Δευτερολογία του Πρωθυπουργού στη Βουλή για την Οικονομία και τις Εργασιακές Σχέσεις

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ

Παρασκευή, 5 Δεκεμβρίου 2008

ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ

ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ κ. ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ

ΣΤΗΝ ΠΡΟ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ

ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η σημερινή συζήτηση αφορά το μεγάλο, το πολύ μεγάλο θέμα της διεθνούς οικονομικής κρίσης και των επιπτώσεων που έχει αυτή. Ακούσαμε όμως πολλά ευχολόγια. Συγκεκριμένες, εφικτές, χειροπιαστές προτάσεις δεν ακούσαμε. Ακούσαμε τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να κάνει ένα φραστικό περίπατο, γεμάτο από ανακρίβειες από την απογραφή, στις τάχα απώλειες κοινοτικών πόρων για το δημόσιο χρέος. Μέτρα δεν ακούσαμε, παρά μόνο γενικότητες και αντιφατικές αοριστίες.

• Ξεχάσατε ότι οι απώλειες κοινοτικών πόρων αφορούν αποκλειστικά και μόνο την περίοδο των Κυβερνήσεων του κόμματός σας;
• Ξεχάσατε ότι μιλούσατε για πλεονασματικούς Προϋπολογισμούς και ήταν όλοι, μα όλοι, ελλειμματικοί;
• Ξεχάσατε τους ισχυρισμούς σας για το έλλειμμα, ότι τάχα ήταν στο 1,7%, και αποδείχθηκε ότι ήταν σχεδόν στο 8%;
• Ξεχάσατε τα πρόστιμα που επιβάλλονταν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τις αδιαφανείς διαδικασίες των Κυβερνήσεών σας, πρόστιμα τα οποία βεβαίως κληθήκαμε, κλήθηκε η χώρα, να πληρώσει στη συνέχεια;

Μιλήσατε για φοροεπιδρομές. Προφανώς έχετε στο νου σας τις δικές σας φοροεπιδρομές. Ογδόντα νέοι φόροι επιβλήθηκαν από τις Κυβερνήσεις σας, Κυβερνήσεις στις οποίες ήσασταν εσείς κορυφαίος Υπουργός. Γι’ αυτό αποφεύγετε προφανώς να κάνετε οποιαδήποτε νύξη στο κόστος των εξαγγελιών που κατά καιρούς αναφέρετε. Το ίδιο κάνετε και σήμερα. Όσες φορές κι αν σας το ζητήσαμε, ποτέ δεν είπατε ούτε πόσο κοστίζουν οι εξαγγελίες σας, ούτε ποιος θα πληρώσει το κόστος, εάν ποτέ εφαρμόζονταν. Ακόμα και οι πιο μετριοπαθείς υπολογισμοί καταλήγουν σε εξωφρενικά ποσά. Αναλίσκεστε λοιπόν, σε ανεφάρμοστες ευχές.

Έφτασε σήμερα η Αξιωματική Αντιπολίτευση να ισχυρίζεται ότι τάχα η Κυβέρνηση παρακολουθεί τις εξελίξεις. Μετρά ανάποδα και το ξέρει καλά, πολύ καλά. Μέχρι πρόσφατα, ισχυριζόταν ότι όλα όσα λέγαμε για τη διεθνή κρίση, δεν ήταν τίποτα άλλο παρά άλλοθι της Κυβέρνησης. Όχι μόνο δεν παρακολουθούσατε, αλλά ούτε καν βλέπατε τη διεθνή πραγματικότητα.

Η Κυβέρνηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε αντίθεση με την Αξιωματική Αντιπολίτευση ήταν και είναι δυναμικά παρούσα σε κάθε στιγμή. Ήμασταν πρωτοπόροι σε δράσεις ανάμεσα στους Ευρωπαίους εταίρους. Είμαστε από τις πρώτες χώρες που προχωρήσαμε στην πολιτική δέσμευση για την εγγύηση των καταθέσεων. Ακολούθησαν οι άλλες χώρες. Κατηγορηθήκαμε μάλιστα γι’ αυτό. Αλλά τελικά διαπιστώσαμε ότι ακολούθησαν οι άλλοι. Ήμασταν ανάμεσα στις πρώτες χώρες της Ευρώπης που πρωτοστάτησαν για την αύξηση της νομικής εγγύησης των καταθέσεων. Προχωρήσαμε μάλιστα στην αύξηση της εγγύησης στις 100.000 ευρώ για κάθε καταθέτη, σε κάθε τράπεζα. Είμαστε μια από τις πρώτες χώρες που πέτυχε την έγκριση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή του νομοθετικού πλαισίου για την εξασφάλιση της ρευστότητας στην οικονομία.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η Κυβέρνηση είναι εδώ και είναι εδώ με σοβαρότητα, με υπευθυνότητα και στιβαρό χέρι.

