ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ

Αθήνα, 2 Ιουλίου 2007

 

ΟΜΙΛΙΑ

ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ κ. ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ

ΣΤΗΝ ΠΡΟ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ

ΜΕ ΘΕΜΑ: «ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ»

 

Η Χώρα μας πέρασε εξαιρετικά δύσκολες ημέρες. Οι θερμοκρασίες ξεπέρασαν, για την εποχή, κάθε καταγεγραμμένο προηγούμενο. Η διάρκεια του καύσωνα ήταν η πιο μακρά που γνώρισε ο Τόπος. Στην αιχμή του -και μέσα σε τρεις ημέρες- ξέσπασαν πάνω από 300 πυρκαγιές. Βρεθήκαμε απέναντι σε κινδύνους τεράστιων φυσικών καταστροφών και μεγάλων ζημιών σε περιουσίες συμπολιτών μας. Προτεραιότητά μας ήταν να μην φτάσουν οι φωτιές στα σπίτια, να μην χαθούν ανθρώπινες ζωές.

Εκφράζω τη θλίψη όλων μας για τις δασικές εκτάσεις που χάθηκαν. Η πληγή που άφησε η φωτιά στην Πάρνηθα είναι και πληγή στη ψυχή μας. Αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω και από αυτό εδώ το βήμα

  • τους πυροσβέστες,
  • τους χειριστές των πυροσβεστικών αεροσκαφών και ελικοπτέρων,
  • τους στρατιώτες και τα στελέχη των Ένοπλων Δυνάμεων,
  • το προσωπικό της Πολιτικής Προστασίας, της Αστυνομίας, της Τοπικής και Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης,
  • όλους όσοι βρέθηκαν στα μέτωπα της φωτιάς, σε άνισες και επικίνδυνες μάχες, απέναντι σε ακραίες καταστάσεις.

Θέλω, ακόμη, να ευχαριστήσω τα στελέχη και τους εργαζόμενους της ΔΕΗ και του ΔΕΣΜΗΕ, που εργάστηκαν κάτω από δύσκολες συνθήκες. Ευχαριστούμε όλους εκείνους που ήταν και είναι παρόντες, στα μέτωπα των προβλημάτων. Έδωσαν μάχες, κάτω από αφόρητες συνθήκες, για το συλλογικό καλό, υπερβαίνοντας τους εαυτούς τους.

Θέλω, ακόμη, ιδιαίτερα να ευχαριστήσω όλες τις εθελόντριες και όλους τους εθελοντές, όλους τους πολίτες που έσπευσαν, τόσο στα μέτωπα της φωτιάς, όσο και κοντά στους συνανθρώπους μας που είχαν ανάγκη. Η προσφορά τους υπήρξε συγκινητική. Ανέδειξαν το φιλότιμο και την αυταπάρνηση του Έλληνα. Τους ευχαριστούμε, τόσο για το έργο που πρόσφεραν, όσο και για το παράδειγμα συμπεριφοράς.

Θέλω, ακόμη, να υπογραμμίσω ότι οι υλικές ζημιές καταγράφονται άμεσα για να αποζημιωθούν, όπως προβλέπει ο νόμος. Θέλω, προπάντων, να τονίσω ότι όλες οι δασικές εκτάσεις που κάηκαν κηρύσσονται αναδασωτέες. Όπου υπήρχε δάσος, θα γίνει δάσος. Τα δάση που καταστράφηκαν θα αποκατασταθούν στο σύνολό τους, χωρίς να χαθεί ούτε μια σπιθαμή. Προετοιμάζονται και ξεκινούν άμεσα όλες οι αναγκαίες πρωτοβουλίες. Η συμβολή όλων είναι εθνικό χρέος.

Προσθέτω ένα μόνο: Ενώ οι καιρικές συνθήκες, που βιώσαμε τις τελευταίες ημέρες, δεν έχουν καταγεγραμμένο προηγούμενο, φαίνεται ότι θα έχουν συνέχεια στα επόμενα χρόνια. Είμαστε, πλέον, μάρτυρες των συνεπειών που προκαλεί η κλιματική αλλαγή στον πλανήτη. Είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίζουμε, με εντατικούς ρυθμούς, το σχέδιό μας απέναντι στην περιβαλλοντική πρόκληση. Το Περιβάλλον είναι στις πρώτες προτεραιότητές μας. Είναι εθνικής σημασίας υπόθεση, που ορθώς επισήμανε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Συμφωνούμε απόλυτα με την τοποθέτησή του.

Είμαι βέβαιος ότι οι πολίτες, αυτές τις ώρες, θέλουν από τους πολιτικούς τους υπευθυνότητα και όχι ανέξοδες κορώνες. Στην πολιτική αυτή, στην πολιτική της υπευθυνότητας, στην πολιτική που απαιτούν οι πολίτες, οφείλουμε να αρθούμε όλοι. Το περιβάλλον, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν αφορά μόνον την εκάστοτε κυβέρνηση. Αφορά τη χώρα, αφορά ολόκληρη την Ευρώπη, αφορά τον πλανήτη. Αφορά όλους τους πολίτες. Αφορά τα παιδιά μας.

