ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ
Αθήνα, 2 Απριλίου 2007
ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ
ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ κ. ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ
ΣΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ
‘’ΦΙΛΙΩ ΧΑΪΔΕΜΕΝΟΥ’’
Κύριε Δήμαρχε,
Θερμά σας ευχαριστώ για τα φιλόφρονα λόγια σας και για την εξόχως τιμητική διάκριση. Και βεβαίως θέλω να εξάρω τη συμβολή του Δήμου Νέας Φιλαδέλφειας ώστε να έχουμε σήμερα τη χαρά να εγκαινιάζουμε το Μουσείο Μικρασιατικού Ελληνισμού ‘’Φιλιώ Χαϊδεμένου’’.
Σήμερα είναι για όλους μας μια ξεχωριστή μέρα. Όλοι όσοι βρισκόμαστε σήμερα σ’ αυτή την αίθουσα μοιραζόμαστε τη συγκίνηση και τον ενθουσιασμό που νιώθει αυτές τις μέρες η γιαγιά – Φιλιώ. Κι αν χρειάστηκε, εξαιτίας αυτής της συγκίνησης, να ξεκουραστεί για λίγες μέρες της εύχομαι ολόψυχα περαστικά. Είμαι βέβαιος, όπως μαθαίνω κι από τους γιατρούς της, ότι σύντομα θα έχω την ευκαιρία και την τιμή η κυρία Φιλιώ να με ξεναγήσει στο Μουσείο της.
Η Φιλιώ Χαϊδεμένου έχει αφιερώσει τη ζωή και τη δράση της για να μείνει ζωντανή η μνήμη του μικρασιατικού ελληνισμού. Με τα σημερινά εγκαίνια του νέου Λαογραφικού Μουσείου που φέρει το όνομά της, αποτίνουμε αρμόζουσα τιμή σ’ αυτή τη γυναίκα-σύμβολο.
Αυτό το Μουσείο είναι έργο δικό της. Είναι έργο της ζωής της. Είναι ένα χώρος μνήμης και αφήγησης για όλα όσα είδε και έζησε στη μικρασιατική γη. Εκείνη και χιλιάδες άλλοι Έλληνες. Την ευχαριστούμε και την ευγνωμονούμε για την επιμονή και τη δέσμευσή της. Την ευχαριστούμε και την ευγνωμονούμε για την έμπνευση που μας δίνει, ώστε εμείς, οι νεώτεροι, να ενώσουμε τις δυνάμεις μας μπροστά στα μεγάλα και τα σημαντικά. Να εντείνουμε τις προσπάθειές μας και να συντονίσουμε τη δράση μας για την Ελλάδα και τους Έλληνες.
Θέλω επίσης να συγχαρώ και όλους όσοι εργάστηκαν με ιδιαίτερο ζήλο για να είναι αυτό το Μουσείο έτοιμο σήμερα. Γνωρίζω καλά τον κόπο που κατεβάλατε, ώστε το Μουσείο αυτό, όπως προσωπικά είχα δεσμευτεί στη κυρία Φιλιώ να είναι έτοιμο το συντομότερο δυνατό. Μόλις 15 μήνες μετά τη συνάντησή μας εκείνη, το εντυπωσιακό αποτέλεσμα σας δικαιώνει πλήρως.
Μέσα από τα εκθέματά του -τεκμήρια ιστορίας και λαογραφίας – το Μουσείο αυτό μαρτυρά τη μακραίωνη παρουσία του ελληνισμού στη μικρασιατική γη. Μαρτυρά τη θυσία των Ελληνίδων και των Ελλήνων που έχασαν τη ζωή στους μέσα στη φρίκη του πολέμου. Μαρτυρά το έπος των προσφύγων που κατόρθωσαν, μέσα από τις στάχτες να ριζώσουν και να προκόψουν στις νέες πατρίδες, να συμβάλλουν καθοριστικά στην προκοπή της χώρας και της κοινωνίας μας. Μαρτυρά το χρέος αλλά και την αποφασιστικότητα των απογόνων τους – της δικής μας γενιάς και όσων θα έρθουν στο μέλλον – να κρατάμε τη μνήμη ζωντανή. Να τιμάμε στην πράξη τη θυσία και τον αγώνα των Μικρασιατών Ελλήνων.
Η διαφύλαξη και η μελέτη της ιστορικής αλήθειας είναι ο μόνος τρόπος να διδαχθούμε από το παρελθόν. Είναι ο μόνος τρόπος για να αποφύγουμε την αέναη επανάληψη των ίδιων λαθών. Για μια χώρα σαν την Ελλάδα, είναι αυτονόητος μονόδρομος.
Η στρατηγική επιλογή της Ελλάδας, η στρατηγική επιλογή όλων των Ελλήνων είναι ξεκάθαρη: επενδύουμε σε έργα ειρήνης και ανάπτυξης, στην Παιδεία και το ανθρώπινο δυναμικό μας. Οικοδομούμε μια πραγματικά ισχυρή και ανταγωνιστική οικονομία, για μια κοινωνία ευκαιριών, δικαιοσύνης και αλληλεγγύης.
Θέλουμε τη χώρα μας παράγοντα ειρήνης και σταθερότητας, δημοκρατίας και ευημερίας για ολόκληρη την ευρύτερη περιοχή. Επιδιώκουμε την εμπέδωση σχέσεων στενής συνεργασίας με όλους τους γείτονες και στηρίζουμε την ευρωπαϊκή τους πορεία. Θέλουμε όλα τα έθνη, όλοι οι λαοί της περιοχής να απολαμβάνουν τα προνόμια που συνεπάγεται η συμμετοχή στην Ενωμένη Ευρώπη. Είναι όμως απολύτως σαφές ότι το ευρωπαϊκό κεκτημένο περιλαμβάνει ταυτόχρονα δικαιώματα και υποχρεώσεις. Προϋποθέτει απόλυτο σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα, στο διεθνές δίκαιο και τις συμβάσεις.
Κυρίες και κύριοι,
Ο πολιτισμός και η ιστορία μας δεν μας επιτρέπουν λάθη και πισωγυρίσματα. Σήμερα ξέρουμε ποιος δρόμος οδηγεί στην ευημερία και την προκοπή και ποιος σε περιπέτειες και τραγωδίες. Το Μουσείο αυτό, η μαρτυρία ανθρώπων όπως η Φιλιώ Χαϊδεμένου, είναι ηχηρές υπενθυμίσεις του χρέους μας. Ένα χρέος απέναντι στη χώρα και τους πολίτες, στο οποίο όλοι και όλες, από τη θέση του και με τις δυνάμεις του ο καθένας, οφείλουμε να ανταποκριθούμε με αίσθημα ευθύνης και αποφασιστικότητα.