Έρχομαι στις αναφορές που έγιναν για τις σχέσεις εργασίας: Θέλω, πρώτ’ απ’ όλα, να επαναλάβω, για μια ακόμη φορά, τόσο οι θέσεις, όσο και οι σχέσεις εργασίας, εξαρτώνται άμεσα από τους αναπτυξιακούς ρυθμούς, την αύξηση των επενδύσεων, τη δημιουργία νέων επιχειρήσεων. Αυτή είναι η δυναμική που υπηρετεί καλύτερα τα συμφέροντα τόσο των εργαζομένων, όσο και των συμπολιτών μας που αναζητούν δουλειά. Στα προηγούμενα τεσσεράμισι χρόνια πετύχαμε σημαντική πρόοδο που αποτυπώνεται ξεκάθαρα στους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, στη μείωση της ανεργίας, στην αύξηση της απασχόλησης. Αποδεικνύεται έτσι ότι κινούμαστε στη σωστή κατεύθυνση. Ισχυρισμοί για «θεσμοθετημένη αυθαιρεσία της εργοδοσίας» δεν ισχύουν. Η αλήθεια είναι στην αντίθετη πλευρά.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η αγορά εργασίας στη χώρα μας είναι από τις περισσότερο προστατευμένες. Από τα επίσημα στοιχεία του ΟΟΣΑ (του 2007) σε όρους «νομοθεσίας για την προστασία της απασχόλησης» η Ελλάδα κατατάσσεται στις πρώτες θέσεις τόσο μεταξύ των χωρών της Ε.Ε., όσο και μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ. Θυμίζω ότι η προστασία της απασχόλησης αναφέρεται μεταξύ άλλων,…

• στους κατώτατους μισθούς,
• στη δυσκολία για πρόσληψη και απόλυση και
• σε περιορισμούς στις ώρες εργασίας.

Σε ό,τι αφορά τα ποσοστά μερικής απασχόλησης στη χώρα μας (5,5% το 2006) εξακολουθούν να είναι πολύ χαμηλότερα από το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Σε σχέση με τη λειτουργία των Εταιριών Προσωρινής Απασχόλησης (ΕΠΑ), το σύνολο των προσωρινά απασχοληθέντων – σύμφωνα με τα στοιχεία του 2006 – ήταν κοντά στις 9.000. Βεβαίως, δεν πρέπει να λησμονείται ότι οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης, κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις, μπορεί να είναι ευκαιρία για την είσοδο στην αγορά εργασίας συμπολιτών μας που αντιμετωπίζουν προβλήματα πρόσβασης.

Όμως. Και θέλω να το τονίσω αυτό κεντρική, σταθερή, αμετακίνητη επιδίωξή μας είναι η ποιοτική και πλήρης εργασία για όλους. Και, μάλιστα, απόψεις που ακούγονται τις τελευταίες ημέρες θέλω να τονίσω καθόλου δεν απηχούν, δεν εκφράζουν την πολιτική της  Κυβέρνησης.

Έρχομαι τώρα στο ευαίσθητο θέμα των μισθών:

• Η αύξηση των ονομαστικών μισθών στη χώρα μας την περασμένη χρονιά ήταν 7,2%.
• Ο μέσος πραγματικός μισθός την τελευταία τριετία αυξάνεται κατά 3% ετησίως, έναντι 0,3% στο σύνολο της Ευρωζώνης. Αυτή είναι η πραγματικότητα.
• Το κατά κεφαλή Ακαθάριστο Διαθέσιμο Εισόδημα σε μονάδες σταθερής αγοραστικής δύναμης, έφθασε το 2007 το 99,4% της Ευρωζώνης, δηλαδή σχεδόν στο 100%. Αυτά είναι τα στοιχεία. Αυτή είναι η αλήθεια.

