Ομιλία του Πρωθυπουργού κατά τη συζήτηση της Πρότασης Δυσπιστίας που κατέθεσε το ΠΑΣΟΚ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ

Αθήνα, 4  Φεβρουαρίου 2007

ΟΜΙΛΙΑ

ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ κ. ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ

ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΔΥΣΠΙΣΤΙΑΣ ΠΟΥ ΚΑΤΕΘΕΣΕ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

 

Τον Ιούνιο του 2005, αναγγείλατε πρόταση δυσπιστίας. Όλοι θυμούνται ότι κατέληξε σε φιάσκο. Είκοσι μήνες μετά ξανακάνετε το ίδιο λάθος. Νέο φιάσκο. Δεν πειράζει. Δεν πειράζει να κάνετε λάθη. Αρκεί να μαθαίνετε απ΄ αυτά. Το πρόβλημα το ανησυχητικό μαζί σας είναι ότι δεν διδάσκεστε απ’ τα λάθη σας. Αυτή τη φορά, πράγματι, μαζέψατε τις υπογραφές που χρειάζεστε για την πρόταση δυσπιστίας. Ξεχάσατε όμως το σπουδαιότερο. Ότι πρέπει να έχει και θέμα, να έχει σκεπτικό, να έχει ουσία. Το κείμενο που κατατέθηκε δεν έχει τίποτα απ’ όλα αυτά. Ούτε θέμα, ούτε ουσία, ούτε σκεπτικό.

Μια είναι η αλήθεια και αυτή την αλήθεια, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, την καταλαβαίνουν, την ξέρουν όλοι. Η πρόταση δυσπιστίας είναι πρόσχημα. Και το αίτημα περί εκλογών είναι πρόσχημα. Και τα δύο είναι φθηνά προσχήματα, για να συγκαλυφθεί η πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα είναι η σκηνοθεσία της άτακτης φυγής από τη διαδικασία της Αναθεώρησης. Και, κυρίως, η άτακτη φυγή από το Άρθρο 16. Η άτακτη φυγή από μια σημαντική μεταρρύθμιση. Αυτή είναι η αλήθεια. Η μόνη αλήθεια. Και η αλήθεια αυτή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν κρύβεται. Επειδή σας αρέσουν τα λογοπαίγνια περί σοβαρότητας, θα σας πω μόνο τούτο. Πόσο σοβαρό είναι ένα κόμμα που παίζει με τους θεσμούς για να κρύψει την αδυναμία του; Πόσο σοβαρός είναι ένας αρχηγός που καταφεύγει σε ρητορεία του ’50 και του ’60 για να κρύψει τη δική του αδυναμία και να αποφύγει τις ευθύνες του;

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η απελπισία, ο πανικός, η πολιτική αδυναμία, είναι κακοί σύμβουλοι. Παγιδεύουν, παρασύρουν, εκθέτουν! Αυτό έγινε και με τον Αρχηγό της Αντιπολίτευσης σήμερα. Κατέθεσε πρόταση δυσπιστίας, ζήτησε εκλογές και δήλωσε αποχώρηση από τη διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης. Δεν μπόρεσε να βρει άλλη διέξοδο στα αδιέξοδα που οδηγήθηκε. Αντί να αποκρούσει τις τάσεις πολιτικής οξύτητας, τα φαινόμενα φανατισμού, την εσωστρέφεια του κόμματός του, επέλεξε τη διχαστική τακτική απέναντι στην Κυβέρνηση. Επέλεξε την οξύτητα, την πόλωση άλλων εποχών, την αντίδραση στις μεταρρυθμίσεις, τη φυγή από τις θεσμικές του ευθύνες.

Ότι δεν βλάπτετε, έτσι, την Κυβέρνηση, είμαι βέβαιος ότι το ξέρετε. Βλάπτετε το συμφέρον του Τόπου. Αυτό πρέπει να ξέρετε! Όπως έπρεπε να ξέρετε, ότι βλάπτετε και τον ίδιο τον εαυτό σας. Όσοι σας παρέσυραν, όσοι σας οδήγησαν στον αδιέξοδο αυτό τακτικισμό, σας πρόσφεραν κάκιστη υπηρεσία. Οι ηγέτες παίρνουν αποφάσεις. Αποφάσεις που, κάποιες φορές, μπορεί και να μην είναι αρεστές σε όλους τους συνεργάτες τους. Αποφασίζουν όμως! Και όταν αποφασίζουν τραβούν μπροστά. Σταθερά, αταλάντευτα, αδιαπραγμάτευτα. Εσείς έχετε κάνει λάβαρο την αλλαγή θέσεων, την παλινωδία. Στην αρχή υποστηρίζατε ενθουσιωδώς την αναθεώρηση του άρθρου 16. Μετά αρχίσατε να μιλάτε για δημοψήφισμα. Τώρα ζητάτε να μην προχωρήσει τίποτε.

