Συνέντευξη Πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή στον τηλεοπτικό σταθμό ALPHA στον δημοσιογράφο Β. Χιώτη

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ

Αθήνα, 12 Σεπτεμβρίου 2007

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ κ. ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ

ΣΤΟΝ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ ALPHA

ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ κ. Β. ΧΙΩΤΗ

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Χαίρετε, κυρίες και κύριοι. Υπολείπονται περίπου 50 ώρες για να λήξει αυτή η προεκλογική περίοδος-θα είναι μάλλον η κρισιμότερες ώρες αυτής της ιδιότυπης προεκλογικής περιόδου – και 80 ώρες για να πάμε στις κάλπες. Βρισκόμαστε στο γραφείο του Πρωθυπουργού. Θα έχουμε την ευκαιρία να συζητήσουμε μαζί του για τις εκτιμήσεις, τις απόψεις του και, κυρίως, για το σχεδιασμό του για την επόμενη ημέρα. Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστούμε πολύ για την ευκαιρία που μας δίνετε.

 

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Καλησπέρα κύριε Χιώτη.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ήθελα πρώτα ένα σχόλιό σας. Πώς βλέπετε εσείς αυτή την προεκλογική περίοδο; Πώς βλέπετε αυτές τις εκλογές; Πολύς κόσμος τις χαρακτηρίζει ‘’βουβές’’.  Άλλος τις χαρακτηρίζει ‘’απρόβλεπτες’’, ‘’ύπουλες’’. Εσείς πώς τις βλέπετε;

 

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Τέτοιους χαρακτηρισμούς δεν χρησιμοποιώ κύριε Χιώτη. Οι εκλογές είναι μια κορυφαία στιγμή στην δημόσια ζωή ενός έθνους, ενός λαού. Με αυτή την έννοια, πρέπει να τους αποδίδουμε τη δέουσα σοβαρότητα. Και το λέω αυτό και με την έννοια της ανάγκης της συμμετοχής. Θέλω να πω ότι δεν είναι πραγματική διαμαρτυρία η μη συμμετοχή. Η, αν θέλετε, ακόμα και αυτό που λένε αρνητική ψήφος. Ο καθένας δικαιούται να επιλέξει αυτό που πιστεύει, αλλά το καλό και το σωστό είναι να το κάνει με θετική προσέγγιση. Από την άλλη πλευρά, βεβαίως έχουν την κρισιμότητα που έχουν σχεδόν πάντα οι εκλογές, διότι προσδιορίζουν, σ’ ένα σημαντικό βαθμό, την πορεία των επόμενων ετών.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θεωρείτε ότι, πράγματι, αυτές οι πενήντα ώρες είναι οι κρισιμότερες, ή ότι το κρίσιμο κομμάτι της προεκλογικής περιόδου είναι πίσω;

 

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Κύριε Χιώτη, όλες οι μέρες και οι ώρες είναι κρίσιμες. Θα σας έλεγα μάλιστα ότι, πέραν της ξεχωριστής σημασίας που έχουν οι τελευταίες μέρες, οι τελευταίες εβδομάδες, σημασία έχει και όλος ο διαρρεύσας χρόνος. Διότι –το γνωρίζετε, είμαι βέβαιος – οι πολίτες διαμορφώνουν τις προσλαμβάνουσές τους, τις εκτιμήσεις τους, στη διάρκεια του χρόνου. Γι’ αυτό και δεν είμαι από εκείνους που αποδίδουν τόσο μεγάλη, κορυφαία σημασία  στις κινήσεις που καμιά φορά συζητιούνται ως σημαντικές της τελευταίας στιγμής. Σημασία έχει ο πολίτης να έχει εκτιμήσει τα καλά ή τα κακά, κατά την άποψή του, για κάθε πολιτικό σχηματισμό και για τα πρόσωπα και εσύ να αναδεικνύεις τη συνέπεια στις αρχές, στις θέσεις σου, στις δράσεις σου.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Φαντάζομαι να ομολογείτε κι εσείς ότι σ’ αυτή την προεκλογική περίοδο, λόγω των εκτάκτων γεγονότων που χτύπησαν τη χώρα, δεν έγινε πολύ μεγάλη συζήτηση για τα προβλήματα που θα βρούμε αύριο μπροστά μας. Και, κυρίως, δεν έγινε συζήτηση για τον σχεδιασμό των κομμάτων για την επόμενη μέρα των εκλογών. Το λέω αυτό γιατί σήμερα ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης κ. Παπανδρέου μίλησε στον Alpha, στον κ. Γ. Αυτιά και αποκάλυψε ένα έγγραφο που, ενδεχομένως, αποδεικνύει ότι υπάρχουν και κρυφές ατζέντες στα κόμματα. Θέλω να σας ρωτήσω κύριε Πρόεδρε, τι σημαίνει αυτό το έγγραφο που, για να θυμίσουμε, εμφανίζει τον πρώην Υπουργό Απασχόλησης κ. Τσιτουρίδη και την Υπουργό Εξωτερικών κα Ντόρα Μπακογιάννη, σε μια επιστολή τους προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, να υποστηρίζουν ότι, μετά το 2009, η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να συζητήσει εξομοίωση των ορίων ηλικίας μεταξύ γυναικών και ανδρών.

 

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Να πούμε ποια είναι η αλήθεια; Η αλήθεια, κύριε Χιώτη, είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει μια πολύ καθαρή θέση, που έχει γίνει γνωστή σε όλους δημόσια. Και βεβαίως στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με την οποία είναι αληθές ότι έχουμε μια διαφορετική γνώμη, ότι εμείς δεν προσανατολιζόμαστε σε αύξηση ορίων ηλικίας. Και βέβαια αυτό αφορά και τις γυναίκες, για τις οποίες, όπως όλοι καταλαβαίνουμε – και είναι από τα ισχυρότερα επιχειρήματα που επικαλούμαστε σ΄ αυτή τη διαμάχη – λόγω του ιδιαίτερου βάρους του κοινωνικού και οικογενειακού τους ρόλου, δεν μπορεί να γίνει δεκτή αυτή η άποψη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Και αυτό αποδεικνύεται από όλη την αλληλογραφία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, θέλω να σας τονίσω. Ακόμα και από το έγγραφο, το οποίο παραποιημένα επιχείρησε να αξιοποιήσει ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Αυτή είναι η αλήθεια. Η απάντηση είναι ξεκάθαρη και έχει δοθεί ήδη με όλους τις λεπτομέρειες.

