Ομιλία του Πρωθυπουργού στο 19ο Ετήσιο Συνέδριο του Ελληνοαμερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου για την Οικονομία

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ

Αθήνα, 25 Νοεμβρίου 2008

ΣΗΜΕΙΑ ΟΜΙΛΙΑΣ

ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ κ. ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ

ΣΤΟ 19^Ο ΕΤΗΣΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ

‘’Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ’’

Είμαστε και πάλι μαζί, στην καθιερωμένη αυτή συνάντηση του Ελληνο-Αμερικανικού Επιμελητηρίου. Συζητούμε για την «ώρα της Ελληνικής Οικονομίας». Αυτή τη φορά, η συζήτησή μας αποκτά ευρύτερη διάσταση. Επεκτείνεται, εκ των πραγμάτων, στην «ώρα της Παγκόσμιας Οικονομίας».Ξεκινά από την «ώρα» μιας παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κρίσης, που δεν έχει ιστορικό προηγούμενο στη μεταπολεμική περίοδο. Το χειρότερο ωστόσο είναι που δεν έχει ούτε ορατό τέλος. Κανένας δεν μπορεί να κάνει, σήμερα, ασφαλή εκτίμηση, ούτε για τη διάρκεια, ούτε για την ένταση, ούτε για την τροπή που μπορεί να προσλάβει.

Τα προβλήματα είχαν αρχίσει να εντείνονται από το πρώτο μισό του χρόνου. Η ραγδαία ανάπτυξη πληθυσμιακά μεγάλων χωρών, αλλά και η ασυδοσία στις διεθνείς αγορές, είχαν προκαλέσει αλλεπάλληλες εκρήξεις στις τιμές των πρώτων υλών, των βασικών τροφίμων και της ενέργειας. Οι εκτιμήσεις όλων των διεθνών οικονομικών οργανισμών προεξοφλούσαν, έως και πρόσφατα, ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα, κατά τα επόμενα χρόνια, θα ήταν η έκρηξη του πληθωρισμού. Οι προβλέψεις που γίνονταν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναθεωρούνταν διαρκώς προς το δυσμενέστερο, καθώς ο πληθωρισμός υπερέβαινε τον αναμενόμενο και η οικονομική δραστηριότητα στην Ευρωζώνη αποδεικνυόταν συνεχώς χαμηλότερη.

Τα κράτη αναπροσάρμοζαν τους σχεδιασμούς τους και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα προχωρούσε, έως και πριν από λίγους μήνες, σε αύξηση του βασικού επιτοκίου, προκειμένου να συγκρατήσει τις πληθωριστικές πιέσεις. Από το Σεπτέμβριο -και μέσα σε λίγες ημέρες- σχεδόν όλα αυτά είχαν γίνει παρελθόν. Από τη μια μέρα στην άλλη παγκόσμιοι χρηματοοικονομικοί κολοσσοί βρέθηκαν εκτεθειμένοι σε εξαιρετικά σοβαρούς κινδύνους και ορισμένοι απ’ αυτούς κατέρρευσαν. Η εμπιστοσύνη στις χρηματοπιστωτικές αγορές κλονίστηκε, ο διατραπεζικός δανεισμός περιορίστηκε και το κόστος του χρήματος άρχισε να αυξάνεται ακόμη περισσότερο. Οι χρηματιστηριακοί δείκτες κατρακύλησαν, σ’ ένα χρόνο, περισσότερο από 40%και δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ εξαμενίστηκαν. Για πρώτη φορά μετά από 32 χρόνια, ευρωπαϊκές χώρες άρχισαν να ζητούν την αρωγή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για να αποφύγουν την οικονομική κατάρρευση.

Η χρηματοπιστωτική κρίση μεταφέρθηκε γρήγορα στην πραγματική οικονομία και δημιούργησε ένα φαύλο κύκλο αλληλεπιδράσεων σε όλες τις οικονομικές δραστηριότητες, σε όλες τις οικονομίες του Κόσμου. Οι μικρότερες επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν έντονη πίεση, ενώ «οικονομικά μεγαθήρια», σε διεθνές επίπεδο, περιορίζουν δραστικά την παραγωγή τους και προχωρούν σε μαζικές απολύσεις εργαζόμενων.

Η Ευρωζώνη βρίσκεται ήδη στο κατώφλι της ύφεσης και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προβλέπει, για το 2009, καθήλωση των ρυθμών ανάπτυξης στα όρια του μηδενός, διεύρυνση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων, αλλά και σημαντική αύξηση της ανεργίας.

