ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ
Αθήνα, 29 Φεβρουαρίου 2008
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ κ. ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ
ΣΕ ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ
ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΛΑ.Ο.Σ. κ. Γ. ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΓΔΜ
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Σε λίγες ώρες ξεκινά, στη Νέα Υόρκη, ένας νέος κύκλος διαπραγματεύσεων, στο πλαίσιο του ΟΗΕ, για το ζήτημα της ονομασίας της γειτονικής χώρας, που -εδώ και 17 χρόνια- απασχολεί την εξωτερική πολιτική της Χώρας. Ο κύκλος αυτός -συνέχεια της μακρόχρονης και εξαιρετικά σύνθετης διαπραγμάτευσης- πραγματοποιείται λίγα μόνον εικοσιτετράωρα πριν από τη Σύνοδο των Υπουργών Εξωτερικών των χωρών-μελών του ΝΑΤΟ, στην οποία αναμένεται να συζητηθεί και η προετοιμασία της επικείμενης Συνόδου Κορυφής της Συμμαχίας, που θα γίνει όπως ξέρετε στο Βουκουρέστι, στις αρχές Απριλίου. Όπως όλοι γνωρίζετε, στη Σύνοδο αυτή ένα από τα βασικότερα θέματα, εάν όχι το βασικότερο, θα είναι η μελλοντική διεύρυνση του ΝΑΤΟ, στην οποία φιλοδοξεί να συμπεριληφθεί και η γειτονική χώρα.
Η χρονική αλληλουχία των επικείμενων αυτών συναντήσεων, καθιστά κρίσιμο το διαπραγματευτικό σημείο στο οποίο βρισκόμαστε. Το εθνικό συμφέρον απαιτεί απ’ όλους μας να επιδείξουμε ψυχραιμία, σοβαρότητα, υπευθυνότητα. Απαιτεί μεγάλη προσοχή, αλλά και αποφασιστικότητα. Η φιλοσοφία, ο στρατηγικός στόχος, το πλαίσιο, τα βασικά στοιχεία της πολιτικής μας είναι γνωστά. Η στρατηγική που χαράξαμε είναι ξεκάθαρη. Η βούλησή μας για αμοιβαία αποδεκτή λύση είναι ανυπόκριτη. Η θέση μας «μη λύση- μη πρόσκληση», είναι σαφής. Εάν δεν υπάρξει λύση, δεν θα υπάρχει έδαφος στη φιλοδοξία του γειτονικού κράτους να συμμετάσχει στο ΝΑΤΟ. Και αυτό γιατί η αρχή της καλής γειτονίας είναι βασική και απαραίτητη προϋπόθεση για συμμαχικές σχέσεις.
Θέλω ακόμη να σημειώσω ότι η δέσμευσή μας για ουσιαστική ενημέρωση του Προέδρου της Δημοκρατίας, του Προέδρου της Βουλής, των επικεφαλής των πολιτικών κομμάτων, τηρείται απαρέγκλιτα. Εφαρμόζεται με τρόπο υπεύθυνο και ουσιαστικό, όσο ποτέ στο παρελθόν. Εφαρμόζεται -και θα εφαρμόζεται- σε κάθε κρίσιμη φάση της διαπραγμάτευσης. Είναι εθνική υποχρέωση. Είναι χρέος Δημοκρατίας, στο οποίο ανταποκρινόμαστε με συνέπεια και βαθειά συναίσθηση ευθύνης.
Την ίδια, ωστόσο, στιγμή -στην κρίσιμη αυτή καμπή, που η διαπραγματευτική διαδικασία κορυφώνεται- οφείλουμε να διατηρήσουμε αλώβητο το εύρος των τακτικών χειρισμών μας. Αυτοπεριορισμοί σε τακτικό επίπεδο, δεν ωφελούν. Βλάπτουν τους στόχους μας. Είναι, λοιπόν, ανάγκη να μη στερηθούμε οποιαδήποτε δυνατότητά μας. Βεβαιώνω, ταυτόχρονα, ότι δεν πρόκειται να εγκαταλείψουμε ούτε τα μέσα που διαθέτουμε, ούτε τα δικαιώματα που έχουμε. Οι Έλληνες, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλουμε σχέσεις φιλίας και συνεργασίας με όλους τους γείτονές μας. Αυτό, ακριβώς, ισχύει και για την FYROM. Και γι’ αυτό ακριβώς θέλουμε λύση κοινά αποδεκτή.