 

Όμως, το κρίσιμο ερώτημα –φαντάζομαι αυτό είναι το έναυσμα για να γενικεύσουμε τη συζήτηση – είναι αλήθεια ότι η φυσική καταστροφή των πυρκαγιών ήταν κάτι το οποίο ήταν αναπάντεχο, απρόβλεπτο, με δραματικές διαστάσεις. Είναι φυσικό να αφιερώσουμε, ειδικά η Κυβέρνηση, χρόνο και ιδιαίτερη ενέργεια στην αντιμετώπιση αυτή, γιατί θεωρήσαμε και ήταν και είναι χρέος μας, όχι μόνο η κάλυψη των πρώτων αναγκών, της αρωγής στους συμπολίτες μας που επλήγησαν -αυτό έγινε με επιτυχία και μάλιστα βγήκαν και κάποια πολύ χρήσιμα συμπεράσματα για τη συνέχεια και φαντάζομαι θα φτάσουμε εκεί- αλλά έχει ξεχωριστή σημασία και ένα μέσο μακροπρόθεσμο πρόγραμμα, όχι απλώς ανασυγκρότησης, αλλά ανάπτυξης των περιοχών αυτών. Και λέω ανάπτυξης, γιατί βεβαίως ήταν τραγικό αυτό που συνέβη, αλλά καμιά φορά μια φυσική καταστροφή δίνει την ευκαιρία να γίνουν εξ’ αρχής πράγματα με καλύτερο τρόπο, απ’ ό,τι είχαν εξελιχθεί, λόγω αν θέλετε της εξελεγκτικής διαδικασίας δεκαετιών προηγουμένως.

 

Έρχομαι λοιπόν στο συγκεκριμένο ζήτημα. Βεβαίως ο χρόνος ήταν περιορισμένος, αλλά σε ό,τι μας αφορά, δεν έχουμε κανένα πρόβλημα. Εμείς έχουμε ένα ξεκάθαρο, διατυπωμένο, λεπτομερειακό, από το 2004, πρόγραμμα οκταετίας. Δεν τα λέμε σήμερα αυτά, τα είπαμε ήδη από την προεκλογική περίοδο του 2004. Πολλά κομμάτια του προγράμματος αυτού έχουν  υλοποιηθεί, πολλά είναι υπό υλοποίηση και ορισμένα μένει ακόμα να υλοποιηθούν, όπως, για παράδειγμα –επειδή το θίξαμε με κάποιο τρόπο- το ζήτημα το Ασφαλιστικό, που είναι ένα κορυφαίο ζήτημα. Εμείς είπαμε –θυμάμαι εγώ ο ίδιος προσωπικά είπα στους Έλληνες πολίτες-ότι αυτό είναι ένα ζήτημα, το ανοίγουμε προς διάλογο αυτή την τετραετία και έρχεται πλέον προς αντιμετώπιση, προς επίλυση, μετά τις εκλογές, από όποια κυβέρνηση και όποιο κοινοβούλιο προκύψει.

 

Κατά συνέπεια, δεν αισθάνομαι ότι έχουμε έλλειμμα καθαρών θέσεων έναντι των πολιτών.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, ομολογώ ότι από την απάντησή σας κατάλαβα μια πρόθεση, αλλά δεν κατάλαβα τη δέσμευσή σας. Η δέσμευσή σας παραμένει ότι τα όρια ηλικίας των εργαζομένων γυναικών δεν θα αυξηθούν; Διότι έχουμε απέναντί μας ένα Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

 

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Αυτή είναι η δεδομένη θέση της ελληνικής κυβέρνησης.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δεν αλλάζει;

 

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Δεν αλλάζει. Άλλωστε -και η ερώτησή σας με οδηγεί στην αναφορά αυτή- το γεγονός ότι βρισκόμαστε στα δικαστήρια με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, για το συγκεκριμένο θέμα, δείχνει την ξεκάθαρη, τη διαμετρική διάσταση απόψεων που έχουμε. Έχουμε πολύ ισχυρά επιχειρήματα και θα το παλέψουμε με όλες  μας τις δυνάμεις.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Το λέω γιατί υπάρχει και περίπτωση καταδίκης. Και στην περίπτωση καταδίκης τα πρόστιμα είναι υπέρογκα. Την έχουμε ζήσει την απειλή με την υπόθεση του βασικού μετόχου.

 

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Σύμφωνοι, αλλά δεν είμαστε σε εκείνη τη φάση τώρα. Αυτή είναι η φάση της μάχης. Και έχουμε ισχυρά επιχειρήματα, τη διάθεση και τη βούληση να το παλέψουμε μέχρι να νικήσουμε.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μιας και μιλάγαμε για τον κ. Παπανδρέου, εξήγγειλε και κάτι άλλο σήμερα. Σύνταξη στην Ελληνίδα νοικοκυρά. Σύνταξη 550 ευρώ στην εργαζόμενη μητέρα. Προβλέπεται κάτι αντίστοιχο στο πρόγραμμά σας, ή θεωρείτε ότι αυτή η δέσμευσή του, η εξαγγελία του, καλύπτεται από τη δική σας, περί κατώτατης σύνταξης από το 2009;

 

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ακούστε. Ο μεν ρόλος της μητέρας, ειδικά της εργαζόμενης μητέρας, είναι κορυφαίος και δεν χρειάζεται να το συζητήσουμε διά μακρών. Όμως, το ζήτημα του κοινωνικού κράτους, της κοινωνικής πολιτικής, είναι ένα πολύ σοβαρό ζήτημα για να γίνεται αντικείμενο εύκολων εξαγγελιών της τελευταίας στιγμής. Εάν αθροίσετε τα όσα έχει υποσχεθεί η Αξιωματική Αντιπολίτευση τους τελευταίους μήνες και ειδικά τις τελευταίες εβδομάδες, τουλάχιστον θα πάμε στα ελλείμματα που κληρονομήσαμε το 2004. Σας θυμίζω ότι τελικά είχαν προσεγγίσει το 8% του ΑΕΠ.

 