Η κρίση εγείρει για την Παγκόσμια Κοινότητα εξαιρετικά κρίσιμα και πιεστικά ζητήματα. Αφορούν…

Πρώτον: Την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στα χρηματοπιστωτικά συστήματα, ως απαραίτητη προϋπόθεση για την ενίσχυση της ρευστότητας και την αποκλιμάκωση των επιτοκίων.

Δεύτερον: Την αποτελεσματική ρύθμιση του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος σε μια νέα αρχιτεκτονική, που να διασφαλίζει αποτελεσματικότερη εποπτεία, να εμπεδώνει τη διαφάνεια και να αποτρέπει μελλοντικούς κλυδωνισμούς. Και

Τρίτον: Τη λήψη πρόσθετων μέτρων για την αναθέρμανση της Παγκόσμιας Οικονομίας. Ιδίως μάλιστα για τη στήριξη τομέων και κλάδων που υφίστανται την πιο έντονη πίεση.

Οι παγκόσμιες κρίσεις απαιτούν παγκόσμιες λύσεις. Μ’ αυτόν το γνώμονα, η Ευρωπαϊκή Ένωση ανέπτυξε και συνεχίζει να αναπτύσσει καθοριστικής σημασίας παρεμβάσεις.

• Στο Συμβούλιο Κορυφής των «16», στο Παρίσι, διαμορφώσαμε ένα ενιαίο σύνολο εργαλείων, για τη στήριξη της ρευστότητας στην αγορά, από τα οποία κάθε χώρα αξιοποιεί εκείνα που ταιριάζουν καλύτερα στις ανάγκες της.
• Στα διαδοχικά Συμβούλια Κορυφής συμφωνήσαμε να αξιοποιηθούν τα περιθώρια ευελιξίας του Συμφώνου Σταθερότητας, αλλά και να προετοιμαστούν πρόσθετες δράσεις, για να στηριχθεί πιο ενεργά η ανάπτυξη και να ενισχυθούν οι πολίτες που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη.
• Υπενθυμίζω τις διαδοχικές αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για τη μείωση του βασικού επιτοκίου, καθώς και την απόφαση της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων να διαθέσει 30 δις ευρώ για τη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
• Υπογραμμίζω ακόμη ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει επεξεργαστεί και ανακοινώνει, άμεσα, πρόσθετα μέτρα για την αναθέρμανση της Οικονομίας, η οριστικοποίηση των οποίων θα αποτελέσει αντικείμενο των συνεδριάσεων του Ecofin και του Συμβουλίου Κορυφής.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση προκαλεί σοβαρές επιπτώσεις σε όλες τις εθνικές οικονομίες. Αναπόφευκτα επηρεάζει και την ελληνική. Επηρεάζει την κατανάλωση, την παραγωγή, τη μεταποίηση, το εμπόριο, τις κατασκευές. Επηρεάζει, ακόμη περισσότερο, τους εξωστρεφείς κλάδους, τον Τουρισμό και τη Ναυτιλία. Πιέζει τις μικρομεσαίες, αλλά και τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις.

Παρόλα αυτά, η ελληνική οικονομία, ενισχυμένη από τις μεταρρυθμίσεις της τελευταίας πενταετίας επέδειξε -και εξακολουθεί να αποδεικνύει- ισχυρότερες αντοχές, σε σχέση με πολλές άλλες.

Η αλήθεια αυτή, αφενός δικαιώνει την πολιτική των τελευταίων χρόνων και, αφετέρου, υπαγορεύει ένταση προσπαθειών. Πάνω απ’ όλα όμως, η διεθνής συγκυρία απαιτεί πολιτικές υπευθυνότητας. Απαιτεί βαθειά συναίσθηση πολιτικής και κοινωνικής ευθύνης. Μ’ αυτό το γνώμονα, διαμορφώσαμε και εφαρμόζουμε το Ελληνικό Σχέδιο Δράσης. Σχέδιο αξιόπιστο, που εξασφαλίζει ισορροπία ανάμεσα στα βασικά οικονομικά και κοινωνικά ζητούμενα, περιορίζει τις δυσμενείς επιπτώσεις και θεμελιώνει αναγκαίες προϋποθέσεις για μια καλύτερη επόμενη ημέρα. Σχέδιο, με προσήλωση σε συγκεκριμένες αρχές:

Αρχή πρώτη: Ευελιξία, αλλά στο πλαίσιο κανόνων ασφάλειας.

