ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ
Αθήνα, 16 Νοεμβρίου 2005
Ο Πρωθυπουργός κ. Κώστας Καραμανλής δέχθηκε σήμερα, στο Μέγαρο Μαξίμου, εκπροσώπους του Συνδέσμου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών, της περιόδου 1967-1974.
Ο κ. Καραμανλής, υποδεχόμενος τα μέλη του Συνδέσμου, είπε:
«Σας ευχαριστώ που ανταποκριθήκατε σ΄ αυτήν την πρόσκληση. Δεν έχει νόημα να πω πολλά. Στο πρόσωπό σας τιμούμε όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες, που είχαν το κουράγιο, στα δύσκολα εκείνα χρόνια, να αντιδράσουν, να αγωνιστούν, να ορθώσουν το ανάστημά τους, να παλέψουν για τη Δημοκρατία, για την ελευθερία του ανθρώπου, για την ελευθερία της έκφρασης, για ισονομία και ισοπολιτεία. Όλοι έχουμε επίγνωση ότι αυτό έγινε με πολύ υψηλό τίμημα. Τίμημα προσωπικό, τίμημα οικογενειακό, τίμημα κοινωνικό, τίμημα καμιά φορά ακόμα και ανθρώπινο.
Θεωρώ ότι η Πολιτεία οφείλει όχι απλώς σεβασμό, αλλά αυτό να το δείχνει, να το δηλώνει δημόσια, ανοικτά και ευθαρσώς. Γιατί, πέραν της αναγνώρισης της προσπάθειας και του αγώνα, υπό τις συνθήκες της δικτατορίας, τις πολύ δύσκολες και αντίξοες, έχει σημασία ότι δώσατε – και δίνετε – το παράδειγμα του πώς πρέπει οι πολίτες να αντιλαμβάνονται το χρέος τους απέναντι στην Πατρίδα, την Πολιτεία, την κοινωνία και τους συνανθρώπους τους. Αλλά, εκτός απ΄ αυτό, γιατί συμβάλατε στο να έχουμε σήμερα, 31 χρόνια μετά, εμπεδωμένη Δημοκρατία, που μπορεί να έχει τις ατέλειές της, μπορεί να έχει τις αδυναμίες της, αλλά σίγουρα είναι Δημοκρατία. Τα σημερινά χρόνια δεν μοιάζουν σε τίποτα με τις πολύ δύσκολες – σκοτεινές θα έλεγα – εκείνες περιόδους.
Να πω μια τελευταία λέξη. Με το δικό σας παράδειγμα μπορούμε όλοι να εμπνεόμαστε για μια κοινωνία που θα είναι ακόμα καλύτερη στο μέλλον. Σήμερα ευτυχώς δεν αντιμετωπίζουμε προβλήματα τέτοιου είδους. Αλλά, το αίτημα για εθνική ομοψυχία στην αντιμετώπιση των μεγάλων εθνικών θεμάτων, το αίτημα για ακόμα καλύτερη ποιότητα Δημοκρατίας, το αίτημα να αντιμετωπιστούν, επιτέλους, τα μεγάλα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα, είναι ζωντανό και μας συνέχει όλους.
Βεβαίως υπάρχουν και πάντα θα υπάρχουν διαφορετικές απόψεις. Οφείλω να πω ότι είναι, όχι απλώς θεμιτό, αλλά καλό να υπάρχουν διαφορετικές απόψεις. Να θυμόμαστε πάντα ότι έχουμε ανάγκη – κι εσείς με το παράδειγμά σας στη δύσκολη εκείνη εποχή το δείξατε – να κάνουμε αυτόν τον δημοκρατικό διάλογο μέσα από σεβασμό στην άποψη του άλλου και μέσα από την αντίληψη ότι, σε τελική ανάλυση, εκείνα που μας ενώνουν είναι πολύ περισσότερα από όποια, σε επίπεδο αποχρώσεων, αντιλήψεων, μπορεί να μας διαφοροποιούν.
Είναι ευτύχημα ότι σήμερα η δημόσια ζωή, έχει ξεφύγει από τον κύκλο των σκληρών αντεγκλήσεων, ή υπερβολικών φανατισμών, ή ακόμα και διχαστικών νοοτροπιών και μηνυμάτων.
Το νόημα δεν ήταν να σας κάνω ομιλία. Απλώς ήθελα δημοσίως, όχι μόνο να αναγνωρίσω και να τιμήσω την προσφορά σας και να αποτίσω τον οφειλόμενο σεβασμό σε όσα – όχι στα λόγια, αλλά εμπράκτως – έχετε κάνει γι΄ αυτόν τον τόπο, αλλά και να πω ότι είναι παράδειγμα για το πώς πρέπει να αντιμετωπίζουμε όλοι μας το ηθικό, κατ΄αρχήν, χρέος μας απέναντι στην κοινωνία και τους συνανθρώπους μας.
Σας ευχαριστώ πολύ που είστε μαζί μας».