Παρόλα αυτά και θέλω να το επισημάνω αντιμετωπίζουμε εδώ και πολλά χρόνια σημαντικές προκλήσεις. Αναφέρω…

1^ον Την καταπολέμηση του υψηλού επιπέδου αδήλωτης εργασίας.

2^ον Την ένταξη στην αγορά εργασίας σημαντικών παραγωγικών δυνάμεων όπως οι νέοι, οι γυναίκες, αλλά και τα άτομα με αναπηρία. Και

3^ον Την περαιτέρω ανάπτυξη προγραμμάτων κατάρτισης, επανακατάρτισης και δια βίου μάθησης σε σύνδεση με την αγορά εργασίας.

Σήμερα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, περισσότερο από ποτέ, απαιτούνται προσεκτικές κινήσεις που θα εμπεδώνουν κλίμα ασφάλειας στον επιχειρηματικό κόσμο, στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, στους εργαζόμενους. Η κρίση αφορά όλους τους κοινωνικούς εταίρους. Γι’ αυτό ακριβώς οφείλουμε να συνεισφέρουμε όλοι.

Ξεκινήσαμε για το λόγο αυτό ουσιαστικό διάλογο με τους εκπροσώπους των παραγωγικών φορέων και των εργαζομένων. Ζητήσαμε τις προτάσεις τους και είμαστε σε ανοιχτή διαβούλευση μαζί τους. Επεξεργαζόμαστε παράλληλα πρόσθετες δράσεις τόσο για την προστασία της εργασίας, όσο και για τη διευκόλυνση της πρόσληψης ανέργων.

Η Κυβέρνηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι η πρώτη που θέλει  -και το αποδεικνύει στην πράξη- περισσότερες και καλύτερες θέσεις εργασίας. Δεν μπορεί λοιπόν κανένας να δημαγωγεί ανεύθυνα. Κανένας δεν μπορεί να προσποιείται άγνοια της κρισιμότητας των περιστάσεων. Ακόμη και η παραπληροφόρηση τα όρια της.

 Ακούστηκαν επίσης κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι γνωστές υπερβολές, οι σκόπιμες ανακρίβειες για το σχέδιο ενίσχυσης της ρευστότητας στην αγορά. Κάποιοι επιμένουν στην παραπληροφόρηση, το λαϊκισμό, την εξαπάτηση των πάντων.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Όλοι ξέρουν, αλλά η αλήθεια παρ’ όλα αυτά παραχαράσσεται. Η αλήθεια είναι ότι δεν χαρίζεται ούτε ένα ευρώ στις Τράπεζες. Δεν διατίθεται ούτε ένα ευρώ από τον προϋπολογισμό.

• Το πρώτο σκέλος του Σχεδίου αφορά την παροχή εγγυήσεων (15 δις).
• Το δεύτερο αφορά την έκδοση ομολόγων (8 δις). Και
• Το τρίτο την απόκτηση προνομιούχων μετοχών, από το Δημόσιο, μέχρι το ποσό των 5 δις ευρώ.

Σε κάθε μια από τις περιπτώσεις αυτές το κράτος έχει εξασφαλισμένο όφελος. Θα έχει σημαντικά ετήσια έσοδα που θα διατεθούν σε αναπτυξιακούς και κοινωνικούς σκοπούς. Το Σχέδιο τονίζω, ανάλογο με όσα προγραμματίζονται από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, είναι απόλυτα απαραίτητο για την ενίσχυση της ρευστότητας στην οικονομία, στην αγορά. Το Σχέδιο έχει στόχο…

• την αποκλιμάκωση των επιτοκίων,
• την αύξηση των δανείων σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις,
• την αύξηση των δανείων στα νοικοκυριά που θέλουν να αποκτήσουν στέγη,
• τη στήριξη της πραγματικής οικονομίας.