• Από τη μία, προσαρμόζουμε τις πολιτικές μας στις νέες και πιεστικές ανάγκες της διεθνούς συγκυρίας.
• Από την άλλη, σεβόμαστε τους κανόνες, έτσι ώστε να αποφεύγονται δυσμενείς παρενέργειες.

Αρχή δεύτερη: Ανταπόκριση στις ανάγκες του σήμερα, αλλά χωρίς να υπονομεύεται το αύριο.

• Από τη μία, ανταποκρινόμαστε στις άμεσες ανάγκες της Οικονομίας.
• Από την άλλη, διασφαλίζουμε δημοσιονομική πειθαρχία, έτσι ώστε να μη διολισθήσει ο Τόπος, ούτε τώρα, ούτε αργότερα, σε αποτελέσματα αντίθετα από τα επιδιωκόμενα.

Αρχή τρίτη: Ανάπτυξη, αλλά με κοινωνική ευαισθησία.

• Από τη μια, ενισχύουμε τις επενδύσεις, την επιχειρηματικότητα του Έλληνα, τη δημιουργία θέσεων εργασίας.
• Από την άλλη, προωθούμε στοχευμένες δράσεις για τη στήριξη των συμπολιτών μας που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη. Εντάσσουμε σε όλες τις ενότητες του Σχεδίου μας πολιτικές ενίσχυσης της κοινωνικής προστασίας. Αυξάνουμε τις κοινωνικές μεταβιβάσεις και προετοιμάζουμε πρόσθετες δράσεις για την ενίσχυση των οικονομικά ασθενέστερων.

Το Ελληνικό Σχέδιο αναπτύσσεται σε τρεις βασικές ενότητες άμεσων και μεσοπρόθεσμων δράσεων. Η πρώτη ενότητα αφορά στην ενίσχυση της ρευστότητας στην Οικονομία και την αποκλιμάκωση των επιτοκίων. Αφορά δηλαδή έκτακτες, αλλά και απόλυτα αναγκαίες παρεμβάσεις, επιβεβλημένες από τη δυσμενή διεθνή συγκυρία.

• Στην ενότητα αυτή εντάσσεται η πολιτική δέσμευση που αναλάβαμε, αμέσως μετά το ξέσπασμα της χρηματοπιστωτικής κρίσης, για την ασφάλεια των καταθέσεων σε όλες τις Τράπεζες που λειτουργούν στην Ελλάδα. Ήμασταν από τους πρώτους στην Ευρωζώνη που έδρασαν τόσο άμεσα, τόσο έγκαιρα, τόσο αποφασιστικά.
• Στην ίδια ενότητα εντάσσεται ο πρωταγωνιστικός ρόλος που αναπτύξαμε, στο πλαίσιο της Ε.Ε., για την αύξηση της νομικής εγγύησης στους καταθέτες. Κινηθήκαμε -και σ’ αυτήν την περίπτωση- με την ταχύτητα που απαιτούσαν οι περιστάσεις και αποσοβήσαμε την έξαρση ανησυχιών, που μπορούσε να έχουν καταστροφικά αποτελέσματα. Προχωρήσαμε άμεσα σε σχετική νομοθετική ρύθμιση, αυξάνοντας την παρεχόμενη νομική εγγύηση στο ποσό των 100 χιλ. ευρώ για κάθε καταθέτη, σε κάθε Τράπεζα που λειτουργεί στη Χώρα μας.
• Θεσπίσαμε ταυτόχρονα πρόσθετα μέτρα για την προστασία των δανειοληπτών και επεξεργαζόμαστε επιπλέον ρυθμίσεις για όσους μπορεί να βρεθούν σε αδυναμία εκπλήρωσης των υποχρεώσεών τους εξαιτίας της κρίσης.
• Κεντρικό άξονα στην ενότητα αυτή συνιστά το νομοθετικό πλαίσιο για την ενίσχυση της ρευστότητας στην Οικονομία, που γίνεται ήδη νόμος του Κράτους. Υπογραμμίζω, για μια ακόμη φορά, ότι το πλαίσιο αυτό, ανάλογο με όλα όσα προωθούνται στις χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αφορά πρωτίστως εγγυήσεις και όχι χορηγήσεις πόρων. Δεν επιβαρύνει, ούτε κατ’ ελάχιστο, τον Κρατικό Προϋπολογισμό. Αντιθέτως μάλιστα! Ωφελεί όλους τους πολίτες. Συμβάλλει στη μείωση του κόστους του χρήματος, αλλά και στη συνέχιση της πιστωτικής επέκτασης, έτσι ώστε να καλύπτονται με επάρκεια και ευχέρεια οι ανάγκες επιχειρήσεων και νοικοκυριών. Εξασφαλίζει τη χρηματοδότηση των μεγάλων έργων, αλλά και των επενδύσεων που υπάγονται στον αναπτυξιακό νόμο. Αποβλέπει, σε τελική ανάλυση, στη στήριξη της οικονομικής δραστηριότητας, της παραγωγικής διαδικασίας, των θέσεων εργασίας, των στεγαστικών δανείων. Υπηρετεί επιτακτικές ανάγκες της Οικονομίας και της Ελληνικής Κοινωνίας.

