταφερθούν οι υπηρεσίες Υγείας πιο κοντά στους πολίτες. Καλύπτουμε σταδιακά τις ανάγκες του ΕΣΥ και των εποπτευόμενων φορέων, σε ανθρώπινο δυναμικό,  με τη συμπλήρωση, περίπου, 11 χιλ. κενών θέσεων.

 Έκτον: Προωθούμε, σε συνεννόηση με τους κοινωνικούς εταίρους, τη δημιουργία Εθνικού Συμβουλίου για το συντονισμό των δράσεων κοινωνικής προστασίας.

 Έβδομον: Προετοιμάζουμε όπως, ήδη, ανακοινώθηκε, την καθιέρωση κατώτατης εθνικής σύνταξης, έτσι ώστε να γίνει ένα σημαντικό βήμα στην κατεύθυνση αξιοπρεπούς διαβίωσης όλων των συνταξιούχων.

Όγδοον: Δημιουργούμε Ταμείο Αντιμετώπισης της Φτώχειας, που θα χρηματοδοτείται από τον Κρατικό Προϋπολογισμό. Οι κοινωνικές δαπάνες αυξάνονται σταδιακά κατά 2 δις ευρώ, δηλαδή κατά 1% του ΑΕΠ μέσα στην επόμενη πενταετία. Σκοπός είναι οι στοχευμένες παρεμβάσεις για την οικονομική στήριξη όσων βρίσκονται κάτω από τα όρια της φτώχειας. Και αυτό δεν είναι εξαγγελία. Είναι σχέδιο, που προετοιμάζεται εδώ και καιρό. Σχέδιο πολιτικής και κοινωνικής ευθύνης.

Η νέα οικονομική και αναπτυξιακή πολιτική διασφαλίζει συνθήκες που…

• απελευθερώνουν τις δημιουργικές δυνάμεις του Τόπου,
• ευνοούν τις επενδύσεις,
• δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας.

Η νέα οικονομική και αναπτυξιακή πολιτική έχει ως τελικό στόχο την κοινωνική δικαιοσύνη, τη μείωση της φτώχειας, τη διασφάλιση καλύτερης ζωής για όλους.

Ξέρουμε πολύ καλά ότι η μετάβαση της Χώρας σε μια οικονομία ισχυρή και ανταγωνιστική, σε μια οικονομία ευκαιριών, δεν ήταν -και δεν είναι- χωρίς εμπόδια. Δεν ήταν -και δεν είναι- χωρίς προβλήματα. Δεν ήταν -και δεν είναι- χωρίς αντιστάσεις. Το πέρασμα από την περίοδο των κρυφών χρεών στην περίοδο της σταθερότητας, από την περίοδο της ανευθυνότητας στην περίοδο της ευθύνης, από την περίοδο της εικονικής πραγματικότητας, στην περίοδο της αποτελεσματικότητας, γίνεται με σχέδιο, στόχευση και επιμονή. Γίνεται με όραμα και πραγματισμό. Έχουμε κάνει μια καθαρή πολιτική επιλογή: Να δώσουμε στην Ελλάδα το ρόλο που δικαιούται από την ιστορία της, τη γεωγραφία της, τις δυνατότητες του ανθρώπινου δυναμικού της. Επιλέξαμε το δύσκολο, αλλά σωστό δρόμο. Το δρόμο της ευθύνης και του αποτελέσματος.

Ακολουθούμε συγκροτημένη μεταρρυθμιστική στρατηγική, που αποδίδει απτά και στέρεα αποτελέσματα. Στρατηγική, που δημιουργεί ισχυρή,  ανταγωνιστική και εξωστρεφή Οικονομία. Στρατηγική, που οδηγεί,  με σίγουρα και σταθερά βήματα, σε δυναμική και ανθρωποκεντρική ανάπτυξη.

Στρατηγική, που εγγυάται…

• ουσιαστικά κοινωνικά αποτελέσματα,
• νέες ευκαιρίες επιχειρηματικότητας,
• περισσότερες θέσεις εργασίας,
• αυξανόμενο πλούτο,
• δικαιότερη διανομή του κοινωνικού μερίσματος.

Αυτοί είναι οι στόχοι της στρατηγικής των αλλαγών και των μεταρρυθμίσεων που προωθούμε. Αυτή είναι η απαίτηση της κοινωνίας. Και την απαίτηση αυτή κανένας δεν μπορεί να την περιφρονεί. Κανένας δεν μπορεί να αγνοεί το κόστος της αδράνειας και της συντήρησης, που επιδιώκουν οι «αντιμεταρρυθμιστές». Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να επιδιώκει τη συντήρηση των προβλημάτων, νομίζοντας ότι πλήττει την Κυβέρνηση. Δεν πλήττεται, έτσι, η Κυβέρνηση. Πλήττονται οι πολίτες. Και οι πολίτες είναι πολύ πιο ώριμοι  απ’ όσο νομίζουν μερικοί ανάμεσά μας.

Βεβαίως είναι δικαίωμα όλων -αυτό σημαίνει Δημοκρατία- να ασκούν κριτική στην Κυβέρνηση. Αυστηρή κριτική. Σκληρή κριτική. Δεν είναι, όμως, δικαίωμα κανενός  να επιχειρεί κοινωνικό διχασμό. Δεν είναι δικαίωμα κανενός να μεταφέρει τα προβλήματα του κόμματός του, την πολιτική αδυναμία του, στις πλάτες της κοινωνίας και του Τόπου μας. Δεν είναι δικαίωμα κανενός η συκοφαντία και οι ύβρεις. Δεν πρόκειται να περάσουν οι απόπειρες υποβάθμισης του Δημόσιου Βίου. Τα άκρα και οι ακρότητες βλάπτουν τελικά τον Τόπο και απογοητεύουν την κοινωνία.

Οι πολίτες κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, απαιτούν πολιτικές ευθύνης. Η εποχή του ανεύθυνου λαϊκισμού έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Είμαστε στην εποχή των ενεργών πολιτών. Των ώριμων πολιτών. Των πολιτών που έχουν απαιτήσεις από όλους μας. Των πολιτών που ζητούν ανταγωνισμό προσφοράς και μεταρρυθμίσεις. Των πολιτών που, πάνω απ’ όλα, απαιτούν στάση ευθύνης απ’ όλους.