Χαράσσουμε Εθνική στρατηγική για το Περιβάλλον, συμπλέοντας απόλυτα με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις αποφάσεις του Κιότο. Οι πυρκαγιές στα δάση είναι πρόβλημα διαρκές. Αυτά που συμβαίνουν με την κλιματική αλλαγή είναι συγκλονιστικά. Η προετοιμασία όλων έχει και πρέπει να έχει συνέχεια σε κοινή γραμμή. Στα θέματα του περιβάλλοντος δεν υπάρχουν, ούτε δύο, ούτε τρεις, ούτε τέσσερις πλευρές, ανάλογα με το πόσα κόμματα βρίσκονται στη Βουλή. Στα θέματα αυτά μία είναι η πλευρά: Αυτή που δίνει τη μάχη. Μάχη ουσίας και όχι εντυπώσεων και χαρακωμάτων. Οφείλουμε, όλοι, να βλέπουμε κατάματα την πραγματικότητα. Οφείλουμε όλοι να ενώνουμε τις δυνάμεις και να αναπτύσσουμε κοινές δράσεις. Δεν συμβάλλει κανείς εθελοτυφλώντας, ούτε υποχωρώντας. Δεν υπάρχουν ψήφοι στις φυσικές καταστροφές και τον ανθρώπινο πόνο. Εκτίθενται όσοι θα θελήσουν να τις αναζητούν εκεί.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Στη σύγχρονη εποχή οι προκλήσεις μεγαλώνουν. Οι ανάγκες αυξάνονται. Τα αιτήματα των πολιτών πληθαίνουν. Η πολιτική καλείται να ανταποκριθεί σε ένα ρόλο, πιο σύνθετο, πιο προωθημένο. Όπως τα πάντα γύρω μας αλλάζουν, με πρωτόγνωρες ταχύτητες, δεν μπορεί η πολιτική να παραμένει αιχμάλωτη σε κατεστημένες παλαιές αντιλήψεις. Οφείλει να ανοίγει καινούριους δρόμους. Να τολμά δύσκολες αποφάσεις. Γενναίες μεταρρυθμίσεις. Αναγκαίες αλλαγές. Στην κατεύθυνση αυτή, επιδιώξαμε και επιδιώκουμε το διάλογο, τη συνεννόηση, τη σύνθεση. Πιστεύαμε και πιστεύουμε ότι η διαλεκτική αντιπαράθεση απόψεων και ιδεών μπορεί να αναδεικνύεται σε γενεσιουργό δύναμη.

Μπορεί να λειτουργεί σαν διαδικασία για την παραγωγή πολιτικής. Διαδικασία συμμετοχής στη λύση των προβλημάτων και τη διασφάλιση μιας καλύτερης προοπτικής. Μέρος του δημόσιου διαλόγου είναι και η κριτική. Είναι δικαίωμα και υποχρέωση όλων. Όλες οι πολιτικές δυνάμεις, απ’ όποια θέση κι αν βρισκόμαστε, οφείλουμε να μετέχουμε ενεργά, στον αγώνα για το καλύτερο του Τόπου. Να μετέχουμε με το έργο, τις δράσεις, τις προτάσεις μας. Με ανταγωνισμό προσφοράς. Αυτό αξιώνει η νέα εποχή. Αυτό απαιτούν οι πολίτες! Δυστυχώς, ωστόσο μπροστά στις σύγχρονες προκλήσεις, η Αξιωματική Αντιπολίτευση  επιμένει να αντιλαμβάνεται το ρόλο της, σαν μια στείρα αντίδραση. Επιδίδεται συστηματικά στη διαστρέβλωση και την παραποίηση.

Το τελευταίο διάστημα εμφανίζεται σαν να προέρχεται από παρθενογέννηση. Σαν να μην κυβέρνησε ποτέ αυτό τον Τόπο. Σαν να μην είχε στα χρόνια που κυβερνούσε  καμιά επαφή με την κοινωνία! Με την επιστολή, για τη σημερινή συζήτηση, προσποιείται ότι τώρα είδε τα προβλήματα της ελληνικής οικογένειας. Ότι τώρα άκουσε, τώρα έμαθε! Εκείνο που δεν ξεκαθάρισε, ακόμα, είναι τι πρόκειται να επικαλεστεί τελικά: Άγνοια ή αμνησία; Αγνοούσε την πραγματικότητα ή την ήξερε και αδιαφορούσε;

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Στην επιστολή με την οποία ζητήθηκε η σημερινή συζήτηση γίνεται λόγος «για βάναυση αναδιανομή εισοδήματος» και «πλήγματα στον οικογενειακό προϋπολογισμό από τις πολιτικές της Κυβέρνησης». Είναι λαϊκισμός και απόπειρα παραπληροφόρησης. Και εξηγούμαι:

Πρώτον: Η πιο μεγάλη και πιο βάναυση αναδιανομή εισοδήματος, έγινε με το έγκλημα του Χρηματιστηρίου. Εξαπατήθηκαν και οδηγήθηκαν στην καταστροφή ενάμισι εκατομμύριο πολίτες. Αφαιρέθηκαν από τους πολλούς και κατέληξαν στους λίγους, περίπου 35 τρις δραχμές.