Ισχυρισμοί ότι, τάχα, δίνονται στις Τράπεζες 28 δις, υπαγορεύονται από κομματικές σκοπιμότητες και είναι ανακριβείς. Αντιπροτάσεις που αφορούν είτε στη νομοθετική μείωση των επιτοκίων, είτε στο μοίρασμα των ποσών αυτών, αποκαλύπτουν είτε επικίνδυνη άγνοια, είτε σκόπιμη προσποίηση άγνοιας.

Η δεύτερη ενότητα δράσεων του Ελληνικού Σχεδίου αφορά συμπληρωματικές πολιτικές, τόσο για τους τομείς που πλήττονται περισσότερο, όσο και για τη θωράκιση της απασχόλησης, που αποτελεί τη μεγαλύτερη κοινωνική πρόκληση στις νέες συνθήκες. Επιλέξαμε, πρώτ’ απ’ όλα, δημοσιονομική πολιτική που αποκλείει νέους φόρους και εστιάζει στη συγκράτηση των δημόσιων καταναλωτικών δαπανών.

• Άμεση προτεραιότητά μας είναι η στήριξη των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων. Καταρτίστηκε για το σκοπό αυτό και μπαίνει άμεσα σε εφαρμογή νέο πρόγραμμα για τη διευκόλυνση της δανειοδότησής τους, με ποσά που μπορεί να φτάνουν έως και τις 350.000 ευρώ. Το Ταμείο Εγγυοδοσίας Μικρών και Πολύ Μικρών Επιχειρήσεων παρέχει τριετή εγγύηση για τη δανειοδότησή τους και επιδοτεί το σύνολο του επιτοκίου. Υπογραμμίζω ακόμη ότι αξιοποιούμε το Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο, για νέα δυναμικά προγράμματα στήριξης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και θα μετακινήσουμε για το σκοπό αυτό όσο το δυνατό περισσότερο πόρους.

Σε ό,τι αφορά τον αγροτικό κόσμο:

• Καταβάλλεται πολύ νωρίτερα η εξισωτική αποζημίωση 170 εκατ. ευρώ στους δικαιούχους μειονεκτικών περιοχών.
• Χορηγείται άτοκο δάνειο 150 εκατ. ευρώ σε Ενώσεις Αγροτικών Συνεταιρισμών, για να δώσουν προκαταβολές στους παραγωγούς.
• Επιχορηγούνται, με ποσά έως και 40 χιλ. ευρώ, οι νέοι αγρότες, για να κάνουν δυναμικό ξεκίνημα ως σύγχρονοι επιχειρηματίες.

Σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση της ακρίβειας και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας:

• Δρομολογείται ανοιχτή διαβούλευση με τους εμπλεκόμενους επαγγελματικούς φορείς, ώστε να προχωρήσουμε, με συνεννόηση και χωρίς απότομες ανατροπές, σε μια σταδιακή απελευθέρωση κλειστών επαγγελμάτων.
• Προετοιμάζονται ρυθμίσεις, σε συνάρτηση με το τελικό πόρισμα της Επιτροπής Ανταγωνισμού, έτσι ώστε να αντιμετωπιστούν στρεβλώσεις και υπερβολές στην αγορά καυσίμων.
• Δημιουργείται Υπηρεσία Εποπτείας της Αγοράς και εντείνονται οι έλεγχοι για την απόκρουση φαινομένων αισχροκέρδειας. Όλα αυτά συνιστούν πολιτικές, που…
• βελτιώνουν τον ανταγωνισμό,
• στηρίζουν τους τομείς που πλήττονται περισσότερο και
• αντιμετωπίζουν κρίσιμα κοινωνικά ζητήματα.