Λοιπόν, δεν θεωρώ ότι συνιστούν σοβαρό πολιτικό λόγο οι εξαγγελίες των εύκολων παροχών. Εγώ τα έχω αποφύγει αυτά. Είχα ξεκαθαρίσει στους Έλληνες πολίτες ότι δεν θα μπούμε στη λογική της παροχολογίας. Το μόνο που κάναμε – και νομίζω σωστά το κάναμε, είμαι υπερήφανος γι’ αυτό- επειδή υπήρχε μια πολύ δύσκολη δημοσιονομική κατάσταση, που έπρεπε ως προτεραιότητα να αντιμετωπιστεί και φτάσαμε στο επιτυχές αποτέλεσμα της εξόδου από τη διαδικασία του υπερβολικού ελλείμματος, υπήρχαν κάποιες δεσμεύσεις που ρητά και προσωπικά είχα αναλάβει. Αυτές έπρεπε να εκπληρωθούν και το κάναμε πριν προκηρυχθούν οι εκλογές. Και μάλιστα τις φέραμε στη Βουλή, είναι υπό ψήφιση. Και δεν τις ψηφίσαμε για να μην θεωρηθούν προεκλογικές παροχές.  Εφόσον, κατά την κρίση και εμπιστοσύνη των Ελλήνων πολιτών, θα έχουμε την ευκαιρία να συνεχίσουμε το έργο μας, είναι η πρώτη προτεραιότητα να προωθηθούν όλα αυτά – που αφορούν, είτε τις συντάξεις του ΟΓΑ και το ΕΚΑΣ, που είναι ήδη θεσμοθετημένα, είτε το επίδομα το πολυτεκνικό στις τρίτεκνες οικογένειες, είτε το μισθολόγιο των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, που βεβαίως οδηγεί και σε αυτόματη αναπροσαρμογή και τις συντάξεις των απόστρατων στελεχών, είτε το ζήτημα του Εθνικού Ταμείου Κοινωνικής Συνοχής. Αυτό το Ταμείο μάλιστα δεν προδίδει μόνο κοινωνική πολιτική, κύριε Χιώτη. Προδίδει και μια μεταρρυθμιστική πλέον προσέγγιση στο πώς λειτουργεί το κοινωνικό κράτος. Γιατί το ζήτημά μας – και το ανέφερα διεξοδικά στη Θεσσαλονίκη αυτό- δεν είναι τόσο αν υπάρχουν, αν επενδύονται στην κοινωνική πολιτική αρκετοί πόροι – βεβαίως χρειάζονται παραπάνω –αλλά το βασικότερο είναι αν επενδύονται αποτελεσματικά. Και εδώ υπάρχει ένα σημαντικό ζήτημα. Έχει λοιπόν σημασία -και εκεί στοχεύει το Ταμείο της Κοινωνικής Συνοχής- οι πόροι, οι κοινωνικές μεταβιβάσεις να πηγαίνουν σ’ αυτούς που πραγματικά έχουν ανάγκη.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θέλω να σταθούμε σε δύο-τρία ακόμα σημεία του προγράμματός σας, που δεν έχει αποσαφηνιστεί και το οποίο τα κόμματα της Αντιπολίτευσης αποκαλούν ‘’κρυφή ατζέντα’’. Είπατε κι εσείς ότι ο κ. Παπανδρέου υπόσχεται και δημιουργεί ένα λογαριασμό που δύσκολα θα αντέξουν οι επόμενοι προϋπολογισμοί. Σε ένα μέτρο το κάνετε κι εσείς. Ο φόρος κληρονομιάς που εξαγγείλατε ότι καταργείτε, οι άλλοι φόροι που εξαγγείλατε ότι καταργούνται επίσης ή μειώνονται δραστικά, συν ο λογαριασμός για την ενίσχυση των πυροπαθών, δημιουργεί μια τρύπα-θα  μου επιτρέψετε να πω την έκφραση-στον Προϋπολογισμό, έναν Προϋπολογισμό, που αν κερδίσετε τις εκλογές θα πρέπει να το συντάξετε σε 15 ημέρες. Είναι προϋπολογισμένα όλα αυτά κύριε Πρόεδρε; Η θα βρεθούμε την επομένη των εκλογών μπροστά σ’ ένα νέο λογαριασμό και οι πολίτες, πάνω που λένε ότι πάει κάπως καλύτερα η οικονομία και ελπίζουμε σε  κάτι, τελικά δεν θα ελπίζουν σε τίποτα;

 

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Κύριε Χιώτη, η πρώτη φάση της απάντησης είναι ότι στην περίπτωσή μας μιλούν οι πράξεις, τα έργα. Δηλαδή, είμαστε Κυβέρνηση 3,5 ετών και οι πολίτες ξέρουν πολύ καλά ποια είναι η προσέγγισή μας στη φορολογική πολιτική. Παρά το ότι είχαμε να αντιμετωπίσουμε ένα έλλειμμα σχεδόν στο 8%, και μάλιστα με την υποχρέωση να το κατεβάσουμε, σε δύο χρόνια μέσα, στο 2,5% – και επετεύχθη αυτό – κάναμε πολιτική μείωσης φόρων. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Και στα νοικοκυριά και στις επιχειρήσεις. Και θα σας έλεγα μάλιστα εντυπωσιακή μείωσης. Σταδιακής μεν, το θυμάστε αυτό ότι αναπτύσσεται ο προγραμματισμός των φορολογικών μειώσεων σε μια τριετία, αλλά, εν πάση περιπτώσει, στις περισσότερες περιπτώσεις ξεπερνάει τις δέκα μονάδες. Κάτι που σημαίνει ότι υπάρχει μια πολύ καθαρή προσέγγιση σε ό,τι αφορά τη φορολογική πολιτική. Αυτό είναι ένα το κρατούμενο.

 

Το δεύτερο που θέλω να σας πω είναι το εξής: Η μεταρρύθμιση –γιατί πρόκειται περί του τρίτου κύματος φορολογικής μεταρρύθμισης, η μεταρρύθμιση της φορολογίας των ακινήτων γενικότερα, με αιχμή τα όσα αναφέρατε για την κατάργηση του φόρου κληρονομιάς και την αντικατάστασή του με ένα εφάπαξ τέλος 1% – έχει την εξής έννοια:

 

Πρώτον, έχει μελετηθεί και προϋπολογιστεί. Δεν είναι μια κουβέντα που λέγεται εύκολα την τελευταία στιγμή. Δεύτερον, πρέπει να σας πω ότι, ενώ αυτό είναι μια σημαντική ελάφρυνση για τον πολίτη, για το δημόσιο κορβανά είναι σχετικά περιορισμένη η επιβάρυνση. Είναι προϋπολογισμένα.

 

Το τρίτο που θέλω να σας πω είναι: Έχετε καμιά αμφιβολία, όταν ματώσαμε για να φέρουμε σε ισορροπία τα δημόσια οικονομικά της χώρας, ότι θα έπαιρνα ποτέ το ρίσκο να το διακινδυνεύσω;  Με τίποτα! Είμαστε μελετημένοι, ξέρουμε πού πάμε και μάλιστα έχουμε την ανειλημμένη υποχρέωση, μέχρι το 2010 να έχουμε ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς. Και αυτό θα στηριχθεί, πρώτον, στον περιορισμό της συνεχιζόμενης σ’ ένα βαθμό δημόσιας σπατάλης. Περιορίστηκε κατά πολύ. Έδωσα ένα στοιχείο προχθές ότι οι δημόσιες δαπάνες της γενικής κυβέρνησης, από 50% του ΑΕΠ, σε αυτά τα τρία χρόνια, πήγε στο 45%, που σημαίνει πολύ σημαντική εξοικονόμηση. Βέβαια, αυτή η προσπάθεια θα συνεχιστεί με τον εξορθολογισμό και την βελτίωση της αποτελεσματικότητας του κράτους και των δημόσιων δαπανών. Από την άλλη πλευρά, θα στηριχθεί σ’ αυτό που για πρώτη φορά η κυβέρνηση έχει αναλάβει και πιστεύω θα το φέρουμε σε πέρας: Τον αγώνα- δεν σας λέω να εξαλειφθεί- να περιοριστεί σημαντικά η φοροδιαφυγή. Και κλειδί για να το πετύχουμε αυτό-εκτός από όλα τ’ άλλα- είναι και η απλοποίηση της φορολογίας.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, δεν μας επιφυλάσσετε και επώδυνες μεταρρυθμίσεις; Αναφέρω για παράδειγμα την Ολυμπιακή. Υπήρξε μια απόφαση σήμερα Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου που δικαιώνει, εν μέρει, τις αιτιάσεις της Ολυμπιακής. Σας άκουσα προ ημερών να λέτε ότι υπάρχει έτοιμο σχέδιο για την αποκρατικοποίηση της Ολυμπιακής, αλλά, φαντάζομαι, αν δεν αποκρατικοποιηθεί πλέον η Ολυμπιακή, θα κλείσει. Ετσι δεν είναι;