Δεν ξέρω αν πιστεύετε αυτά που λέτε, δεν ξέρω αν, πράγματι, θέλετε εκλογές, δεν ξέρω αν «ξορκίζετε» τις εκλογές! Αυτή είναι η αλήθεια. Δεν υπάρχει, όμως, κανένας πολίτης που να πιστεύει ότι πράγματι θέλετε εκλογές! Καταφεύγετε λοιπόν σε απεγνωσμένες τακτικίστικες μεθοδεύσεις. Και ξέρετε καλά ότι δεν βοηθούν, αλλά βλάπτουν την Οικονομία!  Δεν αναβαθμίζουν, αλλά υποβαθμίζουν το δημόσιο βίο! Δεν είναι σε όφελος, αλλά σε βάρος του Τόπου!

Εκείνο που αντιλαμβάνομαι είναι ότι παίζετε εκ του ασφαλούς: Εκμεταλλεύεστε την κυβερνητική ευθύνη για να αναπτύξετε αντιπολιτευτική ανευθυνότητα. Ξεπερνάτε, όμως, κάθε όριο. Ζητήσατε εκλογές και συνδέσατε το αίτημά σας με τη Συνταγματική Αναθεώρηση! Προσπαθείτε να υπονομεύσετε την κορυφαία κοινοβουλευτική διαδικασία. Συμφωνήσαμε στην ανάγκη συνταγματικής αναθεώρησης! Καταθέσατε τη δική σας πρόταση! Ξεκινήσαμε, με συνεννόηση, τη συζήτηση στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής. Και τώρα αλλάζετε θέση. Ζητάτε να σταματήσουν όλα! Και το κάνετε επιστρατεύοντας προσχήματα και προφάσεις που δεν κρύβονται.

Αφήσατε να εννοηθεί ότι αρνείστε να συμμετάσχετε στην αναθεωρητική διαδικασία για ένα λόγο: Για να μη δώσετε στην επόμενη κοινοβουλευτική πλειοψηφία τη δυνατότητα αυτοδύναμης αναθεώρησης. Δεν γίνεται, όμως, από τη μια να λέτε ότι δεν εμπιστεύεστε την πλειοψηφία που θα προκύψει και από την άλλη να ζητάτε εκλογές! Δεν μπορεί να εμφανίζεστε σίγουροι για την πλειοψηφία στην επόμενη Βουλή και ταυτόχρονα να θέλετε να μην έχει η Βουλή αυτή το πράσινο φως της αναθεώρησης. Αυτή είναι η πραγματικότητα.

Και έπειτα: Αν ίσχυαν όλα αυτά που λέτε, γιατί τα θυμηθήκατε μόλις τώρα; Τί συνέβη; Τι μεσολάβησε; Λέτε ότι θέλετε να προηγηθούν εκλογές για να αποφασίσουν οι πολίτες ποιό κόμμα θα έχει τη βασική ευθύνη της αναθεώρησης.

 Πρώτ’ απ’ όλα,  το Σύνταγμα – με τις διαδικασίες και τις πλειοψηφίες που ορίζει – υπαγορεύει συνεννόηση. Υπαγορεύει σύνθεση και συναίνεση. Και δεύτερο: Το ίδιο το Σύνταγμα συνδέει άμεσα την αναθεώρησή του με εκλογές. Το ίδιο το Σύνταγμα αναθέτει στους πολίτες να επιλέξουν αυτοί τη σύνθεση της Αναθεωρητικής Βουλής. Η αναθεώρηση αποφασίζεται στη μια και ολοκληρώνεται στην επόμενη Βουλή. Θα έλεγα, λοιπόν, ότι παραβιάζετε ανοικτές πόρτες. Κάνετε, όμως, κάτι ακόμη χειρότερο. Επιχειρείτε υπονόμευση της κορυφαίας κοινοβουλευτικής διαδικασίας. Η φυγή σας είναι πράξη έσχατης ανευθυνότητας. Ενώ συμφωνήσατε στην ανάγκη αναθεώρησης, ενώ καταθέσατε προτάσεις, υπαναχωρείτε! Αντιπαλεύετε δημοκρατικές διαδικασίες, που έως χθες, προχτές εκθειάζατε! Πανικόβλητοι, βιάζεστε να φύγετε, πριν φτάσουμε στην Ολομέλεια. Αυτή είναι η αλήθεια. Και αυτή την αλήθεια την ξέρουν οι πολίτες.