Η τρίτη ενότητα δράσεων του Ελληνικού Σχεδίου αφορά τη στήριξη της ανάπτυξης σ’ ολόκληρη τη Χώρα: Αφορά μεταρρυθμίσεις που αναβαθμίζουν το επενδυτικό περιβάλλον, δυναμώνουν την παραγωγική βάση και δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας.

Αναφέρομαι…

• στα Ειδικά Χωροταξικά Πλαίσια,
• το Κτηματολόγιο,
• την απλοποίηση των διαδικασιών ίδρυσης εταιριών,
• τη δημιουργία «υπηρεσιών μιας στάσης»για τη διευκόλυνση επενδύσεων.

Αναφέρομαι…

• στο Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς, σημαντικά προγράμματα του οποίου άρχισαν ήδη να υλοποιούνται.
• Στην εφαρμογή εκτεταμένου Προγράμματος Δημόσιων Έργων, που όμοιό του δεν υπήρξε ποτέ.
• Στην κατασκευή των «δρόμων της ανάπτυξης»και τη δημιουργία αναπτυξιακών υποδομών στην ελληνική Περιφέρεια.

Αναφέρομαι ακόμη στην έμπρακτη ενθάρρυνση ιδιωτικών επενδύσεων, σε όλους τους τομείς:

• Στο σχέδιο για την αναβάθμιση των περιφερειακών αεροδρομίων.
• Στο πρόγραμμα για την εγκατάσταση δικτύου οπτικών ινών νέας γενιάς.
• Στις Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα, που φτάνουν τα 5,7 δις ευρώ.
• Στις επενδυτικές πρωτοβουλίες, μέσω του αναπτυξιακού νόμου, που ξεπερνούν τα 11 δις ευρώ.
• Στην παράταση, για δύο ακόμη χρόνια, του ισχύοντος αναπτυξιακού νόμου.

Αναφέρομαι στην εξαιρετικά θετική εξέλιξη του Σχεδίου μας για οριστική λύση στο χρόνιο πρόβλημα της Ολυμπιακής. Η υποβολή, σε πρώτη φάση, 38 επενδυτικών προτάσεων δικαιώνει τη μεθοδική προσπάθεια που γίνεται και αναδεικνύει το έντονο διεθνές ενδιαφέρον για επενδύσεις στη Χώρα μας. Η επίλυση του προβλήματος, μαζί με την εξυγίανση του ΟΣΕ, πρόκειται να απαλλάξουν τους φορολογούμενους από ζημιές που φτάνουν τα 2,7 εκ. ευρώ την ημέρα.

Αναφέρομαι, ακόμη, στις στρατηγικές συμμαχίες για τα λιμάνια του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης. Η επίσκεψη στη Χώρα μας, τις ημέρες αυτές, του Προέδρου της Κίνας και η υπογραφή από τις δύο αντιπροσωπείες τεσσάρων συμφωνιών συνεργασίας σηματοδοτεί ένα πολυσήμαντο σταθμό στις διμερείς σχέσεις.

Υπογραμμίζω τη θετική ανταπόκριση του Προέδρου της Κίνας για δύο κρίσιμους τομείς: για την επέκταση των ελληνικών εξαγωγών προς τη χώρα του, αλλά και για την ενίσχυση του τουριστικού ρεύματος προς την Ελλάδα.

Υπογραμμίζω προπάντων τη συμφωνία για τον εμπορευματικό σταθμό του λιμανιού του Πειραιά. Είναι μια εξέλιξη στρατηγικής σημασίας. Ωφελείται το Δημόσιο από πρόσθετα έσοδα. Ωφελείται γενικότερα η οικονομία μας. Ωφελούνται και οι πολίτες από τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Η Ελλάδα, αποκτώντας ισχυρούς στρατηγικούς εταίρους στα λιμάνια μετεξελίσσεται σε γέφυρα Ανατολής και Δύσης. Η Ελλάδα αποδεικνύει στην πράξη ότι παρέχει σημαντικές ευκαιρίες επενδυτικών πρωτοβουλιών σε Έλληνες και ξένους.