Με άλλα λόγια, με απλά λόγια, το Σχέδιο, τα 28 δις πηγαίνουν στους πολίτες. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Οι μεγαλύτερες ελληνικές τράπεζες θα ενταχθούν στο σύνολο του Σχεδίου και βεβαίως στους αυστηρούς κανόνες, στους αυστηρούς όρους εποπτείας που αυτό προβλέπει. Διευκρινίζω: στα πιστωτικά ιδρύματα που θα συμμετέχει το Δημόσιο με την αγορά προνομιούχων μετοχών, το Δημόσιο θα ορίζει μέλος στο Διοικητικό Συμβούλιο. Σε κάθε λοιπόν περίπτωση, τα συμφέροντα του Δημοσίου είναι εξασφαλισμένα. Σε κάθε περίπτωση, το Δημόσιο θα έχει σημαντικό όφελος. Και το μέλος αυτό, το διορισμένο από το Δημόσιο στο Διοικητικό Συμβούλιο του κάθε πιστωτικού ιδρύματος,  θα έχει βέτο σε θέματα αμοιβών. Άρα, ποιος είναι ωφελημένος; Είναι οι καταθέτες, είναι οι δανειολήπτες, είναι οι πολίτες, είναι οι επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά. Αυτή είναι η πραγματικότητα.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Για μια ακόμα φορά θέλω να κάνω σαφές. Το έχω κάνει πολλές φορές, θέλω να το τονίσω και σήμερα. Θα εξαντλήσουμε κάθε περιθώριο για να στηρίξουμε την ανάπτυξη, τους τομείς που πλήττονται περισσότερο, τους συμπολίτες μας που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη.  Επιδιώξαμε για το σκοπό αυτό να γίνει αποδεκτή σε ευρωπαϊκό επίπεδο η ευελιξία που προβλέπει το Σύμφωνο Σταθερότητας. Ξέρουμε  ωστόσο και το ξέρουμε όλες και όλοι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι τα περιθώρια για τη χώρα μας είναι περιορισμένα.

 Πρώτον, γιατί τα ελλείμματα -παρά τη δραστική μείωσή τους τα προηγούμενα χρόνια- παραμένουν ακόμα σε υψηλά επίπεδα. Και,

 Δεύτερον, διότι η χώρα επιβαρύνεται από ένα πολύ μεγάλο, τεράστιο δημόσιο χρέος. Είναι μια πραγματικότητα που θέλετε – δεν θέλετε διαμορφώθηκε από ανεύθυνες πολιτικές του παρελθόντος.

Τι να κάνουμε; Αυτή είναι η αλήθεια. Μια πραγματικότητα που βαραίνει τα βήματα της χώρας. Πληρώνουμε κάθε χρόνο περισσότερα από 11 δις ευρώ μόνο για τόκους. Με άλλα λόγια: Το 5% του ΑΕΠ πάει στους τόκους. Και όλα αυτά, εξαιτίας της πολιτικής ανευθυνότητας που πολλές φορές θυσίαζε το μέλλον για εφήμερες εντυπώσεις. Κυρίως, όμως, εξαιτίας ενός δημόσιου τομέα που παράγει συστηματικά μεγάλα ελλείμματα. Ελλείμματα που από τη μια αυξάνουν το χρέος και από την άλλη αυξάνουν, ακόμη περισσότερο, το κόστος του δανεισμού.

Σήμερα – και πάλι το υπογραμμίζω – το δημόσιο χρέος είναι το πιο μεγάλο βάρος στην πορεία της χώρας. Είναι στοιχείο αβεβαιότητας. Είναι φορτίο που περιορίζει τη χρήση της δημοσιονομικής πολιτικής για την τόνωση της ανάπτυξης. Είναι βάρος που αφαιρεί από τους πολίτες πόρους που δικαιούνται.

Και κάτι ακόμη: Ανεύθυνες πολιτικές, ακόμη και ανεύθυνες εξαγγελίες, μειώνουν την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας και αυξάνουν ακόμη περισσότερο το κόστος του δανεισμού. Θα ήταν πολύ ανεύθυνο, εάν – ακολουθώντας τις πρακτικές που συζητιώνται καμιά φορά -δημιουργούσαμε την εντύπωση ρίσκου σε βάρος της Οικονομίας.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Μπορεί όποιος είναι στην Αντιπολίτευση να διαλέγει ανάμεσα στο δρόμο της υπευθυνότητας και της ανευθυνότητας, το δεύτερο δρόμο. Η Κυβέρνηση δεν έχει  και δεν δικαιούται να έχει τέτοια διλήμματα. Στον ανεύθυνο δρόμο της δημαγωγίας δεν πρόκειται να μπει. Δεν θα θυσιάσω συμφέροντα του τόπου, δεν θα θυσιάσω συμφέροντα των πολιτών  για εφήμερες εντυπώσεις. Δεν το έκανα ποτέ και δεν θα το κάνω κατά μείζονα λόγο τώρα.