Δεν ωφελεί όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η υποκρισία. Δεν ωφελούν τα προσχήματα. Δεν είναι δυνατόν να λέτε ότι μια άμεσα αναγκαία αναθεώρηση θα πάει δύο θητείες μετά. Είναι ανεύθυνο, εκκωφαντικά ανεύθυνο να επιχειρείτε να στείλετε την Αναθεώρηση δέκα χρόνια στις καλένδες. Και αυτό μόνο και μόνο γιατί δεν τολμάτε, δεν τολμάτε να σταθείτε συνεπείς στις δεσμεύσεις σας, δεν τολμάτε να υπερασπιστείτε τις θέσεις σας. Και μάλιστα να τις υπερασπιστείτε – όχι στους πολίτες, γιατί οι πολίτες στη μεγάλη τους πλειοψηφία συμφωνούν με αυτές τις θέσεις  και εν προκειμένω το Άρθρο 16 – αλλά έναντι κάποιων κομματικών κύκλων, που επιμένουν να ζουν τριάντα ή σαράντα χρόνια πίσω. Κάντε ό,τι σας φωτίσει ο Θεός. Να ξέρετε όμως ότι με αυτή σας την πράξη πήγατε και ο ίδιος τριάντα με σαράντα χρόνια πίσω.

Δεν μπορεί να μην αντιλαμβάνεστε προς τα πού σας οδηγούν οι πρακτικές που υιοθετήσατε. Εναντιώνεστε σε κάθε μεταρρύθμιση. Πολεμάτε κάθε αλλαγή. Ταυτίζεστε με τη συντήρηση. Αυτοακυρώνεστε Αυτοαναιρείστε. Αυτοδιαψεύδεσθε! Οι πολίτες αντιλαμβάνονται πολύ καλά τι συμβαίνει. Κατασκευάσατε ένα «άλλοθι» υποχώρησης, μια πρόφαση υπαναχώρησης, ένα πρόσχημα φυγής από την τελική ψηφοφορία για το άρθρο 16.

Φάνηκε από καιρό το πρόβλημά σας:

• Τον Οκτώβριο ζητήσατε, εγγράφως, να μη συζητηθεί το άρθρο 16 στη σειρά του, άλλα στο τέλος. Σας διευκολύναμε!
• Το Νοέμβριο ζητήσατε να συζητηθεί λίγο πριν τις γιορτές. Σας διευκολύναμε.
• Το Δεκέμβριο ζητήσατε να πάει μετά τις γιορτές. Και πάλι σας διευκολύναμε.

Στο τέλος, πριν, μετά τις γιορτές!!! Ό,τι ζητήσατε, το αποδεχθήκαμε. Κάναμε κάθε τι για να σας διευκολύνουμε. Πιστεύαμε ότι οι αναβολές θα σας βοηθούσαν. Δεν έγινε έτσι τελικά. Αντιθέτως μάλιστα! Δεν τολμήσατε, όμως, να συγκρουστείτε με τα εσωκομματικά σας προβλήματα. Υποχωρήσατε άτακτα μπροστά τους. Εγκαταλείψατε όλα όσα λέγατε. Και όχι μόνον αυτό. Αποφασίσατε, τελικά, να υπονομεύσετε ολόκληρη τη συνταγματική αναθεώρηση. Και επειδή δεν βρίσκατε τίποτε άλλο να πείτε, πήγατε στην πρόταση δυσπιστίας. Και από την πρόταση δυσπιστίας, φτάσατε σε αίτημα εκλογών.

Τελικά, για να καλύψετε μια εσωκομματική αδυναμία, καταφεύγετε σε μεθοδεύσεις που βλάπτουν το συμφέρον του Τόπου. Σας το λέω ευθέως: Δεν θα σας βοηθήσει ούτε κι αυτό! Δεν είναι αυτό το πρόβλημά σας. Δεν ξέρω, ανάμεσά σας, ποιός  ρυμουλκεί και ποιός παγιδεύει ποιόν! Δεν με αφορά, άλλωστε. Το ζήτημα είναι…

• η αδυναμία σας να αρθρώσετε προτάσεις,
• η αδυναμία σας να διαμορφώσετε και να υποστηρίξετε ως το τέλος, συγκεκριμένες θέσεις.
• Η αδυναμία σας να μιλήσετε για λύσεις στα προβλήματα.

