ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ
Αθήνα, 17 Απριλίου 2008
ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ
ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ κ. ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ
ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ Λ. ΚΥΡΚΟΥ
Κυρίες και κύριοι,
Τιμούμε σήμερα τον ιστορικό ηγέτη της Αριστεράς, τον Λεωνίδα Κύρκο. Για τη μακρόχρονη προσφορά του στον τόπο. Για τους αγώνες του για δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη. Για την ουσιαστική συμβολή του στην υπέρβαση των παθών του παρελθόντος και την εμπέδωση της πολιτικής σταθερότητας στον τόπο μας.
Για όλα αυτά, ο Λεωνίδας Κύρκος έχει κερδίσει το σεβασμό και την εκτίμηση όλων ανεξαιρέτως των Ελλήνων. Και απόδειξη γι’ αυτό είναι η σημερινή εκδήλωση, στην οποία μετέχουν ανταποκρινόμενοι στην πρόσκληση των φίλων του και συντρόφων του εκπρόσωποι απ’ όλο σχεδόν το πολιτικό φάσμα.
Κυρίες και κύριοι,
Στο πρόσωπο του Λεωνίδα Κύρκου τιμούμε τους πολλούς επώνυμους – αλλά και τους πολλούς περισσότερους ανώνυμους – Έλληνες, που με θυσίες, με κόστος μεγάλο για τους ίδιους και τις οικογένειές τους, αγωνίστηκαν για αξίες και ιδανικά. Για ελευθερία, για δημοκρατία, για αξιοπρέπεια. Τις Ελληνίδες και τους Έλληνες απ’ όλους τους πολιτικούς χώρους που συνέβαλαν αποφασιστικά στην εθνική συμφιλίωση και την παγίωση της Δημοκρατίας.
Γνωρίζετε ότι με πολλές από τις θέσεις που υποστήριξε – και υποστηρίζει – ο Λεωνίδας Κύρκος διαφωνώ. Γνωρίζω ότι η πολιτική κριτική του απέναντι σε καίριες επιλογές της Κυβέρνησης είναι αυστηρή. Αναγνωρίζω όμως ότι η κριτική αυτή στηρίζεται σε πολιτικές βάσεις. Ότι, αντίθετα προς τους άλλους, δεν ξεφεύγει από τα όρια του πολιτικού επιχειρήματος. Δεν εκπίπτει στο λαϊκισμό και στο μηδενισμό – σ’ αυτό που ο ίδιος ο Λεωνίδας Κύρκος ονόμασε κάποτε «δημαγωγία της πλειοδοσίας και της καταγγελίας». Ακόμα κι όταν ήταν και είναι σκληρός στην κριτική του, ο Λεωνίδας Κύρκος ποτέ δεν χάνει την έμφυτη ευγένεια, το ήθος, την αξιοπρέπεια που τον χαρακτηρίζουν.
Πιστεύω ότι η πολιτική αυτή συμπεριφορά και αντίληψη είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με την όλη πορεία της ζωής του. Ένας άνθρωπος που αγωνίστηκε για το αυτονόητο δικαίωμα της διαφωνίας και του δημοκρατικού διαλόγου, δεν μπορεί παρά να σέβεται τους κανόνες της Δημοκρατίας, πριν και πάνω από οποιαδήποτε πολιτική επιδίωξη. Κι αυτή η στάση ζωής του Λεωνίδα Κύρκου, εμάς, τη νεότερη γενιά, που ως ένα βαθμό τη Δημοκρατία τη βρήκαμε ισχυρή και εδραιωμένη, πρέπει να μας παραδειγματίσει και να μας εμπνέει.
Τίποτα όμως από όσα σήμερα απολαμβάνουμε δεν έγινε εύκολα ή με κάποιο αυτόματο πιλότο. Χρειάστηκαν, απ’ όλους τους πολιτικούς χώρους, θέσεις ευθύνης, θέσεις προοπτικής.