Δεύτερον: Σε ό,τι αφορά το δανεισμό των νοικοκυριών, υπάρχουν τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος: Την περίοδο 2000-2003, αυξανόταν με ρυθμό 34%. Την περίοδο 2004-2006, η αύξηση ήταν 26%. Η Αξιωματική Αντιπολίτευση επιμένει να βλέπει ανάποδα. Και επιπλέον:

  • Ξεχνά τις ρυθμίσεις που έφεραν τα επιτόκια για τους αγρότες, στα χαμηλότερα επίπεδα.
  • Ξεχνά την επιχορήγηση του επιτοκίου στις ΜμΕ.
  • Ξεχνά τη ρύθμιση για τα πανωτόκια, που είχαν γίνει βραχνάς για χιλιάδες συμπολίτες μας, αλλά δεν τόλμησαν βέβαια να αγγίξουν οι Κυβερνήσεις του χτες.

Τρίτον: Το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα, το 2006,  αυξήθηκε κατά 4% ενώ στην περίοδο ΄96-2004, αυξανόταν με μέσο ετήσιο ρυθμό 2,1%. Υπογραμμίζω ότι, ενώ οι κρατικές δαπάνες τα τελευταία 2 χρόνια μειώθηκαν σημαντικά, οι κοινωνικές μεταβιβάσεις αυξήθηκαν περισσότερο από ένα δις ευρώ.

 Τέταρτον: Με τη φορολογική μεταρρύθμιση που εφαρμόζουμε, αυξήθηκε το αφορολόγητο όριο από τα 10.000, στα 12.000 ευρώ. Μια αύξηση 20%.

  • Περίπου 3 εκ. 300 χιλ. συμπολίτες μας δεν πληρώνουν πια ούτε ένα ευρώ φόρο. Παράλληλα, μειώνονται οι φορολογικοί συντελεστές για όλα τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα
  • Για τα εισοδήματα από 12 έως 30 χιλ. ευρώ η φορολογία περιορίζεται σταδιακά ως το 2009 από το 33 στο 25%.
  • Για τα εισοδήματα από 30 έως 75 χιλ. ευρώ περιορίζεται από το 40 στο 35%.
  • Οι ναυτικοί θα πληρώνουν λιγότερο από το μισό φόρο.
  • Οι πολύτεκνες μητέρες δεν πληρώνουν φόρο για το επίδομα που παίρνουν.

Ένα μόνο προσθέτω: Δεν είμαστε ακόμη στην κατάσταση που θέλουμε και δικαιούται η Ελληνική Κοινωνία. Είμαστε, όμως, στο σωστό δρόμο. Δρομολογήσαμε και συνεχίζουμε τις μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται. Δρομολογήσαμε και συνεχίζουμε τις αλλαγές που χρειάζονται. Τολμούμε τη σύγκριση με το χτες σε όλους τους τομείς.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Αναφέρεται στην ίδια επιστολή, ότι «σήμερα, κάθε νοικοκυριό βιώνει το σύνδρομο της τρίτης εβδομάδας». Υπάρχει, πράγματι, σοβαρό πρόβλημα φτώχειας, για ένα μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων. Είναι δυστυχώς αλήθεια! Μόνο που η αλήθεια αυτή δεν είναι καθόλου καινούρια. Η Τράπεζα της Ελλάδος στην έκθεσή της για το 2006 επισημαίνει ότι το 2003 το ποσοστό της φτώχειας στη Χώρα μας ήταν 21% και ότι το 2005 για το οποίο υπάρχουν στοιχεία ήταν στο 19,6%. Η έκθεση διαψεύδει τον αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, που μιλά για διεύρυνση της φτώχειας. Ταυτόχρονα, όμως, εκθέτει και το κόμμα του, που δεν έβλεπε τη φτώχεια όταν το ίδιο κυβερνούσε και τη θυμήθηκε τώρα που βρίσκεται στην Αντιπολίτευση. Αναδεικνύει, τελικά, την αλήθεια που δεν μπόρεσαν, ούτε να πουν, ούτε να αντιμετωπίσουν οι Κυβερνήσεις του χτες. Εμείς δεν συγκαλύπτουμε τα προβλήματα. Δεν ωραιοποιούμε καταστάσεις, που υφίστανται οι πολίτες.

Χρειάζεται, όμως, όταν μιλούμε για τα προβλήματα, να λέμε ποιά είναι,αλλά και πότε δημιουργήθηκαν! Να λέμε τι γίνεται, αλλά και τι γινόταν. Να λέμε και τι έκανε, τι κάνει, ο καθένας. Η παραποίηση δεν βοηθά στη λύση. Ισχυρίζεται, ακόμη, ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ότι «η ελληνική οικογένεια αναγκάζεται, σήμερα, να χρηματοδοτεί, από τον προϋπολογισμό της, υπηρεσίες, όπως η Παιδεία, η Ασφάλιση, Υγεία»!

