ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ

Αθήνα, 7 Δεκεμβρίου 2006

 

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ

ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ κ. ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ

ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ

50 ΧΡΟΝΩΝ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΣΤΑΣΗ

ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΕΥΓΕΝΙΔΟΥ

 

Αισθάνομαι ιδιαίτερη χαρά που βρίσκομαι σήμερα εδώ, στις εντυπωσιακές εγκαταστάσεις του Ιδρύματος Ευγενίδου, για να εγκαινιάσουμε τη διαδραστική έκθεση επιστήμης και τεχνολογίας, που σηματοδοτεί την επέτειο της συμπλήρωσης 50 χρόνων λειτουργίας του Ιδρύματος.

Θέλω, πρώτα απ’ όλα, να υπογραμμίσω -γιατί χρειάζεται να το επαναλαμβάνουμε εμφατικά κάθε φορά – πως η χώρα μας είναι τυχερή που αναδεικνύει, με ρυθμό σταθερό στο χρόνο, ανθρώπους όπως ο αείμνηστος εθνικός ευεργέτης Ευγένιος Ευγενίδης. Ανθρώπους που αποδεικνύουν στην πράξη ότι η αξία της κοινωνικής υπευθυνότητας δεν είναι ούτε κάτι το καινοφανές, ούτε ένα απλό ιδεολόγημα, κενό νοήματος.

Και βεβαίως, είμαστε τυχεροί – και θα πρέπει να αισθανόμαστε υπερήφανοι και ευγνώμονες –γιατί διαθέτουμε ανθρώπους άξιους, που συνεχίζουν με δέσμευση το όραμα του Ευγένιου Ευγενίδη και των υπολοίπων Ελλήνων και Ελληνίδων ευεργετών.

Η έκθεση που εγκαινιάζουμε σήμερα έρχεται να προστεθεί στη μακρά σειρά των σημαντικών πρωτοβουλιών, που έχει αναλάβει αυτά τα 50 χρόνια το Ίδρυμα Ευγενίδου για την Παιδεία και την εξοικείωση των Ελλήνων, μικρών και μεγάλων, με τις ανεξάντλητες δυνατότητες και προκλήσεις της διαρκώς εξελισσόμενης τεχνολογίας.

Αξίζουν λοιπόν συγχαρητήρια, στους ανθρώπους που εργάστηκαν για την υλοποίηση της έκθεσης αυτής. Και πιστεύω ότι, πέρα από τα προφορικά, που είναι δεδομένα, είναι εξασφαλισμένα και τα έμπρακτα συγχαρητήρια, η προσέλευση του κοινού σ’ αυτή την εξαιρετικά προσεγμένη και καλά οργανωμένη έκθεση.

Θα μου επιτρέψετε, στο σημείο αυτό, να πω ότι η σημερινή εκδήλωση έχει ιδιαίτερη και ευρύτερη σημασία. Και αυτό γιατί, ενώ σήμερα στην κοινωνία διεξάγεται ένας έντονος, πολυεπίπεδος και, εντέλει, γόνιμος διάλογος για το περιεχόμενο και το μέλλον της Παιδείας στην Ελλάδα, εκδηλώσεις όπως η αποψινή έρχονται να εμπλουτίσουν το διάλογο με απτά επιχειρήματα και να φωτίσουν για όλους μας λίγο καλύτερα την πραγματικότητα.

Εκδηλώσεις όπως αυτή βοηθούν στο να ξεπεράσουμε όλοι κάποια στερεότυπα, κάποιες προκαταλήψεις και αγκυλώσεις, που το μόνο αποτέλεσμα που έχουν είναι να κρατούν την Παιδεία –και τη χώρα– χαμηλά.