Χρειάστηκε να ξεπεραστούν αντιλήψεις, θέσεις και δόγματα με βαθιές ρίζες. Χρειάστηκαν πολιτικές ηγεσίες με όραμα και αίσθημα ευθύνης. Ηγεσίες που υπερέβησαν τις περιχαρακώσεις του παρελθόντος και άνοιξαν νέους δρόμους για το μέλλον. Δεν ήταν καθόλου εύκολο για τον Λεωνίδα Κύρκο και τον πολιτικό χώρο που υπηρέτησε να υποστηρίξουν το 1979 το ευρωπαϊκό μέλλον της Ελλάδας. Όταν σχεδόν σύσσωμη η τότε Αντιπολίτευση δαιμονοποιούσε την ένταξη στην ΕΟΚ, το ΚΚΕ εσωτερικού είδε την Ευρώπη ως τον μόνο, τον αυτονόητο χώρο μέσα στον οποίο η Ελλάδα και οι Έλληνες, όλων των πολιτικών τάσεων και απόψεων, θα μπορούσαν να διεκδικήσουν και να πετύχουν τους στόχους τους. Απέναντι στη φοβικότητα, όχι ασυνήθιστο φαινόμενο στη δημόσια ζωή μας, ο Κύρκος έκανε τη μεγάλη υπέρβαση της ευθύνης και της προοπτικής.
Κυρίες και κύριοι,
Είναι βέβαιο ότι όλες και όλοι όσοι υπηρετούμε το δημόσιο βίο σε όποιο πολιτικό χώρο και αν ανήκουμε, αλλά και όλοι οι Έλληνες, όποια και αν είναι η ιδεολογική τους αφετηρία, όποιο κόμμα και αν ψηφίζουν, οραματιζόμαστε μια Ελλάδα σύγχρονη και ευημερούσα, με ακόμη πιο ενισχυμένη την ποιότητα της Δημοκρατίας. Μια δίκαιη κοινωνία ανθρωπιάς, μια κοινωνία αλληλεγγύης. Μια κοινωνία που ξεπερνά τα αδιέξοδα, αναμετριέται με τα προβλήματα και δίνει λύσεις. Η εμπειρία του παρελθόντος και οι απαιτήσεις του μέλλοντος μας υπαγορεύουν πολιτικές ευθύνης. Υποδεικνύουν γενναιότητα, υποδεικνύουν σωφροσύνη. Μας καλούν σε ανταγωνισμό προσφοράς προς τον τόπο. Αυτό που οφείλουμε όλες και όλοι, παρ΄ όλες τις επιμέρους διαφορές και διαφωνίες μας, είναι να αναζητούμε συνεχώς σημεία συνάντησης και πεδία συνεννόησης. Να χτίζουμε και να επιχειρούμε να διευρύνουμε καθημερινά ένα κεφάλαιο εμπιστοσύνης μεταξύ μας. Ένα κεφάλαιο που είναι περισσότερο από ποτέ απαραίτητο για να ανταποκριθούμε με επιτυχία στις μεγάλες προκλήσεις που ανοίγονται μπροστά μας.
Αγαπητέ φίλε Λεωνίδα,
Ο ήπιος και ευγενής πολιτικός σου λόγος, ξεπέρασε πολλές φορές τις αντίθετες γραμμές και άγγιξε καρδιές, άγγιξε συνειδήσεις πολλών Ελλήνων που αγαπάνε την πατρίδα. Ήταν ο λόγος σου στο Κοινοβούλιο, παρά τις διαφορές μας, μια όαση πολιτικής δροσιάς. Ευγενικό σφύριγμα! Γλυκός ήχος φυσαρμόνικας που ευφραίνει τους ακροατές και σπάει τη μοναξιά. Μοναξιά που, πολλές φορές και για διαφορετικούς λόγους, βίωσες στην πολυκύμαντη και τόσο ενδιαφέρουσα ζωή σου. Ελπίζω αυτή τη μοναξιά να καταφέρουμε να γλυκάνουμε λίγο όλοι μαζί εδώ αυτή τη βραδιά. Αναπολώ πάντα τις μέρες μας στη Θεσσαλονίκη και τις, τουλάχιστον για μένα, ξεχωριστές συζητήσεις που είχαμε. Να είσαι πάντα καλά Λεωνίδα.