 

  • Σε ό,τι αφορά την Παιδεία: Τα ίδια έλεγε και το Δεκέμβριο του 2003, όταν άρχισε να αμφισβητεί τις πολιτικές της Κυβέρνησης στην οποία και ο ίδιος μετείχε. Απέδιδε, τότε, τα αίτια του προβλήματος στις κυβερνήσεις του κόμματός του. Αναγνώριζε ευθέως –δικά του είναι τα λόγια – ότι «η Παιδεία είναι μεγάλο βάρος». Διακήρυσσε ότι «απαιτούνται μεταρρυθμίσεις». Υποστήριζε, κυρίως, την αλλαγή του άρθρου 16 του Συντάγματος. Και όμως! Όταν ήρθε η ώρα της Βουλής, όταν ήρθε η ώρα των αποφάσεων, όταν ήρθε η ώρα των ευθυνών, κατέρρευσαν οι εξαγγελίες και επικράτησε ο λαϊκισμός. Επικράτησε η φοβία μπροστά στην αλλαγή. Επικράτησε ο συντηρητισμός.  Επικράτησε η ιδεολογία της απραξίας. Η αλήθεια είναι γνωστή, χρόνια τώρα: Η ελληνική οικογένεια πληρώνει ακριβά την υποτιθέμενη «δωρεάν Παιδεία». Το επισημαίνουν όλες οι σχετικές έρευνες εδώ και πολλά χρόνια. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα αυτή υπαγορεύει μεταρρυθμίσεις. Ακόμη και η Αξιωματική Αντιπολίτευση δηλώνει ότι αναγνωρίζει την ανάγκη αυτή. Το σίγουρο, όμως, είναι ότι δεν υποστηρίζει τη λύση. Πολεμά τις αλλαγές. Πολεμά τις μεταρρυθμίσεις. Εξαντλεί τις δράσεις και τις παρεμβάσεις της σε απόπειρες υπονόμευσης. Εξαντλείται σε στείρα άρνηση: «Όχι σε όλα»! Αντίδραση στα πάντα. Είναι προοδευτική η αντίληψη αυτή; Είναι δημοκρατική, συμμετοχική, υπεύθυνη;
  • Σε ό,τι αφορά, ειδικότερα, τη χρηματοδότηση της Κοινωνικής Ασφάλισης: Συμβαίνει, και πάλι, το ακριβώς αντίθετο: Μείωση κοινωνικών δαπανών υπήρξε στην περίοδο 2001-2003. Από το 26,7% του ΑΕΠ που ήταν το 2001, έπεσαν στο 26% το 2003. Τη χρονιά αυτή αυξήσαμε τις επιχορηγήσεις στους φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης σχεδόν κατά 1 δις 130 εκ. ευρώ και τις φτάσαμε στα περίπου 10 δις 800 εκ. ευρώ. Είναι το μεγαλύτερο ποσό που δόθηκε ποτέ! Αυτή είναι η αλήθεια. Και αυτό η Αξιωματική Αντιπολίτευση το ονομάζει «μείωση». Θυμίζω, όμως, και το γεγονός ότι καταργήσαμε το ΛΑΦΚΑ, με αποτέλεσμα, όχι μόνο να μην παρακρατείται καμία εισφορά από τις συντάξεις, αλλά να επιστρέφονται, τώρα, κι εκείνα που παρακρατούνταν από τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ.
  • Σε ό,τι αφορά το χώρο της Υγείας οφείλω, πρώτ’ απ’ όλα, να θυμίσω…
  • την προβληματική κατάσταση στην οποία βρίσκονταν τα νοσοκομεία,
  • τις μεγάλες ελλείψεις προσωπικού,
  • την απαξίωση σημαντικού ιατρικού εξοπλισμού,
  • τη χαμηλή απορρόφηση κοινοτικών πόρων.

Η μεταρρύθμιση στο ΕΣΥ έχει αρχίσει και συνεχίζεται με σταθερά βήματα:

  • Καθιερώσαμε την Καθημερινή Εναλλασσόμενη Εφημερία, γεγονός που μείωσε, σημαντικά, τα ράντζα.
  • Θεσπίσαμε σύγχρονο σύστημα προμηθειών, που διασφαλίζει ορθολογικό προγραμματισμό και σημαντική εξοικονόμηση πόρων.
  • Στελεχώνουμε, σταδιακά, τα Νοσοκομεία με το αναγκαίο νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό.
  • Προωθούμε την ανάπτυξη αυτοτελούς δικτύου Πρωτοβάθμιας Περίθαλψης, έτσι, ώστε, αφενός να έχουν κοντά τους οι πολίτες τις πιο άμεσες υπηρεσίες Υγείας, και αφετέρου να αποσυμφορηθούν τα Νοσοκομεία.