 

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Κύριε Χιώτη, πριν πάμε στην Ολυμπιακή, να σταθώ στο πρώτο που είπατε. Σχεδιάζουμε πολλές μεταρρυθμίσεις. Έχουμε κάνει αρκετές και σχεδιάζουμε ακόμα. Και μάλιστα, έχω ξεκαθαρίσει τους πέντε βασικούς άξονες που θα προωθηθούν αυτές οι μεταρρυθμίσεις. Εγώ πιστεύω ότι οι μεταρρυθμίσεις είναι προς όφελος του συνόλου των πολιτών. Βεβαίως κατά περίπτωση, μπορεί κάποιοι να θίγονται. Κάποιοι που έχουν βολευτεί από τα λιμνάζοντα ύδατα, ή από μια κατεστημένη κατάσταση, αυτοί θα ενοχληθούν. Γι’ αυτό και σε κάποιες μεταρρυθμίσεις είχαμε αντιδράσεις. Αυτός όμως δεν είναι λόγος να μην προχωρήσει η μεταρρύθμιση. Το λέω αυτό σαν γενική τοποθέτηση, για να είμαι ξεκάθαρος με όλους.

 

Τώρα, στο συγκεκριμένο θέμα της Ολυμπιακής. Πώς έχουν τα πράγματα: Την Ολυμπιακή είμαστε έτοιμοι να την αποκρατικοποιήσουμε, εδώ και δύο χρόνια. Παρ’ ότι την παραλάβαμε σε άθλιο χάλι, όχι μόνο από πλευράς κακοδιαχείρισης, κακοδιοίκησης, αλλά και νομικής εμπλοκής.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Έχουν βρεθεί αξιόπιστοι επενδυτές;

 

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στο εξής σημείο: Μια διαφορά, μια διελκυστίνδα με την Ευρωπαϊκή Ένωση, κατά πόσον είναι αποδεκτός ο συμψηφισμός χρεών της Ολυμπιακής προς το Δημόσιο και, από την άλλη πλευρά, χρεών του Δημοσίου προς την Ολυμπιακή. Τα επιχειρήματά μας είναι ισχυρά. Εμείς πιστεύουμε ότι δεν μπορεί να αμφισβητηθεί η απόφαση Διαιτητικού Δικαστηρίου, αλλά, εν πάση περιπτώσει, είναι μια διαμάχη. Πιστεύουμε ότι θα την κερδίσουμε και θα ανοίξει ο δρόμος να προχωρήσουμε πλέον στην αποκρατικοποίηση της Ολυμπιακής, ώστε να υπάρχει μια ισχυρή, υγιής αεροπορική εταιρεία που λειτουργεί πια καθαρά στον ιδιωτικό τομέα. Όμως, αν δεν επιτύχει αυτή η πολιτική, εάν δηλαδή δεν μπορέσουμε να βρούμε το σημείο συνεννόησης με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ή έστω στη δικαστική διαμάχη, αν προκύψει, το φυσικό επακόλουθο θα είναι να κλείσει η Ολυμπιακή.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δεν θα συντηρήσει άρα τα βάρη;

 

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Μα, δεν μπορούμε και δεν πρέπει να το κάνουμε, κύριε Χιώτη. Δεν δικαιούμαι έναντι των Ελλήνων φορολογουμένων να έχω μια χοάνη που πετούμε τα χρήματα μέσα. Δεν γίνεται αυτό. Όμως δεν διαλέξαμε την εύκολη λύση. Δίνουμε τη μάχη να κερδίσουμε τον αγώνα και να έχουμε το βέλτιστο αποτέλεσμα και για τους πολίτες και για το κράτος και για τους εργαζόμενους.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Η εκχώρηση του μάνατζμέντ του ΟΤΕ σε ιδιώτες παραμένει στη σκέψη σας κ. Πρόεδρε, ή μετά τις αντιδράσεις που υπήρξαν, πριν από ένα χρόνο περίπου, εγκαταλείψατε αυτό και προχωράτε μόνο στη μετοχοποίηση του οργανισμού;

 

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Όχι, δεν εγκαταλείψαμε τίποτα. Προχωρήσαμε ένα ακόμα βήμα στην αποκρατικοποίηση, επιτυχέστατο και αυτό. Και βεβαίως παραμένει ως προγραμματική στόχευση η περίπτωση της συνεργασίας, της συμμαχίας, όπως λέγεται, στρατηγικής συμμαχίας, γι΄ αυτόν τον μεγάλο Οργανισμό. Όμως, αυτό για να γίνει θα χρειαστεί να υπάρξει ενδιαφέρον από πλευρές που εμείς θεωρούμε αξιόπιστες, ώστε να είναι για συμφέρον για τον τόπο και τα συμφέροντα του Δημοσίου. Δεν θα το κάνουμε γιατί απλώς είναι μια επιλογή και όποιος βρεθεί θα το κάνουμε. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Έγινε διερεύνηση. Υπήρξε ενδιαφέρον. Για διάφορους λόγους, οι σοβαρότεροι πιθανοί εταίροι, σ΄ αυτή τη συγκεκριμένη φάση, άλλος γιατί είχε ανοίγματα μεγάλα σε άλλες αγορές, άλλος γιατί είχε διοικητικά προβλήματα σ΄ αυτή τη φάση, δεν μπορούσαν να προχωρήσουν τώρα. Κανένα πρόβλημα. Εμείς κάναμε ακόμα ένα βήμα αποκρατικοποίησης και μένει ανοιχτό το ζήτημα της στρατηγικής συμμαχίας, εάν και εφόσον το σχήμα που θα καταλήξουμε είναι επωφελές για το ελληνικό δημόσιο και βεβαίως για την ίδια την εταιρία.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Σας άκουσα στη Θεσσαλονίκη να υπερηφανεύεστε επειδή κανείς δεν πίστευε ότι θα τολμήσετε να άρετε το καθεστώς της μονιμότητας στους υπαλλήλους που εργάζονται στις ΔΕΚΟ.