Καλώ την πολιτική ηγεσία της FYROM να ανταποκριθεί στα βήματα που έκανε η Ελλάδα, για να βρούμε αυτή τη λύση, προς όφελος της σταθερότητας, της ειρήνης, της ανάπτυξης στην περιοχή μας. Απευθύνομαι στους γείτονές μας, με καθαρότητα θέσεων και ειλικρίνεια προθέσεων: Στηρίζουμε τη σταθερότητα, την προκοπή της χώρας τους. Δεν τους ωφελεί η εμμονή σε ανιστόρητες λογικές και πρακτικές αδιαλλαξίας.
Εμείς πιστεύουμε στις δυνατότητες των δύο λαών να αναπτύξουν πλήρως τις σχέσεις τους- πολιτικές και οικονομικές. Πιστεύουμε σ’ ένα ευρωπαϊκό αύριο σχέσεων καλής γειτονίας και συνεργασίας. Χωρίς προκλήσεις υπαγορευμένες από μια ξεπερασμένη αλυτρωτική λογική. Χωρίς νικητές και ηττημένους. Και αυτό σημαίνει αμοιβαία αποδεκτή λύση στο ζήτημα της ονομασίας. Από την πλευρά μας, από την πλευρά της Ελλάδας που είναι ισχυρός σύμμαχος στο ΝΑΤΟ εδώ και 55 χρόνια, από την πλευρά της Ελλάδας που είναι αξιόπιστος εταίρος στην Ε.Ε. εδώ και 25 χρόνια, έγιναν έως τώρα μεγάλα και εποικοδομητικά βήματα. Χαράξαμε, ωστόσο, μια ξεκάθαρη γραμμή. Και από την γραμμή αυτή δεν κάνουμε ούτε ένα βήμα πίσω!
ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η στρατηγική που ακολουθούμε είναι γνωστή και δεδομένη. Οι αποφάσεις λαμβάνονται με μοναδικό γνώμονα τα συμφέροντα της Πατρίδας μας. Οι επιμέρους χειρισμοί διαμορφώνονται κατόπιν ενδελεχούς εκτίμησης των πραγμάτων. Είναι προφανές ότι διαφορετικά αντιμετωπίζεται η ενδεχόμενη εποικοδομητική στάση των συνομιλητών μας και τελείως διαφορετικά η εμμονή τους στην αδιαλλαξία.
Η θέση της ελληνικής Κυβέρνησης είναι σταθερή. Δεν χαμηλώνουμε τον πήχη. Αντίθετα! Ανεβάζουμε την πίεση για λύση. Αυτός, άλλωστε, είναι και ο στόχος των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας: Η κοινά αποδεκτή λύση για χρήση έναντι πάντων. Να βρεθεί επιτέλους διέξοδος στο αδιέξοδο που διαιωνίζεται εδώ και 17 χρόνια. Θέλουμε να καταλήξουμε σε μια αμοιβαία αποδεκτή λύση που…
- να διασφαλίζει τα εθνικά μας συμφέροντα,
- να έχει θετικό αντίκτυπο στην περιφερειακή ασφάλεια,
- να συμβάλλει στην ενδυνάμωση των διμερών σχέσεων,
- να οδηγεί τελικά τη γειτονική χώρα στις ευρω-ατλαντικές φιλοδοξίες της.
Αυτός είναι ο δρόμος του μέλλοντος. Και το δρόμο αυτό, η γειτονική χώρα μπορεί να τον κερδίσει μόνον εάν εγκαταλείψει την προσκόλλησή της στο παρελθόν. Η Ελλάδα θέλει να έχει τους γείτονές της σύμμαχους στο ΝΑΤΟ και εταίρους στην Ευρώπη. Δεν χτίζεται, όμως, μια τέτοια προοπτική πάνω σε τόσο σοβαρές εκκρεμότητες. Δεν χτίζονται έτσι συμμαχικές σχέσεις. Δεν χτίζονται έτσι σχέσεις εταιρικότητας.