Ό,τι έχει αλλάξει, στα τρία τελευταία χρόνια, είναι προς το όφελος της ελληνικής οικογένειας, των εργαζόμενων, των συνταξιούχων. Επαναλαμβάνω, όμως,  ότι η κατάσταση δεν είναι, ακόμα, στο ποιοτικό επίπεδο που θέλουμε. Όσο υπάρχουν πολίτες, που δεν βρίσκουν την εξυπηρέτηση που δικαιούνται, απαιτούνται αλλαγές. Όσο υπάρχουν προβλήματα, απαιτούνται μεταρρυθμίσεις. Αυτή είναι η δική μας θέση, αυτή είναι η δική μας στρατηγική.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Αναφέρεται ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και «σε ανατιμήσεις», υποστηρίζοντας ότι, «σήμερα, η αγορά λειτουργεί ανεξέλεγκτα».Δεν αναφέρει, όμως, ούτε έναν έλεγχο που γινόταν πριν και καταργήθηκε σήμερα! Δεν αναφέρει ούτε ένα ελεγκτικό μηχανισμό, που έκανε καλά τη δουλειά του πριν και δεν την κάνει σήμερα! Και σε αυτήν την περίπτωση, συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο! Η αλήθεια είναι ότι το Κράτος είχε αιχμαλωτιστεί  σε νοοτροπίες ανοχής και συγκάλυψης. Είχε αμελήσει, για πολλά χρόνια, τον εποπτικό και ελεγκτικό ρόλο του. Ανέχτηκε ολιγοπωλιακές αγορές, που εξέθρεψαν νοσηρά φαινόμενα στην αγορά. Όμως! Στα τρία τελευταία χρόνια, η κατάσταση άρχισε ν’ αλλάζει: Είμαστε σε μόνιμη σύγκρουση  με τα φαινόμενα της κερδοσκοπίας, της νοθείας, της ακρίβειας. Είμαστε σε σύγκρουση με τις νοοτροπίες του χτες. Σε σύγκρουση με τις πρακτικές που πλήττουν και τον πολίτη και τους επιμέρους κλάδους και το συμφέρον του Τόπου.

  • Ενεργοποιήσαμε τη Γενική Γραμματεία Καταναλωτή.
  • Θεσμοθετήσαμε το Συνήγορο του Καταναλωτή.
  • Ενισχύσαμε την Επιτροπή Ανταγωνισμού.
  • Διευρύνουμε τη λειτουργία του ΕΦΕΤ.
  • Θωρακίζουμε θεσμικά τους καταναλωτές και τις ενώσεις τους.
  • Προωθήσαμε και προωθούμε στοχευμένες μεταρρυθμίσεις για την ενίσχυση του υγιούς ανταγωνισμού.
  • Εντάθηκαν και εντείνονται διαρκώς οι έλεγχοι. Τόσο από τις Νομαρχίες, όσο και από τις Κεντρικές Υπηρεσίες. Τολμούμε τη σύγκριση, σε κάθε περίπτωση.

Θυμίζω, όμως, σε όσους προσποιούνται άγνοια, ότι, για την ακρίβεια, υπάρχει σήμερα και μια επιπλέον αιτία: Είναι η διεθνής τιμή πετρελαίου, που εκτινάχθηκε στα ύψη, φέρνοντας αλυσιδωτές παρενέργειες, σ’ ολόκληρη την αγορά. Το 2003 δεν έφτανε τα 26 δολ. Σήμερα είναι στα 73 δολ. Παρά τη μεγάλη αυτή επιβάρυνση, ο πληθωρισμός παρουσιάζει, σήμερα, σημαντική συγκράτηση.

  • Τον περασμένο Απρίλιο περιορίστηκε στο 2,5%, από το 3,4%, που ήταν τον αντίστοιχο μήνα του 2003.
  • Το Μάιο διαμορφώθηκε στο 2,6% έναντι 3,8% τον αντίστοιχο μήνα του 2003.

Παρόλα αυτά, δεν είπαμε και δεν λέμε πως έπαψε να υπάρχει ακρίβεια. Η ακρίβεια είναι μια από τις πιο βαρειές κληρονομιές,  που άφησε πίσω του το χτες. Και όμως! Κάποιοι προσποιούνται πως δεν ξέρουν, ούτε τι γινόταν όταν βρίσκονταν στην Κυβέρνηση, ούτε τι γίνεται τώρα που είναι στην Αντιπολίτευση!  Δύο πράγματα μπορεί να συμβαίνουν: Είτε η Αξιωματική Αντιπολίτευση ξέρει την αλήθεια και προσποιείται ότι την αγνοεί, είτε την αγνοεί και προσποιείται ότι την ξέρει! Όταν, όμως, μια ηγεσία αγνοεί τα προβλήματα ως Κυβέρνηση και τα διογκώνει ως Αντιπολίτευση, αποδεικνύει ένα και μόνο πράγμα: Αποδεικνύει πως δεν κάνει για Κυβέρνηση και κάνει ζημιά ως Αντιπολίτευση.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης αναφέρεται, για μια ακόμη φορά, στο πρόβλημα της ανεργίας. Εκείνο που ξεχνά είναι ότι η ανεργία από το 3% το 1980, είχε φτάσει στο 11,3%, το πρώτο τρίμηνο του 2004. Εκείνο που ξεχνά είναι ότι η έκρηξη της ανεργίας οφείλεται στις πολιτικές που ακολούθησαν οι κυβερνήσεις του κόμματός του. Εκείνο που ξεχνά είναι ότι η αύξηση της απασχόλησης δεν γίνεται με την υπονόμευση κάθε χώρου και κάθε δραστηριότητας, που δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας. Όλες οι μεταρρυθμίσεις που προσελκύουν ξένες επενδύσεις, όλες οι μεταρρυθμίσεις που ενθαρρύνουν την επιχειρηματικότητα του Έλληνα, όλες οι μεταρρυθμίσεις που αποβλέπουν στην τόνωση της απασχόλησης βρήκαν απέναντί τους την Αξιωματική Αντιπολίτευση. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Η φυγή και η υπεκφυγή δεν συγκροτούν θέση. Οι γενικεύσεις, οι αοριστολογίες, τα ευχολόγια, δεν παράγουν θέσεις εργασίας. Η αντίδραση στις μεταρρυθμίσεις υπονομεύει την αύξηση της απασχόλησης. Για μας, ένας είναι ο στόχος: «Εκπαίδευση – Ανάπτυξη – Απασχόληση». Αυτή είναι στρατηγική μας. Αυτό είναι το σχέδιο που βρίσκεται σε εξέλιξη.