 

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Με συγχωρείτε, δεν είναι ότι υπερηφανεύομαι εγώ. Εάν το συζητάγαμε σε αντίστοιχη συνέντευξη κ. Χιώτη πριν από τρία χρόνια και το λέγαμε, πιστεύετε ότι θα μας πίστευε κανένας; Όμως έγινε.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αυτοί που θα σας άκουσαν, και εγώ ανάμεσά τους, μου δημιουργήθηκε μια υποψία ότι από τη στιγμή που θεωρείτε αυτό το μοντέλο επιτυχημένο είστε έτοιμος να το επεκτείνετε και στο στενό δημόσιο τομέα. Είναι έτσι; Στοχεύετε, εφόσον κερδίσετε τις εκλογές, οι νεοπροσλαμβανόμενοι υπάλληλοι στο στενό δημόσιο τομέα να μην έχουν χαρακτήρα μόνιμου υπαλλήλου;

 

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Δεν μπορώ να το γενικεύσω. Να σας δώσω ένα πολύ απλό παράδειγμα: Ο δικαστής, ο πυροσβέστης, ο στρατιωτικός δεν μπορεί να μην είναι μόνιμος υπάλληλος. Σας λέω απλά κατανοητά παραδείγματα σε όλους μας. Απ΄ την άλλη πλευρά, ναι, είμαι υπέρ και στο στενότερο δημόσιο τομέα να υπάρχουν και εναλλακτικοί τρόποι απασχόλησης. Να μην είναι κατ΄ ανάγκην όποιος απασχολείται στο δημόσιο τομέα μόνιμος, εφόρου ζωής, δημόσιος υπάλληλος. Βεβαίως, κάτι τέτοιο θέλει δύο πράγματα. Πρώτον, τη διαβεβαίωση ότι δεν θίγεται και ούτε θα θιγεί ποτέ κανείς από τους σήμερα υπηρετούντες γιατί θεωρώ ότι η Πολιτεία πρέπει να είναι αξιόπιστη και όποιες αλλαγές θέλει να κάνει τις κάνει για το μέλλον. Και, δεύτερον, είναι ένα ζήτημα που πρέπει να δούμε. Εμείς το έχουμε προτείνει, όπως ξέρετε, στη Συνταγματική Αναθεώρηση. Δεν βλέπω πολύ μεγάλη ανταπόκριση από τις άλλες πλευρές. Και όχι μόνο σε αυτό το θέμα, σε κανένα δυστυχώς. Και αυτό είναι ένας από τους λόγους που πρέπει να σας πω αισθάνομαι μια στεναχώρια, γιατί σε κάποια μεγάλα ζητήματα, όπως είναι αυτό, όπως είναι η Συνταγματική Αναθεώρηση γενικότερα, όπως είναι το άρθρο 16, όπως η μεταρρύθμιση της εκπαίδευσης, θα περίμενα μια πιο υπεύθυνη συμπεριφορά και ανταπόκριση. Αλλά, εν πάση περιπτώσει, αυτό είναι ένα γενικότερο σχόλιο. Εγώ πιστεύω ότι χωρίς να θίγεται κανένα δικαίωμα των σήμερα υπηρετούντων, χωρίς να θίγεται η βασική άρθρωση, η δομή της Πολιτείας, πρέπει να δούμε τους τρόπους με τους οποίους οι άνθρωποι μπορούν να προσφέρουν, να απασχοληθούν στο δημόσιο, χωρίς κατ΄ ανάγκη να έχουν αυτή την κλασική μορφή απασχόλησης. Υπάρχουν πάρα πολλοί άξιοι άνθρωποι, οι οποίοι θα μπορούσαν με συμβάσεις ορισμένου χρόνου να προσφέρουν, που κατ΄ ανάγκη δεν θα ήθελαν και οι ίδιοι να μπουν στη λογική μιας καριέρας  συνολικής και μόνιμης με το δημόσιο τομέα.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μου λέτε ότι θα το θέσετε στο πλαίσιο της Αναθεώρησης.

 

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Όχι, δεν σας λέω ότι θα το θέσουμε. Το έχουμε θέσει. Είναι ένα από τα άρθρα τα οποία τα έχουμε θέσει προς συζήτηση.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δεν χρειάζεται όμως να ρυθμιστεί συνταγματικά μπορεί να γίνει και με νόμο. Αν συναντήσετε την αντίδραση της Αντιπολίτευσης στην επόμενη βουλή, το συζητάτε και για νόμο;

 

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Κατά βάση κ. Χιώτη χρειάζεται συνταγματική μεταρρύθμιση. Τουλάχιστον για το στενότερο δημόσιο τομέα. Για το κράτος. Δεν είναι μόνο για το ευρύτερο κράτος, την κοινή ωφέλεια. Μιλούμε για το στενό κράτος. Εκεί χρειάζεται συνταγματική μεταρρύθμιση.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είναι ένα ζήτημα πάντως που θα προκαλέσει αντιδράσεις και τις αναμένετε φαντάζομαι.

 

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Κύριε Χιώτη, μια και επιμένετε σ΄ αυτό το θέμα, να σας πω. Εγώ πιστεύω ότι το βασικό είναι να προχωράς στην κατεύθυνση που τελικά έχει όφελος για το σύνολο και για τον τόπο. Είμαι βέβαιος ότι σε κάθε περίπτωση οιασδήποτε μεταρρύθμισης, κάποιοι που έχουν βολευτεί, ή τους ταιριάζει η κατάσταση της στασιμότητας, θα διαμαρτυρηθούν. Αλλά αυτό δεν μπορεί να είναι το κριτήριο, ούτε ο δείκτης για να προχωρήσει ένας τόπος μπροστά. Και εγώ εκείνο που σας λέω είναι ότι έχω και τη διάθεση και τη βούληση, και την απόφαση, συσσωρευμένης μάλιστα και της εμπειρίας 3,5 ετών, να προχωρήσουμε πιο δυναμικά, πιο τολμηρά σ΄ αυτές τις μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη ο τόπος.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θέλω να αλλάξουμε λίγο κεφάλαιο, να παραμείνουμε στο ίδιο θέμα. Δηλαδή στην επόμενη μέρα, στο σχεδιασμό σας της επόμενης ημέρας. Αν κερδίσετε τις εκλογές, την Τετάρτη θα πρέπει να παρουσιάσετε τη νέα σας κυβέρνηση. Αν όχι την Τετάρτη, την Πέμπτη. Φαντάζομαι ότι στο μυαλό σας κάπως την έχετε ήδη σχηματοποιήσει. Ο κόσμος αναρωτιέται, οι πολίτες που θα σας εμπιστευτούν και πάλι θέλουν πρώτα να γνωρίζουν τι είδους κυβέρνηση θα είναι η νέα κυβέρνηση Καραμανλή. Θα είναι ανανεωμένη και σε ποιο βαθμό; Θα έχει λάβει υπόψη της την εμπειρία των 3,5 προηγούμενων ετών; Θα τιμωρηθούν οι υπουργοί, οι οποίοι μερικές φορές με αψυχολόγητες δηλώσεις τους τραυμάτισαν την ίδια την κυβέρνηση και κατά συνέπεια και τη Νέα Δημοκρατία;

 