Μιλώ πρώτα απ’ όλα για την προκατάληψη ότι είναι αδύνατο να ενώσουμε όλες τις δυνάμεις που διαθέτει η κοινωνία μας – της πολιτείας, της εκπαιδευτικής κοινότητας, της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, των ενεργών πολιτών – στην υπόθεση της Παιδείας. Η απάντηση σ’ αυτή την προκατάληψη είναι εδώ, είναι ανάμεσά μας. Κι αυτό γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι εκδόσεις και τα προγράμματα του «Ευγενίδειου», πάντα σε στενή και γόνιμη συνεργασία με την Πολιτεία, ήδη από τη δεκαετία του ’50, έκαναν εφικτή τη σύγχρονη τεχνική εκπαίδευση στην Ελλάδα. Έδωσαν σε  δεκάδες, ίσως εκατοντάδες, χιλιάδες νέες και νέους, την ευκαιρία να διεκδικήσουν ένα καλύτερο μέλλον γι’ αυτούς και τις οικογένειές τους. Μια ευκαιρία, που διαφορετικά δεν θα υπήρχε, ή θα περιοριζόταν σε λίγους.

Μιλώ όμως και για την προκατάληψη ότι η Παιδεία μπορεί να είναι η στεγνή, η στάσιμη διαχείριση της γνώσης. Ότι η καινοτομία, ο ανταγωνισμός, η άμιλλα για το καλύτερο δεν πρέπει να έχουν ρόλο στην εκπαιδευτική διαδικασία. Μιλώ για τη βαθιά συντηρητική αντίληψη

ότι στην Παιδεία δεν πρέπει να αλλάξει τίποτα.

Η έκθεση που εγκαινιάζουμε σήμερα, με τον απλούστερο δυνατό, αλλά όχι απλοϊκό τρόπο, παρουσιάζει τη γνώση από μια άλλη πλευρά. Βλέπει τη γνώση ως το αλφάβητο μιας γλώσσας που συνεχώς αναπτύσσεται. Ως το εργαλείο για την καινοτομία, για νέους, ριζοσπαστικούς συνδυασμούς, που θα δώσουν λύσεις σε πραγματικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι και οι κοινωνίες. Βλέπει τον ανταγωνισμό των ιδεών και την άμιλλα ως θεμέλια και προϋποθέσεις της κοινωνικής προόδου.

Προσωπικά – το έχω πει πολλές φορές, αλλά δεν κουράζομαι να το λέω– πιστεύω ότι η επένδυση στην Παιδεία είναι η πιο σοβαρή, η πιο αποτελεσματική και κοινωνικά δίκαιη επένδυση που μπορεί να κάνει ένας λαός. Το όραμα για μια κοινωνία πιο ευημερούσα και πιο δίκαιη περνά μέσα από το διαρκή αγώνα για μια Παιδεία ποιοτικότερη. Μια Παιδεία που θα δίνει στους νέους ανθρώπους ουσιαστικές ευκαιρίες για δημιουργία και προκοπή. Περνά μέσα από την ποιοτική αναβάθμιση της Δημόσιας Εκπαίδευσης και του Δημόσιου Πανεπιστημίου. Περνά μέσα από την αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών, την έμπρακτη στήριξη της έρευνας και της καινοτομίας, την ενθάρρυνση της εξωστρέφειας και της παραγωγής νέας γνώσης.

Αυτός ο διαρκής αγώνας προϋποθέτει τη βούληση να προχωράμε κάθε φορά  στις αναγκαίες τομές και μεταρρυθμίσεις. Προϋποθέτει, από όλες τις πλευρές, ωριμότητα και υπευθυνότητα. Προϋποθέτει τη διαμόρφωση μιας μεγάλης, ευρείας συμμαχίας για το μέλλον του Τόπου.

Η κοινωνία στηρίζει τη μεταρρύθμιση, υπογραμμίζοντας ότι αυτή η συμμαχία είναι σήμερα απαραίτητη. Το παράδειγμα της πενηντάχρονης δράσης και προσφοράς του Ιδρύματος Ευγένιου Ευγενίδου αποδεικνύει ότι αυτή η συμμαχία είναι και εφικτή. Η πρόκληση είναι, σήμερα, να σπάσουμε την αδράνεια. Να προχωρήσουμε πέρα από τις αγκυλώσεις του παρελθόντος. Να δούμε την πραγματικότητα, το παρόν για να θεμελιώσουμε ένα καλύτερο μέλλον. Κι αυτή η πρόκληση, της συμμετοχής, του διαλόγου, της σύνθεσης, αφορά και απευθύνεται σε όλες και όλους.