Υπογραμμίζω:

Πρώτον: Εκπαιδευτική Μεταρρύθμιση. Δίνουμε έμφαση…

  • στην αναβάθμιση της Ανώτατης Δημόσιας Εκπαίδευσης,
  • στη Δια Βίου Μάθηση,
  • στον εκσυγχρονισμό του συστήματος επαγγελματικής κατάρτισης.

Στη νέα προγραμματική περίοδο οι πόροι για την Εκπαίδευση, φτάνουν το 14% του Εθνικού Στρατηγικού Πλαισίου.

Δεύτερον: Μεταρρυθμίσεις για τη δημιουργία Οικονομίας ευκαιριών. Μεταρρυθμίσεις για τη διασφάλιση ισχυρής και ανθρωποκεντρικής ανάπτυξης

  • για την προσέλκυση ξένων επενδύσεων,
  • την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας του Έλληνα,
  • την ανταγωνιστικότητα,
  • την εξωστρέφεια της Οικονομίας.

Έτσι και μόνο έτσι δημιουργούνται περισσότερες θέσεις εργασίας. Άλλος δρόμος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν υπάρχει.

Τρίτον: Ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης. Εφαρμόζουμε προγράμματα για…

  • τη στήριξη της επιχειρηματικότητας των νέων, των γυναικών, αλλά και ατόμων από ευπαθείς ομάδες
  • τη δραστηριοποίηση νέων ελεύθερων επαγγελματιών και νέων επιστημόνων.
  • την απασχόληση ανέργων από ΜμΕ.

Όλα αυτά έχουν φέρει τα πρώτα αποτελέσματα. Το 2006, η απασχόληση ξεπέρασε το 61% και η ανεργία περιορίσθηκε κάτω από το 9%. Αποδεικνύεται, έτσι, ότι είμαστε στη σωστή κατεύθυνση. Υπάρχει, βεβαίως, δύσκολος δρόμος μπροστά μας. Απόφασή μας είναι να συνεχίσουμε, με εντεινόμενους ρυθμούς. Οι αλλαγές και οι μεταρρυθμίσεις συνεχίζονται με πρόγραμμα και σχέδιο. Συνεχίζονται με στόχευση στα αίτια των προβλημάτων. Συνεχίζονται με κοινωνικές μεταβιβάσεις, σε εκείνους που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη. Αυτή είναι η εξέλιξη της μεταρρυθμιστικής στρατηγικής μας.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Οφείλουμε, πρώτ’ απ’ όλα, να αναγνωρίσουμε όλοι ότι, χωρίς αύξηση της απασχόλησης, αντιμετώπιση της φτώχειας δεν γίνεται. Αλλά και κάτι ακόμη: Ότι οι κοινωνικοί πόροι πρέπει να κατευθύνονται σ’ εκείνους που πράγματι έχουν ανάγκη.

Όλοι ξέρουμε ότι αυτό δεν γινόταν στο παρελθόν και δεν γίνεται στο βαθμό που πρέπει. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Και την πραγματικότητα αυτή είναι απόφασή μας να την αλλάξουμε. Με ριζικές μεταρρυθμίσεις στο κοινωνικό κράτος. Με στοχευμένες αλλαγές. Για το σκοπό αυτό…

Πρώτον: Συγκροτήσαμε Ειδικό Ταμείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης, για τη στήριξη των ανέργων μεγαλύτερης ηλικίας σε περιοχές της Πατρίδας μας όπου εμφανίζονται υψηλά ποσοστά ανεργίας. Εξασφαλίζεται για τον καθένα μια μηνιαία στήριξη  μέχρι να βρει δουλειά ή να βγει στη σύνταξη.

Δεύτερον: Αυξήσαμε, σύμφωνα με τις δεσμεύσεις μας,

  • τις συντάξεις του ΟΓΑ, από τα 227 στα 280 ευρώ σήμερα και 330 στις αρχές του 2008,
  • το Κατώτατο Επίδομα Ανεργίας, από τα 311 στα 367 ευρώ σήμερα και στα 404 το 2008,
  • το Επίδομα Κοινωνικής Αλληλεγγύης, το ΕΚΑΣ, από 160 σε 195 ευρώ σήμερα και 230 το 2008.