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ακούστε κ. Χιώτη. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ένας από τους σημαντικότερους οδηγούς είναι η εμπειρία, η κτηθείσα γνώση. Από εκεί και πέρα, αυτό που μπορώ να σας πω είναι ότι μελετώ πολύ σοβαρά τις όποιες αλλαγές χρειάζονται, όχι μόνο σε επίπεδο Υπουργικού Συμβουλίου, αλλά γενικότερα διάρθρωσης της Πολιτείας, σε ζητήματα συναρμοδιοτήτων, σε ζητήματα πάρα πολλά που μπορούμε να τα απλοποιήσουμε και να τα κάνουμε πιο λειτουργικά. Στόχος ποιος είναι; Στόχος είναι ένα πιο λειτουργικό, πιο αποτελεσματικό σχήμα περισσότερη συνοχή, πιο σφιχτό, πιο σφιχτοδεμένο. Και ο δεύτερος άξονας είναι βεβαίως πιστεύω ότι είναι η ώρα -και το έχω πει άλλωστε δημοσίως, και έχω κάθε διάθεση να το επαναλάβω και ενώπιον σας- είναι η ώρα να αξιοποιηθούν και πολλοί περισσότεροι νέοι άνθρωποι. Έχουμε πολλούς αξιόλογους ανθρώπους που μπορούν να βοηθήσουν σε αυτή την προσπάθεια.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Τώρα πώς θα το κάνετε κ. Πρόεδρε; Αν υποθέσουμε ότι υπάρχουν δέκα, ας πω έναν τυχαίο αριθμό, νέων προσώπων που θέλετε να αξιοποιήσετε, το νέο κυβερνητικό σχήμα δεν θα είναι τόσο μικρό όσο περιμένουμε, αλλά φαντάζομαι πως θα είναι κάπως μικρότερο. Με βάση αυτά τα δύο δεδομένα, μου λέτε ότι η ανανέωση θα είναι ευρεία. Δηλαδή θα πρέπει να αποχωρήσουν από την κυβέρνηση τουλάχιστον 20 πρόσωπα, που είναι σήμερα Υπουργοί ή Υφυπουργοί. Θα είναι τόσο ευρεία η ανανέωση;

 

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Εγώ κ. Χιώτη σας έβαλα πλαίσιο και άξονες. Από εκεί και πέρα δεν χρειάζεται να κάνετε προβλέψεις σήμερα.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Να σας ρωτήσω κάτι; Στους Υπουργούς που ενδεχομένως και εσάς να δυσαρέστησαν, είναι βέβαιο ότι δυσαρέστησαν την εκλογική σας βάση, με δηλώσεις τα 3 τελευταία χρόνια. Υπήρξαν Υπουργοί που είπαν μια κουβέντα παραπάνω, ή έκαναν μια κίνηση παραπάνω και αυτά έγιναν πολιτικά ζητήματα. Θα τους απομακρύνετε; Είναι κριτήριο για να παραμείνει κάποιος στην κυβέρνηση η πολιτική του συμπεριφορά την προηγούμενη τριετία;

 

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Κύριε Χιώτη, πρέπει να ξέρετε ότι διαφορετικά δίνει αυτά τα πράγματα ένα μέσο ενημέρωσης, ή αν θέλετε το μιντιακό περιβάλλον, όχι κατ΄ ανάγκη κακοπροαίρετα. Εκείνο κινείται με άλλους ρυθμούς. Με κατηγορούν άλλωστε ότι δεν κινούμαι στο χρόνο των μίντια. Και πρέπει να σας πω ότι αυτό το θεωρώ προτέρημα. Ανοιχτό βέβαια σε κριτική. Ένα ζήτημα είναι η οπτική γωνία των μίντια. Ένα άλλο ζήτημα είναι τα συναισθήματα που δημιουργούνται κάποτε στην κοινή γνώμη. Και ένα άλλο ζήτημα είναι όταν έχεις -εκ θέσεως, επιτρέψτε μου να πω ότι έχω- τη σφαιρική, τη συνολική εικόνα της απόδοσης, σε ποίο βαθμό επιτεύχθηκε ο στόχος, ή των δυσκολιών που υπάρχουν. Με τη συνολική εικόνα ζυγίζει, κρίνει και αξιολογεί κανείς. Βεβαίως, ένα από τα κριτήρια -όχι το μόνο, και ίσως δεν είναι και το καθοριστικότερο- είναι και ο δημόσιος λόγος.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θα έχουμε αλλαγές στη δομή του κράτους και σ΄ αυτό το επίπεδο; Στη Θεσσαλονίκη εξαγγείλατε αναδιάταξη του κράτους. Φαντάζομαι αναφερόσασταν κυρίως στον κρατικό μηχανισμό, αλλά υπάρχουν και πολλές προτάσεις και από τα δικά σας στελέχη που λέει ότι και το Υπουργικό Συμβούλιο, και τα Υπουργεία μπορούν κάπως να μαζευτούν. Υπάρχουν Υπουργεία που μάλλον υπάρχουν για να συντηρούν υπουργικούς θώκους. Υπάρχουν τέτοιες σκέψεις;

 

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Είναι όλα υπό σκέψη και υπό μελέτη, αλλά πρέπει να σας πω το εξής: Αυτά δεν είναι για κατανάλωση εντυπώσεων, ή για δημιουργία εικόνας. Είναι πολύ σοβαρά πράγματα. Και εξηγούμαι τι εννοώ. Στόχος ήταν και είναι ένα πιο ευέλικτο και ολιγομελές σχήμα, από καιρό. Όμως δεν είναι εύκολο αυτό να το κάνεις, όταν δεν έχεις το εργαλείο εφαρμογής της πολιτικής. Δηλαδή μια, σε υψηλό επίπεδο, αξιόπιστη και λειτουργική δημόσια διοίκηση. Σας λέω ένα παράδειγμα. Θα ήθελα να πω ότι πολλά πράγματα είναι υπό μελέτη, αλλά το θέμα είναι τελικά να υπηρετήσουν την υψηλότερη αποτελεσματικότητα, και όχι να γίνουν γιατί εκείνη τη στιγμή είναι της μόδας, ή αν θέλετε θα ηχήσει ευχάριστα.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θα περιμένουμε κ. Πρόεδρε την επόμενη εβδομάδα και εφόσον βεβαίως σας δικαιώσει το εκλογικό αποτέλεσμα. Θέλω να σας ρωτήσω κάτι. Τις τελευταίες 50 ώρες της προεκλογικής περιόδου τι φοβάστε περισσότερο ως αντίπαλο που μπορεί να σας στερήσει ένα κομμάτι από το εκλογικό αποτέλεσμα; Φοβάστε περισσότερο το ΠΑΣΟΚ; Φοβάστε περισσότερο το ΛΑΟΣ; Φοβάστε περισσότερο τον κακό εαυτό των Υπουργών σας ή φοβάστε μην σας προδώσει ο κρατικός μηχανισμός, όπως σας έχει προδώσει τους τελευταίους μήνες κάποιες φορές;

 