Θέλω -για μια ακόμα φορά – να είμαι ξεκάθαρος σε αυτό: Η αδιαλλαξία του γειτονικού κράτους κλείνει το δρόμο στις φιλοδοξίες του για ένταξη στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε.. Η Ελλάδα έχει τα μέσα να προασπίζεται τα συμφέροντά της! Και τα μέσα που έχει δεν τα εγκαταλείπει! Ξέρουμε πολύ καλά τις αντιξοότητες. Δεν ωφελεί, όμως – και θέλω να το τονίσω αυτό – ούτε η κινδυνολογία, ούτε η σεναριολογία, ούτε η καλλιέργεια κλίματος εσωστρέφειας από οποιονδήποτε. Είναι υπόθεση όλων. Χρειάζεται βαθειά συναίσθηση πολιτικής ευθύνης. Χρειάζεται όλες οι πολιτικές δυνάμεις να προτάξουμε τη βούληση, την ισχυρή μας βούληση προσφοράς στην Πατρίδα και όχι να κατευθυνόμαστε από την αδυναμία του εφήμερου, που θυσιάζει το συμφέρον του Τόπου στις κομματικές σκοπιμότητες.
Η Ελλάδα έχει ενημερώσει τον προσωπικό απεσταλμένο του ΓΓ των Ηνωμένων Εθνών, για τις αντιρρήσεις, τις παρατηρήσεις, τις προτάσεις της, πάνω στο κείμενο που ο ίδιος υπέβαλε στα μέρη, εδώ στην Αθήνα, πριν από 10 ημέρες. Η σειρά εναλλακτικών ονομασιών που προτείνονται δεν είναι ούτε εξαντλητική, ούτε δεσμευτική. Καθαρή, πρακτική και βιώσιμη λύση δεν μπορεί να οικοδομηθεί στη βάση μιας ονομασίας που, απλώς, θα περιγράφει το ισχύον πολίτευμα στη γειτονική χώρα. Μια τέτοια ονομασία δεν είναι σύνθετη! Δεν μπορεί, κατά συνέπεια, να αποτελέσει λύση.
Επαναλαμβάνω ότι τίποτε απ’ όσα είπαμε μέχρι σήμερα δεν αλλάζει. Η λογική, οι επιδιώξεις, το πλαίσιο, τα επιμέρους στοιχεία της πολιτικής μας είναι σταθερά.
Όσον αφορά ειδικότερα στα περί δημοψηφισμάτων, έχουμε αναπτύξει μια ξεκάθαρη θέση αρχής. Η Κυβέρνηση, η Βουλή των Ελλήνων δεν είναι θεσμοί μειωμένης δημοκρατικότητας και αντιπροσωπευτικότητας. Δεν είναι θεσμοί περιορισμένης ευθύνης. Το Σύνταγμά μας δεν κάνει διαβαθμίσεις νομιμοποίησης και ευθύνης. Είμαστε όλοι εκλεγμένοι εκπρόσωποι του Λαού. Έχουμε ιερό καθήκον, έχουμε υποχρέωση απέναντι σ’ όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες, να χειριζόμαστε με σοβαρότητα, υπευθυνότητα και σύνεση τα μεγάλα ζητήματα που απασχολούν την κοινωνία, τα μεγάλα ζητήματα που αφορούν το παρόν και το μέλλον της Πατρίδας. Δεν υπηρετούνται, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα συμφέροντα του Τόπου με κορώνες που θυσιάζουν το μέλλον σε εφήμερες κομματικές σκοπιμότητες. Δεν είναι λύση η μετακύληση ευθυνών. Δεν υπάρχει τίποτε πιο σπουδαίο από την τόλμη των αποφάσεων, που προσφέρουν στον Τόπο. Είμαστε σε μια κρίσιμη καμπή των διαπραγματεύσεων. Δεν είναι ώρα εντυπωσιασμών, που βλάπτουν και μπορεί να βλάψουν σοβαρά τα δίκαιά μας. Είναι ώρα υπεύθυνων χειρισμών. Είναι ώρα ευθύνης.
Και καταλήγω: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πατριωτισμός δεν είναι τα εύκολα, τα ανέξοδα, τα μεγάλα λόγια, που οδηγούν τελικά την Πατρίδα σε πιο δύσκολες θέσεις. Πατριωτισμός είναι αναλαμβάνει κανείς τις ευθύνες που απαιτούν οι περιστάσεις για την προάσπιση των εθνικών δικαίων και συμφερόντων. Αυτό είναι το χρέος μας. Και στο χρέος αυτό ανταποκρινόμαστε με σύνεση, αλλά και τόλμη. Με ψυχραιμία, αλλά και αποφασιστικότητα. Και, πάντως, με πλήρη συναίσθηση της ιστορικής ευθύνης.