Αυξήσαμε στο δεκαπλάσιο, σε σχέση με το 2003, την επιδότηση στα «Προγράμματα Τουρισμός για όλους», που καλύπτουν, ήδη, περίπου 100 χιλ. δικαιούχους.

Αυξήσαμε σημαντικά τις δαπάνες και τον αριθμό των δικαιούχων επιδότησης ενοικίου. Το 2003 δίνονταν 55 εκ.ευρώ σε 40 χιλ. δικαιούχους. Σήμερα δίνονται 185 εκ.ευρώ σε περίπου 100 χιλ. δικαιούχους

Ό,τι είπαμε γίνεται πραγματικότητα.

Τρίτον: Προετοιμάζουμε την καθιέρωση Κατώτατης Εθνικής Σύνταξης που θα είναι πάνω από τα όρια της φτώχειας. Γίνεται ένα ακόμη σημαντικό βήμα για την αξιοπρεπή διαβίωση των συνταξιούχων που τα εισοδήματά τους είναι κάτω από το όριο της φτώχειας. Δεν είναι υπόσχεση. Είναι απόφαση που γίνεται πράξη.

Τέταρτον: Σχεδιάσαμε και προετοιμάζουμε τη δημιουργία Εθνικού Ταμείου Κοινωνικής Συνοχής. Θα χρηματοδοτείται από τον Κοινωνικό Προϋπολογισμό με ποσά που θα φθάσουν τα 2 δις ευρώ σε ετήσια βάση, μέσα στην επόμενη πενταετία. Σκοπός είναι οι στοχευμένες μεταβιβάσεις…

  • στα φτωχά νοικοκυριά,
  • στους χαμηλοσυνταξιούχους,
  • στις μονογονεϊκές οικογένειες,
  • στους πολίτες που πλήττονται από την ανεργία.

Πέμπτον: Συνεχίζουμε τις ρυθμίσεις, προκειμένου να εξομοιωθούν σταδιακά οι τρίτεκνες, με τις πολύτεκνες, οικογένειες. Έγιναν έως τώρα σημαντικά βήματα. Μέσα στο 2008, χορηγείται στις τρίτεκνες οικογένειες και το πολυτεκνικό επίδομα. Είναι ανταπόκριση της Πολιτείας σε άλλη μια υποχρέωση προς την Ελληνική οικογένεια.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Κοινωνία, οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο Τόπος μας, είναι πολλές. Ο πήχης των στόχων μας είναι ψηλά. Η κληρονομιά του παρελθόντος είναι βαριά. Σήμερα, αντιλαμβάνεται πολύ καλά ο καθένας ποιες θα ήταν οι δυνατότητες για τη Χώρα, εάν το έλλειμμα δεν ήταν έξι φορές μεγαλύτερο απ’ όσο ισχυρίζονταν στον Προϋπολογισμό του 2004.  Αντιλαμβάνεται ο καθένας ποιες θα ήταν οι δυνατότητες για τη Χώρα,

  • αν δεν υπήρχε η ιλιγγιώδης αύξηση του χρέους στα χρόνια που πέρασαν,
  • αν δεν πληρώναμε, περίπου, 10 δις ευρώ το χρόνο, μόνο για τους τόκους του,
  • αν δεν αφαιρούνταν από το Κοινωνικό Κράτος, για τους λογαριασμούς που άφησαν οι κυβερνήσεις του χτες γύρω στα 1000 ευρώ για κάθε πολίτη.

Σήμερα, οι πολίτες αντιλαμβάνονται πολύ καλά ότι η δημοσιονομική εξυγίανση, η δυναμική και βιώσιμη ανάπτυξη, η οικονομία ευκαιριών είναι αναγκαίες προϋποθέσεις για το κράτος που προσδοκούν και δικαιούνται. Τα πρώτα βήματα έγιναν: Οι πρώτες μεταρρυθμίσεις απέδωσαν και αποδίδουν:

  • Η έξοδος της Χώρας μας από τη διαδικασία του υπερβολικού ελλείμματος είναι εθνική επιτυχία.
  • Η επίτευξη υψηλών ρυθμών ανάπτυξης -από τους υψηλότερους στην Ευρωζώνη- είναι εθνική επιτυχία.
  • Ο συνδυασμός τους είναι σημείο αναφοράς σε όλη την Ευρώπη.

Αυτό, όμως, δεν έγινε εύκολα!

  • Έγινε γιατί κάναμε στρατηγικές επιλογές.
  • Έγινε γιατί τολμήσαμε γενναίες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις.
  • Έγινε γιατί ακολουθήσαμε οικονομική-αναπτυξιακή πολιτική, με όραμα και στόχους.
  • Έγινε γιατί επιλέξαμε ένα νέο μείγμα πολιτικής με έμφαση στην υγιή επιχειρηματικότητα, την ανταγωνιστικότητα, την ποιότητα, την εξωστρέφεια.
  • Έγινε παρά τις αντιδράσεις, την κινδυνολογία, την απόπειρα μηδενισμού από την Αξιωματική Αντιπολίτευση.
  • Έγινε με τη στήριξη της κοινωνικής πλειοψηφίας των αλλαγών και των μεταρρυθμίσεων.