 Σχεδόν τρία χρόνια στην Αντιπολίτευση μόνο μια θέση αναπτύξατε. Ήταν αυτή για την αναθεώρηση του άρθρου 16. Και αυτή τελικά δεν την αντέξατε. Λέτε και ξε-λέτε! Μόνη συνέπειά σας είναι η ασυνέπεια. Ο δρόμος που σας έδειξαν, ο δρόμος που τελικά επιλέξατε, είναι αδιέξοδος. Λάθος σας πληροφορούν για ό,τι γίνεται στην Ελλάδα! Λάθος σας συμβουλεύουν. Δεν ωφελούν τα προσχήματα. Δεν αλλάζουν τα πράγματα με πυροτεχνήματα. Δεν θα τα καταφέρετε με στείρα άρνηση. Άλλος είναι ο δρόμος που έχουμε όλοι μπροστά μας: Ο δρόμος της ευθύνης, της υπευθυνότητας. Ένα, λοιπόν, θα σας πω: Οι πολίτες απαιτούν ανταγωνισμό προσφοράς και όχι οξύτητας. Οι πολίτες απαιτούν να προχωρήσουμε με λύσεις στα προβλήματά τους. Απαιτούν θέσεις, δράσεις, αποτέλεσμα. Απαιτούν αλλαγές και μεταρρυθμίσεις. Ελάτε να ανταγωνιστούμε σ’ αυτά που έχουμε να δώσουμε στον Τόπο μας και στους πολίτες. Ελάτε να συνεχίσουμε όλοι μαζί, τη διαδικασία αναθεώρησης. Όπως συμφωνήσαμε και όπως προβλέπει το Σύνταγμα. Η Ελλάδα δεν έχει καιρό για χάσιμο!

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Καταθέσατε πρόταση δυσπιστίας και ζητάτε εκλογές. Δικαίωμά σας! Είναι, άλλωστε, μια κίνηση που όλοι γνωρίζουμε πως επαναλαμβάνεται, για δεκαετίες δεκαετιών, σχεδόν από κάθε αντιπολίτευση. Σίγουρα, όμως, δεν είναι δείγμα σεβασμού στους θεσμούς! Δεν μπορεί να ξεκινάτε μια τέτοια ιστορία από την επόμενη των εκλογών και να την κορυφώνετε σε μια κρίσιμη φάση της Συνταγματικής Αναθεώρησης! Εν πάση περιπτώσει: Όπως είπα, η πρόταση δυσπιστίας είναι μια τετριμμένη κίνηση τακτικής. Η απόπειρα, όμως, να δυναμιτίσετε τη Συνταγματική Αναθεώρηση είναι θεσμικό ατόπημα και μάλιστα βαρύτατο. Είναι επίθεση στους θεσμούς. Είναι αντίθεση σε δημοκρατικές διαδικασίες. Είναι έλλειμμα σεβασμού στους πολίτες. Αυτά κάνατε, αυτά αποδείξατε. Ξέρετε ότι οι θεσμοί είναι πολύ σοβαρή υπόθεση. Είναι υπόθεση Δημοκρατίας. Υπόθεση ύψιστης πολιτικής ευθύνης. Και στις υποθέσεις αυτές δεν χωρούν κομματικοί καιροσκοπισμοί.

Σας θυμίζω τι κάνατε με τους εκλογικούς νόμους. Τους αλλάζατε, όποτε και όπως σας βόλευε. Εγώ αρνούμαι ν’ ανοίξω τέτοιο θέμα. Για ένα και μόνο λόγο. Γιατί  σέβομαι τους θεσμούς και τους βάζω πάνω από το κομματικό και προσωπικό μου συμφέρον. Σας θυμίζω τι κάνατε με τους ομογενείς, στις εκλογές του 2000. Δεν θα πω περισσότερα. Είναι γνωστά και αποδεδειγμένα. Εμείς είπαμε «δικαίωμα ψήφου στους εκτός Επικράτειας Έλληνες». Είπαμε και κάτι ακόμη: Ότι η ρύθμιση θα ψηφιστεί από τη σημερινή Βουλή, αλλά θα εφαρμοστεί από τις μεθεπόμενες εκλογές. Κι αυτό, γιατί δεν θέλουμε να αιφνιδιάζουμε κανέναν. Σεβόμαστε την ουσία της Δημοκρατίας. Σεβόμαστε τους θεσμούς. Αυτό το χρέος μας αφορά όλους. Όλοι οφείλουμε να πηγαίνουμε μπροστά.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Επικαλέστηκε ανάμεσα στα άλλα – τα επανέλαβε και σήμερα ο Αρχηγός της – και τις συνήθεις αιτιάσεις της για την Οικονομία και το Κράτος. Πρώτ’ απ’ όλα, να ξεκαθαρίσω ένα πράγμα: Ποτέ δεν ωραιοποιήσαμε τα πράγματα. Δεν κρύψαμε και δεν κρύβουμε τα προβλήματα. Δεν είπαμε ποτέ ότι είμαστε ικανοποιημένοι. Άκουσα, όμως, μια ακατάσχετη κινδυνολογία. Παριστάνετε τις Κασσάνδρες! Δεν διδαχτήκατε τίποτε από τα λάθη σας! Δεν είδατε πόσο σας εκθέτουν οι ανακρίβειές σας.