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Δεν φοβάμαι τίποτα. Εγώ πιστεύω ότι οι εκλογές είναι μια κορυφαία στιγμή. Θα μπορούσα να το πω αν δεν είχαμε την πολύ δραματική εμπειρία των πυρκαγιών, είναι μια γιορτή. Είναι μια γιορτή δημοκρατίας. Και εκεί σέβεται κανείς και επαφίεται στην κρίση των πολιτών. Αυτό με οδηγεί σε μια ακόμη σκέψη. Έχω απόλυτη εμπιστοσύνη στους πολίτες. Εγώ νομίζω ότι οι πολίτες σε πολλές περιπτώσεις είναι πιο μπροστά από τους πολιτικούς, τουλάχιστον στο δημόσιο λόγο. Αν θέλετε αυτό είναι και φυσιολογικό. Αλλά, απ΄ την άλλη πλευρά ανεβάζει τον πήχυ για να συναντιόμαστε, όσο γίνεται πιο πολύ με την κοινωνία και τα αιτούμενά της. Θέλω να πω ότι η λογική ότι οι πολίτες επηρεάζονται -και μάλιστα σημαντικά- σε ό,τι αφορά την εκλογική τους επιλογή, είτε από τυχαία γεγονότα, ή μια κουβέντα απ΄ τη μία ή την άλλη κατεύθυνση, πρέπει να σας πω ότι με βρίσκει πάρα πολύ δύσπιστο. Εγώ πιστεύω ότι οι πολίτες τελικά αποφασίζουν με μια συσσωρευμένη εικόνα εκτίμησης που έχουν συγκεντρώσει και κάνουν το εκλογικό τους καθήκον. Με αυτή την έννοια λοιπόν θεωρώ ότι πρέπει να τους έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη. Και, σε τελική ανάλυση, ασχέτως των όποιων αδυναμιών, που φυσικό είναι να υπάρχουν σε κάθε ομάδα που δρα, οι πολίτες ξέρουν και καταλαβαίνουν πολύ καλά ποιοι έχουν την πρόθεση και την αποδεδειγμένη βούληση να σπρώξουν τα πράγματα προς τα μπρος, να κινηθούν στην κατεύθυνση των αλλαγών και των μεταρρυθμίσεων που χρειάζονται. Έχω πει πολλές φορές και δεν έχω κανένα πρόβλημα να το πω και σε εσάς κ. Χιώτη. Επιμέρους αδυναμίες πάντα θα υπάρχουν. Δεν γίνονται όλα τέλεια. Βεβαίως αυτά είναι εμπειρίες για να προσπαθεί κανείς να γίνεται καλύτερος, να διορθώνεται. Όμως, εάν δέχομαι μια γενικότερη κριτική, ή η αυτοκριτική που κάνω εγώ στον εαυτό μου είναι ότι θα έπρεπε να πάμε πιο γρήγορα. Και αυτός είναι ο οδηγός για την επόμενη μέρα.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δεν φοβάστε γεγονότα, όπως αυτό που συνέβη με το βιβλίο της Ιστορίας; Τι συνέβη ακριβώς; Δεν έχουμε καταλάβει ακόμα γιατί το βιβλίο της Ιστορίας δεν έχει διανεμηθεί ακόμη στους μαθητές. Μην μου πείτε κι άλλα βιβλία καθυστερούν, γιατί ειδικά αυτό το βιβλίο, αντιλαμβάνεστε ότι δεν έπρεπε να καθυστερήσει. Δεν φοβάστε διαρροές προς το ΛΑΟΣ απ΄ αυτή την υπόθεση;

 

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Δυστυχώς, δεν υπάρχει αμφιβολία σε πολλές περιπτώσεις υπάρχει μια καθυστέρηση στη διανομή κάποιων βιβλίων. Ισχύει και για ένα συγκεκριμένο το οποίο είναι φυσικό να έχει και μια καθυστέρηση, διότι υπέστη μια σειρά από πολλές και σημαντικές αλλαγές. Όμως το ζήτημα δεν είναι εκεί. Το ζήτημα είναι η ουσία του θέματος. Η ουσία του θέματος εγώ πιστεύω είναι ότι το χειριστήκαμε ως συγκροτημένη κυβέρνηση μιας ευνομούμενης συντεταγμένης της πολιτείας.  Τι εννοώ; Με το περιεχόμενό του έχω και εγώ διαφωνία. Θα μπορούσα να σας πω, σε ορισμένα σημεία, κάθετη διαφωνία. Και ξέρετε ότι ασχολούμαι πολύ με την Ιστορία, αλλά δεν θεωρώ ότι μια συντεταγμένη πολιτεία παίρνει εν θερμώ αποφάσεις -επειδή κάτι έγινε εκείνη τη στιγμή, επειδή έγινε έντονος θόρυβος- πριν καταλήξουν και προτείνουν οι αρμόδιοι, ή έστω οι πιο ενδεδειγμένοι. Αυτό το βιβλίο το βάλαμε υπό την κρίση του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου και της Ακαδημίας Αθηνών. Ήρθαν οι δύο αυτοί φορείς και πρότειναν -είμαι εις γνώση- μια μακρά σειρά αλλαγών, διορθώσεων και βελτιώσεων, οι οποίες έγιναν. Και μάλιστα επειδή η ιστορία είναι κάτι πολύ ευαίσθητο, είπαμε να συμπληρωθεί η εικόνα των μαθητών και με ένα πρόσθετο βοήθημα, αν μπορώ να μεταχειριστώ τη λέξη, ένα πολύ καλό ιστορικό βιβλίο της Διδώς Σωτηρίου, τα ‘’Ματωμένα Χώματα’’. Από εκεί και πέρα θα αξιολογηθεί αυτό το βιβλίο. Και εάν η αξιολόγηση πάλι δεν είναι θετική, τότε πράγματι πρέπει να πάμε σε απόσυρση και στην προκήρυξη διαγωνισμού για νέο βιβλίο. Έτσι δρα μια συντεταγμένη πολιτεία. Δεν δρα με συναισθηματικές αντιδράσεις. Άσχετα με το τι εκτίμηση, εικόνα ή συναισθήματα δημιουργεί στον καθένα.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μήπως έχετε αποφασίσει ήδη την απόσυρσή του και δεν το λέτε κ. Πρόεδρε;

 

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Θα το είχα πει.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θα το λέγατε;

 

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Θα το είχα πει, όχι τώρα. Εγώ πιστεύω ότι σε αυτά τα πράγματα η Πολιτεία πρέπει να κινείται βάση συντεταγμένων κανόνων. Άλλα είναι η δική μου η εκτίμηση και για το βιβλίο ή και για άλλα θέματα, αλλά δεν μπορείς να παραβαίνεις του κανόνες, αυθαίρετα. Τότε θα μπαίναμε σε πολύ επικίνδυνες ατραπούς. Ο σωστός δρόμος είναι η διόρθωση, η αξιολόγηση από τους αρμόδιους και τους ενδεδειγμένους φορείς και πάντως αναγνωρισμένους από όλους μας, όπως η Ακαδημία, στη συγκεκριμένη περίπτωση. Και από εκεί και πέρα η επαναξιολόγηση.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δυστυχώς ο τηλεοπτικός χρόνος είναι αμείλικτος κ. Πρόεδρε. Θα ήθελα πολλά πράγματα ακόμα να συζητήσουμε αλλά δεν γίνεται.

 

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Να ξανάρθετε.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ευχαριστώ πολύ. Κρατώ ένα τελευταίο που θέλω να σταθούμε. Άκουγα σήμερα το πρωί τον κ. Παπανδρέου να μιλά στον Γ. Αυτιά στον ALPHA και να λέει ότι την Παρασκευή θα σας τηλεφωνήσει για να σας ευχηθεί για τα γενέθλιά σας. Φαντάζομαι ότι θα του απαντήσετε. Έτσι δεν είναι;

 

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ασφαλώς.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είμαι περίεργος να μου πείτε τι θα του ευχηθείτε.