Είναι εξαιρετικά σημαντικό το γεγονός ότι, τόσο το Δ.Ν.Τ., όσο και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ενώ προβλέπουν ύφεση στην Ευρωζώνη, εκτιμούν ότι η ανάπτυξη στη Χώρα μας θα κινηθεί με ρυθμούς 2 έως 2,5% του ΑΕΠ. Στόχος μας είναι να ξεπεράσουμε το όριο αυτό. Άμεση επιδίωξή μας είναι η στήριξη της πραγματικής οικονομίας, σε όλους τους τομείς. Σκοπός μας να περιοριστούν οι δυσμενείς επιπτώσεις της διεθνούς συγκυρίας, αλλά και να θεμελιωθούν όλες εκείνες οι προϋποθέσεις, που διασφαλίζουν μια καλύτερη επόμενη ημέρα. Στην πορεία αυτή, η κρισιμότητα της διεθνούς συγκυρίας απαιτεί τη σύμπραξη όλων των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων. Απαιτεί, απ’ όλους να βάλουμε το «εμείς»στη θέση του «εγώ» και να αναλογιστούμε «τι περισσότερο μπορούμε να προσφέρουμε».

• Απαιτεί από το χρηματοπιστωτικό σύστημα να αξιοποιήσει τις δυνατότητες που δημιουργούνται, για την ενίσχυση της ρευστότητας, τη συνέχιση της πιστωτικής επέκτασης και τη μείωση των επιτοκίων.
• Απαιτεί από τις επιχειρήσεις να δώσουν έμφαση στην παραγωγικότητα και την εξωστρέφεια, αλλά και να προσαρμοστούν στην ιδέα συγκρατημένου κέρδους, αποφεύγοντας πρακτικές απολύσεων.
• Απαιτεί από τους συνδικαλιστικούς φορείς να λειτουργήσουν με αυξημένη υπευθυνότητα απέναντι στο κοινωνικό σύνολο, εστιάζοντας τη δράση τους στην προστασία της εργασίας για τους πολλούς και όχι στα προνόμια για τους λίγους.
• Απαιτεί απ’ όλες τις πολιτικές δυνάμεις να απορρίψουμε τις σειρήνες του λαϊκισμού, που, κάτω από τις σημερινές συνθήκες προσλαμβάνουν επικίνδυνο χαρακτήρα για την ίδια την πορεία της Χώρας.

Η Κυβέρνηση γνωρίζει, κατανοεί και προσεγγίζει υπεύθυνα τα ζητήματα που εγείρονται από τους κοινωνικούς εταίρους, τις δυσκολίες των οικονομικά ασθενέστερων, τις αγωνίες των άνεργων, αλλά και των εργαζόμενων που φοβούνται μη χάσουν τη δουλειά τους, την πίεση που αισθάνεται ο επιχειρηματικός κόσμος.

Ακούμε κάθε εφαρμόσιμη πρόταση, έτοιμοι να συμπληρώσουμε το Σχέδιό μας, όπου χρειαστεί. Πάντοτε όμως στο πλαίσιο δεδομένων αρχών. Πάντοτε με την υπευθυνότητα, τη ψυχραιμία, την πειθαρχία που απαιτεί η πιο μεγάλη οικονομική καταιγίδα που γνώρισε ο σύγχρονος Κόσμος. Αυτό είναι σήμερα το κρίσιμο στοιχείο για την αντιμετώπιση των προβλημάτων. Αυτό είναι το πιο κρίσιμο ζήτημα για το σύνολο της πολιτικής: Υπευθυνότητα απέναντι στην ανευθυνότητα και το λαϊκισμό. Αποτελεσματικότητα απέναντι στα ευχολόγια, που δεν δίνουν καμία λύση.

Στα προηγούμενα τέσσερα χρόνια, διαψεύσαμε τις εκτιμήσεις για «μετα-ολυμπιακή ύφεση», μειώσαμε δραστικά το δημόσιο έλλειμμα, πετύχαμε έναν από τους υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης στην Ευρωζώνη και περιορίσαμε σημαντικά την ανεργία. Σήμερα, κάνουμε ό,τι είναι δυνατό για να περιοριστούν οι επιπτώσεις της διεθνούς συγκυρίας. Εξαντλούμε κάθε δυνατότητα για τη στήριξη της ανάπτυξης, της απασχόλησης, της κοινωνικής συνοχής. Εργαζόμαστε για να μεταβάλουμε τη διεθνή πρόκληση σε εθνική ευκαιρία. Το εγχείρημα είναι, πράγματι, δύσκολο. Μπορούμε, ωστόσο, να το πετύχουμε. Σας βεβαιώνω.