Άκουσα να γίνεται λόγος για Χώρα που θα μείνει χωρίς παραγωγικό ιστό. Για Χώρα στην οποία καλπάζει η ανεργία. Και ρωτώ: Σε ποιά Χώρα ζείτε; Πώς γίνεται εκείνοι που τετραπλασίασαν το δημόσιο χρέος και εκτίναξαν το έλλειμμα στα ύψη να καταγγέλλουν εκείνους που νοικοκυρεύουν τα δημόσια οικονομικά; Πώς γίνεται να καταγγέλλουν άδικη αναδιανομή πλούτου  – καταγγελία χωρίς αντίκρισμα – εκείνοι που προκάλεσαν την πιο εγκληματική αναδιανομή εισοδήματος, καταστρέφοντας ενάμισι εκατομμύριο επενδυτές στο Χρηματιστήριο; Πώς γίνεται εκείνοι που διόγκωσαν την ανεργία να καταγγέλλουν εκείνους που ξεκίνησαν να τη μειώνουν; Πώς γίνεται να ξεχνιέστε και να μιλάτε για «ψέματα»;

Χρησιμοποιείτε επίμονα λέξεις συνώνυμες με τις πρακτικές σας, με τις πολιτικές σας, με τα είκοσι χρόνια της παραμονής σας στην εξουσία. Λέξεις ταυτισμένες με τις διαβεβαιώσεις σας για δήθεν κοινωνικό κράτος, για δήθεν «δωρεάν Παιδεία», για δήθεν πλεονασματικούς προϋπολογισμούς.

Πώς γίνεται να μιλάτε για κομματισμό, όταν κομματικοποιήσατε το Κράτος και κρατικοποιήσατε το κόμμα σας; Είστε ή δεν είστε εσείς, κ. Αρχηγέ της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, που διαπιστώνατε ότι το κόμμα σας είχε γίνει μέρος του κατεστημένου; Ομολογούσατε- ναι ή όχι; – ότι, στη διάρκεια των Κυβερνήσεών σας, οι πολίτες «αηδίαζαν» – δική σας η λέξη – για την έκταση της διαφθοράς; Ένα μόνο σας λέω: Έχουμε ώριμη κοινωνία. Έχουν και μνήμη και κρίση οι Έλληνες. Δεν μπορείτε να παριστάνετε τους καταγγέλλοντες για όσα οι ίδιοι ευθύνεστε.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η Αξιωματική Αντιπολίτευση κατέθεσε μια πρόταση δυσπιστίας και ζητά εκλογές. Προσπαθεί να αμφισβητήσει τους στόχους και τις πολιτικές μας. Ασυνάρτητα, ατεκμηρίωτα, αόριστα.

Η Κυβέρνηση έθεσε, από την πρώτη στιγμή, ξεκάθαρους στόχους:

• Δημοσιονομική εξυγίανση, για να αντιμετωπίσουμε τα τρομακτικά ελλείμματα και τα χρέη του χτες.
• Αυτοτροφοδοτούμενη -και όχι κρατικοδίαιτη- ανάπτυξη.
• Ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της εξωστρέφειας της Οικονομίας.
• Νέες επενδύσεις και νέες θέσεις δουλειάς.
• Εξοικονόμηση πόρων για το κοινωνικό Κράτος, την κοινωνική συνοχή, την καλυτέρευση της ζωής των πολιτών.

Αυτοί είναι οι στόχοι μας. Και τους στόχους αυτούς τους προσεγγίζουμε σταθερά, υπεύθυνα, αποτελεσματικά. Με τολμηρές μεταρρυθμίσεις σε όλο το φάσμα της Οικονομίας, της Δημόσιας Διοίκησης, του ευρύτερου Δημόσιου Τομέα. Με γενναίες αλλαγές. Με Πρόγραμμα και Σχέδιο.

Πετύχαμε, ήδη, τη μεγαλύτερη δημοσιονομική προσαρμογή στην Ευρωζώνη, στο μικρότερο χρονικό διάστημα. Πάνω από 5 μονάδες σε δύο χρόνια. Ο στόχος μας για αυτοδύναμη και ισχυρή ανάπτυξη γίνεται πράξη, διαψεύδοντας, για άλλη μια φορά, τις αντίθετες προβλέψεις. Η ανάπτυξη, ξεπέρασε το 4% του ΑΕΠ, χωρίς να στηρίζεται σε κρατικοδίαιτες συνταγές, σε ελλείμματα και χρέη. Γίνεται αυτοτροφοδοτούμενη. Το ένα τρίτο προέρχεται από ελληνικές και ξένες επενδύσεις, που αυξάνονται επίσης με πρωτόγνωρους ρυθμούς. Το ένα τέταρτο οφείλεται στις εξαγωγές, που αυξάνονται σταθερά. Το ίδιο και το τουριστικό ρεύμα προς τη Χώρα μας. Η Ελλάδα ανακτά, σταδιακά, τη χαμένη ανταγωνιστικότητα, τις χαμένες αγορές, τις χαμένες ευκαιρίες.