Σήμερα…

  • η Ελλάδα ξαναμπαίνει στον παγκόσμιο επενδυτικό χάρτη.
  • Οι συνολικές επενδύσεις αυξάνονται θεαματικά.
  • Οι εξαγωγές μας είναι οι μεγαλύτερες των τελευταίων 20 χρόνων.
  • Ο πληθωρισμός κινείται στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων ετών.
  • Η ανεργία μειώνεται σταθερά.
  • Πετύχαμε αλλαγές που δεν είχαν καν επιχειρηθεί!
  • Προωθήσαμε μεταρρυθμίσεις που είχαν εγκαταλειφθεί!
  • Αυξήσαμε την απορροφητικότητα των κοινοτικών πόρων. Σήμερα είναι στο 63%.
  • Ετοιμάσαμε πρώτοι στην Ένωση το Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο για τη νέα προγραμματική περίοδο.

Η Ελλάδα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μετεξελίσσεται, σήμερα, σε οικονομικό, εμπορικό και μεταφορικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής. Μετεξελίσσεται σε Χρηματοπιστωτικό Κέντρο  μιας αγοράς 140 εκ. πολιτών. Μετεξελίσσεται σε ελκυστικό τουριστικό προορισμό, όλες τις εποχές του χρόνου. Μετεξελίσσεται σε διεθνή ενεργειακό δίαυλο:

  • Ενεργειακή Κοινότητα.
  • Αγωγός Μπουργκάς –Αλεξανδρούπολη.
  • Ελληνοτουρκικός αγωγός φυσικού αερίου.
  • Ελληνοϊταλικός αγωγός.
  • Συνεργασία -όπως είπα μετά τη συνάντηση με τον Πρόεδρο Πούτιν- με τη Ρωσία, τη Βουλγαρία και την Ιταλία, για την κατασκευή ενός ακόμη αγωγού φυσικού αερίου, του Southstream, που θα συνδέει τη Ρωσία με την Ευρώπη.

Η Ελλάδα εισέρχεται δυναμικά στον παγκόσμιο ενεργειακό χάρτη!

  • Φέρνει νέες επενδύσεις,
  • εξασφαλίζει σημαντικά οικονομικά έσοδα,
  • ισχυροποιεί δεσμούς διεθνών συνεργασιών,
  • εξασφαλίζει ισχυρό γεωπολιτικό πλεονέκτημα,
  • αναβαθμίζει το κύρος της.

Η Ελλάδα κερδίζει, για όλους τους πολίτες της. Είναι εύκολο για την Αξιωματική Αντιπολίτευση να μηδενίζει. Είναι εύκολο για τον Αρχηγό της να μιλά για «χαστούκια» από τη Ρωσία, εκεί όπου όλοι οι Έλληνες διαπιστώνουν εθνικές επιτυχίες. Είναι εύκολο, αλλά ακατανόητο. Κι αν αιτία δεν είναι η μιζέρια της πολιτικής του, οφείλει να πει, τουλάχιστον, ποιοί είναι οι λόγοι!

 Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Στα τρία χρόνια της νέας διακυβέρνησης αντισταθήκαμε

  • στις σειρήνες του λαϊκισμού,
  • στις τακτικές της οξύτητας και της στείρας άρνησης,
  • στις πρακτικές της πόλωσης και του φανατισμού, του διχασμού.

Κάποιοι, ωστόσο, επιμένουν! Προσποιούνται πως δεν αντιλαμβάνονται, ούτε τη βαριά κληρονομιά που άφησαν, ούτε τις εθνικές επιτυχίες της Χώρας. Παριστάνουν τους καταγγέλλοντες για όσα οι ίδιοι ευθύνονται. Δείχνουν πως δεν θέλουν να προχωρήσει τίποτα.

Απαντούμε ευθέως: Καμιά μειοψηφία  δεν μπορεί να ανακόψει τις μεταρρυθμίσεις. Κανένα κατεστημένο δεν μπορεί να φράξει την πορεία των αλλαγών. Δεν παζαρεύουμε τη μεταρρυθμιστική στρατηγική. Δεν συμβιβαζόμαστε με τίποτε λιγότερο απ’ ό,τι δικαιούται αυτός ο Τόπος. Με τίποτε λιγότερο απ’ ό,τι αξίζει η κοινωνία μας. Στρατηγική μας είναι οι αλλαγές και οι μεταρρυθμίσεις. Μεταρρυθμίσεις που αυξάνουν και μοιράζουν πιο δίκαια το μέρισμα της ανάπτυξης. Μεταρρυθμίσεις που οδηγούν σε ένα πραγματικά κοινωνικό κράτος. Οδηγός μας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι οι προσδοκίες των πολιτών. Η Ελλάδα που παράγει και προοδεύει. Η Ελλάδα της κοινωνικής συνοχής και της δικαιοσύνης. Αυτή την Ελλάδα οραματιζόμαστε. Αυτή την Ελλάδα δικαιούνται οι πολίτες.

Σας ευχαριστώ.