 

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Το καλύτερο. Ακούστε, όπως γνωρίζετε, το λέω και δημόσια, δεν μπαίνω και δεν θα μπω σε αντιπαράθεση οξύτητας, πόλωσης, φανατισμού, διχασμού.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είστε αποφασισμένος μέχρι το τέλος.

 

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Βεβαίως. Πρώτον, για να σας είμαι απόλυτα ειλικρινής, γιατί δεν μου πάει. Δεύτερον, γιατί πιστεύω ότι δεν το θέλουν οι πολίτες. Και τρίτον, γιατί ξέρω ότι αυτό βλάπτει τον τόπο. Επειδή μιλάγαμε για Ιστορία, όλοι εκείνοι που επιχειρούν να κάνουν σπέκουλα με τα βιβλία της Ιστορίας, έπρεπε να ξέρουν ότι η Ιστορία είναι κάτι πολύ σοβαρό, που χρειάζεται το σεβασμό όλων μας και να μη γίνεται αντικείμενο μικροκομματικής ή μικροπολιτικής εκμετάλλευσης. Το ίδιο ισχύει  για τις οξύτητες και τις διχαστικές φωνές. Δεν θα το κάνω. Δεν θα μπω στη λογική της προσωπικής αντιπαλότητας και οξύτητας. Ύβρεις, ειρωνείες, σαρκασμοί είναι κατ΄ αρχήν είναι αποκαλυπτικές συμπεριφορές.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Γιατί το λέτε αυτό;

 

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Θα σας πω. Γιατί δεν μειώνεται ο ‘’καθού’’, όπως λέμε στα νομικά, δεν μειώνεται αυτός στον οποίο στρέφονται. Τελικά μειώνεται εκείνος που τα εκφέρει αυτά. Γι΄ αυτό λοιπόν και από λόγους συνείδησης, λόγους αρχής, λόγους πολιτικής παιδείας δεν το κάνω. Αλλά δεν το κάνω και για έναν ακόμα λόγο. Γιατί θα το θεωρούσα μειωτικό για τον εαυτό μου.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δεν φοβάστε κ. Πρόεδρε μήπως απογοητεύετε λίγο τον οπαδό σας; Τον ψηφοφόρο που πιστεύει τον Κώστα Καραμανλή, αλλά δεν θέλει να ακούει τον αντίπαλό του να τον προσβάλλει, ή να τον ειρωνεύεται ή, εν πάση περιπτώσει, να του επιτίθεται με αυτό τον τρόπο και ο Κώστας Καραμανλής να μην απαντά. Είμαστε σε προεκλογική περίοδο κ. Πρόεδρε.

 

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Κατ΄ αρχή δεν έχω και δεν θέλω να έχω οπαδούς.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Έχετε όμως.

 

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Έχω φίλους και θέλω να πιστεύω ότι έχω ανθρώπους που με εκτιμούν. Θέλω να πιστεύω ότι κάποιοι με αγαπούν κιόλας, γιατί και αυτό είναι πολύ σημαντικό, τουλάχιστον για τη δική μου ζωή και το δικό μου χαρακτήρα. Αλλά άκριτους, φανατισμένους οπαδούς ούτε έχω, ούτε θέλω να έχω. Από εκεί και πέρα, ο καθένας κρίνει τις πράξεις και επιλέγει τη συμπεριφορά του. Και κρίνεται από τους άλλους, από τους πολίτες, για το αν αυτή η συμπεριφορά βοηθάει, ή δεν βοηθάει, τον τόπο πρώτα και δεύτερον όλα τα άλλα.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μια τελευταία ερώτηση και κλείνουμε κ. Πρόεδρε. Στη Θεσσαλονίκη σας ρώτησα για το πολιτικό σας μέλλον και περίπου με επιπλήξατε επειδή στα 51 σας προσπαθώ να σας ωθήσω προς την σύνταξη. Δεν θα επανέλθω, αλλά θα ήθελα επειδή δεν είχα τότε εύκαιρα δεύτερης ερώτησης να μου εξηγήσετε το εξής: Πότε πιστεύετε ότι είναι η ώρα να αποχωρήσει ένας πολιτικός; Όταν γεράσει; Όταν κλείσει τον κύκλο του; Ή όταν δεν επιτύχει τους στόχους του;

 

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Κατ΄ αρχήν και αυτά τα κριτήρια που είπατε είναι τόσο ασαφή. ‘’Όταν γεράσει’’. Τι σημαίνει αυτό ακριβώς; ‘’Αν δεν επιτύχει τους στόχους του’’. Κάποιοι θεωρούν ότι τους έχουν επιτύχει, άλλοι θεωρούν ότι όχι. Λοιπόν, είναι ασαφή τα κριτήρια. Εγώ θα σας έλεγα, πέραν της απάντησης που σας έδωσα ήδη -χωρίς ίχνος επίπληξης, έτσι αυθόρμητα μου βγήκε εκείνη την ώρα- πρέπει να σας πω το εξής: Υπάρχουν κάποιες αρχές. Κατ΄ αρχήν τη ζωή δεν μπορεί να την προβλέψει κανείς. Και γι΄ αυτό είναι πολύ κακό να επιχειρεί κανείς να δίνει αποκρυσταλλωμένες προβλέψεις. Υπάρχουν κάποιες βασικές αρχές. Πρώτον, κανένας δεν είναι μόνιμος και κανένας αναντικατάστατος. Και όταν το επικαλείσαι αυτό για τους άλλους, πρώτα΄ απ΄ όλα αυτό πρέπει να θυμάσαι ότι αφορά τον εαυτό σου. Δεύτερον, δεν πρέπει να είναι κανένας καρφωμένος, ή κολλημένος με εκείνη, με κάποια, ή με τη συγκεκριμένη καρέκλα. Δηλαδή, με άλλα λόγια, να μην έχεις ψυχική εξάρτηση από την εξουσία. Και πρέπει να σας πω, αποδεδειγμένα, δεν την έχω. Το τρίτο ζήτημα είναι η ολοκλήρωση των στόχων που έχει θέσει. Αυτά είναι λοιπόν τρία βασικά κριτήρια. Δεν είναι τα μόνα, πιθανώς. Όμως, ξέρετε κάτι, αυτή η συζήτηση έχει πάρα πολύ ενδιαφέρον και φιλοσοφικό και ανθρώπινο. Όμως τούτη την ώρα, κ. Χιώτη, οφείλω να σας εξομολογηθώ ότι και το μυαλό μου και η ενέργειά μου είναι στραμμένα αλλού. Είναι στραμμένα κυρίως στο πώς θα σπρώξουμε πιο αποτελεσματικά και πιο γρήγορα αυτά που έχει ανάγκη ο τόπος, από τη Δευτέρα που μας έρχεται.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Σας ευχαριστώ θερμά για αυτή τη συζήτηση που είχαμε. Ελπίζω να την επαναλάβουμε μετά τις εκλογές.

 

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Με χαρά. Εγώ σας ευχαριστώ για τη φιλοξενία κ. Χιώτη.