Τα αποτελέσματα της ανάπτυξης αποδίδουν, ήδη, τους πρώτους κοινωνικούς καρπούς:

• Μειώσαμε τους φορολογικούς συντελεστές στις επιχειρήσεις και στα φυσικά πρόσωπα.
• Αυξήσαμε – όπως δεσμευτήκαμε – το αφορολόγητο όριο των φυσικών προσώπων, το αφορολόγητο κληρονομιών και δωρεών, το επίδομα ανεργίας, τις συντάξεις των αγροτών, το ΕΚΑΣ.
• Η ανεργία μειώθηκε κατά τρεις ποσοστιαίες μονάδες.

Τα έως τώρα αποτελέσματα δεν επιτρέπουν ούτε αμφισβητήσεις, ούτε κινδυνολογίες.

Οι διεθνείς οικονομικοί οργανισμοί, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η EUROSTAT, καταγράφουν βελτίωση, σε όλους τους οικονομικούς δείκτες. Δείχνουν ξεκάθαρα ότι είμαστε στο σωστό δρόμο. Συνιστούν να συνεχίσουμε και όχι να υπαναχωρήσουμε. Επιβεβαιώνουν την ορθότητα των επιλογών μας.

Τα αποτελέσματα αυτά βεβαίως δεν μας αρκούν! Κανένας δεν λέει ότι λύθηκαν όλα τα προβλήματα. Κανένας δεν λέει ότι είμαστε στο τέλος του δρόμου. Είναι όμως τα πρώτα θετικά βήματα. Είναι οι πρώτες αποδείξεις προόδου. Σίγουρα, όμως, η Χώρα είναι σήμερα σε καλύτερο σημείο, απ’ ό,τι πριν από τρία χρόνια. Βεβαίως έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας. Έχουμε ανηφορικό δρόμο για να πετύχουμε όλους τους στόχους μας. Θα τους πετύχουμε, όμως! Να είστε βέβαιοι γι’ αυτό. Μαζί με τους πολίτες. Για τους πολίτες.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η Αξιωματική Αντιπολίτευση κατέθεσε πρόταση δυσπιστίας και ζητά εκλογές. Και ρωτώ: Με ποιό πρόγραμμα; Με ποιές θέσεις; Με ποιές πολιτικές;

Οι Ηγεσίες πρέπει να ξέρουν πού βρίσκεται ο Τόπος! Να ξέρουν πού θέλουν να πάνε! Να ξέρουν και πώς να πάνε! Να ξέρουν και πώς να πάνε. Τί ηγεσία είναι μια ηγεσία που δεν έχει θέσεις, που εγκαταλείπει αυτά που πιστεύει, που επιχειρεί άλλα αντ΄άλλων;

Αναλάβατε το κόμμα σας υποσχόμενος στους πολίτες ότι θα το αλλάξετε. Το αλλάξατε ή σας άλλαξε;  Αναλάβατε το κόμμα σας υποσχόμενος σε όλους ότι θ’ αφήσετε πίσω σας το παλιό. Το αφήσατε ή σας παρέσυρε μαζί του;

Εμείς επιλέγουμε τη δράση και όχι την απόδραση. Συνεχίζουμε σταθερά και αταλάντευτα τις μεταρρυθμίσεις που εξαγγείλαμε. Συνεχίζουμε, με επιταχυνόμενους ρυθμούς, το έργο μας. Προχωρούμε με σίγουρα και σταθερά βήματα. Ζητήσαμε -και ζητούμε- κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, να είστε παρόντες. Να είστε παρόντες στις αλλαγές και τις μεταρρυθμίσεις…

• Για την Οικονομία και την ανάπτυξη.
• Για το Κράτος που αξίζουμε και μπορούμε να έχουμε.
• Για τους δημοκρατικούς θεσμούς και το Σύνταγμα.

Αποφασίσατε να στρέψετε την πλάτη σας στην κοινωνία. Να γυρίσετε στο παρελθόν. Να δηλώσετε απόντες. Προσποιείστε άγνοια των ευθυνών σας. Άγνοια του κοινωνικού κόστους, που συνεπάγεται η συντήρηση, η στασιμότητα, η αδράνεια. Άγνοια του οφέλους, που εξασφαλίζουν οι μεταρρυθμίσεις, στους πολίτες, στο κοινωνικό σύνολο, στην Πατρίδα μας. Αντιδράτε σε κάθε αλλαγή. Στην αδυναμία σας, καταφεύγετε στα άκρα και στις ακρότητες. Δεν πρόκειται να λύσετε έτσι τα προβλήματά σας. Δεν πρόκειται να σας παρακολουθήσουμε σε μικροκομματικά παιχνίδια. Δεν πρόκειται να σας ακολουθήσουν οι πολίτες. Σ’ αυτό το δρόμο θα είστε απελπιστικά μόνοι. Οι αλλαγές και οι μεταρρυθμίσεις που εξαγγείλαμε δεν σταματούν, όποια εμπόδια κι επιχειρήσετε να ορθώσετε. Προχωρούμε μαζί με την κοινωνία.

• Συνεχίζουμε σταθερά τις μεταρρυθμίσεις για…
• τη δημιουργία Οικονομίας ευκαιριών,
• την βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και της εξωστρέφειάς της,
• τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.
• Συνεχίζουμε μεθοδικά τις μεταρρυθμίσεις για τη μετάβαση σ’ ένα Κράτος αποτελεσματικό, κοινωνικό, πραγματικά δίκαιο.
• Συνεχίζουμε τις μεταρρυθμίσεις για την Υγεία, την Παιδεία, για το Περιβάλλον,

Βασική προτεραιότητά μας είναι, τώρα, οι μεταρρυθμίσεις που οδηγούν στην αναγέννηση του Δημόσιου Πανεπιστημίου. Είναι η αναβάθμιση της Δημόσιας Ανώτατης Εκπαίδευσης. Πάρτε, επιτέλους, σταθερή και ξεκάθαρη θέση. Είναι ώρα ευθύνης για όλους. Δεν μπορεί να κρύβεστε πάντα, δεν μπορεί να κρύβεστε άλλο. Δεν μπορεί να είστε μονίμως απόντες. Δεν μπορεί να μην απαντάτε σε αμείλικτα ερωτήματα. Χρειάζονται – ναί ή όχι; – τα Πανεπιστήμιά μας αλλαγές; Είναι ή δεν είναι ανάγκη να αποκτήσουν τα Πανεπιστήμιά μας νέες δυνατότητες; Θέλετε ή δεν θέλετε να συμπράξετε σε κάτι θετικό;

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση αφορά κάθε ελληνική οικογένεια. Αφορά το μέλλον των παιδιών μας. Το μέλλον της Πατρίδας μας. Στόχος είναι να ανταποκρίνονται τα Πανεπιστήμιά μας πιο αποτελεσματικά στο ρόλο τους για την ανάπτυξη. Στόχος είναι να διασφαλίζουν την επαγγελματική και κοινωνική καταξίωση των πτυχιούχων τους. Στόχος είναι να ενισχύουν ακόμη πιο πολύ την κοινωνική κινητικότητα. Και για τους στόχους αυτούς όλοι έχουμε ευθύνες. Όλες οι πολιτικές δυνάμεις. Όλοι οι φορείς της Πανεπιστημιακής Κοινότητας. Η νέα εποχή έχει αυξημένες απαιτήσεις. Η Ελλάδα έχει αυξημένες δυνατότητες. Είναι η ώρα να κοιτάξουμε μπροστά. Και την ώρα αυτή δεν χωρούν μικροκομματικά παιχνίδια. Δεν χωρούν υπεκφυγές.

Να επενδύσουμε στο τρίπτυχο «εκπαίδευση – ανάπτυξη – απασχόληση». Αυτό συμφωνήσαμε με τους πολίτες. Αυτό κάνουμε. Και αυτό θα συνεχίσουμε. Με ρεαλισμό και αποτελεσματικότητα. Με στέρεους άξονες πορείας:

• Αναβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης.
• Ψηφιακή σύγκλιση και καινοτομία.
• Περιβάλλον και ποιότητα ζωής.
• Δυναμική Περιφερειακή Ανάπτυξη.
• Βελτιώνουμε διαρκώς το αναπτυξιακό πρότυπο που θεμελιώσαμε. Δημιουργούμε καινούρια εργαλεία ανάπτυξης:
• Χωροταξικό σχέδιο για τις χρήσεις γης.
• Ηλεκτρονικές διαδικασίες στις προμήθειες του Δημοσίου.
• Αναμόρφωση του Πτωχευτικού Δικαίου.
• Απλοποίηση στις διαδικασίες ίδρυσης επιχειρήσεων.
• Καταρτίσαμε το μεγαλύτερο πρόγραμμα έργων, που γνώρισε η Χώρα και ξεκινήσαμε την κατασκευή των «Δρόμων της Ανάπτυξης».

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η Ελλάδα έχει ξεφύγει οριστικά από την αδράνεια, τη συντήρηση, τη στασιμότητα. Προχωρά, με σίγουρα και σταθερά βήματα, στο δρόμο της ανάπτυξης. Κερδίζει μάχες για την καλυτέρευση της ζωής των πολιτών. Για την ενδυνάμωση της κοινωνικής συνοχής. Για την ενίσχυση της Κοινωνικής Δικαιοσύνης. Η Ελλάδα καθιστά ανταγωνιστικά τα παραδοσιακά πλεονεκτήματά της. Ισχυροποιεί τον ηγετικό οικονομικό ρόλο της στην ευρύτερη περιοχή μας. Η Ελλάδα εμφανίζεται, για πρώτη φορά, στο διεθνή επενδυτικό χάρτη. Επενδύει και αποκομίζει οφέλη. Αποκτά ισχυρή παρουσία στις αγορές του Κόσμου. Κερδίζει την εμπιστοσύνη του διεθνούς οικονομικού συστήματος.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Οι πολίτες ζητούν να συνεχίσει η Κυβέρνηση το έργο της. Υπάρχει μια μεγάλη πρόκληση μπροστά μας. Είναι η πρόκληση για ρήξεις με τα προβλήματα. Η πρόκληση για αλλαγές. Η πρόκληση για μεταρρυθμίσεις. Μακριά από ιδεοληψίες και δογματισμούς. Μακριά από τεχνητές οξύτητες και απόπειρες πόλωσης. Με σεβασμό στους θεσμούς. Με συναίσθηση ευθύνης. Προχωρούμε χωρίς αιφνιδιασμούς! Προχωρούμε με τους πολίτες στο πλευρό μας. Με την Ελλάδα αισιόδοξη και δυνατή στο δρόμο των αλλαγών.

 Υπάρχουν – ξέρετε – δύο κόσμοι στην πολιτική.

• Ο πρώτος ενδιαφέρεται για την κοινωνία, ο δεύτερος για το μικροκομματισμό.
• Ο πρώτος νοιάζεται για το μέλλον του Τόπου, ο δεύτερος για το δικό του μέλλον.
• Ο πρώτος εκφράζει θέσεις, ο δεύτερος εγκλωβίζεται στην άρνηση.
• Ο πρώτος τολμά, ο δεύτερος υποχωρεί.
• Ο πρώτος επιδιώκει τη συναίνεση, ο δεύτερος επενδύει την πόλωση.
• Ο πρώτος προχωρά μπροστά, ο δεύτερος γυρίζει πίσω.
• Ο πρώτος απευθύνεται σε όλους τους πολίτες, ενώ ο δεύτερος στο κομματικό του ακροατήριο.

Με θλίβει, κύριε Αρχηγέ της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, που καταλήξατε στο δεύτερο. Και σας το λέω ειλικρινά. Ελπίζω να το δείτε, σύντομα. Θα είναι και για το συμφέρον σας,  πάνω απ’ όλα και για το συμφέρον του Τόπου.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η Αξιωματική Αντιπολίτευση κατέθεσε μια πρόταση δυσπιστίας. Ακούσαμε, απαντήσαμε διεξοδικά, συζητήσαμε. Με πλήρη συναίσθηση ευθύνης, για το χρέος μας προς τους πολίτες, για το χρέος μας προς την Πατρίδα, σας ζητώ να πούμε σήμερα ένα ηχηρό ‘’όχι’’…

• Όχι στο λαϊκισμό και την αντιθεσμική συμπεριφορά.
• Όχι στη συντήρηση και τον παλαιοκομματισμό,
• Όχι στη στείρα αντίδραση.

Ζητώ ένα δυναμικό όχι στην απόπειρα πόλωσης. Όχι στην αναίτια ένταση. Όχι στην πολιτική υποχώρηση. Όχι στην πολιτική υπαναχώρηση.

Ζητώ ψήφο συνέχισης των αλλαγών και των μεταρρυθμίσεων. Ψήφο υπεύθυνης διακυβέρνησης. Ψήφο συνέπειας και συνέχειας.

 Ζητώ ψήφο σεβασμού στους θεσμούς. Ψήφο ευθύνης απέναντι στους πολίτες.

Ψήφο ευθύνης απέναντι στη Χώρα, στο παρόν και το μέλλον της.

Ζητήσατε εκλογές. Δελεαστικό το αίτημά σας. Και θα ήταν δελεαστικότερο εάν ψηφίζατε πρώτα τη Συνταγματική Αναθεώρηση και, κυρίως, το Άρθρο 16. Το εντυπωσιακό και ενδιαφέρον όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ότι το αίτημά σας συμπίπτει με εισηγήσεις που δέχομαι από πολλά στελέχη της παράταξής μας. Υποθέτω ότι αυτή η σύμπτωση οφείλεται στο γεγονός ότι κάνετε κοινή εκτίμηση των πραγμάτων και βέβαια ταυτόσημη πρόβλεψη του αποτελέσματος.

Εγώ, κύριε Παπανδρέου, δεν αλλάζω τις αποφάσεις μου. Δεν βάζω ούτε το προσωπικό, ούτε το κομματικό συμφέρον πάνω από το συμφέρον του Τύπου. Οι εκλογές θα γίνουν στην ώρα τους.